چارلز تیموتی "چاک" هِیگل (Charles Timothy "Chuck" Hagel)، معروف به "چاک هیگل"، در 4 اکتبر سال 1946 میلادی، در "نورت پلات" ایالت "نبراسکا" آمریکا متولد شد. در سال 1964 چاک از دبیرستان "بوناونتوره" شهر کلمبوس، در ایالت نبراسکا فارغ التحصیل شد و توانست در سال 1971 مدرک کارشناسی تاریخ را از دانشگاه نبراسکا واقع در اوهاما بدست آورد. وی بعدها موفق به دریافت مدرک دکترا از دانشگاه نبراسکا شد. هیگل به دلیل اقدامات خود در پیاده ‌نظام جنگ ویتنام که داوطلبانه به آنجا رفته بود دارنده دو مدال "قلب ارغوانی"، نشان سپاس ارتش، صلیب رشادت ویتنام و مدال پیاده نظام رزم نیز بود. هیگل پس از پایان جنگ به سیاست و تجارت روی آورد و شرکت "ونگارد سلولار" را تاسیس کرد، پس از چندی رییس بانک سرمایه‌گذاری "مک کارتی" و مدیر عامل شرکت سیستم ‌های اطلاعات آمریکا شد. در سال 1996 برای نخستین ‌بار و در سال 2002 برای بار دوم به عنوان سناتور ایالت نبراسکا وارد مجلس سنا شده و در سال 2008 بازنشسته شد، از هیگل به عنوان جمهوری ‌خواهی معتدل نام برده می ‌شود. وی پس از آن، از سال 2013 م، در مقام وزارت دفاع آمریکا خدمت و در ماه نوامبر سال 2014 م (پائیز 1393) و پس از دو سال خدمت در "پنتاگون"، اعلام کناره گیری کرد، علت این کناره گیری، اختلاف نظر اعضای شورای امنیت ملی کاخ سفید با رهبری پنتاگون بود، در این میان داعش مدعی است که این گروه باعث برکناری هیگل شد. در کارنامه چاک هیگل ریاست شورای آتلانتیک، و نایب رئیس هیئت مشاوران اطلاعاتی رئیس جمهور و تدریس در دانشکده روابط بین‌الملل ادموند ای. والش دانشگاه جرج‌تون به چشم می‌خورد. اظهارات و موضع‌گیری‌های متعدد وی در مورد ایران، اسرائیل و جنگ‌های افغانستان و عراق از هیگل چهره‌ای میانه‌رو، ضد جنگ، طرفدار گفتگو با ایران و معترض به قدرت لابی صهیونیستی در ایالات متحده ترسیم کرده است. 
پدرش "چارلز دین هیگل" اصالتی آلمانی داشت و مادرش "بتی" یک لهستانی ایرلندی تبار بود. چاک از چهار برادر و دو خواهر ش بزرگتر بود. پدرش که از سربازان جنگ جهانی دوم بود در سن 39 سالگی به طور ناگهانی در صبح روز کریسمس سال 1962 فوت کرد. چاک در آن زمان تنها 16 سال داشت. 
هِیگل نخستین بار در سال 1979 ازدواج کرد اما چندی بعد از همسر جدا شد. او بعدها با زنی به نام "لیلیبت" ازدواج و صاحب یک دختر به نام "الین" و یک پسر به نام "زیلر" شد. 
هِیگل در طول جنگ ویتنام داوطلبانه به ارتش ایالت متحده پیوست و از سال 1967 تا 1968 در پیاده نظام ارتش به عنوان یک گروهبان خدمت کرد. او به عنوان یک کهنه سرباز آمریکایی زمانی که به عنوان رهبر یک جوخه از پیاده نظام در جنگ ویتنام شرکت داشت، دو بار مدال "پرپل هارت" و دو نشان "قلب ارغوانی" را دریافت کرد و بعد از آن برای شروع کار خود در امور تجاری و سیاست به آمریکا بازگشت. 
هِیگل، بعد از بازگشت از ویتنام به عنوان گوینده رادیو کار خود را آغاز کرده و به عنوان یک عضو از حزب جمهوری خواه آمریکا برای اولین بار در سال 1996 میلادی یک کرسی در سنای آمریکا به دست آورد و در سال 2002 میلادی نیز بار دیگر در انتخابات پیروز و در سال 2008 نیز بازنشسته شد. اقدامات دو دوره حضور هیگل در مجلس سنا، از او چهره‌ای خاص و تا حد زیادی جنجالی ساخت. وی در طول دولت "بوش" در رأی‌ گیری رکورددار جمهوری خواهان سنتی بود و 84 درصد از رأی اتحادیه محافظه‌ کاران امریکا را به دست آورد و از سوی اتحادیه ملی مالیات ‌پردازان درجات A و B را کسب کرد. او در طول خدمتش در سنا به عنوان یک جمهوری خواه تمام عیار به صورت کامل در خدمت حزب نبود، به عنوان مثال می ‌توان به سخنان او در نوامبر 2005 اشاره کرد که او به اشاره انتقادی به جورج بوش و حزب جمهوری خواه گفت: «من به قانون اساسی سوگند خورده‌ام اما به حزبم یا به رئیس ‌جمهورم سوگند نخورده‌ام.» وی هم چنین یکی از تنها دو سناتوری بود که در سال 2001 بر ضد تجدید لایحه تحریم علیه ایران و لیبی و در سال 2007 نیز علیه شناسایی سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی رأی داد و با پیمان منع گسترش سلاح‌ های ایران مخالفت کرد و در دوران حضور در سنا، بیان کرد که  "حمله نظامی علیه ایران، اقدامی ناپایدار، غیرعملی، و غیرمسئولانه است." 
دسامبر سال 2012 میلادی، زمانی که هیگل به عنوان کاندید پست وزارت دفاع ایالات متحده در دور دوم ریاست جمهوری "باراک اباما" و به عنوان جانشین "لئون پانتا" مطرح شد مخالفت ها با انتخاب وی آغاز و تا حدی پیش رفت که هیگل به عنوان آخرین وزیر کابینه اوباما اجازه ورود به کابینه را دریافت کرد. تخریب هیگل از سوی صهیونیست ها در این میان لابی صهیونیستی به حدی علیه هیگل تبلیغات انجام داد که وی توسط هم حزبیان خودش تحقیر و تخریب شد و تقریبا رای اعتماد گرفتن از مجلس سنا، به مدت یک ماه به تعویق افتاد. لابی صهیونیستی و سران اسرائیل به حدی با انتخاب هیگل مخالف بودند که "رئون ریولین" رئیس کنست رژیم صهیونیستی صراحتا گفت: "چنین اقدامی نه تنها اسرائیل بلکه تعادل استراتژیک در جهان را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد؛ اسرائیل باید از انتخاب هیگل نگران باشد؛ بگفته او نظریه "انزوای درخشان" که چاک هیگل مدافع آن است موجب تغییراستراتژی آمریکا در جهان خواهد شد. یک فرد نمی تواند به تنهایی سیاست یک کشور را تعیین کند و به همین دلیل انتخاب چاک هیگل در پست وزارت دفاع آمریکا، خطری برای رابطه استراتژیک میان اسرائیل و آمریکا بحساب نمی رود." از سوی دیگر، "دنی آیالون" معاون وقت وزیر خارجه رژیم صهیونیستی در اظهار نظر دیگری گفت: "نامزدی هیگل برای جایگاه وزارت دفاع آمریکا، شکاف جدیدی در شالوده روابط آمریکا و اسرائیل باز می کند." تکیه بر کرسی وزارت بعد از یک ماه کشمکش میان حامیان چاک هیگل و لابی صهیونیست، بالاخره هیگل در 7 ژانویه سال 2013 م، از سوی "باراک اوباما" به عنوان نامزد وزارت دفاع آمریکا معرفی و پس از هفته‌ ها مخالفت نمایندگان جمهوری خواه، با 58 رأی موافق در مقابل 41 رأی مخالف، که به قول "جان کورنین"، (سناتور ایالت تگزاس) وی را تبدیل به وزیر دفاعی می ‌کند که "ضعیفترین حمایتی را که یک نامزد وزارت دفاع در تاریخ معاصر داشته است و وی را در جایگاه خود کم اثر خواهد کرد"، به این سمت منسوب شد. تلاش برای جلب اعتماد اسرائیل هیگل اولین سفر خود به عنوان وزیر دفاع آمریکا را به افغانستان انجام داد، سپس برای برطرف کردن پاره ای از سوء تفاهم ها به سرزمین های اشغالی رفته و با مقامات صهیونیستی دیدار کرد. هر چند هیگل حامل پیام حمایت کامل واشنگتن از تل آویو بود اما همچنان از گزینه های دیپلماتیک در مورد ایران استقبال می کرد. 
اولین اقدام چاک هیگل در سمت وزارت دفاع، اقدامی مخفیانه بود که پایگاه صهیونیستی "دبکا" آن را افشا کرد، به نوشته این پایگاه صهیونیستی، هیگل در دیدار با "ایهود باراک"، وزیر دفاع اسرائیل به توافقی پشت پرده دست یافته بود که به "سوریه" مربوط می ‌شد. در این توافق قرار شده بود ستاد مشترکی بین "آمریکا"، "اسرائیل"، "اردن" و "ترکیه" تشکیل شود تا در صورت استفاده از سلاح شیمیایی توسط سوری ‌ها علیه هرکدام از این چهار کشور، وارد عمل شود. چاک هیگل در دیدار با "باراک" گفت که احتمالا ابتدا این شورشیان سوری خواهند بود که ابتدا از سلاح ‌های شیمیایی استفاده می ‌کنند و بعد حکومت سوریه مجبور به پاسخگویی می ‌شود و بدیهی ‌ست که بحران شیمیایی فورا به مرزها تسری یابد. اینکه هیگل اذعان می‌ کند شورشیان سوری احتمالا اولین طرف استفاده کننده از سلاح شیمیایی هستند، در نوع خود جالب است اما از آن جالب‌ تر اینکه الزامات نقش‌ گرایانه چقدر سریع اثر خود را بر هیگل نشان داده، به‌عبارت دیگر، هیگل هنوز نیامده با این توافق، نشان داده بود که کاملا به منافع و امنیت رژیم صهیونیستی متعهد است. وی چندی بعد نیز که در موسسه واشنگتن در سیاست خاورنزدیک سخنرانی می ‌کرد، اظهار داشت: تقویت اسرائیل و ارتقا روابط امنیتی با همسایگان اسرائیل نظیر مصر، هر دو از اولویت‌های آمریکا به شمار می ‌آیند. 
در طول دو دوره نمایندگی سنا، هیگل که نسبت به مسائل اجتماعی محافظه کار بود، به اتفاق یارانش کاملاً بین هر دو جناح مشهور بود؛ او در ژانویه 2006 و در مجادله‌ای با "کارل راو"، مشاور ارشد در دولت بوش، به این نحو انتقاد خود از قانون وطن ‌پرستی امریکا را بیان کرد؛ «من موافق با سخنان آقای راو نیستم چون او تروریسم است و هر موضوع مرتبط با تروریسم را در زمینه سیاسی قالب‌بندی می‌کند، خواه این احیای قانون وطن ‌پرستی باشد یا قانون استراق سمع». این اظهارنظرها به خصوص در دوره دوم حضور هیگل در سنا بیشتر شد به صورتی که او مبدل به یکی از موارد معدود سناتورهای جمهوری خواه علیه دولت بوش و سیاست‌های جمهوری خواهان شد. موضع ‌گیری‌ های جنجالی او در زمینه‌های مختلف از مخالفت با استمرار اشغال افغانستان و عراق گرفته تا مخالفت با لابی اسرائیل در کنگره امریکا، مخالفت و انتقاد از حمله 2006 اسرائیل به حزب‌الله، حمایت از مذاکره امریکا با حماس، لزوم مذاکره مستقیم و بدون قید و شرط امریکا با ایران بر سر پرونده هسته‌ای، مخالفت با محدودیت‌های وضع شده بر حقوق مدنی شهروندان امریکایی، دفاع از حقوق جانبازان امریکایی و موافقت با کاهش سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک را در برمی ‌گرفت. 
موضع چاک هیگل در قبال ایران نیز تا اندازه‌ای نا مشخص است. محافل طرفدار اسرائیل مدعی ‌اند که چاک هیگل با تحریم ایران مخالف بوده ولی حقیقت ماجرا این است که وی در دوره نمایندگی خود در مجلس سنا در فاصله سال‌های 1997 تا 2009 با تحریم یک‌ جانبه آمریکا علیه ایران مخالفت، ولی از اقدامات مشترک بین‌المللی از جمله تحریم‌های سازمان ملل متحد علیه ایران حمایت کرده است. چاک هیگل در سال 2001 با تمدید تحریم‌ها علیه ایران به مدت پنج سال مخالفت و به جای آن تمدید دو ساله این تحریم‌ها را در مجلس سنا پیشنهاد کرد که در نهایت تصویب و به سیاست رسمی دولت جورج بوش بدل شد. وی در اکثر این موارد از جمله مباحث مربوط به تمدید تحریم علیه ایران در سال 2001 می ‌گفت که با اقدامات تنبیهی و تحریم ایران مخالف نیست ولی معتقد است که اعمال چنین مجازات‌هایی به شکل یکجانبه از سوی آمریکا مؤثر نخواهد بود. در این رابطه خبرگزاری "آسوشیتدپرس" نیز به نقل از مقامات آمریکایی نزدیک به هیگل نوشت که وی حامی تحریم های سخت علیه ایران است، از طرفی هیگل مخالفت خود را با جنگ علیه ایران به دفعات در زمان ریاست جمهوری بوش ابراز داشته است. در اکتبر سال 2007 طی نامه ای که گفته می شد برای رییس جمهور ارسال شده بود میگوید «آقای رییس جمهور عزیز از شما می خواهم پیگیری مذاکرات مستقیم، بدون شرط و جامع با ایران را مورد ملاحظه قرار بدهید.» در ماه مارس سال 2012 هیگل طی گفتگویی با "ال مانیتور" اظهار داشت: «در صورت بروز جنگ تعداد زیادی کشته بر جای خواهد ماند. در صورت شروع ( جنگ) کنترل آن از کف ما خارج خواهد شد.» وی در سال 2012 طی نامه ای که به امضای پنج فرد دیگر نیز رسیده و در روزنامه واشنگتن پست منتشر شد تاکید میکند: «جنگ با ایران غیر قابل اجتناب نیست.» مقامات ارشد دفاعی که با هیگل ملاقات کرده‌اند به نقل از وی می‌گویند تصویر درستی از دیدگاه‌های وی درباره ایران ارائه نشده و وی از دیرباز از تحریم‌های بین‌المللی حمایت کرده است. 
اظهارات و دیدگاه های متعدد هیگل در مورد مسائل مختلفی مانند ایران، رژیم صهیونیستی، جنگ های افغانستان و عراق موجب شد از وی به عنوان چهره ای میانه رو، طرفدار مذاکره با ایران، معترض به قدرت لابی های صهیونیست و ... یاد شود. دشمنان هیگل، او را به شرکت فعال در جنگ ویتنام و هم چنین داشتن احساسات ضد یهود متهم می ‌کنند، همچنین نو محافظه کاران که دیدگاه ‌های سیاسی‌شان به حزب "لیکود" نزدیک است، یک جریان "ضد هیگل" را به راه انداخته و لابی های متعدد اسرائیلی مانند "آیپک" و دیگر نهادهای یهودی مانند "اتحادیه‌ ضد رسوایی" (ADL)  و کمیته‌ یهودیان آمریکا و هم چنین گروه‌های مسیحی صهیونیست و گروه مسیحیان متحد برای اسرائیل را با خود همراه کردند. رئیس وقت اتحادیه‌  ADL، "آبراهام فوکس من"، که پیش تر عقاید هیگل نسبت به اسرائیل را آزاردهنده قلمداد کرده بود در آستانه معرفی وی از سوی باراک اوباما به عنوان وزیر دفاع، اعلام کرد که مخالفتی با نامزدی او نخواهد کرد.   دیدگاه های ضد اسرائیلی هیگل هیگل در گذشته پیرامون امنیت اسرائیل به راهی متفاوت با سایر اعضاء مجالس قانونگذاری آمریکا رفت، روزنامه "جروزالم پست" در این رابطه به اکتبر سال 2000 اشاره کرده و یادآور میشود که «در آن تاریخ چاک هیگل یکی از تنها چهار سناتوری بود که از امضاء نامه ای در حمایت از امنیت اسرائیل خودداری نمود.» وی هم چنین در ژانویه سال 2003 میلادی اعلام کرده بود که رژیم صهیونیستی فلسطینیان را مانند حیوان در قفس نگه می دارد. در سال 2006 نیز هیگل یکی از تنها 12 سناتور آمریکا محسوب می شد که از امضاء نامه ای خطاب به جامعه اروپا مبنی بر قرار دادن حزب الله لبنان در لیست سازمانهای تروریستی خودداری ورزید. علاوه بر آن در سال 2009 هیگل نامه ای را امضاء کرد که طی آن از اوباما خواسته شده بود با سازمان فلسطینی حماس از در گفتگوی مستقیم درآید. هیگل در پاسخ به انتقادات وارده در مورد عدم حمایت قاطعش از اسراییل گفت : «من سناتور نبراسکا هستم و نه سناتور اسرائیل.» همچنین از قول هیگل نقل شده که : «اسرائیل در قبال کمکهای آمریکا به آن کشور اقدام متقابل انجام نداده است.» هرچند؛ مقامات رژیم اسرائیل سعی کردند با اتخاذ سیاستی محتاطانه یا سکوت کنند یا آنکه همانند "دنی آیلون"، معاون وزیر امور خارجه اسرائیل، همان جملات کلیشه‌ای سابق را بیان کنند و هیگل را متحد اسرائیل بدانند. اما هیگل نشان داد که حتی منتظر رأی سنا نخواهد ماند و سخنانی گفت که به هیچ صورت خوشایند سران اسرائیل نبود. او در گفت ‌وگو با "سی ‌بی ‌اس نیوز" از نظر سابقش در خودداری از امضای قطعنامه ‌های حمایت از اسرائیل گفت؛ «من این قطعنامه‌ها و نامه‌ها را امضا نمی‌کردم چون که آنها غیرسازنده بودند و مشکلی را حل نمی‌کردند». 
چاک هیگل بعد از رسیدن به سمت وزارت دفاع، برای جذب رضایت هم حزبیان و لابی صهیونیستی، عملا از تمامی اظهارات و عقاید خود کوتاه آمد و اعلام کرد که هیچگاه مخالف اسرائیل نبوده است. هیگل با فراموش کردن اظهارات خود و زیرپا گذاشتن منافع ملی آمریکا، برای رضایت لابی صهیونیستی در نامه‌ای به سناتور کالیفرنیا "باربارا باکسر" نوشت: "رابطه آمریکا با اسرائیل رابطه‌ ای است که اساساً بر مبنای ارزش‌ها و منافع مشترک و آرمان‌های دموکراسی‌ خواهانه این دو کشور بنا شده است. خاورمیانه اکنون دستخوش تغییرات تاریخی و فاحشی شده، تغییراتی که اسرائیل را دچار تردیدهای وحشتناکی کرده است. ما هر روز، دوش به دوش یکدیگر به شکل بی‌سابقه‌ای کار می‌کنیم تا تهدیدهای قدیمی، جدید و نوظهور متقابل را خنثی کنیم. من به شخصه عمیقاً خواستار گسترش همکاری‌های آمریکا و اسرائیل هستم." هیگل درباره مسأله تحریم‌های یک‌ جانبه در قبال ایران، که در گذشته مخالفت خود را با آن ابراز کرده بود، می‌نویسد که او به رئیس جمهور گفته است "من از این سیاست در رابطه با ایران بطور کامل پشتیبانی می‌کنم."؛ هیگل در این نامه همچنین می‌نویسد "موافقم که با ادامه رد پیشنهادات دیپلماتیک از سوی ایران، شاید اقدامات مؤثر دیگر، چه چندجانبه و چه یک‌جانبه ضروری باشد، و من در این زمینه از رئیس جمهور حمایت می‌کنم." در این میان وی از مخالفت خود با تروریستی خواندن حزب‌الله لبنان از سوی اتحادیه اروپا در گذشته شانه خالی کرد و گفت «من همواره باور داشته‌ام که حزب‌الله یک سازمان تروریستی است و این را در کتاب سال 2008 خود و در سخنرانی‌های عمومی نیز اعلام کرده‌ام و "همواره از حق اسرائیل برای دفاع از خود پشتیبانی کرده‌ام» 
چاک هیگل پس از انتقاد از استراتژی های نظامی آمریکا در مورد افغانستان و مبارزه با داعش با فشار زیادی از سوی دولت مواجه شد، از همین رو در نوامبر 2014 میلادی، از سمت خود کناره گیری کرده و باراک اوباما رئیس جمهور وقت امریکا با استعفای چاک هیگل موافقت نمود. اسرائیل که در زمان تصدی این سمت از سوی هیگل یکی از مخالفین وی بود، با استعفاء او اظهار ناراحتی کرد. "مایکل ویلنر" و "هرب کینون" در روزنامه "جروزالم پست" نوشتند: «وزیر دفاع موشه یعلون به کناره گیری وزیر دفاع چاک هیگل واکنش نشان داد و وی را دوست حقیقی اسرائیل نامید. این جملات در تضاد کامل با مواضعی بود که وی دو سال پیش، قبل از تصدی وزارت دفاع اتخاذ کرده بود. یعلون می گوید کمک هیگل به امنیت اسرائیل و اتحاد میان اورشلیم و واشنگتن بزرگ و مهم بوده است.» در واقع از منظر اسرائیلی ها، رابطه نزدیک یعلون با هیگل، برخلاف تنش هایی است که آنها با رئیس جمهور باراک اوباما و وزیر خارجه اش جان کری داشتند. یعلون در این رابطه می گوید: «در دو سال گذشته رابطه بین چاک هیگل و من، درست و بسیار صمیمانه بوده است و منجر به ایجاد رابطه ویژه ای در تشکیلات امنیتی اسرائیلی ها و آمریکایی ها شد. این روابط عمیق، صمیمی و در زمینه وسعت کمک به امنیت اسرائیل و تقویت آن، بی سابقه بوده است.» در جریان سفر یعلون به واشنگتن در ماه اکتبر، هیگل تنها مقام دولت اوباما بود که با وی دیدار و از وی با گارد تشریفات استقبال کرد. یعلون در بیانیه ای که قبل از ترک آمریکا داد، رابطه بین دو کشور در زمینه دفاعی را بی سابقه در وسعت، و مهم برای امنیت اسرائیل دانست و همچنین از رابطه نزدیک و تنگاتنگ با دوستش چاک هیگل تقدیر کرد. البته یعلون امیدوار بود بتواند با معاون رئیس جمهور جو بایدن، وزیر خارجه جان کری و مشاور امنیت ملی سوزان رایس دیدار کند ولی وقتی آنها تمایلی به دیدار نداشتند، وی مورد سرزنش قرار گرفت. قدردانی اوبا از هیگل در مراسم تودیع مراسم تودیع چاک هیگل، در تاریخ چهارشنبه 28 ژانویه 2015 م، در پایگاه نظامی مشترک "مایر-هندرسن هال" در ایالت "ویرجینیا" برگزار شد. در آخرین روز های تصدی چاک هیگل در مقام وزیر دفاع آمریکا، باراک اوباما رئیس جمهوری ایالات متحده از او به عنوان «دوستی فوق العاده» و «میهن پرستی آمریکایی» یاد کرد که  زندگی خود را وقف کشورش کرد. اوباما همچنین گفت: «امروز سربازان ما از نیروهای افغانستان پشتیبانی می کنند، با خطر مقابله می کنند و بی هیچ مدارا به تعقیب شبکه القاعده ادامه می دهند. نیروهای ما با رهبری نیروهای ائتلاف، در کار انهدام داعش هستند. در این ائتلاف کشورهای عرب در مقیاسی گسترده شرکت دارند. و چاک بود که این مشارکت کلیدی را در خاورمیانه تقویت کرد» رئیس جمهوری آمریکا در ادامه افزود چاک هیگل به آماده سازی نیروهای مسلح کشور برای آینده کمک کرد و با رهبری او در مقابله با "ابولا"، آمریکا توانست جان بسیاری از مردم غرب "آفریقا" را نجات دهد. هیگل نیز در سخنانی در این مراسم، با بیان این که جای خرسندی است که در چالش ها، این خرده گیران نیستند که جهان را تغییر می دهند یا به حساب می آیند، گفت «ما در زمانه ای پیچیده و تعیین کننده زندگی می کنیم. مردان و زنانی که زندگی خود را وقف امنیت آمریکا کرده اند، معماران این جهان جدید قرن بیست و یکم هستند. اینها این بنا را بر شالوده میراث بزرگ پیشینیان می سازند.» 
پایگاه "المسله" در گزارشی با عنوان "آیا جنگ علیه عراق در عراق موجب براندازی هیگل شد" آورده است: یک مسئول برجسته عراقی که هیگل را از سال های قبل به خوبی می شناسد گفت: هیگل خواستار به کارگیری همه تلاش‌ها در مقابله با داعش در عراق بود و به نظر من وی با اوباما در این باره اختلاف نظر داشت. بر اساس این گزارش از زمانی که وزیر دفاع در سال گذشته انتخاب شد روابط میان هیگل و تیم امنیت ملی که با باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا در کاخ سفید همکاری می کردند روابط تیره ای بود. با تشدید بمباران در عراق و سوریه مشکلات هیگل افزایش پیدا کرد. مسئولان آمریکایی آگاه به روابط هیگل با دولت اوباما از روند تیرگی رو به فزونی روابط میان وزارت دفاع در سایه وجود هیگل و کاخ سفید خبر دادند هرچند که به اعتقاد آنها این وضعیت درباره رابطه خود اوباما با هیگل مصداق نداشت. با وجود اینکه کاخ سفید کوشید که کنار زدن ناگهانی هیگل را  اقدامی توافقی با اوباما نشان دهد اما به اعتقاد مسئولان سلسله مشکلات انباشته شده میان کاخ سفید و هیگل به ویژه درخواست هیگل در برهه اخیر برای اتخاذ استراتژی مشخص تر در قبال مقابله با داعش در عراق و سوریه را عامل اصلی می دانند همانطور که از یادداشت های محرمانه این گونه بر می آید. مسئولان آگاه به اوضاع در واقع حادثه رخ داده را به مثابه عزل وزیر دفاع می دانند. عزل هیگل به اوباما اجازه تزریق خون جدید در تیم امنیتی اش در شرایطی که با چالش های فراوانی در دو سال مانده قدرت خود با آن روبرو است محسوب می شود و به اعتقاد مسئولان امکان اولین وزیر دفاع زن درآمریکا وجود دارد و یکی از برجسته ترین نامزدهای میشل فلورنوی معاون سابق وزیر دفاع است. المسله در ادامه نوشت: مسئولانی که نامشان را فاش نکردند اعلام کرده اند که هیگل احساس سرخوردگی از ناتوانی به کارگیری نفوذ در استراتژی امنیتی در جنگ علیه داعش داشت. "جان مک کین" سناتور جمهوری خواه که ریاست کمیته نیرهای مسلح در مجلس سنا را برعهده خواهد گرفت بر این باور است: به نظر من استراتژی مشخصی برای مقابله با داعش وجود ندارد و گروهی کوچک از مردم همه تصمیمات را می گیرند. یک مسئول دیگر به محدودیت هایی که کاخ سفید بر هیگل اعمال می کرد اشاره می کند و اینکه وزیر دفاع در سال گذشته سخنرانی مهمی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی که یکی از مراکز مهم در واشنگتن است ایراد کرده است و کاخ سفید مانع از جلسه پرسش و پاسخ از سوی حاصران پس از سخنرانی شده است. یک مسئول برجسته دولت آمریکا به گفتگوهای صورت گرفته در نیمه اکتبر گذشته میان وزیر دفاع 68 ساله و اوباما و اینکه هیگل شروع کننده این گفتگو بوده است اشاره کرد. "جاش ارنست" سخنگوی کاخ سفید در مدح هیگل گفت: مامورتی که به وی واگذار شده بود پایان جنگ در افغانستان بود. قبل از شکست حزب دموکرات در انتخابات نیمه دوره کنگره در چهارم نوامبر، اوباما در معرض فشارها برای ترمیم تیم امنیت ملی همزمان با افزایش انتقادهای به سبب سلوک کاخ سفید در برخورد با داعش و اقدامات روسیه در اوکراین و دیگر بحران ها بود. یک مسئول برجسته در دولت آمریکا گفت: هیگل مامور کاهش نظامیان آمریکایی در افغانستان و کاهش هزینه های به شکل کلی بود موضوعی که به اعتقاد مسئولان در وزارت دفاع به مثابه چالشی برای میزان آمادگی نظامی آمریکا همزمان با افزایش چالش ها در سطح بین المللی محسوب می شد. همزمان با افزایش یافتن اهمیت بحران داعش در عراق و سوریه و قرار گرفتن آن در راس اولویت ها، مسئولان برجسته در کاخ سفید مجالی برای تجربه هیگل نمی دانستند و به اعتقاد مسئولان وی حلقه ضعیف برای فعالیت در خاورمیانه بود زیرا انتخاب وی برای ماموریتی دیگر بود. المسله آورده است: تصمیم تغییر هیگل به دنبال یادداشت ویژه در ماه گذشته هیگل با سوزان رایس مشاور اوباما در امور امنیت ملی که در آن درباره استراتژی دولت آمریکا در سوریه ابراز تردید کرده بود، رخ داد.در این یادداشت هیگل بر ضرورت توضیح نیات درباره بشار اسد رئیس جمهوری سوریه مجادله می کند. به اعتقاد یک مسئول در کنگره که نامش را فاش نکرد، هیگل در سیاست اوباما در تکیه کردن بر حملات هوایی به تنهایی علیه داعش در عراق و سوریه و عدم به کارگیری نیروی زمینی آمریکا ابراز تردید کرده بود. ادعای داعش در خصوص برکناری هیگل در پی کناره گیری هیگل از سمت وزارت دفاع، روزنامه "دیلی میل" نوشت: شبه نظامیان داعش، در 24 نوامبر 2014 م، پیامی را با عنوان داعش وزیر دفاع آمریکا را سرنگون کرد، منتشر کرد و تصویری از چاک هیگل، وزیر دفاع آمریکا منتشر کردند که نشان می ‌دهد سر وی با چاقو بریده شده است. این گروه تصاویر مضحک دیگری نیز از باراک اوباما، منتشر کرد، این پیام توئیتری در حالی منتشر شده که وزیر دفاع آمریکا از سمت خود کناره گیری کرد و اوباما نیز موافقت خود را با آن اعلام کرد. در پیام‌های دیگر این گروه نیز آمده است: "اوباما؛ تو شکست خورده‌ای"، "هیگل؛ سر توی دیوانه را باید برید" دیده می ‌شود. بسیاری از منابع آگاه در کاخ سفید تایید کرده‌اند که چاک هیگل به دلیل فشارهای باراک اوباما استعفا کرده‌ است. مقام‌های آمریکایی می‌گویند باراک اوباما روز جمعه هفته گذشته تصمیم خود را گرفت و به چاک هیگل گفت که از سمت وزارت دفاع استعفا دهد. هیگل پیشتر با برجسته کردن خطر داعش به اوباما هشدار داده بود اما وی در سخنرانی خود با نوپا خواندن داعش سخنان هیگل را کم اهمیت خواند. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۴۸:۵۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۴۸:۵۲

چاک هیگل

خلاصه زندگی نامه

 چارلز تیموتی "چاک" هِیگل، معروف به چاک هِیگل، از اعضای حزب جمهوری خواه و سناتور سابق ایالات متحده امریکا که در دوره دوم ریاست جمهوری باراک اوباما وزیر دفاع این کشور بود. از او به عنوان چهره ای میانه رو در سیاست خارجی امریکا یاد می شود. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع