محمد هاشم بن عبدالغفور سندی بهرامپوری تَتَّوی، در دهم ربیع الاول 1104 ه.ق، در شهر "تَتَّه" از بلاد "سند" در پاکستان کنونی متولد شد و در همان‌ جا پرورش یافت. وی در فراگیری فقه و حدیث اهتمام بسیار کرد تا سرانجام استاد این دو علم شد و بر معاصران خود تفوّق یافت و به تدریس و افتا و تألیف پرداخت. محمد هاشم سندی تتوی در اقامه حدود شرعی جدّیت تام داشته و گفته‌ اند که در این امر کسی مانند او از ایالت سند برنخاست، تتّوی هم چنین با "شیخ محمد معین سندی" مباحثاتی کرده و با "نادرشاه" و "احمد شاه ابدالی" ارتباط و مکاتبه داشت. از مهمترین آثار وی می ‏توان به رساله ‏ای در فضایل اهل بیت، "النفحات الباهره فی جواز القول بالخمسه الطاهره" و "السیوف القاهره علی ساب الخمسه الطاهره" اشاره كرد. محمد هاشم بن عبدالغفور سندی تَتَّوی، سرانجام در ششم رجب 1174 ه.ق، درگذشت، مدفن وی در "کوهچه مُکْلی" زیارتگاه است. 
خانواده محمد هاشم تتّوی سرچشمه رشد و هدایت و از استادان علوم منقول و معقول به شمار می‌ رفتند که برخی از آنان عبارتند از: عبداللطیف عبداللطیف، فرزند وی که از علما، اصحاب کرامات، واعظ، مدرّس و قاضی عسکر بوده، تألیفات بسیاری داشت. مخدوم محمد ابراهیم فرزند "عبداللطیف"، که در زمان خود در ناحیه "سند"، در دانش و ارشاد یگانه بوده و او را از اصحاب کرامات دانسته اند. "محمد امین سندی" رساله ای در احوال او نوشته و گفته ‌اند که حدود دویست هزار مرید داشت. او هم چنین تألیفات متعددی به فارسی و عربی و سندی دارد. عبداللطیف ثانی فرزند "محمدابراهیم"، "عبداللطیف ثانی" که علوم ظاهری و رسوم باطنی را فرا گرفت و در طریقت به خلافت پدرش رسید و از اصحاب کرامات شمرده شد. عبدالغفور فرزند "عبداللطیف ثانی"، عبدالغفور از دانشمندان عصر خود و آثاری تألیف کرد. عبداللّه فرزند دیگر "عبداللطیف ثانی"، عبداللّه متخلص به "امید"، که در بلاغت و پرهیزگاری، نمونه و در نظم و نثر و تقریر استاد بود. محمد ابراهیم خلیل تتّوی محمد ابراهیم خلیل تتّوی (1243ـ1317) که از نوادگان دختری "محمد هاشم" و مؤلف "تکمله مقالات الشعراء" در سرگذشت پارسی سرایان "سند" بود. 
محمد هاشم بن عبدالغفور سندی تتوی، از شاگردان "مولانا ضیاءالدین سندی تتّوی"، مرید "ابوالقاسم نورالحق نقشبندی تتّوی"، بود و به توصیه وی به محضر "سید سعداللّه سورتی قادری"، دانشمند شیعی، رفت و از مریدان او شد. تتّوی پس از مدتی به حج رفت و در مکه از دانش "شیخ عبدالقادر صدیقی مکی"، مفتی حنفیان مکه، بهره برد. 
محمد هاشم بن عبدالغفور سندی تتوی، در فقه، ادب، سیره نبوی، تفسیر، عروض، لغت و حدیث، آثار فراوانی به فارسی و سندی نگاشت. هم چنین تعداد آثار تتوی را از 138 تا 150 ذکر کرده اند: آثار فارسی -رساله در اندازه گیری صاع، رطل، مثقال و اوزان هندی -رساله ای در باره قاعده کلی سایه زوال و وقت در هر زمان و هرجا و ساعتهای زوال در شهرهای سند -رساله در منع استعمال دخانیات و حکم افیون با مقدمه ای در تاریخ استعمال تنباکو -رساله ای در باره صلوات و رساله ای در فضایل اهل بیت علیهم‌السلام -حیاه القلوب فی زیاره المحبوب -رساله ای در اسامی، خصایص، مناقب و تاریخ مدینه -دو رساله در باره زنان پیامبر اکرم(ص)   -چند رساله در باره نامهای رسول اکرم ، نسب و شمایل و مناقب و احوال و اصحاب ایشان -کتابی مفصّل در فقه   -کتابی مفصّل در باره روزه -مفتاح الصلوه -شرحی فارسی بر کتاب مقدمه الصلواه ابوالحسن سندی که به سندی است. آثار سندی از آثار تتوی به زبان سندی رساله ای است در باره شکار و احکام فقهی آن‌ که "شیخ صبغه اللّه انصاری" آن را به فارسی ترجمه کرد. آثار عربی -رساله النفحات الباهره فی جوازالقول بالخمسه الطاهره در اثبات این ‌که اطلاق لفظ "پنج تن پاک بر آن نفوس خمسه کریمه معروفه و لفظ دوازده امام بر نفوس خمسه کریمه اثناعشر معروف" نیکوست. حافظ محمد صدیق لاهوری (متوفی 1193 ه.ق) شرحی فارسی بر آن نوشته است  رساله در شرح حدیث مشتمل بر پیش بینی رسول اکرم صلی اللّه علیه وآله وسلم از شهادت عمار یاسر به دست سپاه معاویه؛ و رساله در پاسخ کسی که به رساله مزبور ایراد گرفته بود  
محمد هاشم بن عبدالغفور سندی تتوی، در ششم رجب 1174 ه.ق، درگذشت، مدفن وی در "کوهچه مُکْلی" زیارتگاه است. اشعار فارسی بسیاری در رثای وی و همچنین تعدادی مادّه تاریخ در وفات او سروده اند. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۳۵:۳۳

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۳۵:۳۴

محمدهاشم تتوی

خلاصه زندگی نامه

 محمد هاشم بن عبدالغفور سندی بهرامپوری تَتَّوی، عالم حنفی و مؤلف هندی در قرن دوازدهم ه.ق كه در ترویج مذهب اهل سنت بسیار كوشید و افراد بسیاری به دست وی مسلمان شدند. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع