سیدارتا گوتاما بودا ، در بیش از 2500 سال پیش، بین قرون چهارم و ششم قبل از میلاد در شمال هند به دنیا آمد. نام اصلی وی سیدار (سیندارتا) تا گوتاما (Siddhartha Gotama ) بود. واژه بودا یعنی بیدار شده یا به عبارت دیگر، کسی که به روشنی رسیده‌ است. پدرش پادشاه سرزمین نپال امروزی و مادرش شاهزاده سرزمین مجاور بود. پدر بودا رئیس یا رهبر قوم شاکیا در هند شمالی بود و بدین ترتیب بودا در ثروت و مکنت غوطه ور بود. پدر وی در آموزش هر چیزی كه بودا بعنوان یك شاهزاده باید می‌آموخت كمترین قصوری نمی كرد. از این رو وی در رشته‌های مختلف دانش، رزم و هنر تبحر فراوانی یافته بود. بودا در 16 سالگی با دختر دایی اش ازدواج كرد. وی در بیست‌ و نه‌ سالگی‌ صاحب‌ پسری‌ به‌ نام‌ راهولَه‌ شد. بودا ازآغاز دوره نوجوانی چند سالی به مراقبت و ریاضت و نفس کشی رو  آورد که در آن دوران در میان رهروان آواره رایج بود . سپس به کنجی رفت تا آرام و بی هیچ گونه خشکی و خشونت جسمانی یا روحانی به تفکر درباره وضع اسفبار آدمی بپردازد و چندی بعد او به پی ریزی فرقه ای متشکل از راهبان تارک دنیا همت گماشت. اینان موظف بودند شخصیت بودا را سرمشق خود سازند تا از قید و بند حیات دنیوی رها شوند . این دوره چهل و پنج سال از زندگی وی  را در بر می گیرد. بودا در قسمت اعظم عمرش چون آوارگان در سفربود. اواخر عمرش پیاده به سوی جنوب و مراکز حوزه رود گنگ رفت و تا دم مرگ به سیر و سفر در مسیری به طول 250 و عرض 150 مایل که از کوکوسامبی در غرب تا کامپا در شرق امتداد دارد، ادامه داد. بودا در سن هشتاد سالگی‌ درگذشت‌. 
وقتی بودا به بلوغ رسید روزی به سه تن ، یکی بیمار و دیگری پیر و فرتوت و سومی مرده ، برمی خورد . بودا که عمری را مصون از مصائب گذارنده بود از آن چه دید بسیار متاثر شد و دریافت که قدرت و ثروت هیچ گاه نمی تواند از بیماری و پیری و مرگ مانع شود . بودا آن گاه با مرتاضی رو برو می شود که خود را از مصائب زندگی آزاد می داند ، او درباره آن چه آن روز می بیند به تامل می پردازد و این مسئله نقطه عطف زندگیش می شود. 
در هندوستان استادان مذاهب متعددی وجود داشتند. بودا درایام جوانی نزد  یكی از بهترین و معروفترین اساتید به نام "آرالا" می رود. بودا نزد وی  چیزهای بسیاری از قبیل مدیتیشن و تهذیب نفس را آموخت. او بسختی تلاش نمود و پس از مدتی از لحاظ دانش هم سطح استاد خود شد. در همین ایام و در حالی که وی تنها 29 سال داشت، دست از خانه و همسر و فرزند و مقام و مکنت می شوید تا به شکل رهروی بی خانمان در آید . در آن زمان و حتی امروزه در هندوستان مرسوم است افرادی كه می‌خواهند به جستجوی حقیقت و تقویت نیروی هادی درونی خود اقدام كنند به ریاضت كشی مبادرت می‌كنند. 
بودا و پیروانش قسمت عمده ای از هر سال را به دوره گردی می گذرانند و گاه در صومعه ها گرد می آمدند . هنگامی که او به دوره گردی سرگرم بود به اشاعه پیام خود می پرداخت و هنگامی که در گوشه خلوت می نشست بحث درباره آیین خود را پیش می کشید . بسیاری از گفتارهای متون مقدس بودایی متشکل از مباحثی است که میان خود راهبان در می گرفت . بودا براین عقیده بود که زندگی در خانواده تنگ است ، حال آن که زندگی در بی خانمانی باز و فراخ است ، دشوار است که آدمی بتواند در حالی که در کنج خانه تپیده است زندگی معنوی تمام و کمالی را که از هر جهت پاک و پاکیزه باشد بگذراند . یكی از خصائص متمایز  بودا این بود  كه او هرگز ادعایی مبنی بر داشتن ارتباط با خدا و یا هر موجود فوق طبیعی دیگری نداشت. او هرگز ادعای خدا بودن، تجسم خدا بودن، پیامبر خدا بودن و یا موجود خارق العاده‌ای بودن نكرد.او هركز ادعایی مبنی بر اینكه منجی روح انسانهاست نكرد زیرا معتقد بود هركس تنها خودش می‌تواند تلاش و كوشش، خودش را نجات دهد و كس دیگری با اجبار و زور نمی‌تواند كسی را نجات دهد، دیگران تنها می‌توانند راه را به ما نشان دهند ولی طی كردن مسیر به عهده خود ماست. آموزه های بودا  متجاوز از هزار و پانصد سال است که ، سراسر شبه قاره هند را فرا گرفته است . تعالیم بودا در طول این همه سال دستخوش تغییرات فراوانی شده و مانند مسیحیت در اروپا به فرقه های مختلفی تقسیم شده است . در میان ویرانه های آنورادهاپورا ، پایتخت باستانی سری لانکا ، پیکره سنگی نشسته ای از بودا هست که بر بالای ستونی در میان علفها آرمیده است . پیکره اندکی بزرگ تر از اندازه طبیعی آدمیزاد است و این پیکره هزار سال عمر دارد و نظیر آن در سراسر بخش بودایی نشین آسیا فراوان دیده می شود . پاها به صورت چهار زانو و دست ها یکی روی دیگری در دامن قرار دارند . بودائیان بر این عقیده اند که درست در همین وضع و حالت بود که بودا بیش از 2500 سال پیش در حالی که زیر درختی نشسته بود با اشراقی عظیم به بیداری رسید و معرفت درباره سرنوشت آدمی دست یافت. 
چندین بار برای کشتن بودا نقشه ایی عملی شد و چیزی‌ نمانده‌ بود که‌ بودا در سال‌ 492 یا 491 پ‌یش از میلاد کشته‌ شود. در یکی از این نقشه ها، "دیودته‌"‌‌ پسرعمو و داماد بودا که خواهان رهبری انجمن بود طی دسیسه ای با شاهزاده‌ "اجاته‌ ستو"، سربازی‌ را برای‌ کشتن‌ بودا فرستادند، که‌ چون‌ با بودا روبه‌ رو شد نتوانست‌ فرمان‌ را به‌ انجام‌ رساند. کوشش‌ دوم‌ در کشتن‌ بودا نیز به‌ شکست‌ انجامید و سومین‌ بار، فیلی‌ وحشی  را به‌ سوی‌ او رها کردند که این بار نیز بودا توانست این فیل رم کرده را آرام کرده و آسیبش در امان بماند. 
بودا 483 سال پیش از میلاد درگذشت. جسد بودا را یک‌ هفته‌ پس‌ از درگذشتش‌ سوزاندند. خاکسترش‌ را میان‌ هفت‌ خاندان‌ از دودمان‌ بزرگان‌ هند، و نیز برهمنی‌ که‌ این‌ آداب‌ را انجام‌ داده‌ بود، قسمت‌ کردند. از خاکستر او به‌ یکی‌ از خاندان های‌ بزرگ‌ دیگر نیز رسید، و "دونه"‌برهمن‌، که‌ مراسم‌ مرده‌ سوزان‌ را انجام‌ داده‌ بود، ظرفی‌ را که‌ در آن‌ خاکستر مرده‌ را جمع‌ کرده‌ بودند گرفت‌. همه‌‌ گیرندگان‌ این‌ خاکسترها سهم‌ خود را در گورْ تپه‌ ها، یعنی‌ در توپه‌ یا استوپه ‌ها جای‌ دادند. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۸:۵۴

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۸:۵۵

گوتاما بودا

خلاصه زندگی نامه

 سیدارتا گوتاما بودا، مؤسس مذهب و تفکر فلسفی بودایی، از پر نفوذ ترین متفکران تاریخ بشری است. از وی تحت عنوان بنیانگذار فلسفه بودیسم یاد می شود. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع