گلدا مایر (Golda Meir) در 3 اوت 1898 در شهر کیف مرکز "اوکراین" در روسیه تزاری به دنیا آمد. در دوران نوجوانی با خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرد و در مدرسه آمریکایی به تحصیل پرداخت. در 14 سالگی به بهانه پیوستن به خواهرش که در بخش دیگری از آمریکا بود از خانه گریخت، اما  به خواهرش نیز نپیوست و در همان سنین نوجوانی به جنبش صهیونیستی‌ در "دنور" آمریکا پیوست. از این رو با اینکه خانواده علاقه داشتند که وی به شغل منشی گری بپردازد وی در مدرسه "میلواکی" به حرفه معلمی و آموزگاری پرداخت. وی در ابتدای جوانی یعنی دقیقا زمانی که 17 سال داشت، همزمان با شغل معلمی عضو محوری اما غیر رسمی حزب کارگر صهیونیستی شد. چندی بعد مایر با یکی از همکاران صهیونیست خود به نام "موریس می‌ پرسون" ازدواج کرد و در 1921 عازم بیت المقدس (اورشلیم) شدند. مایر هم زمان با ظهور رژیم صهیونیستی در سال 1948 در فلسطین با گروه‌های زیرزمینی یهود از قبیل ایرگون، اشترن، هاگانا و سایر تشکیلات پنهان صهیونیستی که به کار انتقال یهودیان اروپا به فلسطین اشتغال داشتند، همکاری‌ های گسترده ای را آغاز نمود. هم چنین وی در راستای انجام ماموریت های سیاسی برای مقامات صهیونیستی، با تن دادن به هرزگی اطلاعات نظامی برای رژیم صهیونیستی جمع آوری می نمود. وی بعد از شکل گیری رژیم صهیونیستی، بلافاصله وارد فعالیت‌های سیاسی شد. اکثر مورخان، در بررسی شرح حال مقامات ارشد رژیم صهیونیستی از "گلدا مایر"، به عنوان زنی جسور یاد کرده‌اند که توانسته این رژیم را در مقطعی حساس از بحران خاورمیانه رهبری کند، ولی مسیری را که برای احراز این مقام طی کرده بازگو نمی‌ کنند. وی  در زمان نخست‌ وزیری "بن گوریون" وزیر کار رژیم صهیونیستی بود. سپس از 1956 تا 1966 به مدت 10 سال وزیر خارجه این رژیم شد. با مرگ "لیوی اشکول"، نخست ‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی در اکتبر 1969 گلدا مایر با پیروزی در انتخابات به نخست وزیری رسید. مایر این سمت را تا سال 1974 حفظ کرد و سپس در 10 آوریل همان سال، به دلیل اوج گیری مخالفت اعضای حزب کارگر که خود عضو آن بود، از مقام نخست‌ وزیری رژیم صهیونیستی استعفا کرد و چند سال بعد در سن 80 سالگی درگذشت. 
بر اساس اسناد تاریخی گلدا مایر دختر یک نجار فقیر و عضوی از خانواده یهودی و پر جمعیت موشه مابویچ  بود که تمامی اولاد پسر خود را از دست داد و تنها سه فرزند دختر برای او باقی ماند. آنها علاوه بر فقر از آزار و اذیت و تحقیر همسایگان خود در رنج بودند زیرا در آن زمان یهودیان جزوء اقلیت منفور به حساب می آمدند. خانواده گلدا در سال 1906 با فروش اموال خود به آمریکا مهاجرت کرده و در ایالت ویسکا نسین اقامت می کنند. پدر در کارگاه نجاری شروع به کار می کند اما به دلیل کافی نبودن درآمد برای تعمین مخارج خانواده مادر دکان عطاری کوچکی باز می کند. گلدا که در ان زمان نه ساله داشت مجبور بود بجای رفتن به مدرسه در دکان به مادرش کمک کند. 
مایر فعالیت سیاسی خود را از یک اتحادیه کارگری که تحت حمایت صهیونیست ها بود آغاز کرد و با یکی از همکاران خود در این اتحادیه به نام  "موریس میرسون" ازدواج کرد. میرسون وظیفه اش در اتحادیه نوشتن شعارهای تبلیغاتی بر روی پارچه بود. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام های سارا و مناخیم بود. مایر به همراه همسرش در 1921 عازم بیت المقدس (اورشلیم) شدند. سپس آنها در یک کیبوتز(kibbutz) (مزرعه اشتراکی) اسکان داده شدند و دو سال در آنجا زندگی کردند. مایر در آنجا با دیوید گورین ( اولین نخست وزیر اسرائیل که مبتکر مزارع اشتراکی بود) آشنا شد. گوریون از آنها خواست نام خانوادگی خود را از موریس که شباهت زیادی به نام خانوادگی مسیحیان داشت به نام عبری "مایر" تغییر دهند. همسر مایر با فعالیتهای  سیاسی وی و ادامه زندگی در فلسطین مخالف بود. سرانجام به دلیل اشتغال مایر به فعالیت های سیاسی و بی توجهی به زندگی خانوادگی، همسرش وی را طلاق داد و مایر تا پایان عمر بیوه ماند. 
مایر بالطبع تا قبل از ظهور رژیم صهیونیستی در سال 1948  همچون هزاران یهودی دیگر در در فلسطین زندگی می‌ کرد. 12 ساعت پس از ایراد نطق تاریخی "دیوید بن گوریون"(بنیانگذار رژیم صهیونیستی) درباره تأسیس رژیم صهیونیستی در 14 مه 1948 ، کشورهای عربی همجوار فلسطین خود را برای حمله به این رژیم نوظهور آماده کردند. رژیم صهیونیستی که از ائتلاف چند سازمان مخفی و جنایتکار صهیونیستی تشکیل شده بود، چون از ابتدا این وضع را پیش‌ بینی می ‌کرد، از چند ماه قبل جاسوسانی را به کشورهای عرب همجوار اعزام کرده بود. گلدا مایر که در آن زمان یک زن جوان یهودی بود، در پوشش یکی از همین جاسوسان و به عنوان توریست راهی اردن شد و در مجاورت خانه چند تن از نظامیان اردنی اقامت گزید. وی به تدریج توانست به عنوان یک تبعه بخش اروپائی روسیه نظر چند تن از افسران اردنی را به خود جلب کند و طرح دوستی با آنان بریزد. گلدا مایر با تن دادن به هرزگی توانسته بود، در داخل نظامیان بلندپایه ارتش اردن نفوذ و در مجالس آنان شرکت کند و از مؤسسات نظامی، مراکز و مقرهای نظامی این کشور اطلاعاتی به دست آورد. او تا زمان تکمیل اطلاعات خود به این نوع روابط ادامه داد. مایر چند روز قبل از نطق بن گوریون وارد فلسطین اشغالی شد و تصمیم ارتش اردن را برای جنگ با رژیم صهیونیستی در حد یک «احتمال قوی» به مقامات صهیونیستی اطلاع داد. کابینه بن گوریون با استفاده از این اطلاعات  و گزارش ‌های دقیق‌ تر جاسوسان رژیم صهیونیستی از پایتخت‌های مصر و لبنان و سوریه توانست، در اولین جنگ خود با کشورهای عربی به پیروزی دست یابد. مایردر این سال‌ ها توانست در رأس تشکیلات مالی سازمان ‌های یهود میلیون‌ ها دلار برای مسلح کردن اسرائیل در آینده، پول جمع‌ آوری کند. مایر حتی در طول زندگی مشترک با همسرش تلاش می کرد با برقراری روابط نامشروع، پول برای تشکیلات مخفی صهیونیست ‌ها به دست آورد. 
بعد از اعلام موجودیت اسرائیل در سال 1948 اولین کشوری که این دولت را به رسمیت شناخت، شوروی بود. شوروی در آن زمان با کشورهای عرب رابطه نزدیکی نداشت. مایر بلافاصله بعد از شکل گیری رژیم صهیونیستی وارد فعالیت ‌های سیاسی شد. بن گوریون (نخست وزیر وقت اسرائیل) از مایر خواست تا به عنوان اولین سفیر اسرائیل به شوروی برود. گلدا مایر با همسر یهودی مولوتف(وزیر خارجه وقت شوروی) رابطه صمیمی ایجاد کرد و طی اقامت خود نقش مهمی در تحکیم روابط شوروی و اسرائیل بازی کرد و همین طور شوروی را ترغیب به عدم همکاری با اعراب در نخستین روزهای استقرار حکومت صهیونیست ها کرد. ملاقات با ملک عبدالله "بن‌گوریون" (اولین نخست وزیر رژیم صهیونیستی)، با پایان جنگ جهانی دوم و افزایش تلاش‌ها برای تشکیل دولت یهودی، به آمریکا رفته و با کمک 50 میلیون دلاری به فلسطین بازمی‌گردد و نخستین سازمان نظامی یهودی به نام هاگانا تأسیس می‌شود. پس از تشکیل هاگانا، مایر به مأموریتی سری برای ملاقات با ملک عبدالله(پادشاه وقت عربستان سعودی) فرستاده می ‌شود. مایر سه دوره ملاقات با ملک عبدالله برگزار کرده و از وی تضمین ‌هایی برای تشکیل کشور اسرائیل گرفت. ملک عبدالله به وی تضمین داد، به کشور در حال تشکیل اسرائیل حمله‌ای صورت نگیرد اما تضمینی نداد که کشورهای دیگر به اسرائیل حمله نکنند. مایر در پاسخ به سؤال ملک عبدالله در مورد عجله آنها برای تشکیل دولت یهودی می‌ گوید: «ما دو هزار سال برای تشکیل دولت یهود صبر کرده‌ایم، باز هم می‌گویید عجله داریم؟» 
مایراز سال 1949 تا 1956 میلادی در زمان نخست‌ وزیری "بن گوریون" وزیر کار رژیم صهیونیستی بود. سپس از 1956 تا 1966 به مدت 10 سال وزیر خارجه این رژیم شد. مایر در این مدت بیش از هر کسی به مسافرت در سراسر جهان پرداخت. در حالی که همه فکر می‌ کردند عمر سیاسی مایر به پایان رسیده، وی در 68 سالگی به عنوان رهبر حزب کارگر در اننتخابات  پیروز شد و بعد از مرگ "لوی اشکول" به مقام نخست وزیری اسرائیل منصوب شد. وی اولین زن در خاورمیانه بود که عهده دار مقام نخست وزیریمی شد.  او اسرائیل را همانند اولین نخست ‌وزیر اسرائیل "داوید بن گوریون" با توسل به تدبیر و پاسخ ‌های خشونت ‌بار به خشونت‌ های اعراب اداره می ‌کرد. وی این سمت را تا سال 1974 حفظ کرد و سپس در دهم آوریل این سال به دلیل اوج گیری مخالفت اعضای حزب کارگر که خود عضو آن بود، از مقام نخست‌ وزیری رژیم صهیونیستی استعفا کرد. 
مایر پس از شکل گیری صهیونیست در فلسطین اشغالی مدتی سفیر اسرائیل در روسیه و نیز مامور جمع‌ آوری کمک ‌های یهودیان آمریکا به اسرائیل بود که در این ماموریت نقشی جدی ایفا کرد. وی پس از بازگشت از شوروی در کابینه بن گورین، به عنوان وزیر کار و تامین اجتماعی فعالیت خود را ادامه داد.  سپس وی به سمت وزیر خارجه کابینه "بن گورین" منصوب شد.  "بن گورین" در دفاع از انتخاب خود و در پاسخ به انتقادات از انتخاب یک زن، مایر را "تنها مرد کابینه اسرائیل" نامید. مایر در 1949 به عضویت کنیست (پارلمان) اسرائیل در آمد و تا سال 1974 به طور مداوم در این مجلس عضو بود. از دیگر مسئولیت های مایر به عنوان یکی از عناصر اصلی رژیم جعلی اسرائیل می توان به موارد زیر اشاره نمود: -رئیس هیات مدیره صندوق بیماری کارگران -رئیس اداره سیاسی فدراسیون کارگری -عضو هیات نماینده کمیته اقدام حزب "ماپای" در سازمان جهانی صهیونیسم -فعالیت در شرکت مقاطعه‌ کاری و خدمات عمومی وابسته به هیستادروت -وزیر کار وبیمه اجتماعی -وزیر امور خارجه -دبیر کل حزب ماپای -نخست وزیر اسرائیل -هیات اجرایی و دبیرخانه فدراسیون کارگری -رئیس اداره سیاسی آژانس یهود ویژه فلسطین (بیت‌المقدس) -نماینده کنیست -وزیر مختار اسرائیل در اتحاد جماهیر شوروی -دبیر شورای کارگری زنان هیستادروت -عضو هیات نمایندگی آمریکا در کنگره جهانی یهود -عضو شورای مشورتی اقتصاد زمان جنگ حکومت قیمومت فلسطین 
گلدا مایر در سراسر دوران مسئولیت خود در رژیم صهیونیستی به علت عقاید نژاد پرستانه شدید و متعصبانه ای که داشت و نیز به واسطه مشارکت در جنایات متعدد علیه بی ‌گناهان همواره مورد انتقاد بود. نقش مایر در جنگ یوم کیپور نقش اصلی مایر در جنگ  یوم کیپور(جنگ اکتبر یا جنگ "یوم کیپور" که در میان اعراب به جنگ رمضان مشهور است با حمله ناگهانی نیروهای سوریه و مصر به اسرائیل در 6اکتبر  سال 1973 که مصادف با عید کیپور بود، روی داد و باعث تاثیرات بین المللی مهمی شد که به سود عربستان و آمریکا بود). نمود پیدا کرد و وی با وجود شکست‌ سنگین ابتدایی نیروهای اسرائیلی، اعلام بسیج عمومی کرد. اما بدلیل زمان بر بودن فراخوان نیروهای ذخیره، از آمریکا و دولت نیکسون درخواست کمک کرده و آمریکا به نفع اسرائیل وارد جنگ شد. نفی وجود فلسطینیان در تاریخ از مایر با عنوان مادر بزرگ اسرائیل یاد می شود. وی ازجمله کسانی بود که در تشکیل رژیم یهودی تلاش بسیاری کرد او در مارس 1969 مدعی شد که امکان بازگرداندن سرزمین‌های اشغال شده وجود ندارد چرا که کسی نبوده است که بخواهیم سرزمین‌ را به او برگردانیم. او در ژوئن همین سال دروغ بزرگ خود را چنین بیان کرده بود که «اصلا چیزی به اسم فلسطینیان وجود ندارد، آنها اصلا وجود نداشته‌ اند.» صدور دستور عملیات های تروریستی مایر در دوره نخست وزیری خویش به بهانه مقابله با تروریسم وتلافی ماجرای المپیک مونیخ 1972 دستور داد همه رهبران گروه‌های مخالف اسرائیل را ترور نمایند. این یکی از موارد روشن تروریسم صریح دولتی اسرائیل است که به بهانه مقابله با تروریسم صورت گرفت اما در این برنامه اسرائیل برای خود این مجوز را قائل شد که به هر کسی که مشکوک است حمله کند و همه مخالفان سیاسی و ...خود را ترور نماید. در طی اجرای این عملیات‌های تروریستی، اسرائیل همه کسانی را که متهم به دست داشتن در ماجرای المپیک 72 بودند، ترور کرد. در این ترورها افرادی که مشخصا هیچ ربطی به ماجرای مونیخ 72 نداشتند و فقط مخالف رژیم صهیونیستی بودند، ترور شدند. سالها بعد "آرون جی کلین" در کتاب خود با عنوان (حمله متقابل) نشان داد که فقط یک نفر از افرادی که اسرائیل در عملیات تلافی جویانه خویش ترور کرده بود به ماجرای المپیک 1972 مربوط بوده است و مابقی فقط از سوی اسرائیل و مقامات آن متهم شده بودند تا به این بهانه به قتل برسند. حمله به هواپیمای مسافربری لیبیایی گلدا مایر در فوریه سال 1973 شخصا دستور حمله به یک هواپیمای مسافربری لیبایی را صادر نمود که طی آن 107 سرنشین هواپیما کشته شدند. این دستور که او به عنوان نخست وزیر اسرائیل صادر کرده بود یکی از موارد آشکار جنایت علیه بی‌ گناهان و غیر نظامیان و از مصادیق آشکار تروریسم دولتی بود چرا که هدف گلدا مایر تاثیر گذاری بر جریان‌ های سیاسی منطقه با ایجاد رعب و وحشت بود. این اقدام او به عنوان نخست وزیر اسرائیل از سوی منتقدان او به عنوان یک آبروریزی تمام عیار مطرح شد. شاید به علت دستورات جنایت آمیزی از این دست است که او را به عنوان "زن آهنین اسرائیل" نام می ‌برند. نسل کشی فلسطینیان او به عنوان یکی از رهبران اصلی اسرائیل که از نژاد پرستی رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی حمایت می‌کرد شهرت دارد .گلدا مایر از اصلی‌ ترین طرفداران پاکسازی نژادی در فلسطین اشغالی و از میان بردن فلسطینیان و یا مجبور کردن آنها با مهاجرت اجباری بود. در دوران نخست وزیری وی سیاست نژاد پرستانه فراوانی توسط دولت اسرائیل به کار گرفته شد که علاوه بر مهاجرت اجباری فلسطینیان، دستگیری رندوم و بدون ضابطه و زندانی کردن آنها، جداسازی مناطق زندگی عرب‌ ها از یهودیان، اخراج عرب های کم تعداد باقی مانده در سرزمین ‌های اشغالی از مدارس که به یهودیان اختصاص داده شده بود و حتی بستن برخی از خیابان‌ها بر روی عرب ها و ممنوعیت ورود آنها به خیابان‌های خاص از جمله سیاست‌های نژادپرستانه دوران گلدا مایر در سرزمین‌ اشغالی بود. 
پیر رنچینک در کتاب بیماران تاریخ ساز از گلدا مایر به عنوان زنی سنگدل و بی عاطفه نام می برد. گلدا در تمام عمر خود حاضر نشد از نوه عقب مانده خود دیدن کند. رنچینک در کتاب بیماران تاریخ ساز می نویسد:«گلدا مایر قبل از70 سالگی دچار نوعی سرطان لنفاوی بود که با دارو و شیمی درمانی آنرا کنترل می کرد.»مایر در زمان نخست وزیری بیماری خود را فاش نکرد و تا پایان عمرش بیماری او یک راز دولتی محسوب می شد. سرانجام گلدا مایر در 8 دسامبر 1978 برابر با 17 آذر 1357 مرد. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۵۲:۱۶

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۵۲:۱۷

گلدا مایر

خلاصه زندگی نامه

 گُلدا مایر، سیاستمدار اسرائیلی و یکی از خشن ترین و بی رحم ترین زنان تاریخ که از وی به واسطه پیشگام بودن در ایجاد تفکر صهیونیسم و رژیم جعلی اسرائیل تحت عنوان "مادربزرگ اسرائیل" یاد می شود. مایر نخستین زنی بود که در این رژیم به نخست وزیری رسید. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع