کارل فردیناند کوری (Carl Ferdinand Cori) در 5 دسامبر سال 1896 در یک خانواده یهودی و تحصیل کرده در شهر "پراگ" واقع در جمهوری چک متولد شد. پدرش کارل کوری پزشک بود و به تحصیل فرزندانش اهمیت می ‌داد. کارل در رشته پزشکی تحصیل کرد و توانست جایزه نوبل پزشکی 1947 را به خود اختصاص دهد.کارل کوری در 88 سالگی در آمریکا درگذشت. 
در سال 1914 کارل فردیناند وارد دانشگاه پزشکی "چارلز" در پراگ شد. وی در سال 1920 با موفتیت توانست از دانشگاه چارلز فارغ التحصیل شود. زمانی که کارل فردیناند کوری تحصیل را به پایان رساند. 
در خلال تحصیل، کارل با "گرتی ترزا رادنیتز" آشنا شد و با وی ازدواج کرد. 
کارل بخاطر لیاقتی که در حین تحصیل از خود نشان داده بود توسط دکتر "اتو لویی" برای کمک در تحقیق علمی بر روی عصب واگ دعوت شد.این عصب طولانی ترین عصب مغزی و دهمین زوج اعصاب مغزی از 12 جفت عصب مغز است که در بلعیدن غذا، صحبت کردن، فعالیت‌های پاراسمپاتیک و هاضمه نقش دارد. این عصب مانند بیشتر اعصاب مغزی از ساقه مغز آغاز می‌شود و به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌شود که عصب دهی اغلب عضلات حلق و حنجره، مری، معده و پاراسمپاتیک قلب، ریه، کبد، طحال و... را انجام می‌دهد. 
دکتر کارل فردیناند به همراه دکتر اتو لویی حدود یک سال و نیم را به تحقیق در این خصوص عصب واگ سپری کرد تا اینکه کار در یک مرکز تحقیقاتی نیویورک برای تحقیق بر بیماریی‌های کشنده به وی پیشنهاد داده شد.فردیناند به همراه همسرش به آمریکا رفت و درسال 1928 شهروند این کشور شد. زمانی که دکتر کارل فردیناند کوری و همسرش گرتی کوری کار در مرکز تحقیقاتی را شروع کردند. 
فردیناند در مرکز تحقیقاتی آمریکا تمرکز خود را تحقیق بر روی متابولیسم کربوهیدرات قرار داد.کربوهیدرات‌ها از اتم‌های کربن، هیدروژن و اکسیژن تشکیل شده‌اند. کربوهیدرات‌ها در بدن بیشتر به عنوان مولکول‌های ذخیره ‌کننده انرژی عمل می‌کنند، اما کاربردهای ساختاری و نقش در انتقال پیام و... نیز دارند.سرانجام این تحقیقات ارائه چرخه‌ای بود که به عنوان "چرخه‌ کوری" معروف شده است که مسیر دگرگشتی یا متابولیک مولکول‌های گلوکوز را بین خون، عضلات و کبد نشان می‌دهد آن‌ها این چرخه را در سال 1929 به جامعه علمی جهان معرفی کردند. 
در سال 1931 دکتر کارل فردیناند کوری به عنوان استاد وارد دانشکده پزشکی دانشگاه واشینگتن در" سنت لویس میسوری" شد. در این دانشگاه نیز وی به همراه همسرش به تحقیقات گسترده خود بر روی چرخه کوری و متابولیسم های هیدروکربونات ادامه داد تا اینکه در اوایل دهه 1940 موفق به تشریح گلیکوژن و نحوه چگونگی شکست آن و سپس ترکیب مجدد آن در بدن شد. که همین خاطر نیز وی به همراه همسرش "گرتی کوری" و "برناردو هوسای" موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی سال 1947 شد.گلیکوژن یکی از گونه‌های پلی‌ساکاریدها است که در یاخته‌های جانوران برای اندوختن کربوهیدرات بکار می‌رود. در پستانداران، گلیکوژن در جگر و عضلات انبار می‌شود. این ترکیب از دید زیستی مهم است، زیرا یکی از پلی‌ساکاریدهای اصلی برای اندوخته انرژی در انسان و جانوران به شمار می‌ رود. 
دکتر کارل فردیناند کوری سرانجام در تاریخ 20 اکتبر سال 1984 و در 88 سالگی در "ماساچوست" آمریکا دیده از جهان فروبست. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۳۷:۲۸

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۳۷:۳۰

کارل فردیناند کوری

خلاصه زندگی نامه

 کارل فردیناند کوری، زیست شیمیدان و داروشناس اهل چک که بخاطر کشف و توصیف چگونگی شکست گلیگوژن و ترکیب مجدد آن در بدن به همراه همسرش، "گرتی کوری" و همکارش "برناردو هوسای" مفتخر به دریافت جایزه نوبل پزشکی سال 1947 شد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع