جستجو در مطالب و اشخاص
مهرداد بائوج لاهوتی در سال 1340 در "لنگرود" استان گیلان به دنیا آمد. او دوران تحصیلی خود را در مقطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان در زادگاهش گذراند و تحصیلات دانشگاهی را در مقطع کارشناسی رشته مدیریت در استان گیلان به پایان رساند. لاهوتی در دوران رژیم پهلوی به همراه دوستان دبیرستانی خود و در کنار مردم در مبارزات حضور فعال داشت. او در دوران جنگ تحمیلی عازم جبهه های حق علیه باطل شد و به مقام جانبازی نائل شد؛ دو برادر دیگر ایشان به نام های سردار "فرهاد لاهوتی" که از فرماندهان یگان رزمی سپاه بود و "فرداد لاهوتی" از بسیجیان، در جنگ تحمیلی به فیض شهادت نائل آمدند. مهرداد بائوج لاهوتی در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم "لنگرود" به مجلس شورای اسلامی راه یافت و پس از آن در نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده مردم "لنگرود" به فعالیتهای خود ادامه داد. او در این دوره عضو فراکسیون رهروان ولایت بود.اسفند سال 1394، بائوج لاهوتی در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و برای سومین بار پیاپی به نمایندگی از مردم "لنگرود" راهی بهارستان شد. 

مهرداد بائوج لاهوتی در سال 1340 در "لنگرود" استان گیلان به دنیا آمد. او دوران تحصیلی خود را در مقطع ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان در زادگاهش گذراند و تحصیلات دانشگاهی را در مقطع کارشناسی رشته مدیریت در استان گیلان به پایان رساند. لاهوتی در دوران رژیم پهلوی به همراه دوستان دبیرستانی خود و در کنار مردم در مبارزات حضور فعال داشت. او در دوران جنگ تحمیلی عازم جبهه های حق علیه باطل شد و به مقام جانبازی نائل شد؛ دو برادر دیگر ایشان به نام های سردار "فرهاد لاهوتی" که از فرماندهان یگان رزمی سپاه بود و "فرداد لاهوتی" از بسیجیان، در جنگ تحمیلی به فیض شهادت نائل آمدند. مهرداد بائوج لاهوتی در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم "لنگرود" به مجلس شورای اسلامی راه یافت و پس از آن در نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده مردم "لنگرود" به فعالیتهای خود ادامه داد. او در این دوره عضو فراکسیون رهروان ولایت بود.اسفند سال 1394، بائوج لاهوتی در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و برای سومین بار پیاپی به نمایندگی از مردم "لنگرود" راهی بهارستان شد. 


مهرداد بائوج لاهوتی در انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی در 24 اسفند 1386 شرکت کرد و توانست به نمایندگی از مردم "لنگرود" با کسب 24172 رأی به خانه ملت راه یابد و با عضویت در کمیسیون عمران در این دوره مشغول فعالیت شود. لاهوتی در طول دوران نمایندگی اش در مجلس هشتم، 66 طرح و لایحه را به امضا رساند که برخی از آنها عبارتند از: -طرح تأسیس سازمان ملی استاندارد ایران -طرح تشکیل سازمان نظام آمارشناسی ایران -طرح ادغام سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی -طرح بیمه بیکاری و حمایت از بیکاران متقاضی کار -طرح ارتقای کیفی تولید خودرو داخلی -طرح اصلاح قانون بودجه سال 1388 کل کشور -طرح حمایت از بازسازی بافت های فرسوده  

مهرداد بائوج لاهوتی در انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی در 24 اسفند 1386 شرکت کرد و توانست به نمایندگی از مردم "لنگرود" با کسب 24172 رأی به خانه ملت راه یابد و با عضویت در کمیسیون عمران در این دوره مشغول فعالیت شود. لاهوتی در طول دوران نمایندگی اش در مجلس هشتم، 66 طرح و لایحه را به امضا رساند که برخی از آنها عبارتند از: -طرح تأسیس سازمان ملی استاندارد ایران -طرح تشکیل سازمان نظام آمارشناسی ایران -طرح ادغام سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی -طرح بیمه بیکاری و حمایت از بیکاران متقاضی کار -طرح ارتقای کیفی تولید خودرو داخلی -طرح اصلاح قانون بودجه سال 1388 کل کشور -طرح حمایت از بازسازی بافت های فرسوده  


یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی عبدالله جاسبی و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. لاهوتی از امضاکنندگان طرح وقف دانشگاه آزاددر 29 اردیبهشت ماه 1389 طرح وقف اموال دانشگاه آزاد به عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با امضای 62 تن از نمایندگان من جمله مهرداد بائوج لاهوتی، با قید دوفوریت در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت؛ و پس از صحبت‌های مخالفان و موافقان، دوفوریت آن به رأی نمایندگان گذاشته شد که رأی نیاورد از این رو یک فوریت طرح مذکور با 129 رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب نمایندگان رسید.پیش از این 23 تن از نمایندگان این طرح را امضاء کرده بودند اما پس از تذکرات تعدادی از وکلای ملت مبنی بر غیرقانونی بودن این طرح، 9 تن از امضاءکنندگان طرح مذکور امضای خود را پس گرفتند و از آنجایی که تعداد نمایندگان امضاءکننده طرح به 14 نفر رسید، به علت مغایرت با آیین‌نامه داخلی مجلس این طرح از دستورکار پارلمان خارج شده بود.  

یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی عبدالله جاسبی و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. لاهوتی از امضاکنندگان طرح وقف دانشگاه آزاددر 29 اردیبهشت ماه 1389 طرح وقف اموال دانشگاه آزاد به عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با امضای 62 تن از نمایندگان من جمله مهرداد بائوج لاهوتی، با قید دوفوریت در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت؛ و پس از صحبت‌های مخالفان و موافقان، دوفوریت آن به رأی نمایندگان گذاشته شد که رأی نیاورد از این رو یک فوریت طرح مذکور با 129 رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب نمایندگان رسید.پیش از این 23 تن از نمایندگان این طرح را امضاء کرده بودند اما پس از تذکرات تعدادی از وکلای ملت مبنی بر غیرقانونی بودن این طرح، 9 تن از امضاءکنندگان طرح مذکور امضای خود را پس گرفتند و از آنجایی که تعداد نمایندگان امضاءکننده طرح به 14 نفر رسید، به علت مغایرت با آیین‌نامه داخلی مجلس این طرح از دستورکار پارلمان خارج شده بود.  


مهرداد بائوج لاهوتی پس از پایان دوره هشتم مجلس شورای اسلامی، مجددا در نهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی در 12 اسفند ماه 1390 موفق به اخذ 22902 رأی شد و به عنوان نماینده مردم "لنگرود" از توابع استان گیلان بار دیگر به مجلس راه یافت. از جمله طرح هایی که در مجلس نهم به امضای لاهوتی رسید عبارتند از: -طرح حفاظت و صیانت از جنگل ها -طرح نقل و انتقال حق بیمه یا بازنشستگی -طرح الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته ای ملت ایران -طرح منع تشکیل و تبلیغ و عضویت در فرقه ها -طرح حمایت از احیاء و مرمت بافت های فرهنگی – تاریخی و توانمندسازی ساکنین و مالکین آنها -طرح استانی شدن حوزه های انتخابیه انتخابات مجلس شورای اسلامی -طرح دائمی شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده با اصلاحات موادی از آن -طرح ساماندهی خدمات رسانی به روستاها -طرح آزادسازی معامله سهام عدالت در بورس -طرح اصلاح موادی از قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران -طرح شورای عالی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی -طرح ادغام سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان جنگل ها و منابع طبیعی -طرح تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری -طرح کاهش آلودگی هوای کشور  مسئولیت های پارلمانی -سخنگوی کمیسیون عمران -عضویت در کمیسیون عمران -عضویت در کمیسیون تدوین آیین نامه داخلی مجلس -سخنگوی کمیسیون مشترک مجلس -عضو فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی 

مهرداد بائوج لاهوتی پس از پایان دوره هشتم مجلس شورای اسلامی، مجددا در نهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی در 12 اسفند ماه 1390 موفق به اخذ 22902 رأی شد و به عنوان نماینده مردم "لنگرود" از توابع استان گیلان بار دیگر به مجلس راه یافت. از جمله طرح هایی که در مجلس نهم به امضای لاهوتی رسید عبارتند از: -طرح حفاظت و صیانت از جنگل ها -طرح نقل و انتقال حق بیمه یا بازنشستگی -طرح الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته ای ملت ایران -طرح منع تشکیل و تبلیغ و عضویت در فرقه ها -طرح حمایت از احیاء و مرمت بافت های فرهنگی – تاریخی و توانمندسازی ساکنین و مالکین آنها -طرح استانی شدن حوزه های انتخابیه انتخابات مجلس شورای اسلامی -طرح دائمی شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده با اصلاحات موادی از آن -طرح ساماندهی خدمات رسانی به روستاها -طرح آزادسازی معامله سهام عدالت در بورس -طرح اصلاح موادی از قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران -طرح شورای عالی مناطق آزاد و ویژه اقتصادی -طرح ادغام سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان جنگل ها و منابع طبیعی -طرح تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری -طرح کاهش آلودگی هوای کشور  مسئولیت های پارلمانی -سخنگوی کمیسیون عمران -عضویت در کمیسیون عمران -عضویت در کمیسیون تدوین آیین نامه داخلی مجلس -سخنگوی کمیسیون مشترک مجلس -عضو فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی 


موافقت با وزیر پیشنهادی راه و ترابری محمود احمدی نژاد در دهمین انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 به عنوان رئیس دولت دهم انتخاب شد. او در 28 مرداد ماه 1388، در نامه ای به علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی وزیران پیشنهادی خود را به مجلس هشتم معرفی کرد. در جریان جلسات بررسی کابینه پیشنهادی دولت دهم در مجلس شورای اسلامی، مهرداد لاهوتی در 10 شهریور ماه 1388 در جلسه بررسی صلاحیت حمید بهبهانی، وزیر پیشنهادی راه و ترابری در موافقت با این وزیر پیشنهادی صحبت کرد. او بهبهانی را یکی از باسابقه ‌ترین متخصصان بخش حمل و نقل کشور دانست و گفت: «وسعت عملیاتی و تخصصی بودن مباحث این وزارتخانه سکان‌داری را می‌طلبد که هم با علم روز دنیا و هم با سوابق اجرایی مختلف حمل و نقل آشنا باشد که دارا بودن همگی این خصوصیات در کمتر انسانی در کشور یافت می‌شود اما به جرأت می‌توان گفت که بهبهانی نزدیک‌ترین فرد به این مشخصات و خصوصیات است.» لاهوتی با تاکید بر اینکه عملکرد یکساله بهبهانی در وزارت راه حاکی از رشد فعالیت‌های این وزارتخانه بوده است، عنوان کرد: «این رشد به دلیل برخورد علمی و دوندگی بسیار، بازدیدهای پروژه‌ها و هماهنگی وی با مجلس شورای اسلامی بوده است.» وی در خصوص عملکرد بهبهانی در حوزه ناوگان هوایی کشور نیز گفت: «در طول یکسالی که بهبهانی سکان هدایت این وزارتخانه را بر عهده داشته، 36 فروند هواپیما به ناوگان هوایی کشور افزوده شد و این در مقایسه با عملکرد متوسط سه فروند هواپیما از ابتدای انقلاب تا دولت نهم نشانگر تلاش‌‌های بهبهانی در این وزارتخانه است.» لاهوتی در پایان تاکید کرد: «بهبهانی هم علم تصدی وزارت راه و هم تجربه هدایت وزارت راه را داراست به همین دلیل وی می‌تواند در این وزارتخانه به خوبی فعالیت کند.» بهبهانی در سال پایانی دولت نهم، در مرداد ماه 1387، موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس و و وزیر راه و ترابری شد. بهبهانی در دولت دوم احمدی نژاد نیز با کسب رأی اعتماد برای دومین بار موفق به تصدی این وزارتخانه شد اما عمر وزارت او چندان دوام نداشت چرا که پس از حادثه سقوط هواپیمای ارومیه، نمایندگان درخواست استیضاح وزیر را مطرح کردند که با برگزاری استیضاح در 12 بهمن ماه 1389 نمایندگان مجلس به حمید بهبهانی رأی عدم اعتماد دادند و او از کابینه دولت دهم خارج شد. موافقت با استیضاح وزیر نیرو بهمن سال 1388 برای نخستین بار بود که زمزمه ‌های طرح استیضاح "مجید نامجو" وزیر وقت نیرو، از سوی برخی نمایندگان  "شوشتر" از استان "خوزستان" در مجلس هشتم، مطرح شد اما تا پایان سال 1388 به طور رسمی خبری از ارایه این طرح نشد. پس از آن در تابستان سال 1389، مجددا طرح استیضاح مجید نامجو با موضوع ضعف و ناتوانی مدیران، ناکارآمدی وزارت نیرو و محقق نشدن اهداف وزارتخانه، مشکلات موجود در حوزه آب و برق و رفع این مشکل‌ها در استان‌ها و ... در مجلس مطرح شد. 4 اسفند ماه سال 1389، استیضاح "مجید نامجو" وزیر وقت نیرو، با 45 امضا و 6 محور در مجلس هشتم اعلام وصول شد. مهرداد لاهوتی یکی از امضاکنندگان طرح استیضاح بود. فقدان مدیریت و برنامه‌ ریزی برای تصدی این وزارتخانه مهم، عدم اجرای تعهدات داده شده در گزارش برنامه در زمان رای اعتماد، طولانی شدن اجرای مصوبات دولت و تعهدات وزارت نیرو، فقدان برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی طرح‌های آبرسانی و تامین برق شهری و روستایی، طولانی شدن اجرای سدها و آبرسانی، مشکلات متعدد مردم و تضاد درون وزارتخانه از محورهای اصلی این استیضاح عنوان شده بود. سرانجام 15 اسفند سال 1389، مجید نامجو برای استیضاح به مجلس شورای اسلامی فراخوانده شد اما با تفاوت یک رای و با کسب اکثریت آراء در سمت خود ابقا شد. موافقت با اولین طرح سوال از احمدی نژاد 5 تیرماه 1390، اولین طرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم پس از حدود یک ‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از آنکه طرح سئوال از رئیس جمهور از سوی طراحان به هیئت رئیسه مجلس هشتم تقدیم شد، برخی اعضای هیئت رئیسه با تایید تحویل این طرح به محمدرضا باهنر، نایب رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، از پس گرفتن امضاهای این طرح خبر دادند و پیگیری آن را در شرایط کنونی مناسب ندانستند. به دنبال این اظهار نظرها، علی مطهری به عنوان کسی که مسئولیت جمع آوری امضاها را برعهده داشت، در نامه ای به هیئت رئیسه مجلس نسبت به این موضع گیری ها انتقاد کرد و پس از آن در مهر ماه 1390، در اعتراض به عدم اعلام وصول طرح سوال از رئیس جمهور استعفا داد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز در جلسه علنی بررسی استعفای او ضمن اعلام حمایت از او با استعفایش مخالفت کردند و با تکمیل تعداد امضاها در 8 آبان ماه 1390، طرح مذکور را به هیئت رئیسه تقدیم کردند. سرانجام 30 آذر ماه 1390، طرح سؤال از "احمدی ‌نژاد" که با امضای 79 نماینده مجلس هشتم از جمله مهرداد بائوج لاهوتی به هیئت رئیسه مجلس رسیده بود، به 6 کمیسیون‌ تخصصی مجلس ارجاع شد. پس از بررسی طرح سؤال از احمدی نژاد در کمیسیونهای مربوطه و قانع نشدن طراحان سؤال، این طرح در 18 بهمن ماه همان سال از سوی هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد. مهمترین محورهای این طرح سؤال: تخلفات قانونی دولت از جمله عدم اجرای قانون مترو و عدم معرفی وزیر ورزش در مهلت قانونی و مقاومت 11 روزه احمدی نژاد در برابر حکم رهبر انقلاب مبنی بر ابقای "حیدر مصلحی" وزیر اطلاعات و نحوه عزل "منوچهر متکی" وزیر سابق امور خارجه و همچنین مسائل مربوط به امور فرهنگی از جمله اجرای قانون عفاف و حجاب در کشور بود. در نهایت، محمود احمدی ‌نژاد 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین ‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد. موافقت با وزیر پیشنهادی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی پس از استیضاح "عبدالرضا شیخ‌الاسلامی" وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و عدم رای اعتماد نمایندگان مجلس نهم به وی، اسدالله عباسی با حکم "محمود احمدی نژاد" رئیس ‌جمهور وقت جمهوری اسلامی ایران در 16 بهمن سال 1391 به عنوان سرپرست وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منصوب شد. وی پس از چند ماه سرپرستی در این وزارتخانه، سرانجام در 4 اردیبهشت سال 1392 از سوی رئیس جمهور وقت، به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی به مجلس معرفی شد. 15 اردیبهشت ماه 1392، جلسه بررسی صلاحیت اسدالله عباسی وزیر پیشنهادی تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در صحن علنی مجلس نهم شورای اسلامی برگزار شد و مهرداد بائوج لاهوتی در موافقت با این وزیر پیشنهادی گفت: «اگر خوب برنامه ارائه شده توسط عباسی را مطالعه کرده باشید، متوجه شده‌اید که آقای عباسی رزومه خود را به تفکیک ارائه داده است و مسئولیت‌های اجرایی را جدا کرده است... در طول 3 ماه سرپرستی‌ شان در وزارت تعاون، ‌کار و رفاه اجتماعی، تعامل خوبی با نمایندگان مجلس داشت که شاهد بودید، عباسی از جنس خود شماست و 8 سال در مجلس شورای اسلامی فعالیت و تلاش کرده و زحمت کشیده است.» لاهوتی با بیان اینکه تحصیلات و تجربه کاری، دو ملاک مهم در ارزیابی یک وزیر است، گفت: «آقای عباسی هم تجربه خوبی دارند هم دارای مدرک دکترای برنامه‌ریزی است بنابراین باید به این موضوعات بسیار حائز اهمیت، توجه کنیم...آقای عباسی در تصویب قانون هدفمندسازی یارانه‌ها نقش بسیار مؤثری داشت و قطعا نگرانی‌هایی که ما از جهت اجرای قانون یارانه‌ها داریم، می‌تواند توسط آقای عباسی برطرف شود، عباسی از افراد فعال در تصویب قانون یارانه‌ها بود. در یک سال گذشته که او سرپرستی وزارت تعاون و مسئول معاونت توسعه نیروی انسانی این وزارتخانه بود، واقعا موفق عمل کرد.» سرانجام نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی 15 اردیبهشت ماه 1392، پس از استماع اظهارات نمایندگان مخالف و موافق و همچنین سخنان وزیر پیشنهادی، با 200 رأی موافق، 40 رأی مخالف و 12 رأی ممتنع از مجموع 252 آراء مأخوذه، اسدالله عباسی را برای تصدی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی برگزیدند. 

موافقت با وزیر پیشنهادی راه و ترابری محمود احمدی نژاد در دهمین انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 به عنوان رئیس دولت دهم انتخاب شد. او در 28 مرداد ماه 1388، در نامه ای به علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی وزیران پیشنهادی خود را به مجلس هشتم معرفی کرد. در جریان جلسات بررسی کابینه پیشنهادی دولت دهم در مجلس شورای اسلامی، مهرداد لاهوتی در 10 شهریور ماه 1388 در جلسه بررسی صلاحیت حمید بهبهانی، وزیر پیشنهادی راه و ترابری در موافقت با این وزیر پیشنهادی صحبت کرد. او بهبهانی را یکی از باسابقه ‌ترین متخصصان بخش حمل و نقل کشور دانست و گفت: «وسعت عملیاتی و تخصصی بودن مباحث این وزارتخانه سکان‌داری را می‌طلبد که هم با علم روز دنیا و هم با سوابق اجرایی مختلف حمل و نقل آشنا باشد که دارا بودن همگی این خصوصیات در کمتر انسانی در کشور یافت می‌شود اما به جرأت می‌توان گفت که بهبهانی نزدیک‌ترین فرد به این مشخصات و خصوصیات است.» لاهوتی با تاکید بر اینکه عملکرد یکساله بهبهانی در وزارت راه حاکی از رشد فعالیت‌های این وزارتخانه بوده است، عنوان کرد: «این رشد به دلیل برخورد علمی و دوندگی بسیار، بازدیدهای پروژه‌ها و هماهنگی وی با مجلس شورای اسلامی بوده است.» وی در خصوص عملکرد بهبهانی در حوزه ناوگان هوایی کشور نیز گفت: «در طول یکسالی که بهبهانی سکان هدایت این وزارتخانه را بر عهده داشته، 36 فروند هواپیما به ناوگان هوایی کشور افزوده شد و این در مقایسه با عملکرد متوسط سه فروند هواپیما از ابتدای انقلاب تا دولت نهم نشانگر تلاش‌‌های بهبهانی در این وزارتخانه است.» لاهوتی در پایان تاکید کرد: «بهبهانی هم علم تصدی وزارت راه و هم تجربه هدایت وزارت راه را داراست به همین دلیل وی می‌تواند در این وزارتخانه به خوبی فعالیت کند.» بهبهانی در سال پایانی دولت نهم، در مرداد ماه 1387، موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس و و وزیر راه و ترابری شد. بهبهانی در دولت دوم احمدی نژاد نیز با کسب رأی اعتماد برای دومین بار موفق به تصدی این وزارتخانه شد اما عمر وزارت او چندان دوام نداشت چرا که پس از حادثه سقوط هواپیمای ارومیه، نمایندگان درخواست استیضاح وزیر را مطرح کردند که با برگزاری استیضاح در 12 بهمن ماه 1389 نمایندگان مجلس به حمید بهبهانی رأی عدم اعتماد دادند و او از کابینه دولت دهم خارج شد. موافقت با استیضاح وزیر نیرو بهمن سال 1388 برای نخستین بار بود که زمزمه ‌های طرح استیضاح "مجید نامجو" وزیر وقت نیرو، از سوی برخی نمایندگان  "شوشتر" از استان "خوزستان" در مجلس هشتم، مطرح شد اما تا پایان سال 1388 به طور رسمی خبری از ارایه این طرح نشد. پس از آن در تابستان سال 1389، مجددا طرح استیضاح مجید نامجو با موضوع ضعف و ناتوانی مدیران، ناکارآمدی وزارت نیرو و محقق نشدن اهداف وزارتخانه، مشکلات موجود در حوزه آب و برق و رفع این مشکل‌ها در استان‌ها و ... در مجلس مطرح شد. 4 اسفند ماه سال 1389، استیضاح "مجید نامجو" وزیر وقت نیرو، با 45 امضا و 6 محور در مجلس هشتم اعلام وصول شد. مهرداد لاهوتی یکی از امضاکنندگان طرح استیضاح بود. فقدان مدیریت و برنامه‌ ریزی برای تصدی این وزارتخانه مهم، عدم اجرای تعهدات داده شده در گزارش برنامه در زمان رای اعتماد، طولانی شدن اجرای مصوبات دولت و تعهدات وزارت نیرو، فقدان برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی طرح‌های آبرسانی و تامین برق شهری و روستایی، طولانی شدن اجرای سدها و آبرسانی، مشکلات متعدد مردم و تضاد درون وزارتخانه از محورهای اصلی این استیضاح عنوان شده بود. سرانجام 15 اسفند سال 1389، مجید نامجو برای استیضاح به مجلس شورای اسلامی فراخوانده شد اما با تفاوت یک رای و با کسب اکثریت آراء در سمت خود ابقا شد. موافقت با اولین طرح سوال از احمدی نژاد 5 تیرماه 1390، اولین طرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم پس از حدود یک ‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از آنکه طرح سئوال از رئیس جمهور از سوی طراحان به هیئت رئیسه مجلس هشتم تقدیم شد، برخی اعضای هیئت رئیسه با تایید تحویل این طرح به محمدرضا باهنر، نایب رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، از پس گرفتن امضاهای این طرح خبر دادند و پیگیری آن را در شرایط کنونی مناسب ندانستند. به دنبال این اظهار نظرها، علی مطهری به عنوان کسی که مسئولیت جمع آوری امضاها را برعهده داشت، در نامه ای به هیئت رئیسه مجلس نسبت به این موضع گیری ها انتقاد کرد و پس از آن در مهر ماه 1390، در اعتراض به عدم اعلام وصول طرح سوال از رئیس جمهور استعفا داد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز در جلسه علنی بررسی استعفای او ضمن اعلام حمایت از او با استعفایش مخالفت کردند و با تکمیل تعداد امضاها در 8 آبان ماه 1390، طرح مذکور را به هیئت رئیسه تقدیم کردند. سرانجام 30 آذر ماه 1390، طرح سؤال از "احمدی ‌نژاد" که با امضای 79 نماینده مجلس هشتم از جمله مهرداد بائوج لاهوتی به هیئت رئیسه مجلس رسیده بود، به 6 کمیسیون‌ تخصصی مجلس ارجاع شد. پس از بررسی طرح سؤال از احمدی نژاد در کمیسیونهای مربوطه و قانع نشدن طراحان سؤال، این طرح در 18 بهمن ماه همان سال از سوی هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد. مهمترین محورهای این طرح سؤال: تخلفات قانونی دولت از جمله عدم اجرای قانون مترو و عدم معرفی وزیر ورزش در مهلت قانونی و مقاومت 11 روزه احمدی نژاد در برابر حکم رهبر انقلاب مبنی بر ابقای "حیدر مصلحی" وزیر اطلاعات و نحوه عزل "منوچهر متکی" وزیر سابق امور خارجه و همچنین مسائل مربوط به امور فرهنگی از جمله اجرای قانون عفاف و حجاب در کشور بود. در نهایت، محمود احمدی ‌نژاد 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین ‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد. موافقت با وزیر پیشنهادی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی پس از استیضاح "عبدالرضا شیخ‌الاسلامی" وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و عدم رای اعتماد نمایندگان مجلس نهم به وی، اسدالله عباسی با حکم "محمود احمدی نژاد" رئیس ‌جمهور وقت جمهوری اسلامی ایران در 16 بهمن سال 1391 به عنوان سرپرست وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منصوب شد. وی پس از چند ماه سرپرستی در این وزارتخانه، سرانجام در 4 اردیبهشت سال 1392 از سوی رئیس جمهور وقت، به عنوان وزیر پیشنهادی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی به مجلس معرفی شد. 15 اردیبهشت ماه 1392، جلسه بررسی صلاحیت اسدالله عباسی وزیر پیشنهادی تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در صحن علنی مجلس نهم شورای اسلامی برگزار شد و مهرداد بائوج لاهوتی در موافقت با این وزیر پیشنهادی گفت: «اگر خوب برنامه ارائه شده توسط عباسی را مطالعه کرده باشید، متوجه شده‌اید که آقای عباسی رزومه خود را به تفکیک ارائه داده است و مسئولیت‌های اجرایی را جدا کرده است... در طول 3 ماه سرپرستی‌ شان در وزارت تعاون، ‌کار و رفاه اجتماعی، تعامل خوبی با نمایندگان مجلس داشت که شاهد بودید، عباسی از جنس خود شماست و 8 سال در مجلس شورای اسلامی فعالیت و تلاش کرده و زحمت کشیده است.» لاهوتی با بیان اینکه تحصیلات و تجربه کاری، دو ملاک مهم در ارزیابی یک وزیر است، گفت: «آقای عباسی هم تجربه خوبی دارند هم دارای مدرک دکترای برنامه‌ریزی است بنابراین باید به این موضوعات بسیار حائز اهمیت، توجه کنیم...آقای عباسی در تصویب قانون هدفمندسازی یارانه‌ها نقش بسیار مؤثری داشت و قطعا نگرانی‌هایی که ما از جهت اجرای قانون یارانه‌ها داریم، می‌تواند توسط آقای عباسی برطرف شود، عباسی از افراد فعال در تصویب قانون یارانه‌ها بود. در یک سال گذشته که او سرپرستی وزارت تعاون و مسئول معاونت توسعه نیروی انسانی این وزارتخانه بود، واقعا موفق عمل کرد.» سرانجام نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی 15 اردیبهشت ماه 1392، پس از استماع اظهارات نمایندگان مخالف و موافق و همچنین سخنان وزیر پیشنهادی، با 200 رأی موافق، 40 رأی مخالف و 12 رأی ممتنع از مجموع 252 آراء مأخوذه، اسدالله عباسی را برای تصدی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی برگزیدند. 


موافقت با اولین وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، اعضای کابینه خود را در 13 مرداد ماه 1392 همزمان با روز تحلیف به مجلس نهم شورای اسلامی معرفی کرد. مهرداد بائوج لاهوتی، در 22 مرداد ماه 1392، در روزهای بررسی کابینه یازدهم در مجلس شورای اسلامی در موافقت با محمدعلی نجفی، اولین وزیر پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش گفت: «گزارش ماموریت دکتر نجفی برای سرکشی به خانواده‌های حوادث سال 88 باید به درستی به اطلاع جامعه رسانده شود. براساس مصوبه شورای شهر تهران که دکتر نجفی نیز عضوی از آن شورا بود، هیأتی مأموریت یافت تا از خانواده‌ها‌ی حوادث سال 88 سرکشی کند که این ماموریت توسط این هیأت انجام شد و گزارش آن تقدیم مقام معظم رهبری گردید در برخی از این گزارش آمده است همه خانواده‌های حوادث سال 88 از اقشار ضعیف جامعه هستند و اکثرا سابقه حضور در جبهه و سابقه ایثارگری دارند. گزارش مفصل هیات به انضمام نامه‌ حجت‌الاسلام و المسلمین گلپایگانی مسوول دفتر مقام معظم رهبری به شورای عالی امنیت ملی ارجاع داده شد.» لاهوتی تاسیس شوراهای آموزش و پرورش،‌ واگذاری تصدی ‌گری‌های دولت به استانداران و فرمانداران و مردم، تأسیس سه پژوهشکده، یک دانشگاه، سازمان کودکان استثنایی و هزاران مدرسه را در دوران مسئولیت نجفی در وزارت آموزش و پرورش و سایر مسئولیت‌های دولتی اجرا شده، دانست. سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 محمدعلی نجفی نتوانست به عنوان وزیر آموزش و پرورش اعتماد نمایندگان را جلب و به مجلس شورای اسلامی راه یابد. مخالفت با وزیر پیشنهادی بهداشت و درمان پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور دولت یازدهم، او وزرای پیشنهادی خود را در 13 مرداد ماه 1392 به مجلس نهم شورای اسلامی معرفی کرد؛ مهرداد لاهوتی در 22 مرداد ماه 1392 در جلسه بررسی کابینه پیشنهادی دولت یازدهم در مخالفت با حسن قاضی زاده هاشمی، وزیر پیشنهادی وزارت بهداشت و درمان، مواضع و سؤالات خود را از این وزیر پیشنهادی مطرح کرد: «متأسفانه بخش درمان در بخش دولتی قابل ‌اعتماد نیست و نتوانسته تا کنون خدماتی در شأن مردم ارائه کند از این رو شما در بخش خصوصی فعال هستید چه برنامه‌ای برای تقویت بخش دولتی دارید. مدیران ارشد حوزه وزارت در بهترین موقعیت‌ها در بخش خصوصی فعال هستند که این نقطه ‌ضعفی است که باید اصلاح شود و بخش دولتی به ایده‌آل‌ها برسد. بر اساس برنامه پزشکان استخدام رسمی حق فعالیت در بخش خصوصی را ندارند با توجه به اینکه شما هم شرایط مشابهی دارید چطور می‌خواهید با این جریان برخورد کنید و با توجه به اینکه پس از 6 ماه دانشکده علوم پزشکی تهران را رها کردید چه تضمینی وجود دارد که امروز این وزارتخانه با بحران را رها نکنید و نروید.» سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 حسن قاضی زاده هاشمی رأی اعتماد نمایندگان را کسب و به عنوان وزیر بهداشت و درمان به کابینه یازدهم راه یافت. موافقت با وزیر پیشنهادی وزارت راه و شهرسازی حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب دولت یازدهم در 13 مرداد ماه 1392 وزرای پیشنهادی خود را جهت کسب رأی اعتماد به مجلس نهم شورای اسلامی معرفی کرد؛ لاهوتی در 23 مرداد ماه 1392، در جلسه بررسی کابینه پیشنهادی دولت یازدهم در موافقت با عباس احمد آخوندی، وزیر پیشنهادی راه و شهرسازی گفت: «آخوندی فردی متخصص و متعهد است و برای رسیدن به اهداف موجود بخش خصوصی را نیز به کار خواهد گرفت. آقای آخوندی یکی از مدیران باسابقه، انقلابی و خوش‌فکر و دارای سوابق مدیریتی هستند که اگر کسی مثل ایشان در راس وزارت راه و شهرسازی قرار نگیرد چه کسی را می‌خواهیم انتخاب کنیم. 90 درصد جابجایی‌ها در جاده‌هاست که فقط 10 درصد آن بین ریلی و هوایی تقسیم شده که سهم ریل باید افزایش پیدا کند، ما باید 26 هزار کیلومتر راه‌آهن داشته باشیم که با سالی هزار کیلومتر راه‌آهن و با این اعتبارات محدود دولتی که حداکثر این اعتبارات تا شش هزار میلیارد تومان است نمی‌توان این کار را کرد اما آقای آخوندی اعتقاد دارند می‌توان از توان بخش خصوصی در مشارکت و رسیدن به اهداف استفاده کرد.» سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 عباس آخوندی با کسب 159 رأی موافق و 107 رأی مخالف و 18 رأی ممتنع به عنوان وزیر راه و شهرسازی انتخاب شد. مخالفت با وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی پس از معرفی وزرای پیشنهادی کابینه یازدهم به مجلس نهم شورای اسلامی جهت کسب رأی اعتماد، مهرداد لاهوتی در 23 مرداد ماه 1392، در روزهای بررسی کابینه پیشنهادی دولت یازدهم در مجلس به عنوان مخالف محمود حجتی، وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی صحبت کرد. او در مخالفت با برنامه های وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی در انتقاد از برنامه های او گفت: «برای کشور ما این اتفاق افتاده است که یک مهندس کشاورزی را به عنوان وزیر بهداشت و یا وزیر راه منصوب کرده‌اند اما امروز اتفاق عجیبی رخ داده و آن اینکه فردی با تخصص مهندسی عمران را به عنوان وزیر کشاورزی پیشنهاد کرده‌ اند تا در رأس بخش کشاورزی کشور قرار گیرد آن هم با شرایط فعلی. در بخش وزارت جهاد کشاورزی ما نگرانی‌هایی داریم، بخش چای، برنج و ابریشم در زمان مدیریت آقای حجتی در بخش کشاورزی نابود شد و عملا درب سازمان چای بسته شد. باغات کشاورزی در زمان مدیریت آقای حجتی یا تغییر کاربری یافتند یا در حال تغییر کاربری هستند و درب ابریشم را تخته کردید و درحالی که باید صادرکننده ابریشم باشیم، امروز به واردکننده ابریشم تبدیل شده‌ایم.» لاهوتی در خاتمه با انتقاد از عدم توجه حجتی در زمان مدیریتش در بخش کشاورزی به بخش توسعه روستایی بعد از ادغام دو وزارتخانه جهاد سازندگی و کشاورزی گفت: «ما نگرانی‌هایی داریم که پاسخ این نگرانی‌ها را در برنامه‌های شما دریافت نکردیم.» سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 محمود حجتی با کسب 177 رأی موافق و 81 رأی مخالف و 26 رأی ممتنع به عنوان وزیر جهاد کشاورزی انتخاب شد. مخالفت با استیضاح وزیر علوم 21 مرداد ماه 1393، طرح استیضاح رضا فرجی دانا، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت یازدهم، توسط 51 نفر از نمایندگان فراکسیون اصولگرایان مجلس نهم، کلید زده شد؛ فرجی دانا دومین وزیر پیشنهادی وزارت علوم بود که بعد از عدم رأی اعتماد نمایندگان مجلس به میلی منفرد، در 5 آبان ماه 1392 به عنوان وزیر علوم منصوب شد. محورهای این استیضاح عبارت بودند از: عدم پذیرش و سرگردانی پذیرفته شدگان قانونی بورسیه های تحصیلات تکمیلی، اعزام گروههای سیاسی بعضا دارای سوابق تندروی در قالب کارشناسان، ارزیابی عملکرد روسای دانشگاهها که زمینه ایجاد تنش را در دانشگاهها فراهم نموده، تغییر شیوه انتخاب روسای دانشگاهها برخلاف رویه های جاری شورای عالی انقلاب فرهنگی، منصوب نمودن عناصر دارای سابقه مشخص در اغتشاشات 1388 در مسئولیت های مهم ستادی ‌وزارت خانه و عزل اشخاص عالم، متعهد و مدیر از برخی دانشگاهها و نصب افراد دارای سوابق تند و افراطی به ویژه در مدیریت های میانی دانشگاهها و ... مهرداد بائوج لاهوتی از مخالفین طرح استیضاح فرجی دانا در گفت‌وگو با روزنامه "فرهیختگان" که بخشی از اخبار 29 مرداد ماه 1393 خود را به موضوع استیضاح فرجی دانا اختصاص داده بود، گفت: «امضا‌کنندگان استیضاح، انتصاب معاونان و تغییرات روسای دانشگاه‌ها را "بهانه" استیضاح فرجی‌دانا قرار داده‌‌اند، درحالی که باید وزیر را در این موضوع که حق قانونی وی است، آزاد گذاشت و در عوض از وی توقع انجام کار داشت و گزارش عملکرد خواست. فرجی ‌دانا در این مدت یک ساله از نظر ابعاد علمی و تخصصی کارنامه قابل قبولی دارد که به همین دلیل مخالف استیضاح وی هستم. اگر استیضاح کلید نمی‌خورد خیلی بهتر بود.»در 29 مرداد سال 1393 جلسه بررسی طرح استیضاح رضا فرجی‌ دانا تشکیل شد که بعد از استماع توضیحات وی و سخنان موافقان و مخالفان، نمایندگان مجلس با "عدم ‌اعتماد" به فرجی ‌دانا موافقت ‌کردند و وی برکنار شد. موافقت با سومین وزیر پیشنهادی علوم پس از استیضاح و عدم رأی اعتماد نمایندگان به رضا فرجی دانا و 2 ماه سرپرستی محمدعلی نجفی بر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، در 30 مهر ماه 1393 محمود نیلی احمد آبادی از سوی حسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم به عنوان سومین وزیر پیشنهادی علوم معرفی شد. مهرداد لاهوتی در جلسه علنی خانه ملت در 7 آبان ماه 1393 و در جریان بررسی صلاحیت و برنامه‌های پیشنهادی محمود نیلی احمدآبادی طی سخنانی به عنوان موافق وزیر پیشنهادی علوم، اظهار داشت: «یکی از همکاران گفت که آقای نیلی در جریان فتنه سکوت کرده است، آیا واقعا این موضوع به معنای دست داشتن و همکاری آقای نیلی در فتنه است؟ این چه قضاوتی است؟ فتنه خط قرمز ماست و مگر می‌شود آقای روحانی، وزیری را به مجلس معرفی کند که در فتنه نقش داشته است؟ اینگونه سخن گفتن برخی دوستان از عجایب روزگار است. وزارت اطلاعات آقای نیلی را تأیید کرده است، از کجا می‌دانید آقای نیلی گزینه اصلی دولت نیست؟ رأی دهید تا گزینه اصلی دولت شود، آقای نیلی هفت سال در جنگ تحمیلی حضور داشته است.» در پایان جلسه 7 آبان ماه نمایندگان مجلس شورای اسلامی به محمود نیلی احمدآبادی به عنوان وزیر علوم، تحقیقات و فن‌آوری اعتماد نکردند و او از کابینه یازدهم باز ماند. مخالفت با استیضاح وزیر راه و شهرسازی موضوع استیضاح عباس احمد آخوندی، وزیر راه و شهرسازی برای اولین بار در بهمن ماه 1392 به علت توقف پروژه راه آهن مشهد، شیروان، بجنورد، گنبد و گرگان در مجلس کلید خورد؛ مشکلات مسکن مهر و رکود حاکم بر بخش مسکن، طرح جامع مسکن، امنیت پروازها و ایمنی صنعت هوایی، مشکلات راه‌ها و جاده‌های کشور، توقف پروژه راه آهن غرب کشور و عدم پایبندی وزیر به تعهدات خود در قبال راه آهن تهران-ساوه-همدان، موضوعاتی بودند که استیضاح وزیر را در تیر ماه 1393 و پس از آن در خرداد ماه 1394 مطرح کردند. مهرداد بائوج لاهوتی عضو کمیسیون عمران مجلس نهم شورای اسلامی در 27 خرداد ماه 1394 در گفتگو با خبرگزاری "فارس" با اشاره به تصویب تقاضای تعدادی از نمایندگان مجلس مبنی بر استیضاح وزیر راه و شهرسازی در این کمیسیون در تشریح نظر خود درباره فعالیت عباس آخوندی توضیح داد: «اینجانب موافق استیضاح در این شرایط نیستم زیرا تا امروز یک ریال اعتبار برای پروژه‌های عمرانی در سال 1394 تخصیص داده نشده است. وقتی یک ریال پول برای کارهای عمرانی کشور تخصیص نیافته باشد قطعاً وزیر راه هم نتوانسته پروژه‌ای را اجرا کند البته وزیر راه و شهرسازی تفکر خوبی دارد مبنی بر اینکه از توان بخش خصوصی در پروژه‌ها استفاده می‌ کند...» مهرداد بائوج لاهوتی، در 6 تیر ماه 1394، در بیان جلسات 31 خرداد و 2 تیر ماه کمیسیون عمران مجلس در بررسی طرح استیضاح وزیر راه گفت: «تقاضای استیضاح وزیر راه و شهرسازی در جلسه روز سه‌شنبه هفته گذشته [2 تیر ماه] کمیسیون عمران مجلس مورد بررسی قرار گرفت که در نهایت این طرح تقدیم هیئت رئیسه مجلس شد.» سرانجام پس از جلسات متعدد کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در بررسی استیضاح از وزیر راه و شهرسازی، استیضاح این وزیر در 5 مهر ماه 1394 اعلام وصول شد؛ پس از آن در 14 مهر ماه استیضاح عباس آخوندی در جلسه علنی مجلس مورد بررسی قرار گرفت که در پایان جلسه وکلای ملت با  72 رأی موافق، 175 رأی مخالف و 5 رأی ممتنع از 252 آرای مأخوذه، مجدداً به وی اعتماد کردند.  

موافقت با اولین وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، اعضای کابینه خود را در 13 مرداد ماه 1392 همزمان با روز تحلیف به مجلس نهم شورای اسلامی معرفی کرد. مهرداد بائوج لاهوتی، در 22 مرداد ماه 1392، در روزهای بررسی کابینه یازدهم در مجلس شورای اسلامی در موافقت با محمدعلی نجفی، اولین وزیر پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش گفت: «گزارش ماموریت دکتر نجفی برای سرکشی به خانواده‌های حوادث سال 88 باید به درستی به اطلاع جامعه رسانده شود. براساس مصوبه شورای شهر تهران که دکتر نجفی نیز عضوی از آن شورا بود، هیأتی مأموریت یافت تا از خانواده‌ها‌ی حوادث سال 88 سرکشی کند که این ماموریت توسط این هیأت انجام شد و گزارش آن تقدیم مقام معظم رهبری گردید در برخی از این گزارش آمده است همه خانواده‌های حوادث سال 88 از اقشار ضعیف جامعه هستند و اکثرا سابقه حضور در جبهه و سابقه ایثارگری دارند. گزارش مفصل هیات به انضمام نامه‌ حجت‌الاسلام و المسلمین گلپایگانی مسوول دفتر مقام معظم رهبری به شورای عالی امنیت ملی ارجاع داده شد.» لاهوتی تاسیس شوراهای آموزش و پرورش،‌ واگذاری تصدی ‌گری‌های دولت به استانداران و فرمانداران و مردم، تأسیس سه پژوهشکده، یک دانشگاه، سازمان کودکان استثنایی و هزاران مدرسه را در دوران مسئولیت نجفی در وزارت آموزش و پرورش و سایر مسئولیت‌های دولتی اجرا شده، دانست. سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 محمدعلی نجفی نتوانست به عنوان وزیر آموزش و پرورش اعتماد نمایندگان را جلب و به مجلس شورای اسلامی راه یابد. مخالفت با وزیر پیشنهادی بهداشت و درمان پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور دولت یازدهم، او وزرای پیشنهادی خود را در 13 مرداد ماه 1392 به مجلس نهم شورای اسلامی معرفی کرد؛ مهرداد لاهوتی در 22 مرداد ماه 1392 در جلسه بررسی کابینه پیشنهادی دولت یازدهم در مخالفت با حسن قاضی زاده هاشمی، وزیر پیشنهادی وزارت بهداشت و درمان، مواضع و سؤالات خود را از این وزیر پیشنهادی مطرح کرد: «متأسفانه بخش درمان در بخش دولتی قابل ‌اعتماد نیست و نتوانسته تا کنون خدماتی در شأن مردم ارائه کند از این رو شما در بخش خصوصی فعال هستید چه برنامه‌ای برای تقویت بخش دولتی دارید. مدیران ارشد حوزه وزارت در بهترین موقعیت‌ها در بخش خصوصی فعال هستند که این نقطه ‌ضعفی است که باید اصلاح شود و بخش دولتی به ایده‌آل‌ها برسد. بر اساس برنامه پزشکان استخدام رسمی حق فعالیت در بخش خصوصی را ندارند با توجه به اینکه شما هم شرایط مشابهی دارید چطور می‌خواهید با این جریان برخورد کنید و با توجه به اینکه پس از 6 ماه دانشکده علوم پزشکی تهران را رها کردید چه تضمینی وجود دارد که امروز این وزارتخانه با بحران را رها نکنید و نروید.» سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 حسن قاضی زاده هاشمی رأی اعتماد نمایندگان را کسب و به عنوان وزیر بهداشت و درمان به کابینه یازدهم راه یافت. موافقت با وزیر پیشنهادی وزارت راه و شهرسازی حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب دولت یازدهم در 13 مرداد ماه 1392 وزرای پیشنهادی خود را جهت کسب رأی اعتماد به مجلس نهم شورای اسلامی معرفی کرد؛ لاهوتی در 23 مرداد ماه 1392، در جلسه بررسی کابینه پیشنهادی دولت یازدهم در موافقت با عباس احمد آخوندی، وزیر پیشنهادی راه و شهرسازی گفت: «آخوندی فردی متخصص و متعهد است و برای رسیدن به اهداف موجود بخش خصوصی را نیز به کار خواهد گرفت. آقای آخوندی یکی از مدیران باسابقه، انقلابی و خوش‌فکر و دارای سوابق مدیریتی هستند که اگر کسی مثل ایشان در راس وزارت راه و شهرسازی قرار نگیرد چه کسی را می‌خواهیم انتخاب کنیم. 90 درصد جابجایی‌ها در جاده‌هاست که فقط 10 درصد آن بین ریلی و هوایی تقسیم شده که سهم ریل باید افزایش پیدا کند، ما باید 26 هزار کیلومتر راه‌آهن داشته باشیم که با سالی هزار کیلومتر راه‌آهن و با این اعتبارات محدود دولتی که حداکثر این اعتبارات تا شش هزار میلیارد تومان است نمی‌توان این کار را کرد اما آقای آخوندی اعتقاد دارند می‌توان از توان بخش خصوصی در مشارکت و رسیدن به اهداف استفاده کرد.» سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 عباس آخوندی با کسب 159 رأی موافق و 107 رأی مخالف و 18 رأی ممتنع به عنوان وزیر راه و شهرسازی انتخاب شد. مخالفت با وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی پس از معرفی وزرای پیشنهادی کابینه یازدهم به مجلس نهم شورای اسلامی جهت کسب رأی اعتماد، مهرداد لاهوتی در 23 مرداد ماه 1392، در روزهای بررسی کابینه پیشنهادی دولت یازدهم در مجلس به عنوان مخالف محمود حجتی، وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی صحبت کرد. او در مخالفت با برنامه های وزیر پیشنهادی جهاد کشاورزی در انتقاد از برنامه های او گفت: «برای کشور ما این اتفاق افتاده است که یک مهندس کشاورزی را به عنوان وزیر بهداشت و یا وزیر راه منصوب کرده‌اند اما امروز اتفاق عجیبی رخ داده و آن اینکه فردی با تخصص مهندسی عمران را به عنوان وزیر کشاورزی پیشنهاد کرده‌ اند تا در رأس بخش کشاورزی کشور قرار گیرد آن هم با شرایط فعلی. در بخش وزارت جهاد کشاورزی ما نگرانی‌هایی داریم، بخش چای، برنج و ابریشم در زمان مدیریت آقای حجتی در بخش کشاورزی نابود شد و عملا درب سازمان چای بسته شد. باغات کشاورزی در زمان مدیریت آقای حجتی یا تغییر کاربری یافتند یا در حال تغییر کاربری هستند و درب ابریشم را تخته کردید و درحالی که باید صادرکننده ابریشم باشیم، امروز به واردکننده ابریشم تبدیل شده‌ایم.» لاهوتی در خاتمه با انتقاد از عدم توجه حجتی در زمان مدیریتش در بخش کشاورزی به بخش توسعه روستایی بعد از ادغام دو وزارتخانه جهاد سازندگی و کشاورزی گفت: «ما نگرانی‌هایی داریم که پاسخ این نگرانی‌ها را در برنامه‌های شما دریافت نکردیم.» سرانجام پس از بررسی و رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی دولت یازدهم، در 24 مرداد ماه 1392 محمود حجتی با کسب 177 رأی موافق و 81 رأی مخالف و 26 رأی ممتنع به عنوان وزیر جهاد کشاورزی انتخاب شد. مخالفت با استیضاح وزیر علوم 21 مرداد ماه 1393، طرح استیضاح رضا فرجی دانا، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری دولت یازدهم، توسط 51 نفر از نمایندگان فراکسیون اصولگرایان مجلس نهم، کلید زده شد؛ فرجی دانا دومین وزیر پیشنهادی وزارت علوم بود که بعد از عدم رأی اعتماد نمایندگان مجلس به میلی منفرد، در 5 آبان ماه 1392 به عنوان وزیر علوم منصوب شد. محورهای این استیضاح عبارت بودند از: عدم پذیرش و سرگردانی پذیرفته شدگان قانونی بورسیه های تحصیلات تکمیلی، اعزام گروههای سیاسی بعضا دارای سوابق تندروی در قالب کارشناسان، ارزیابی عملکرد روسای دانشگاهها که زمینه ایجاد تنش را در دانشگاهها فراهم نموده، تغییر شیوه انتخاب روسای دانشگاهها برخلاف رویه های جاری شورای عالی انقلاب فرهنگی، منصوب نمودن عناصر دارای سابقه مشخص در اغتشاشات 1388 در مسئولیت های مهم ستادی ‌وزارت خانه و عزل اشخاص عالم، متعهد و مدیر از برخی دانشگاهها و نصب افراد دارای سوابق تند و افراطی به ویژه در مدیریت های میانی دانشگاهها و ... مهرداد بائوج لاهوتی از مخالفین طرح استیضاح فرجی دانا در گفت‌وگو با روزنامه "فرهیختگان" که بخشی از اخبار 29 مرداد ماه 1393 خود را به موضوع استیضاح فرجی دانا اختصاص داده بود، گفت: «امضا‌کنندگان استیضاح، انتصاب معاونان و تغییرات روسای دانشگاه‌ها را "بهانه" استیضاح فرجی‌دانا قرار داده‌‌اند، درحالی که باید وزیر را در این موضوع که حق قانونی وی است، آزاد گذاشت و در عوض از وی توقع انجام کار داشت و گزارش عملکرد خواست. فرجی ‌دانا در این مدت یک ساله از نظر ابعاد علمی و تخصصی کارنامه قابل قبولی دارد که به همین دلیل مخالف استیضاح وی هستم. اگر استیضاح کلید نمی‌خورد خیلی بهتر بود.»در 29 مرداد سال 1393 جلسه بررسی طرح استیضاح رضا فرجی‌ دانا تشکیل شد که بعد از استماع توضیحات وی و سخنان موافقان و مخالفان، نمایندگان مجلس با "عدم ‌اعتماد" به فرجی ‌دانا موافقت ‌کردند و وی برکنار شد. موافقت با سومین وزیر پیشنهادی علوم پس از استیضاح و عدم رأی اعتماد نمایندگان به رضا فرجی دانا و 2 ماه سرپرستی محمدعلی نجفی بر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، در 30 مهر ماه 1393 محمود نیلی احمد آبادی از سوی حسن روحانی، رئیس جمهور دولت یازدهم به عنوان سومین وزیر پیشنهادی علوم معرفی شد. مهرداد لاهوتی در جلسه علنی خانه ملت در 7 آبان ماه 1393 و در جریان بررسی صلاحیت و برنامه‌های پیشنهادی محمود نیلی احمدآبادی طی سخنانی به عنوان موافق وزیر پیشنهادی علوم، اظهار داشت: «یکی از همکاران گفت که آقای نیلی در جریان فتنه سکوت کرده است، آیا واقعا این موضوع به معنای دست داشتن و همکاری آقای نیلی در فتنه است؟ این چه قضاوتی است؟ فتنه خط قرمز ماست و مگر می‌شود آقای روحانی، وزیری را به مجلس معرفی کند که در فتنه نقش داشته است؟ اینگونه سخن گفتن برخی دوستان از عجایب روزگار است. وزارت اطلاعات آقای نیلی را تأیید کرده است، از کجا می‌دانید آقای نیلی گزینه اصلی دولت نیست؟ رأی دهید تا گزینه اصلی دولت شود، آقای نیلی هفت سال در جنگ تحمیلی حضور داشته است.» در پایان جلسه 7 آبان ماه نمایندگان مجلس شورای اسلامی به محمود نیلی احمدآبادی به عنوان وزیر علوم، تحقیقات و فن‌آوری اعتماد نکردند و او از کابینه یازدهم باز ماند. مخالفت با استیضاح وزیر راه و شهرسازی موضوع استیضاح عباس احمد آخوندی، وزیر راه و شهرسازی برای اولین بار در بهمن ماه 1392 به علت توقف پروژه راه آهن مشهد، شیروان، بجنورد، گنبد و گرگان در مجلس کلید خورد؛ مشکلات مسکن مهر و رکود حاکم بر بخش مسکن، طرح جامع مسکن، امنیت پروازها و ایمنی صنعت هوایی، مشکلات راه‌ها و جاده‌های کشور، توقف پروژه راه آهن غرب کشور و عدم پایبندی وزیر به تعهدات خود در قبال راه آهن تهران-ساوه-همدان، موضوعاتی بودند که استیضاح وزیر را در تیر ماه 1393 و پس از آن در خرداد ماه 1394 مطرح کردند. مهرداد بائوج لاهوتی عضو کمیسیون عمران مجلس نهم شورای اسلامی در 27 خرداد ماه 1394 در گفتگو با خبرگزاری "فارس" با اشاره به تصویب تقاضای تعدادی از نمایندگان مجلس مبنی بر استیضاح وزیر راه و شهرسازی در این کمیسیون در تشریح نظر خود درباره فعالیت عباس آخوندی توضیح داد: «اینجانب موافق استیضاح در این شرایط نیستم زیرا تا امروز یک ریال اعتبار برای پروژه‌های عمرانی در سال 1394 تخصیص داده نشده است. وقتی یک ریال پول برای کارهای عمرانی کشور تخصیص نیافته باشد قطعاً وزیر راه هم نتوانسته پروژه‌ای را اجرا کند البته وزیر راه و شهرسازی تفکر خوبی دارد مبنی بر اینکه از توان بخش خصوصی در پروژه‌ها استفاده می‌ کند...» مهرداد بائوج لاهوتی، در 6 تیر ماه 1394، در بیان جلسات 31 خرداد و 2 تیر ماه کمیسیون عمران مجلس در بررسی طرح استیضاح وزیر راه گفت: «تقاضای استیضاح وزیر راه و شهرسازی در جلسه روز سه‌شنبه هفته گذشته [2 تیر ماه] کمیسیون عمران مجلس مورد بررسی قرار گرفت که در نهایت این طرح تقدیم هیئت رئیسه مجلس شد.» سرانجام پس از جلسات متعدد کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی در بررسی استیضاح از وزیر راه و شهرسازی، استیضاح این وزیر در 5 مهر ماه 1394 اعلام وصول شد؛ پس از آن در 14 مهر ماه استیضاح عباس آخوندی در جلسه علنی مجلس مورد بررسی قرار گرفت که در پایان جلسه وکلای ملت با  72 رأی موافق، 175 رأی مخالف و 5 رأی ممتنع از 252 آرای مأخوذه، مجدداً به وی اعتماد کردند.  


امضای طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی 14 بهمن ماه 1393، یک فوریت طرح "الزام دولت به حفظ حقوق و دستاوردهای هسته ای" را مورد بررسی قرار داده و با رأی بالایی به تصویب رساندند. مهرداد بائوج لاهوتی یکی از 255 نماینده مجلس نهم بود که این طرح را امضا کرد. این طرح یک فوریتی در جهت حمایت از تیم مذاکره کننده و در راستای رهنمودهای مقام معظم رهبری و در پاسخ به ضرب العجل امریکایی ها مبنی بر تحمیل خواسته های نامشروع آنها به تیم مذاکره کننده هسته ای به مجلس ارائه شد. بر اساس این طرح در صورت تصویب تحریم جدید از سوی امریکا، توافق نامه ژنو لغو و اقدامات ایران در راستای فناوری هسته ای به نقطه قبل از این توافقنامه باز خواهد گشت. کلیات طرح "الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای" در نشست علنی مجلس شورای اسلامی در 31 خرداد ماه 1394 با رأی بالایی از سوی نمایندگان به تصویب رسید؛ پس از آن جزئیات این طرح در جلسه علنی 2 تیر ماه مورد بررسی قرار گرفت و با 213 رای موافق، 10 رای مخالف و 6 رای ممتنع از مجموع 244 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب رسید. پس از آن نیز این طرح در 3 تیرماه مورد تأیید شورای نگهبان قرار گرفت. برجام نیازی به تصویب ندارد 23 تیر ماه 1394، مذاکرات هسته‌ای 12 ساله بین ایران و گروه 1+5، در وین به پایان رسید و در راستای توافق جامع بر سر مذاکرات هسته‌ای ایران و بدنبال تفاهم هسته‌ای لوزان، توافق جامع و نهایی هسته‌ای وین با عنوان "برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام" بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه 1+5 منعقد شد. 30 تیر ماه 1394 گزارش روند مذاکرات هسته‌ای ایران و 1+5 در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی از سوی محمد جواد ظریف، وزیر وقت امور خارجه و علی اکبر صالحی، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی ارائه و به سؤالات نمایندگان پاسخ داده شد. در این راستا مهرداد بائوج لاهوتی در گفت و گو با پایگاه خبری تحلیلی "خبرآنلاین" در 21 مرداد ماه 1394، در خصوص ضرورت تصویب متن توافق هسته ای ایران و غرب موسوم به "برجام" در مجلس گفت: «بر اساس اصل 125 قانون اساسی، تمام عهدنامه ها و موافقت نامه های بین المللی باید به تائید مجلس برسد البته ما اخیرا قانونی را در مجلس تصویب کرده ایم [قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای] و به دولت اجازه داده ایم که شما براساس اصول و در چارچوب این قانون مذاکره کنید.» لاهوتی با اشاره به چارچوب های قانون "الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای" گفت: «در شرایط پس از توافق عده ای از نمایندگان در مجلس معتقدند که دولت باید برای "برجام" لایحه بدهد و عده دیگری نیز معتقدند که اگر "قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای" تصویب نمی شد، بر اساس اصل 125 دولت باید لایحه می داد اما باید دید نمایندگان در نهایت به چه جمع بندی می رسند. به نظر می رسد که با این قانون که به تائید شورای نگهبان رسیده و از سوی دولت نیز ابلاغ شده، آوردن لایحه برای برجام، به خودی خود منتفی باشد.»  

امضای طرح الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی 14 بهمن ماه 1393، یک فوریت طرح "الزام دولت به حفظ حقوق و دستاوردهای هسته ای" را مورد بررسی قرار داده و با رأی بالایی به تصویب رساندند. مهرداد بائوج لاهوتی یکی از 255 نماینده مجلس نهم بود که این طرح را امضا کرد. این طرح یک فوریتی در جهت حمایت از تیم مذاکره کننده و در راستای رهنمودهای مقام معظم رهبری و در پاسخ به ضرب العجل امریکایی ها مبنی بر تحمیل خواسته های نامشروع آنها به تیم مذاکره کننده هسته ای به مجلس ارائه شد. بر اساس این طرح در صورت تصویب تحریم جدید از سوی امریکا، توافق نامه ژنو لغو و اقدامات ایران در راستای فناوری هسته ای به نقطه قبل از این توافقنامه باز خواهد گشت. کلیات طرح "الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای" در نشست علنی مجلس شورای اسلامی در 31 خرداد ماه 1394 با رأی بالایی از سوی نمایندگان به تصویب رسید؛ پس از آن جزئیات این طرح در جلسه علنی 2 تیر ماه مورد بررسی قرار گرفت و با 213 رای موافق، 10 رای مخالف و 6 رای ممتنع از مجموع 244 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب رسید. پس از آن نیز این طرح در 3 تیرماه مورد تأیید شورای نگهبان قرار گرفت. برجام نیازی به تصویب ندارد 23 تیر ماه 1394، مذاکرات هسته‌ای 12 ساله بین ایران و گروه 1+5، در وین به پایان رسید و در راستای توافق جامع بر سر مذاکرات هسته‌ای ایران و بدنبال تفاهم هسته‌ای لوزان، توافق جامع و نهایی هسته‌ای وین با عنوان "برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام" بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه 1+5 منعقد شد. 30 تیر ماه 1394 گزارش روند مذاکرات هسته‌ای ایران و 1+5 در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی از سوی محمد جواد ظریف، وزیر وقت امور خارجه و علی اکبر صالحی، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی ارائه و به سؤالات نمایندگان پاسخ داده شد. در این راستا مهرداد بائوج لاهوتی در گفت و گو با پایگاه خبری تحلیلی "خبرآنلاین" در 21 مرداد ماه 1394، در خصوص ضرورت تصویب متن توافق هسته ای ایران و غرب موسوم به "برجام" در مجلس گفت: «بر اساس اصل 125 قانون اساسی، تمام عهدنامه ها و موافقت نامه های بین المللی باید به تائید مجلس برسد البته ما اخیرا قانونی را در مجلس تصویب کرده ایم [قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای] و به دولت اجازه داده ایم که شما براساس اصول و در چارچوب این قانون مذاکره کنید.» لاهوتی با اشاره به چارچوب های قانون "الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای" گفت: «در شرایط پس از توافق عده ای از نمایندگان در مجلس معتقدند که دولت باید برای "برجام" لایحه بدهد و عده دیگری نیز معتقدند که اگر "قانون الزام دولت به حفظ حقوق هسته ای" تصویب نمی شد، بر اساس اصل 125 دولت باید لایحه می داد اما باید دید نمایندگان در نهایت به چه جمع بندی می رسند. به نظر می رسد که با این قانون که به تائید شورای نگهبان رسیده و از سوی دولت نیز ابلاغ شده، آوردن لایحه برای برجام، به خودی خود منتفی باشد.»  


انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی در 7 اسفند ماه سال 1394 برگزار شد و مهرداد بائوج لاهوتی در این دوره از انتخابات، توانست با کسب 28846 رای از مجموع 75733 آراء ماخوذه در همان مرحله اول، به عنوان نماینده مردم شهرستان "لنگرود" از توابع استان "گیلان" در خانه ملت حضور یابد. وی در این دوره به عنوان کاندیدای مورد حمایت جبهه اصلاح طلبان (امید) وارد عرصه انتخابات شد.  

انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی در 7 اسفند ماه سال 1394 برگزار شد و مهرداد بائوج لاهوتی در این دوره از انتخابات، توانست با کسب 28846 رای از مجموع 75733 آراء ماخوذه در همان مرحله اول، به عنوان نماینده مردم شهرستان "لنگرود" از توابع استان "گیلان" در خانه ملت حضور یابد. وی در این دوره به عنوان کاندیدای مورد حمایت جبهه اصلاح طلبان (امید) وارد عرصه انتخابات شد.  


تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۱۷:۳۰:۱۴

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۸/۱۱/۱۱ ۲۰:۴۱:۵۵

مهرداد بائوج لاهوتی

خلاصه زندگی نامه

 مهرداد بائوج لاهوتی، نماینده اصلاح طلب مردم "لنگرود" از استان گیلان در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی که سابقه حضور در ادوار نهم و هشتم مجلس شورای اسلامی را در کارنامه پارلمانی خود دارد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع