کاسیوس مارسلوس کلی جونیور، در 17 ژانویه 1942 در شهر "لویی ‌ویل" ایالت "کنتاکی" آمریکا در خانواده ای سیاه پوست و فقیر متولد شد. او در سن 12 سالگی بر اثر یک اتفاق، با "جو مارتین" که در یک باشگاه محلی مربی بوکس بود آشنا شد و با دعوت او به باشگاه شروع به یادگرفتن بوکس کرد.او در 18 سالگی در المپیک "رم" شرکت کرد و با شکست حریفان خود مدال طلای المپیک را از آن خود کرد. کاسیوس پس از قهرمانی در المپیک تبدیل به یک قهرمان ملی شد و چندی بعد تبدیل به یک بوکسور حرفه ‌ای شد.وی در سال 1963 "هنری کوپر"، قهرمان انگلیسی را شکست داد و در سال 1964 نیز با شکست "سانی لیستون" در 22 سالگی قهرمان سنگین وزن جهان شد.کاسیوس پس از چندی با گروهای مسلمان آمریکایی و فعالیت آنها آشنا شد و با توجه به تبعیض نژادی که در کشور آمریکا حاکم بود و این گروه های مسلمان به مبارزه با نژاد پرستان پرداخته بودند، کاسیوس را مشتاق اسلام کرد و پس از مدتی آشنایی به این دین به اسلام گروید و نام "محمد علی" و لقب "کلی" را برای خود برگزید. او پس از گرویدن به اسلام عمیقا تحت تاثیر این دین قرار گرفت و حتی به خاطر اسلام در جنگ ویتنام شرکت نکرد و آن را خلاف دستورات قرآن معرفی کرد.محمد علی در این سالها به اوج قهرمانی خود در بوکس رسیده بود و در مبارزات مختلف با حریفان جهانی آنها را شکست داد و در سال 1975 به عنوان ورزشکار سال در بوکس شناخته شد.محمدعلی در اواخر دوره حرفه ‌ای اش به دلیل ابتلا به بیماری "پارکینسون" دچار افت سرعت شده بود. او پس از خداحافظی با دنیای بوکس هر روز بر محبوبیتش افزوده شد؛ زیرا فعالیت های تحسین برانگیزش در زمینه صلح جهانی و ماموریت های بشردوستانه اش او را پیام آور صلح جهانی کرد.او سال ها با بیماری سخت و صعب العلاج "پارکینسون" مبارزه کرد و به همراه همسر چهارمش در مزرعه کوچکی نزدیک "برین اسپرینگ" در ایالت "میشیگان" به زندگی ادامه داد.  
پدر محمد علی یک نقاش تابلو بود و مادرش گاهی به عنوان نظافتچی کار می‌ کرد تا هزینه‌های خانواده را تامین کند. در سن 12 ساگی برای اعلام گزارش سرقت دوچرخه اش به پلیس مراجعه کرد و با دعوت "جو مارتین"، افسر پلیس آن منطقه که در یک باشگاه محلی مربی بوکس بود او به بوکس گرایش پیدا کرد. او خیلی زود استعداد خود را در این ورزش نشان داد.مارتین، علی را دربرنامه تلویزیونی "قهرمانان فردا" که در یک شبکه تلویزیونی محلی پخش می‌شد معرفی کرد و او را به باشگاه کلمبیا در "لویی ‌ویل" برد.در آنجا یک مربی سیاه ‌پوست به نام "فرد استونر" علم بوکس را به علی آموخت. یکی از مهم‌ترین چیزهایی که کلی در این دوران یاد گرفت نحوه حرکات ظریف و رقص پا بود.کلی با وجود اینکه در درس‌های مدرسه با مشکل مواجه بود، همه توجه و وقت خود را صرف بوکس کرد و پیشرفت چشمگیری داشت. 
محمد علی کلی در طول زندگیش 4 همسر اختیار کرد؛ "سونجی روی" اولین همسر کلی که از سال 1964 تا 1966 به مدت دو سال با هم زندگی کردند، "بلیندا بوید" (خلیله) که سرانجام زندگی آنها یک سال بود. ورونیکا پورش و یولاندا (لونیه) از سال 1986و "لونیه" همسر چهارم اوست که از 1986 با او زندگی می کند. آنها در مزرعه کوچکی نزدیک "برین اسپرینگ" در "ایالت میشیگان" زندگی می ‌کند و به گفته فرزندان و برادر محمد علی کلی، "لونیه" پس از بیماری "کلی" به هیچکس اجازه دیدار از او را نمی دهد.دوستان لونیه گفته اند لونیه هدفش حفاظت از محمد علی در برابر اقوامی است که قصد بهره گیری از شهرت او را دارند. 
محمد علی کلی مجموعا 9 فرزند دارد که 7 فرزند دختر و دو فرزند پسر به نام های مریم، جمیله، راشده، لیلا، هانا، میا، خلیله، محمد علی جونیور و اسد امین.  "اسد امین" در واقع فرزند واقعی او نیست و  کلی او را به فرزند خواندگی پذیرفته است. لیلا، هم گام با پدر لیلا، دختر محمدعلی در سال 1999 شروع به ورزش بوکس کرد. او در "لس انجلس" مربی بوکس بود واز آنجا وارد دنیای بوکس زنان شد.وی از زمان شروع بازی هایش 24 بازی داشته که تمام 24 بازی او با پیروزی همراه بوده است. در 8 اکتبر1999 اولین حضور اودر مسابقه رسمی  مقابل "اپریل فاولر" بود که او را نک اوت کرد.این در حالی است که پدرش در سال 1978 با بوکس زنان مخالفت کرده بود.او می ‌گفت «زنان برای ضربه خوردن و مبارزه کردن ساخته نشده‌ اند. بدن آن‌ها طوری نیست که مدام در معرض ضربات مشت باشند.»لیلا تاکنون  شکست در "رینگ بوکس" را تجربه نکرده است. اودر3 فوریه 2007 در مقابل "اونیل" قرار گرفت که تنها در56 ثانیه در راند اول حریفش را ناک اوت کرد.دختر محمد علی با این پیروزی تمام عناوین خبری افریقای جنوبی را به خود اختصاص داد.زیرا مسابفه او با "اونیل" اولین مسابقه حرفه ای بوکس زنان در افریقای جنوبی بود. قبل از این مسابقه رییس جمهور سابق آفریقای جنوبی برای لیلا آرزوی موفقیت کرده بود. 
محمد علی کلی  در نوجوانی هر دو جایزه ملی و معتبر "اتحادیه ورزشکاران آماتور" و "دستکش طلایی" را از آن خود کرد.در سال 1960، در حالی که تنها 18 سال داشت همراه تیم ملی آمریکا در "المپیک رم" شرکت کرد. او با 192 سانتی‌ متر قد به خوبی در "رینگ" جا به‌ جا می ‌شد و با رقص پا و مشت‌های آهنین خود حریفان را مغلوب می‌کرد.او در دیدار نهایی "زیبینگیف پیترسکوفسکی" لهستانی را شکست داد و گردن ‌آویز طلای المپیک را از آن خود کرد. 
محمدعلی کلی پس از قهرمانی در المپیک تبدیل به یک قهرمان ملی شد و چندی بعد تبدیل به یک بوکسورحرفه‌ ای شد.او در طی دهه 1960 به نظر شکست‌ ناپذیر می ‌رسید چون همه رقابت‌های خود را با پیروزی پشت سر می‌گذاشت و در بیشتر آن‌ها نیزحریفان خود را "ناک اوت" می‌کرد.علی در سال 1963 "هنری کوپر" (قهرمان انگلیسی) را شکست داد و در سال 1964 نیز "سانی لیستون" را ناک اوت کرد تا در 22 سالگی قهرمان سنگین وزن جهان شود.علی که اغلب خود را "بزرگ‌ترین" می‌دانست، ابایی نداشت که به تعریف و تمجید از خودش بپردازد.معروف است که او قبل از مسابقه برای حریف رجزخوانی می‌کرد. علی یک بار به خبرنگاران گفته بود که می ‌تواند «مثل پروانه پرواز کند و مثل زنبور نیش بزند»سبک خاص علی در رجزخوانی برای حریفان و تعریف و تمجید از خود باعث شده بود که همواره در صدر اخبار رسانه‌ها باشد. 
محمد علی کلی در اوج قهرمانی اش در ورزش بوکس با گروه‌های مسلمان سیاه ‌پوست آشنا شد و به آن‌ها پیوست. در این زمان، مبارزات حقوق مدنی سیاه ‌پوستان در آمریکا در نقطه اوج خود قرار داشت و "کاسیوس"(محمد علی) تحت تاثیر "مالکوم ایکس"، فعال حقوق بشر سیاه‌ پوست و مسلمان نام خود را به "کاسیوس ایکس" تغییر داد.مدتی بعد "الیجاه محمد" یکی از رهبران مسلمان آمریکا نام "محمد علی" را برای او برگزید. از آن پس "کلی" از همه خواست که دیگر او را با این نام صدا نکنند و به جای آن، به او محمد علی بگویند.وی اعلام کرد که "کلی" نامی بود که به نیاکان برده او داده شده بود؛ کلی در زبان انگلیسی به معنای خاک و گل است.محمدعلی در همین رابطه گفت: «کلوسیوس کلی نام یک برده است. من این نام را انتخاب نکرده‌ام و آن را نمی‌خواهم. من محمدعلی هستم، یک انسان آزاد و از همه مردم می ‌خواهم که وقتی با من حرف می ‌زنند یا درباره من حرف می‌زنند از این اسم استفاده کنند». 
محمدعلی کلی در سال 1965 برای دفاع از عنوان قهرمانی جهان خود یک بار دیگر مقابل "سانی لیستون" قرار گرفت و او را در راند اول ناک اوت کرد. بسیاری از مردم به ضربه نهایی علی لقب "مشت فانتوم" دادند چون آن قدر سریع، ناگهانی و پرقدرت بود که بسیاری از افرادی که در حال تماشای مسابقه بودند، این ضربه را ندیدند. علی پس از آن، هشت بار دیگر هم از عنوان قهرمانی خود با موفقیت دفاع کرد. 
محمدعلی در آپریل 1967 به خدمت سربازی فراخوانده شد تا در "جنگ ویتنام" شرکت کند ولی او حضور در این جنگ را مغایر با تعالیم اسلام دانست و از معرفی خود به ارتش آمریکا خودداری کرد.وی دلیل امتناع خود از شرکت در جنگ ویتنام را این گونه بیان کرد: «این جنگ خلاف تعالیم قرآن مجید است. قصد ندارم از بار مسئولیت شانه خالی کنم ولی به مسلمانان دستور داده شده که در هیچ جنگی شرکت نکنند مگر اینکه توسط خدا یا پیامبر اعلام شود.ما در جنگ مسیحی‌ها یا کفار شرکت نمی ‌کنیم. من هیچ مشکلی با ویتنامی‌ها ندارم. تاکنون هیچ یک از ویتنامی‌ها به من "کاکاسیاه" نگفته ‌اند. عواقب عدم حضور در جنگ ویتنام پس از این اظهار نظر بود که رسانه‌های آمریکایی به شدت از محمدعلی انتقاد کردند و او را "خائن به وطن" نامیدند.همچنین کمیته ورزشکاران ایالت نیویورک و انجمن جهانی بوکس او را تعلیق کرده و مدال‌های قهرمانی سنگین وزنش را از او پس گرفتند.علی در واکنش به این اقدامات گفت: «من مدال‌هایم را پس می‌دهم، ثروتم را از دست می‌ دهم و شاید آینده‌ام را هم خراب کنم. بسیاری از انسان‌های بزرگ برای اعتقادات مذهبی ‌شان این گونه مورد آزمایش قرار گرفته‌ اند. اگر از این آزمایش سربلند بیرون بیایم، قوی ‌تر از همیشه خواهم بود.»علی به دلیل خودداری از شرکت در جنگ در دادگاه گناهکار شناخته شد و به 5 سال زندان محکوم شد اما پس از فرجام ‌خواهی از زندان آزاد شد. سه سال بعد، دیوان عالی ایالات متحده او را تبرئه کرد. 
محمدعلی کلی در سال 1970 یک بار دیگر مجوز حضور در "رینگ بوکس" را پیدا کرد. او به کمک یک سناتور ایالتی اجازه پیدا کرد که در "ایالت جورجیا" به بوکس بپردازد.علی در این ایالت "جبری کواری" را شکست داد. وی مدت کوتاهی پس از این مسابقه، با حکم دیوان عالی ایالت نیویورک اجازه پیدا کرد که به رقابت‌های خود در نیویورک ادامه دهد.علی در دسامبر 1970 با "اسکار بوناونا" مواجه شد و پس از 14 راند نفس گیر موفق شد حریف خود را در راند پانزدهم شکست دهد. این پیروزی راه علی را برای حضور در دیدار نهایی و مبارزه با "جو فریزر" هموار کرد. 
پس از قهرمانی کلی در سال 1970 او برای ادامه مبارزات قهرمانی در هشتم  مارچ 1971 با "جو فریزر"( یکی از معروف‌ترین مبارزات ورزشی تاریخ بوکس) رو در رو شد. در این مسابقه هر دو بوکسور قدرتمند و شکست ناپذیر، شایستگی زیادی را برای کسب عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان داشتند و همین رقابت سنگین به عنوان "مبارزه قرن" شناخته شد.در این مبارزه، و هر دو بوکسور به سختی با یکدیگر درگیر شدند، اما در نهایت "فریزر" در راند پانزدهم و پایانی با یک "هوک چپ" پر قدرت، علی را نقش زمین کرد و در نهایت این مبارزه را به سود خود پایان داد.این اولین باخت حرفه ‌ای محمدعلی بود. گفته می ‌شود که میلیون‌ها بیننده تلویزیونی به شکل زنده شاهد این مبارزه بودند. 
در سال 1974 علی با پیروزی مقابل "جورج فورمن" که "جو فریزر" را شکست داده بود، یک بار دیگر عنوان قهرمانی سنگین وزن را از آن خود کرد.این مبارزه به درخواست محمدعلی در "زئیر" (کنگوی فعلی) برگزار شد تا به پیشرفت و توسعه این بخش از آفریقا کمک کند. علی به این مبارزه عنوان "غرش در جنگل" داد.علی پس از این چند بار دیگر با "جو فریزر" مبارزه کرد، از جمله یک بار در "نیویورک" و یک بار در "فیلیپین" علی در هر دو مسابقه پیروز شد تا عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان خود را حفظ کند.در سال 1975 نشریه معتبر "اسپورتس ایلاستریتد"، علی کلی را به عنوان "ورزشکار سال" انتخاب کرد. 
محمدعلی کلی در این زمان از تاکتیکی که مخصوص خود او بود در مبارزاتش استفاده می ‌کرد. او به طناب رینگ می‌چسبید و اجازه می ‌داد که حریف به او حمله کند و پس از این که او کاملا خسته می‌شد، در راندهای پایانی ضربات قدرتمند خود را شروع می‌کرد و حریف را از پا در می‌آورد.علی 10 بار دیگر با موفقیت از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد، ولی در فوریه 1978 در مبارزه‌ای که در "لاس وگاس" برگزار شد، از "لئون اسپینکس" شکست خورد و عنوان قهرمانی خود را واگذار کرد.تنها هفت ماه بعد بود که علی کلی در "نیواورلئان"، "اسپینکس" را مغلوب کرد و اولین بوکسور تاریخ شد که سه بار عنوان قهرمانی سنگین وزن را پس گرفته است. 
محمدعلی دراواخر دوره حرفه‌ ایش به دلیل ابتلا به بیماری "پارکینسون" دچار افت سرعت شد و پس از آن نتوانست به صورت حرفه ای این ورزش را ادامه دهد. وی در 27 ژوئن 1979 اعلام بازنشستگی از این ورزش را کرد و با دنیای پرهیجان "رینگ" و "بوکس" خداحافظی کرد؛ اما آخرین مبارزه اش را در سال 1981 انجام داد. او در طی دوران بوکس حرفه ‌ای خود مجموعا 61 بار روی رینگ رفته بود. 
محمدعلی در المپیک 1996 "آتلانتا" به عنوان یکی از حمل کنندگان مشعل المپیک انتخاب شد و همچنین در مراسم افتتاحیه بازی‌ها، مشعل اصلی ورزشگاه المپیک را روشن کرد.وی همچنین در سال 1991 به عنوان معروف‌ ترین آمریکایی جهان انتخاب شده بود.محمدعلی در سپتامبر 1999 به عنوان ورزشکار قرن ایالت کنتاکی انتخاب شد و در مراسمی از او تقدیر شد. 
کلی با بازنشستگی در بوکس با دنیای ورزش خداحافظی کرد اما فعالیت اجتماعی و سیاسی برای او شروعی دوباره را رقم زد. با وجود این که بیمار بود، به طور فعال در مجامع عمومی ظاهر می ‌شد.کلی در زمان انتخابات آمریکا به نفع "جیمی کارتر" و سایر نامزدهای دموکرات فعالیت تبلیغاتی می‌کرد و در چند بنیاد خیریه مبارزه با فقر و حمایت از کودکان فعال بود.به این ترتیب چهره او از یک ورزشکار و قهرمان بوکس به یک فعال اجتماعی تغییر کرد. علی در نوامبر 2005 به دلیل خدماتش در جنبش حقوق مدنی آمریکا، مدال آزادی رییس جمهوری آمریکا را دریافت کرد. وی همچنین موفق شد جایزه صلح "اتو هان" آلمان را از آن خود کند. 
کلی در تاریخ 19 نوامبر 2005 (نوزدهمین سالروز آخرین ازدواجش) مرکز غیر انتفاعی محمد علی را با سرمایه 60 میلیون دلار در شهر محل تولدش بازگشایی کرد. این مرکز عام المنفعه روی مسایلی همچون صلح، مسئولیت اجتماعی و توسعه متمرکز است.در وب سایت مرکز غیرانتفاعی محمدعلی آمده است: «علی از زمانی که از رشته بوکس بازنشسته شد، خود را وقف تلاش‌های بشردوستانه در سراسر جهان کرده است. او یک فرد مسلمان است و به سراسر جهان سفر می‌کند و از نام و حضور خود برای مبارزه با گرسنگی و فقر استفاده می‌کند. او همچنین از تلاش‌های آموزشی از هر نوع حمایت کرده، مردم را تشویق می‌کند که کودکان بی سرپرست را تحت حمایت خود قرار دهند و از آن‌ها می‌خواهد که به یکدیگر احترام گذاشته و همدیگر را درک کنند. برآورد می ‌شود که علی تاکنون برای تامین 22 میلیون وعده غذایی برای گرسنگان تلاش کرده است. علی به طور متوسط 200 روز در سال در سفر است. 
در سال 2001 فیلمی از زندگی او توسط مایکل مان ساخته شد. این فیلم که "علی" نام دارد روایتی است از زندگی او و مبارزاتش در سالهای 1964 تا 1976 "ویل اسمیت" در این فیلم به جای محمدعلی به ایفای نقش پرداخت."اسمیت" به دلیل بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد. این در حالی بود که وی پیش از ساخت فیلم، از قبول این نقش خودداری می ‌کرد تا این که محمدعلی شخصا از او خواست در نقش او بازی کند. 
محمد علی کلی در 3 ژوئن 2016 مصادف با 15 خرداد 1395 در 74 سالگی در آمریکا درگذشت. کلی که 32 سال از بیماری پارکینسون رنج می برد در 23 مه 2016 به علت مشکلات تنفسی در بیمارستان شهر فینیکس در ایالت اریزونای آمریکا بستری شد و پس از چند روز درگذشت. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۲۵:۳۷

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۲۵:۴۱

اسناد و مراجع