محمد علی حیاتی در سال 1333 در شهرستان "لامرد" از استان "فارس" به دنیا آمد. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مدیریت آموزشی است که پیش از ورود به مجلس شورای اسلامی، به عنوان استاد دانشگاه به تدریس اشتغال داشت. اسفند سال 1382، حیاتی برای نخستین بار به نمایندگی از مردم شهرستان های "لامرد و مهر" به مجلس هفتم راه یافت. وی در مقطعی از دوران نمایندگی خود در دوره هفتم، ریاست مجمع نمایندگان استان فارس را برعهده داشت. پس از پایان دوره 4 ساله مجلس هفتم، حیاتی مجددا از طرف مردم شهرستان های "لامرد و مهر" در مجلس هشتم شورای اسلامی حضور یافت. او که مدیرمسئولی و صاحب امتیازی روزنامه "سبحان" را نیز بر عهده داشت، در مجلس هشتم، عضو کمیسیون های "آموزش و تحقیقات" و "تحقیق" بود. 15 خرداد سال 1389، محمدعلی حیاتی در سن 56 سالگی به علت عارضه قلبی، در "تهران" درگذشت.  
مجلس هفتم اول اسفند سال 1382، محمد علی حیاتی با شرکت در انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی، توانست با کسب 35835 رای از مجموع 74471 آراء ماخوذه به نمایندگی از مردم شهرستان های "لامرد و مهر" راهی خانه ملت شود. مجلس هشتم محمدعلی حیاتی پس از پایان مجلس هفتم، مجددا در انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و توانست از سوی مردم شهرستان های "لامرد و مهر" از استان "فارس"، با کسب 59015 رای از مجموع 90938 آراء ماخوذه، در مرحله اول این انتخابات که در تاریخ 24 اسفند 1386 برگزار شد وارد مجلس هشتم شود. حیاتی در سال های اول و دوم به عضویت کمیسیون "آموزش و تحقیقات" در آمد و در سال های سوم و چهارم حضورش در مجلس، به کمیسیون تحقیق پیوست. وی در این دوره 4 ساله، 31 طرح و لایحه را به امضا رساند که می توان به طرح امر به معروف و نهی از منکر، طرح تغییر نظام آموزشی کشور، طرح افزایش توان اعتباری بانک ها و حمایت از تولید، طرح حمایت از تاسیس و تقویت موسسات و مراکز آموزش عالی غیر دولتی و ... اشاره کرد. 
در آستانه دهمین انتخابات ریاست جمهوری در خرداد سال 1388، 13 تن از نمایندگان مردم شهرستان های "فارس" در مجلس هشتم شورای اسلامی از جمله محمد علی حیاتی، طی بیانیه مشترک در تاریخ 18 خرداد همان سال، ضمن دعوت از مردم استان برای حضور گسترده در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، حمایت خود را از کاندیداتوری محمود احمدی نژاد اعلام کردند. 
یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی "عبدالله جاسبی" و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. در 29 اردیبهشت ماه 1389 طرح وقف اموال دانشگاه آزاد به عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با امضای 62 تن از نمایندگان مجلس از جمله محمدعلی حیاتی، با قید دوفوریت در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت و پس از صحبت‌های مخالفان و موافقان، دوفوریت آن به رأی نمایندگان گذاشته شد که رأی نیاورد از این رو یک فوریت طرح مذکور با 129  رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب نمایندگان رسید. پس از این اقدام دانشگاه آزاد که با همکاری برخی نمایندگان خانه ملت صورت گرفت، نمایندگان تشکل‌های دانشجویی و کارشناسان مسائل فرهنگی و آموزشی، به این اقدام تعدادی از نمایندگان اعتراض کردند. این مسئله ادامه داشت تا اینکه بالاخره نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز یکشنبه (30 خرداد 1389) ضمن نقض مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، وقف اموال دانشگاه آزاد را تصویب کردند. براین اساس، خانه‌ملتی‌ها مصوب کردند وقف اموال مراکز آموزش عالی و غیردولتی، غیرانتفاعی و سایر موسسات غیردولتی غیرآموزشی که هیئت موسس یا هیئت امنای آنها حق تصرف مالکانه نسبت به آن را دارند و تا تاریخ تصویب این قانون صیغه وقف آن جاری شده است و یا در آن جاری شود معتبر است که در حقیقت همان تأیید "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. پس از تصویب این طرح، در اول تیر ماه 1389، موجی از اعتراضات گسترده نمایندگان و اعضای شورای مرکزی اتحادیه‌‌های دانشجویی و تشکل‌های دانشجویی دانشگاه‌های تهران و برخی شهرستان‌ها در مقابل مجلس شورای اسلامی شکل گرفت. حیاتی از طراحان طرح "نقض مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی" در روند تصویب طرح وقف دانشگاه آزاد، یاران "عبدالله جاسبی" چند طرح را برای عبور از مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی و حمایت از وقف دانشگاه آزاد در مجلس مطرح کردند که یکی از آنها طرح "نقض مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی" بود و محمدعلی حیاتی از طراحان این طرح بود.  
پس از حوادث انتخابات سال 1388 و دستگیری متخلفان، حدود 175 نماینده مجلس هشتم شورای اسلامی از جمله محمدعلی حیاتی، در تاریخ 26 اردیبهشت ماه1389  در نامه‌ای سرگشاده خطاب به آیت الله صادق آملی لاریجانی، رئیس وقت دستگاه قضایی ضمن اعتراض و اظهار شگفتی از احضار و محاکمه مدیران رسانه‌های انقلابی به دلیل شکایت سران فتنه، خواستار تسریع در محاکمه سران فتنه و رسیدگی به شکایات ملت ایران از آنان شدند. نمایندگان در این نامه برخورد با رسانه های انقلابی را باعث تنفس مصنوعی جریان فتنه خواندند. در پی صدور این نامه سرگشاده برخی افراد، جریانات سیاسی و رسانه‌ها با تشکیک در امضای 175 نماینده ملت، مدعی جعل برخی از این امضاها شدند از این رو برای تنویر افکار عمومی در تاریخ 24 خرداد سال 1389، اسامی تمامی نمایندگان امضاء کننده این نامه منتشرشد.  
محمدعلی حیاتی در 15 خرداد سال 1389 بر اثر عارضه قلبی در سن 56 سالگی، در بیمارستان "بقیه ‌الله الاعظم تهران" درگذشت. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۴۱

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۴۲

اسناد و مراجع