محمدرضا خباز در 28 تیرماه 1333 در "کاشمر" از توابع استان خراسان رضوی به دنیا آمد. پدرش نانوا بود و نام خانوادگی اش را از شغل پدر گرفته است. خباز در حالی که هنوز دانشجوی دوره کارشناسی بود به ریاست آموزش و پرورش "کاشمر" رسید و همین زمینه‌ای فراهم کرد تا با حمایت فرهنگیان زادگاهش برای نخستین بار به مجلس چهارم راه یابد. او که دارای دانشنامه دکترای علوم سیاسی است به جز در مجلس ششم که در فراکسیون اکثریت حضور داشت، در سه دوره 4، 5 و 8 مجلس شورای اسلامی همواره از فعال‌ترین نمایندگان اقلیت مجلس و در شمار فراکسیون خط امام بود. او به عنوان یکی از اعضای شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در دهمین انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 از مهدی کروبی نامزد این حزب حمایت کرد اما پس از آن درباره حوادث پس از انتخابات بارها در نطق های پیش از دستور خود در مجلس هرگونه تندروی را محکوم و بر رفتار سیاسی مبتنی بر اعتدال و عقلانیت تاکید کرد. با روی کار آمدن دولت یازدهم محمدرضا خباز، از سوی مجید انصاری (معاون پارلمانی رئیس جمهور) به عنوان معاون امور تقنینی انتخاب شد و در اول تیر ماه 1394 از این سمت استعفا داد. محمدرضا خباز در 27 آبان ماه 1394 به عنوان استاندار سمنان انتخاب شد.  
مجلس چهارم محمدرضا خباز در انتخابات مجلس چهارم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله دوم این انتخابات در 18 اردیبهشت ماه 1371، با کسب 58.7 درصد آرا به نمایندگی از مردم "کاشمر" برای نخستین بار در مجلس چهارم حضور یافت. مجلس پنجم خباز در سال 1374 در انتخابات مجلس پنجم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله اول انتخابات در 18 اسفند ماه با به دست آوردن 63295 رأی از مجموع 130362 رأی به عنوان نماینده مردم "کاشمر" به مجلس شورای اسلامی راه یافت. مجلس ششم محمدرضا خباز در 29 بهمن ماه 1378 در انتخابات مجلس ششم شورای اسلامی شرکت کرد و توانست به نمایندگی از مردم "کاشمر" با کسب 57990 رأی از مجموع 129448 رأی به مجلس ششم راه یابد. او در مجلس ششم به کمیسیون بودجه پیوست و به عنوان نایب رئیس در این کمیسیون خدمت کرد. 
 آذر سال 1379، "حسین لقمانیان" رئیس وقت جبهه مشارکت شاخه همدان و نماینده این شهر در مجلس ششم، در نطق پیش از دستور خود به ایراد یک سخنرانی علیه قوه قضائیه پرداخت و در اعتراض به بازداشت فعالین ملی مذهبی در بخشی از سخنان خود اظهار کرد: «... كارد دادگاه مطبوعات گلوی آزادی بیان مطبوعات و افراد را بریده است و ساحت مجلس قانون گذاری را در تیررس تهدید نهاده است، نهاد قضایی كه باید افق امید برای دادگری و بالندگی دیگر ارگان های دولتی و بستر حق و قانون باشد و روح آزادگی و دموكراسی در مردم و خدمتگزاران مردم بدمد، ابزار قانون شكنی و حق كشی و شبح ترس و ناامیدی  گشته است...» پس از آن شعبه(1410) دادگاه عمومی تهران و شعبه(36) تجدیدنظر استان تهران، دفاعیه لقمانیان را جرم خواند و وی را به اتهام نشر اكاذیب و توهین و افترا به دستگاه قضایی محاكمه و روانه زندان اوین كرد. این اقدام که برخلاف اصل 84 و 86 قانون اساسی بود و "مصونیت پارلمانی نمایندگان" را "نقض" می کرد، با واکنش معترضانه نمایندگان مجلس ششم و دولت "محمد خاتمی" رئیس جمهور وقت، احزاب و فعالان سیاسی - اجتماعی رو به رو شد. در واقع این حکم در زمان خود یکی از شدید‌ترین تنش‌ها میان قوای قضاییه و مقننه را رقم زد، زیرا "مهدی کروبی" رئیس وقت مجلس ششم، در اعتراض به این مسئله ضمن ابراز ناخرسندی از دستگیری لقمانیان اعلام کرد که با این شرایط قادر به اداره جلسه نیست و تا وقتی نمایندگان مصونیت نداشته باشند، به مجلس بازنخواهد گشت. سرانجام 25 دی سال 1380، جمعی‌ از نمایندگان‌ مجلس‌ ششم شورای‌ اسلامی از جمله محمدرضا خباز در نامه ای خطاب به آیت‌الله‌ هاشمی‌ شاهرودی‌ رئیس‌ وقت قوه‌ قضائیه‌ در خصوص‌ حل‌ مشکل‌ حسین‌ لقمانیان‌ درخواست عفو کردند. آنها در نامه خود ضمن اشاره به واکنشها و اظهار نظرهای متعدد در خصوص دستگیری و محکومیت لقمانیان که بخش قابل توجهی از وقت نمایندگان را به خود اختصاص داده بود در حالیکه این زمان باید به بررسی و تصویب بودجه سال 1381 اختصاص می یافت، از آیت الله هاشمی شاهرودی تقاضا کردند تا با رعایت جایگاه و شأن قوای مقننه و قضائیه به هر نحوی که مقتضی باشد این مشکل را حل نمایند. پس از آن رئیس‌ قوه‌ قضائیه‌ طی‌ نامه‌ای‌ به‌ حضرت‌ آیت‌ الله‌ خامنه‌ای‌ رهبر معظم‌ انقلاب‌ اسلامی‌، عفو لقمانیان‌ را درخواست‌ نمود و مقام‌ معظم‌ رهبری‌ با این‌ درخواست‌ موافقت‌ کردند. 
محمدرضا خباز با سابقه حضور در مجلس چهارم، پنجم و ششم مجددا در انتخابات مجلس هشتم شرکت کرد و در مرحله اول این انتخابات در 24 اسفند ماه 1386 با کسب 52.65 درصد آرا به نمایندگی از مردم "کاشمر، بردسکن و خلیل آباد" از استان خراسان رضوی در مجلس حضور یافت. خباز در مجلس هشتم به کمیسیون اقتصادی پیوست. خباز در مدت حضور خود در مجلس هشتم، 50 طرح و لایحه را به امضا رساند که برخی از آنها عبارتند از: طرح اصلاح قانون هدفمندسازی یارانه ها، طرح تشکیل سازمان نظام آمارشناسی ایران، طرح ادغام سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، طرح نحوه تعیین شهریه دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی غیردولتی و ... 
محمدرضا خباز از اعضای شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در دهمین انتخابات ریاست جمهوری از مهدی کروبی، دبیرکل حزب حمایت کرد. حزب "اعتماد ملی"، حزبی است که توسط "مهدی کروبی" پس از شکست در انتخابات ریاست جمهوری سال 1384 و پس از کناره‌گیری از دبیری مجمع روحانیون مبارز تأسیس و در پی اقدامات غیرقانونی دبیر کل و اعضای این حزب پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 که با شکست مجدد کروبی همراه بود، منحل شد. خباز پیرامون اغتشاشات سال 1388 و جلسه دیدار با مقام معظم رهبری در خرداد ماه 1388 گفت: «روز سه‌شنبه در کمیسیون اقتصادی مجلس نشسته بودم که با من تماس گرفته شد و گفتند ما از دفتر مقام معظم رهبری با شما تماس گرفته‌ایم که امروز به دفتر حضرت آقا بیاید. من فکر می‌کردم که من تنها دعوت شده‌ام. بعد که رفتیم دیدیم از حزب اعتماد ملی پنج نفر هستیم. من، آقای منتجب‌نیا، خانم کروبی، آقای نجفی و آقای الویری، بعد که چشمم به دوستانم افتاد فکر کردم که فقط ستاد ما را دعوت کردند اما دیدم نه همه ستادها هستند... ستاد آقای موسوی، محسن رضایی و ستاد آقای احمدی‌نژاد...» محمدرضا خباز با بیان اینکه مقام معظم رهبری این جلسه را مدیریت می کردند و هر فرد 5 دقیقه فرصت داشت صحبت کند، درباره اعتقاد حزب اعتماد ملی به نتیجه انتخابات گفت: «ما و مجموعه ما معتقد بودیم تخلفات آنقدر زیاد بوده که در انتخابات مؤثر واقع شده است و مثال‌های فراوانی نیز زدیم. ما معتقد بودیم که آنقدر در آن جریان تخلفات فراوانی اتفاق افتاده که این تخلفات متعدد سرنوشت انتخابات را تا حدودی تغییر داده است. ما به هیچ وجه وارد تقلب نشدیم. ستاد آقای موسوی وارد تقلب شدند و ستاد آقای رضایی چیز دیگری گفتند و خود مقام معظم رهبری فرمایشاتی کردند که از تلویزیون پخش شد. بنابراین ما و مجموعه‌ ما یعنی ستاد آقای کروبی آن روز بدون هماهنگی با بقیه ستادهای دیگر و با هم واقعاً معتقد بودیم که تخلفات برجسته‌ای بوده است.»  
یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی عبدالله جاسبی و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. در 29 اردیبهشت ماه 1389 طرح وقف اموال دانشگاه آزاد به عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با قید دوفوریت در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت؛ پیش از این 23 تن از نمایندگان این طرح را امضاء کرده بودند اما پس از تذکرات تعدادی از وکلای ملت مبنی بر غیرقانونی بودن این طرح، 9 تن از امضاءکنندگان طرح مذکور امضای خود را پس گرفتند و از آنجایی که تعداد نمایندگان امضاءکننده طرح به 14 نفر رسید، به علت مغایرت با آیین‌نامه داخلی مجلس این طرح از دستورکار پارلمان خارج شد. بر این اساس، "طرح وقف اموال دانشگاه آزاد" که طراحان این طرح آن را "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" نامیدند، پس امضای 62 تن از نمایندگان از جمله محمدرضا خباز با قید دوفوریت در دستورکار صحن علنی قرار گرفت و پس از صحبت‌های مخالفان و موافقان، دوفوریت آن به رأی نمایندگان گذاشته شد که رأی نیاورد از این رو یک فوریت طرح مذکور با 129 رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب نمایندگان رسید.  
5 تیرماه 1390، اولین طرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم پس از حدود یک ‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از آنکه طرح سئوال از رئیس جمهور از سوی طراحان به هیئت رئیسه مجلس تقدیم شد، برخی اعضای هیئت رئیسه با تایید تحویل این طرح به محمدرضا باهنر، نایب رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، از پس گرفتن امضاهای این طرح خبر دادند و پیگیری آن را در شرایط کنونی مناسب ندانستند. به دنبال این اظهار نظرها، علی مطهری به عنوان کسی که مسئولیت جمع آوری امضاها را برعهده داشت، در نامه ای به هیئت رئیسه مجلس نسبت به این موضع گیری ها انتقاد کرد و پس از آن در مهر ماه 1390، در اعتراض به عدم اعلام وصول طرح سوال از رئیس جمهور استعفا داد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز در جلسه علنی بررسی استعفای او ضمن اعلام حمایت از او با استعفایش مخالفت کردند و با تکمیل تعداد امضاها در 8 آبان ماه 1390، طرح مذکور را به هیئت رئیسه تقدیم کردند. سرانجام در 30 آذر ماه 1390، طرح سؤال از "احمدی ‌نژاد" که با 79 امضا از سوی نمایندگان مجلس هشتم از جمله محمدرضا خباز به هیئت رئیسه مجلس رسیده بود، به 6 کمیسیون‌ تخصصی مجلس ارجاع شد. پس از بررسی طرح سؤال از احمدی نژاد در کمیسیونهای مربوطه و قانع نشدن طراحان سؤال، این طرح در 18 بهمن ماه همان سال از سوی هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد. مهمترین محورهای این طرح سؤال: تخلفات قانونی دولت از جمله عدم اجرای قانون مترو و عدم معرفی وزیر ورزش در مهلت قانونی و مقاومت 11 روزه احمدی نژاد در برابر حکم رهبر انقلاب مبنی بر ابقای "حیدر مصلحی" وزیر اطلاعات و نحوه عزل "منوچهر متکی" وزیر سابق امور خارجه و همچنین مسائل مربوط به امور فرهنگی از جمله اجرای قانون عفاف و حجاب در کشور بود. در نهایت، محمود احمدی ‌نژاد 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین ‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد.  
هیئت بررسی و تطبیق مصوبات دولت با قوانین از جمله نهادهای قانونی موجود در کشور ایران است که وظیفه بررسی و نظارت بر مصوبات هیئت دولت برای تطبیق آن با قوانین اصلی و مرجع کشور را بر عهده دارد و نظارت این هیئت، پس از بررسی توسط رئیس مجلس شورای اسلامی، برای رئیس ‌جمهور ارسال می‌شود. اعضای این هیئت که بیشتر نمایندگان سابق مجلس و متخصصان حقوق و امور مالی هستند، ابتدای هر دوره مجلس از سوی رئیس مجلس برای 4 سال انتخاب می ‌شوند. شهریورماه سال 1391 علی لاریجانی، رئیس وقت مجلس، اعضای هیئت تطبیق مصوبات برای دور نهم مجلس را انتخاب کرد که محمد رضا خباز یکی از اعضای این هیئت بود.  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۱۹

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۲۰

محمدرضا خباز

خلاصه زندگی نامه

 محمدرضا خباز، نماینده اصلاح طلب مردم "کاشمر" از استان خراسان رضوی در مجلس که سابقه حضور در مجلس چهارم، پنجم، ششم و هشتم شورای اسلامی را در کارنامه خود دارد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع