جستجو در مطالب و اشخاص
<b>علی </b><b>بن جعفر کاشف الغطاء مالکی نجفی</b> ملقب به "محقق ثالث" در سال 1197 ه.ق در کشور "عراق" به دنیا آمد. وی فقه و سایر علوم عقلی و نقلی را نزد پدرش، "جعفر بن خضر بن یحیی جناجی حلی نجفی" آموخت و به اخذ درجه اجتهاد نایل آمد. او سپس شروع به تدریس فقه در حوزه علمیه کربلا کرد و عالمان بسیاری از جمله "شیخ انصاری" (از فقیهان شیعه در قرن سیزدهم ه.ق) از محضر درس وی بهره بردند.<br>علی کاشف الغطاء همچنین به تدریس فقه در شهر نجف پرداخت که برگزاری این کلاس ها سبب شد تا تعدادی از شاگردان ایرانی "شریف العلما" (از فقهای شیعه)، از کربلا به نجف مهاجرت کنند. <br>پس از وفات چهارمین نایب خاص امام زمان عجل ‌ا... تعالی فرجه در سال 329 ه.ق، دوران غیبت کبری آغاز شد و مجتهدین به نیابت از امام زمان عجل ‌ا... تعالی فرجه ولایت جامعه شیعه را به عنوان "نواب عام" یکی پس از دیگری برعهده گرفتند. از این رو علی کاشف الغطاء نیز پس از برادرش، موسی بن جعفر کاشف الغطاء زعامت جامعه شیعی را در نجف عهده‌دار شد و نهایتا در سال 1253 ه.ق در حرم امام حسین علیه‌السلام واقع در شهر کربلا عراق درگذشت. از شیخ علی آثاری در فقه و اصول و نیز اشعاری در مدح و مرثیه اهل بیت علیه‌السلام بر جای مانده است.

علی بن جعفر کاشف الغطاء مالکی نجفی ملقب به "محقق ثالث" در سال 1197 ه.ق در کشور "عراق" به دنیا آمد. وی فقه و سایر علوم عقلی و نقلی را نزد پدرش، "جعفر بن خضر بن یحیی جناجی حلی نجفی" آموخت و به اخذ درجه اجتهاد نایل آمد. او سپس شروع به تدریس فقه در حوزه علمیه کربلا کرد و عالمان بسیاری از جمله "شیخ انصاری" (از فقیهان شیعه در قرن سیزدهم ه.ق) از محضر درس وی بهره بردند.
علی کاشف الغطاء همچنین به تدریس فقه در شهر نجف پرداخت که برگزاری این کلاس ها سبب شد تا تعدادی از شاگردان ایرانی "شریف العلما" (از فقهای شیعه)، از کربلا به نجف مهاجرت کنند.
پس از وفات چهارمین نایب خاص امام زمان عجل ‌ا... تعالی فرجه در سال 329 ه.ق، دوران غیبت کبری آغاز شد و مجتهدین به نیابت از امام زمان عجل ‌ا... تعالی فرجه ولایت جامعه شیعه را به عنوان "نواب عام" یکی پس از دیگری برعهده گرفتند. از این رو علی کاشف الغطاء نیز پس از برادرش، موسی بن جعفر کاشف الغطاء زعامت جامعه شیعی را در نجف عهده‌دار شد و نهایتا در سال 1253 ه.ق در حرم امام حسین علیه‌السلام واقع در شهر کربلا عراق درگذشت. از شیخ علی آثاری در فقه و اصول و نیز اشعاری در مدح و مرثیه اهل بیت علیه‌السلام بر جای مانده است.


آل کاشف الغطاء، از خاندان‌های علمی شیعی در قرن 13 و 14 ه.ق در اطراف شهر حله عراق و سپس در شهر نجف عراق ساکن بودند که نسب آنان به "مالک اشتر" از فرماندهان لشکر امام علی(علیه السلام) در عراق می‌رسد. "شیخ جعفر کاشف الغطاء"، مشهورترین عالم خاندان کاشف الغطاء بود. از ویژگی‌های عالمان این خاندان می توان مبارزه با اخباری گری و گسترش اندیشه‌های اصولی "وحید بهبهانی" (فقیه و احیاگر مکتب اصولی، مبارزه با اخباری گری در قرن 12 ه.ق) را نام برد. <br>علی کاشف الغطاء فرزند "جعفر بن خضر بن یحیی جناجی حلی نجفی"، ملقب به "کاشف الغطاء" (1156-1227 ه.ق) بود. پدر وی صاحب کتاب "کشف الغطاء" و از مراجع تقلید شیعه در قرن سیزدهم ه.ق نخستین عالم شیعی بود که در رد وهابیان کتاب نوشت و به مبارزه با اخباریان پرداخت.

آل کاشف الغطاء، از خاندان‌های علمی شیعی در قرن 13 و 14 ه.ق در اطراف شهر حله عراق و سپس در شهر نجف عراق ساکن بودند که نسب آنان به "مالک اشتر" از فرماندهان لشکر امام علی(علیه السلام) در عراق می‌رسد. "شیخ جعفر کاشف الغطاء"، مشهورترین عالم خاندان کاشف الغطاء بود. از ویژگی‌های عالمان این خاندان می توان مبارزه با اخباری گری و گسترش اندیشه‌های اصولی "وحید بهبهانی" (فقیه و احیاگر مکتب اصولی، مبارزه با اخباری گری در قرن 12 ه.ق) را نام برد.
علی کاشف الغطاء فرزند "جعفر بن خضر بن یحیی جناجی حلی نجفی"، ملقب به "کاشف الغطاء" (1156-1227 ه.ق) بود. پدر وی صاحب کتاب "کشف الغطاء" و از مراجع تقلید شیعه در قرن سیزدهم ه.ق نخستین عالم شیعی بود که در رد وهابیان کتاب نوشت و به مبارزه با اخباریان پرداخت.


علی کاشف الغطاء 5 فرزند پسر به نام های " محمد، مهدی، عباس، حبیب و جعفر" و یک فرزند دختر داشت که نام شوهرش "شیخ محمد مهدی قزوینی" بود.<br>"شیخ محمد" بعد از وفات پدرش و عمویش "شیخ حسن" به جای آنان نشست و در مقام تدریس قرار گرفت. وی بعد از وفات "صاحب جواهر" به مرجعیت رسید و رساله عملیه در طهارت و صلات، صوم و اعتکاف و رساله در مناسک حج را به رشته تحریر درآورد.<br>"شیخ مهدی" از شاگردان پدرش، شیخ علی و عمویش "شیخ حسن" و برادرش "شیخ محمد کاشف‌الغطاء" بود و از پدر، عمو و "صاحب جواهر" اجازه روایت داشت. وی بعد از وفات "شیخ انصاری" به مرجعیت رسید. کتاب بیع، الخیارات در شرح خیارات شرائع الاسلام، رساله‌ای در مکاسب محرمه و کتابی در روزه و رساله فتوایی از آثار اوست.<br>"شیخ عباس" از شاگردان برادرش "شیخ مهدی، شیخ انصاری و میرزای شیرازی" بود. موارد الانام فی شرح شرائع الاسلام، رساله در شروط، رساله‌هایی در اصول و رساله عملیه در طهارت و صلات از آثار اوست.<br>"شیخ جعفر" از شاگردان برادرش "شیخ محمد" بود و به او شیخ جعفر صغیر می گفتند.

علی کاشف الغطاء 5 فرزند پسر به نام های " محمد، مهدی، عباس، حبیب و جعفر" و یک فرزند دختر داشت که نام شوهرش "شیخ محمد مهدی قزوینی" بود.
"شیخ محمد" بعد از وفات پدرش و عمویش "شیخ حسن" به جای آنان نشست و در مقام تدریس قرار گرفت. وی بعد از وفات "صاحب جواهر" به مرجعیت رسید و رساله عملیه در طهارت و صلات، صوم و اعتکاف و رساله در مناسک حج را به رشته تحریر درآورد.
"شیخ مهدی" از شاگردان پدرش، شیخ علی و عمویش "شیخ حسن" و برادرش "شیخ محمد کاشف‌الغطاء" بود و از پدر، عمو و "صاحب جواهر" اجازه روایت داشت. وی بعد از وفات "شیخ انصاری" به مرجعیت رسید. کتاب بیع، الخیارات در شرح خیارات شرائع الاسلام، رساله‌ای در مکاسب محرمه و کتابی در روزه و رساله فتوایی از آثار اوست.
"شیخ عباس" از شاگردان برادرش "شیخ مهدی، شیخ انصاری و میرزای شیرازی" بود. موارد الانام فی شرح شرائع الاسلام، رساله در شروط، رساله‌هایی در اصول و رساله عملیه در طهارت و صلات از آثار اوست.
"شیخ جعفر" از شاگردان برادرش "شیخ محمد" بود و به او شیخ جعفر صغیر می گفتند.


به نوشته پایگاه پرسن گرام علی کاشف الغطاء فقه و سایر علوم عقلی و نقلی را نزد پدرش، "جعفر بن خضر بن یحیی جناجی حلی نجفی" آموخت و توانست در فقه و اصول، سرآمد دوران شود. پدرش در اصفهان رساله‌ "الحق المبین فی تصویب المجتهدین و تخطئه جهال الاخباریین" را برای شیخ علی نوشت. از دیگر استادان وی می‌توان به برادرش "شیخ موسی کاشف‌الغطاء و شیخ اسدا... تستری (از فقیهان اصولی امامیه)" اشاره کرد.

به نوشته پایگاه پرسن گرام علی کاشف الغطاء فقه و سایر علوم عقلی و نقلی را نزد پدرش، "جعفر بن خضر بن یحیی جناجی حلی نجفی" آموخت و توانست در فقه و اصول، سرآمد دوران شود. پدرش در اصفهان رساله‌ "الحق المبین فی تصویب المجتهدین و تخطئه جهال الاخباریین" را برای شیخ علی نوشت. از دیگر استادان وی می‌توان به برادرش "شیخ موسی کاشف‌الغطاء و شیخ اسدا... تستری (از فقیهان اصولی امامیه)" اشاره کرد.


شیخ علی کاشف الغطاء، در طول یک سال، 3 یا 4 ماه در شهر کربلا ساکن می‌شد و در حوزه علمیه این شهر فقه تدریس می‌کرد. به گفته "محمد حرزالدین" (فقیه، اصولی، ادیب و رجالی شیعی قرن چهاردهم ه.ق)، حدود 1000 نفر در درس او شرکت می‌کردند. با آغاز تدریس فقه او در شهر نجف، تعدادی از شاگردان ایرانی "شریف العلماء" از کربلا به نجف رفتند و نجف مرجع اهل علم برای ایرانیان شد. به گفته "سید محسن امین" (فقیه، ادیب و شرح حال نگار شیعی اهل جبل عامل لبنان) تا پیش از آن هیچ طلبه ایرانی در نجف نبود.<br>برخی از شاگردان و حاضران درس شیخ علی عبارتند از:<br>"سید ابراهیم قزوینی، شیخ مرتضی انصاری، علی بن عبدا... حرزالدین، میرفتاح صاحب العناوین، شیخ راضی، سید مهدی قزوینی، شیخ مشکور حولاوی، زین العابدین گلپایگانی، سید حسین کوه کمره‌ای، احمد بن عبدا... جیلی، حسین بن احمد نصار، ملا علی تهرانی، عیسی بن زاهد، شیخ طالب بلاغی، شیخ جعفر شوشتری، محمد تقی گلپایگانی، موسی بن حسن بن احمد فلاحی، عبدا... آل نعمه، محمد حسین آل یس" و...

شیخ علی کاشف الغطاء، در طول یک سال، 3 یا 4 ماه در شهر کربلا ساکن می‌شد و در حوزه علمیه این شهر فقه تدریس می‌کرد. به گفته "محمد حرزالدین" (فقیه، اصولی، ادیب و رجالی شیعی قرن چهاردهم ه.ق)، حدود 1000 نفر در درس او شرکت می‌کردند. با آغاز تدریس فقه او در شهر نجف، تعدادی از شاگردان ایرانی "شریف العلماء" از کربلا به نجف رفتند و نجف مرجع اهل علم برای ایرانیان شد. به گفته "سید محسن امین" (فقیه، ادیب و شرح حال نگار شیعی اهل جبل عامل لبنان) تا پیش از آن هیچ طلبه ایرانی در نجف نبود.
برخی از شاگردان و حاضران درس شیخ علی عبارتند از:
"سید ابراهیم قزوینی، شیخ مرتضی انصاری، علی بن عبدا... حرزالدین، میرفتاح صاحب العناوین، شیخ راضی، سید مهدی قزوینی، شیخ مشکور حولاوی، زین العابدین گلپایگانی، سید حسین کوه کمره‌ای، احمد بن عبدا... جیلی، حسین بن احمد نصار، ملا علی تهرانی، عیسی بن زاهد، شیخ طالب بلاغی، شیخ جعفر شوشتری، محمد تقی گلپایگانی، موسی بن حسن بن احمد فلاحی، عبدا... آل نعمه، محمد حسین آل یس" و...


پس از درگذشت "موسی بن جعفر کاشف الغطاء" در سال 1243 ه.ق، مردم در بین انتخاب مرجعیت عام برادرش شیخ علی و "صاحب جواهر" (از فقهای اصولی شیعه در قرن سیزدهم ه.ق) مردد شدند. در این راستا از "شیخ خضر بن شلال عفکاوی نجفی" (از شیوخ بزرگ و اعلام معروف عراق) برای تعیین اعلم از میان آن 2 نفر، کمک خواستند. "ابن شلال"، علی بن جعفر را بر "صاحب جواهر" ترجیح داد. بعد از آن "صاحب جواهر" فعالیت خود را منحصر به تدریس کرد و شیخ علی در فتوا دادن احتیاط می‌کرد. در دوران مرجعیت علی کاشف الغطاء، به دنبال درخواست اهالی شهر حله مبنی بر فرستادن عالمی جامع به این شهر، علی کاشف الغطاء برادر خود "حسن بن جعفر کاشف الغطاء" را به آنجا فرستاد و تا زمان وفات شیخ علی، وی در شهر حله ماند.

پس از درگذشت "موسی بن جعفر کاشف الغطاء" در سال 1243 ه.ق، مردم در بین انتخاب مرجعیت عام برادرش شیخ علی و "صاحب جواهر" (از فقهای اصولی شیعه در قرن سیزدهم ه.ق) مردد شدند. در این راستا از "شیخ خضر بن شلال عفکاوی نجفی" (از شیوخ بزرگ و اعلام معروف عراق) برای تعیین اعلم از میان آن 2 نفر، کمک خواستند. "ابن شلال"، علی بن جعفر را بر "صاحب جواهر" ترجیح داد. بعد از آن "صاحب جواهر" فعالیت خود را منحصر به تدریس کرد و شیخ علی در فتوا دادن احتیاط می‌کرد. در دوران مرجعیت علی کاشف الغطاء، به دنبال درخواست اهالی شهر حله مبنی بر فرستادن عالمی جامع به این شهر، علی کاشف الغطاء برادر خود "حسن بن جعفر کاشف الغطاء" را به آنجا فرستاد و تا زمان وفات شیخ علی، وی در شهر حله ماند.


از علی کاشف الغطاء آثاری در فقه و اصول و نیز اشعاری در مدح و مرثیه اهل بیت علیه‌السلام بر جای مانده است. به نوشته پایگاه پرسن گرام این آثار عبارتند از:<br>-شرح بخشی از کتاب شرح لمعه، این کتاب در 2 جلد تنظیم شد که جلد اول آن شرح کتاب بیع است و جلد دوم آن شرح کتاب الخیارات.<br>-شرح الخیارات لمعه، این کتاب شرح خیارات لمعه شهید اول بود که توسط انتشارات جامعه مدرسین قم با تحقیق تازه چاپ شد. به نظر می‌رسد این کتاب همان بخش الخیارات از کتاب پیشین باشد. عده‌ای گمان کرده‌اند که این کتاب شرح الخیارات کتاب قواعد علامه حلی است که این گمان نادرست است.<br>-حجیه القطع و الظن و البرائه و الاحتیاط، شیخ علی این رساله را در ایامی کوتاه در کربلا نگاشت.<br>-حجیه المظنه<br>-حاشیه بر کتاب بغیه الطالب که رساله عملیه شیخ جعفر کاشف‌الغطاء بود.<br>-حاشیه بر حاشیه کتاب بغیه الطالب شیخ موسی کاشف‌الغطاء.<br>-النور الساطع فی الفقه النافع، 2 جلد، نجف، 1384 ه.ق.<br>-الرسال الصومی که به گفته آقا بزرگ نسخه‌ای خطی از آن در کتابخانه مدرسه بروجردی در نجف موجود است.<br>-کتابی در مسائل اصولی حجیت ظن، قطع، برائت و احتیاط.<br>-العناوین، این کتاب، نوشته عبدالفتاح مراغی، از شاگردان شیخ علی کاشف الغطاء بود. بیشتر مباحث این کتاب، تقریرات دروس فقهی شیخ علی کاشف‌الغطاء هست و در برخی موارد نیز از تحقیقات شیخ موسی کاشف‌ الغطاءبهره برده است. <br>-دیوان شعر. بخشی از اشعار عربی ایشان که در رثای امام حسین علیه‌السلام سروده شد در کتاب موسوعه طبقات الفقهاء آمده است.<br>و...

از علی کاشف الغطاء آثاری در فقه و اصول و نیز اشعاری در مدح و مرثیه اهل بیت علیه‌السلام بر جای مانده است. به نوشته پایگاه پرسن گرام این آثار عبارتند از:
-شرح بخشی از کتاب شرح لمعه، این کتاب در 2 جلد تنظیم شد که جلد اول آن شرح کتاب بیع است و جلد دوم آن شرح کتاب الخیارات.
-شرح الخیارات لمعه، این کتاب شرح خیارات لمعه شهید اول بود که توسط انتشارات جامعه مدرسین قم با تحقیق تازه چاپ شد. به نظر می‌رسد این کتاب همان بخش الخیارات از کتاب پیشین باشد. عده‌ای گمان کرده‌اند که این کتاب شرح الخیارات کتاب قواعد علامه حلی است که این گمان نادرست است.
-حجیه القطع و الظن و البرائه و الاحتیاط، شیخ علی این رساله را در ایامی کوتاه در کربلا نگاشت.
-حجیه المظنه
-حاشیه بر کتاب بغیه الطالب که رساله عملیه شیخ جعفر کاشف‌الغطاء بود.
-حاشیه بر حاشیه کتاب بغیه الطالب شیخ موسی کاشف‌الغطاء.
-النور الساطع فی الفقه النافع، 2 جلد، نجف، 1384 ه.ق.
-الرسال الصومی که به گفته آقا بزرگ نسخه‌ای خطی از آن در کتابخانه مدرسه بروجردی در نجف موجود است.
-کتابی در مسائل اصولی حجیت ظن، قطع، برائت و احتیاط.
-العناوین، این کتاب، نوشته عبدالفتاح مراغی، از شاگردان شیخ علی کاشف الغطاء بود. بیشتر مباحث این کتاب، تقریرات دروس فقهی شیخ علی کاشف‌الغطاء هست و در برخی موارد نیز از تحقیقات شیخ موسی کاشف‌ الغطاءبهره برده است.
-دیوان شعر. بخشی از اشعار عربی ایشان که در رثای امام حسین علیه‌السلام سروده شد در کتاب موسوعه طبقات الفقهاء آمده است.
و...


این کتاب شامل قواعد فقهیه است و بر دیگر آثاری که در این زمینه نوشته شده است، چند مزیت دارد:<br>اول آنکه شیخ علی در این کتاب قاعده را با دلیل به اثبات رسانده است.<br>دوم آنکه تفریع فروع این کتاب زیاد است و این ویژگی در کتاب عوائد نراقی کمتر یافت می‌شود.<br>سوم آنکه از مذاق فقاهت و فهم عرف به دور نیفتاده است در حالی ‌که کتاب عوائد نراقی با دقت‌های فلسفی، قواعد فقهی را از دلالت انداخته است؛ چنان که امام خمینی(ره) می‌فرماید: «فقه و اصول را نباید با دقت‌های فلسفی بررسی کرد، بلکه فهم عرفی را باید در آن ملاک قرار داد.»<br>چهارم آنکه مولف قواعد فقهی زیادی را بررسی کرد. در این کتاب 94 قاعده بررسی شد.<br>از دیگر ویژگی‌های این کتاب این است که برای هر فرضی یک مثال فقهی می‌زند تا تطبیق و فهم آن برای خواننده به روشنی انجام شود و روان و ساده‌ است.<br>این خصوصیات باعث شد تا این کتاب، مورد توجه استادان فن در علم فقه و اصول قرار گیرد و از منابع مهم در تحقیقات فقهی و اصولی گردد. "میرزا محمد تنکابنی"، صاحب کتاب "قصص العلماء"، بر این کتاب حاشیه‌ای نوشت.

این کتاب شامل قواعد فقهیه است و بر دیگر آثاری که در این زمینه نوشته شده است، چند مزیت دارد:
اول آنکه شیخ علی در این کتاب قاعده را با دلیل به اثبات رسانده است.
دوم آنکه تفریع فروع این کتاب زیاد است و این ویژگی در کتاب عوائد نراقی کمتر یافت می‌شود.
سوم آنکه از مذاق فقاهت و فهم عرف به دور نیفتاده است در حالی ‌که کتاب عوائد نراقی با دقت‌های فلسفی، قواعد فقهی را از دلالت انداخته است؛ چنان که امام خمینی(ره) می‌فرماید: «فقه و اصول را نباید با دقت‌های فلسفی بررسی کرد، بلکه فهم عرفی را باید در آن ملاک قرار داد.»
چهارم آنکه مولف قواعد فقهی زیادی را بررسی کرد. در این کتاب 94 قاعده بررسی شد.
از دیگر ویژگی‌های این کتاب این است که برای هر فرضی یک مثال فقهی می‌زند تا تطبیق و فهم آن برای خواننده به روشنی انجام شود و روان و ساده‌ است.
این خصوصیات باعث شد تا این کتاب، مورد توجه استادان فن در علم فقه و اصول قرار گیرد و از منابع مهم در تحقیقات فقهی و اصولی گردد. "میرزا محمد تنکابنی"، صاحب کتاب "قصص العلماء"، بر این کتاب حاشیه‌ای نوشت.


علی کاشف الغطاء در سال 1253 ه.ق، در حرم امام حسین علیه‌السلام واقع در شهر کربلا عراق درگذشت. سپس پیکر وی به شهر "نجف" منتقل و در کنار قبر پدرش به خاک سپرده شد.

علی کاشف الغطاء در سال 1253 ه.ق، در حرم امام حسین علیه‌السلام واقع در شهر کربلا عراق درگذشت. سپس پیکر وی به شهر "نجف" منتقل و در کنار قبر پدرش به خاک سپرده شد.


شیخ "علی بن محمدرضا بن شیخ موسی کاشف‌الغطاء"، (نوه برادر شیخ علی) درباره وی نوشت: «او عالم، فاضل، با ورع، زاهد، عابد، فقیه، اصولی، مجتهد، محقق، مدقق، شاعر و ادیب بود. جلیل‌القدر و با منزلت بود. از علوم عقلی و ادبی آگاهی داشت. بعد از برادرش، شیخ موسی ریاست را به دست گرفت و به تدریس و فتوا مشغول شد در حالی که جانب احتیاط را مراعات می‌کرد. ایشان بسیار باوقار بود و بسیار سکوت می‌کرد و دائم الذکر بود و بر عبادات واجب و مستحب مواظبت می‌کرد. او آمر به معروف و ناهی از منکر بود و در راه خدا از ملامت ملامت گران نمی‌هراسید. پدرش شیخ جعفر او را در سفرهایش همراه می‌برد و هرگاه از او نام می‌برد، می‌گفت: پدرت فدایت شود.<br>شیخ "محمد حرزالدین" (فقیه، اصولی، ادیب و رجالی شیعی قرن چهاردهم ه.ق) نیز درباره شیخ علی اینگونه نوشت: «عرب و عجم به بزرگی او اذعان دارند و بزرگان علما به فضل و علم و تقوا و ورع او اعتراف دارند. او کسی است که به علم و مرجعیت رسید ... به دست او صلح و سلامت از وعد و وعید امرای ترک حاصل شد. او آمر به معروف و ناهی از منکر بود. ایمان قوی داشت و از ادبای عالم و نویسندگان و شعرای آنان محسوب می‌شد. از او نظم و ادب زیاد و اخلاق نیکو روایت شده است. او نسبت به متکبران و جباران، شدید بود. الی غیر ذلک از صفاتی که کمتر در معاصران و همشهریانش یافت می‌شود.»<br>همچنی "محمدامین امامی خویی" (از مورخین و نویسندگان عصر پهلوی) درباره شیخ علی گفت: «علمای معاصرش بر مهارتش در فقه و تقدمش بر دیگران و بر ورع و زهد و صفایش اتفاق دارند. عبادت زیاد داشت ... و اغلب در نیمه‌های شب در مسجدش به مناجات با خدا مشغول بود.»

شیخ "علی بن محمدرضا بن شیخ موسی کاشف‌الغطاء"، (نوه برادر شیخ علی) درباره وی نوشت: «او عالم، فاضل، با ورع، زاهد، عابد، فقیه، اصولی، مجتهد، محقق، مدقق، شاعر و ادیب بود. جلیل‌القدر و با منزلت بود. از علوم عقلی و ادبی آگاهی داشت. بعد از برادرش، شیخ موسی ریاست را به دست گرفت و به تدریس و فتوا مشغول شد در حالی که جانب احتیاط را مراعات می‌کرد. ایشان بسیار باوقار بود و بسیار سکوت می‌کرد و دائم الذکر بود و بر عبادات واجب و مستحب مواظبت می‌کرد. او آمر به معروف و ناهی از منکر بود و در راه خدا از ملامت ملامت گران نمی‌هراسید. پدرش شیخ جعفر او را در سفرهایش همراه می‌برد و هرگاه از او نام می‌برد، می‌گفت: پدرت فدایت شود.
شیخ "محمد حرزالدین" (فقیه، اصولی، ادیب و رجالی شیعی قرن چهاردهم ه.ق) نیز درباره شیخ علی اینگونه نوشت: «عرب و عجم به بزرگی او اذعان دارند و بزرگان علما به فضل و علم و تقوا و ورع او اعتراف دارند. او کسی است که به علم و مرجعیت رسید ... به دست او صلح و سلامت از وعد و وعید امرای ترک حاصل شد. او آمر به معروف و ناهی از منکر بود. ایمان قوی داشت و از ادبای عالم و نویسندگان و شعرای آنان محسوب می‌شد. از او نظم و ادب زیاد و اخلاق نیکو روایت شده است. او نسبت به متکبران و جباران، شدید بود. الی غیر ذلک از صفاتی که کمتر در معاصران و همشهریانش یافت می‌شود.»
همچنی "محمدامین امامی خویی" (از مورخین و نویسندگان عصر پهلوی) درباره شیخ علی گفت: «علمای معاصرش بر مهارتش در فقه و تقدمش بر دیگران و بر ورع و زهد و صفایش اتفاق دارند. عبادت زیاد داشت ... و اغلب در نیمه‌های شب در مسجدش به مناجات با خدا مشغول بود.»


تاریخ ایجاد:۱۳۹۸/۰۲/۰۸ ۰۷:۱۸:۲۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۸/۰۳/۰۷ ۰۱:۳۷:۱۹

محقق ثالث

خلاصه زندگی نامه

علی بن جعفر کاشف الغطاء مالکی نجفی، ملقب به "محقق ثالث" از فقیهان شیعه در قرن سیزدهم ه.ق بود که ولایت جامعه شیعه را به عنوان نائب عام امام زمان عجل ‌ا... تعالی فرجه پس از برادرش، "موسی بن جعفر کاشف الغطاء" برعهده گرفت و در شهر کربلا عراق درگذشت.

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع