لئوناردو در سال 1452 در نزدیکی شهر فلورانس ایتالیا به دنیا آمد و توسط پدر بزرگ خود بزرگ شد. پدرش کارمند دولت و مادرش در مهمانخانه‌ای خدمتکار بود. او دوران کودکی را نزد پدربزرگش و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه دهکده محل سکونتش گذراند و با حل مسائل مشکل ریاضی نشان داد که بسیار باهوش است. در همین زمان استعداد خلاقه‌اش در هنر نقاشی نیز آشکار شد و در 16 سالگی "آندره دل وروچیو" استاد نقاشی او بسیار تشویقش کرد. وروچیو فن کارکردن روی سنگ مرمر، چوب و فلز را به لئوناردو آموخت. او عقیده داشت که آشنایی با مکتب‌های کلاسیک لاتین و یونان، فلسفه، ریاضیات و کالبد شکافی برای لئوناردو بسیار ضروری است.لئوناردو در 26 سالگی تحصیلاتش را به پایان رساند و به گروه نقاشان پیوست و در همان سال‌ها آلت موسیقی جدیدی را اختراع کرد و آن را عود نامید که مورد توجه دوک لودویک سفورزا، حکمران میلان قرار گرفت. لئوناردو مخترع بزرگی بود. یکی از طرح‌های ابتکاری او لباس غواصی و زیر دریایی جنگی است. او همچنین مسلسل، تانک نظامی، ساعتی که به ساعت داوینچی معروف است، کیلومتر شمار و خیلی چیزهای دیگر را اختراع کرد.لئوناردو در سال 1500 در سن چهل و هشت سالگی به فلورانس بازگشت و شش سال در آنجا ماند و در همین مدت بود که باشکوه ترین اثر هنری خود، یعنی تابلوی "مونالیزا" یا "لبخند ژوکوند" را خلق کرد. دانش لئوناردو در چندین زمینه متنوع از جمله فلسفه، تاریخ طبیعی، کالبدشناسی ، زیست‌شناسی، پزشکی، اپتیک، آکوستیک، نجوم، گیاه شناسی، زمین شناسی، علوم پرواز، ریاضیات، هیدرولیک، جنگ و هنر گسترش داشت. سرانجام لئوناردو داوینچی، در سال 1519 چشم از جهان فرو بست. 
گروهی از محققان ایتالیایی موفق شدند شجره خانوادگی نابغه بزرگ رنسانسی، لئوناردو داوینچی را تعیین کنند و نشان دهند که این دانشمند و هنرمند بزرگ از مادری کنیز ولی نابغه که اصلیت عربی داشته متولد شده و دارای 21 برادر بود. بر اساس اسناد موجود، پدر لئوناردو به نام "سر پیرو داوینچی" صراف اهل "فیورنتینو" در سال 1480 برای زندگی به خانه خیابان "گیبلینا" در "سانتا کروچه" می رود که ارباب قبلی آن "سر وانی" بوده و سه سال از مرگ آن می گذشته است. این در حالی بود که کاترینا که در ابتدا کنیز "سر پیرو" بود و بعدها با وی ازدواج کرده بود، برای پیدا کردن فرزند خود به میلان رفته بود. در مدت زمانی که کاترینا در میلان به سر می برد، پدر لئوناردو چهار بار ازدواج کرده بود و بنابراین فرزندان متعددی داشت. خواهر و برادرهای لئوناردو از آنجا که از همه کوچکتر بود با وی رابطه بسیار خوبی داشتند و شاید روابط خوب آنها به این دلیل بود که عموی لئوناردو، فرانچسکو برای کوچکترین بردارزاده اش کالاهای با ارزشی به یادگار گذاشته بود. هم چنین مدیر موزه "ایده آل" وینچی گفته: "با بازسازی اثر یک انگشت دست چپ لئوناردو کشف شد که این اثر انگشت از بسیاری ویژگیهای عربی برخوردار است. این کشف فرضیه ای را که بر اساس آن مادر لئوناردو یعنی کاترینا اصلیت عربی داشته است و به عنوان کنیز به فلورانس آورده شده بوده است را تقویت می کند." 
داوینچی در دوران کودکی، با عشقی فراوان به ریاضی، موسیقی، و رسم پرداخت، و با آوازخواندن و عود نواختن پدر خویش را شاد می‏ساخت. وی برای خوب نقاشی کردن، همه‌ اشیای طبیعت را با کنجکاوی، صبر، و دقت بررسی کرده و علم و هنر، که در مغز او به نحوی شگرفت با هم آمیخته شده ، فقط یک اساس داشت، و آن مشاهده دقیق بود. داوینچی هنگامی که پانزده ساله شد، پدرش او را به هنرگاه "وروکیو" در "فلورانس" برد تا نزد "آندرئا دل وروکیو" که نقاش و پیکرتراش بوده، آموزش ببیند. "وروکیو" از شهرت بسیاری برخوردار بوده، به گونه ای که ساخت بنای یاد بود "بارتولومئو کولئونی"، سردار نظامی شهر ونیز را به او سپردند. لئوناردو جوان، در كارگاهی که قابلیت ساخت چنین شاهکارهایی را داشت، توانست چیزهای زیادی بیاموزد. وی در آنجا با رموز فنی ریخته گری و کارهای فلزی آشنا شد و آموخت كه چگونه با مطالعه و مشاهده دقیق مدلهای برهنه و پوشیده، تابلوها و تندیس‌هایی را پدید آورد. 
در سال 1467 لئوناردو وارد استودیوی وروچیو (Verrocchio) شده و در همان سال عضو انجمن صنفی نقاشان گردید. او با وروچیو برای چند سال کار کرد و با او در انجام نقاشی ها همکاری می کرد و کارهای خاص مربوط به خودش را نیز انجام می‌داد. در سال 1478 او تحت حمایت لورنزو مدیچی به یک هنرمند مستقل تبدیل شد. اقامت بیست ساله در میلان در سال 1482 لئوناردو فلورانس را به مقصد میلان ترک کرد و نزدیک به بیست سال در آنجا اقامت گزید .او به دادگاه لودوویکو اسفورتزا (Lodovico Sforza) وابسته بود و استعداد خود را در موسیقی، تزئین، نمایش های با شکوه ، نقاشی از چهره ، و پروژه های مهندسی ، به ویژه ساخت سلاح برای جنگ و ساخت و ساز پل به کار انداخت. از سال 1500، فلورانس خانه لئوناردو بود؛ او به طور گسترده‌ای به ویژه در سال های 1502 و 1503، زمانی که کار بازرسی و ساخت استحکامات روستایی برای سزاره بورجا (Cesare Borgia) را انجام می داد، سفر میکرد. در طی این مدت او مونالیزا را کشید و همچنین کار کالبد شکافی اجساد در بیمارستان و کار بر روی مسائل نظری ریاضی را نیز انجام می‌داد. لئوناردو در سال 1506 به میلان بازگشته و توسط فرماندار فرانسوی، "چارلز دابوآز" (Charles d'Amboise) مورد استقبال قرار گرفت. زمانی که او در سال  1513 خدمت به جولیانو د مدیچی (Giuliano de'Medici)، برادر پاپ لئو دهم را شروع کرد 61 سال داشت. لئوناردو استعدادهای خود را در پروژه های معماری و مهندسی به کار گرفته و یادداشت های خود را برای رساله مشهورش در نقاشی (Treatise on Painting) ادامه داد. این مرد کامل رنسانس، بیشتر شهرت جهانی اش به‌خاطر نقاشی‌های شام آخر و مونالیزا بود. عالی ترین رسانه از دیدگاه داوینچی برای لئوناردو، نقاشی صرفاً یکی از چندین رسانه برای رساندن ایده ها بود، اما برای بیان ارزشهای معنوی، از دید لئوناردو نقاشی عالی‌ترین رسانه به شمار می آمد. رنگ او گرم بود و مناظر پشت سر پرتره ها و یا صحنه های مذهبی در هاله ای لطیف احاطه شده بود. این اسفوماتو (sfumato)، که یک درجه بندی ظریف نور است که تأثیری جو مانند را برای پس زمینه ایجاد می‌کند، به تصاویر پیش زمینه حالت و کیفیتی سه بعدی می داد. لئوناردو در یادداشت های خود نوشته بود که سخت ترین و بالاترین هدف این نقاشی، به تصویر کشیدن " قصد روح انسان (مرد) است. " یادداشت های به شدت مصور وی از جمله جذاب ترین ها اسناد در جهان هستند ، نه تنها برای ایده ها و اختراعات تجربی او، بلکه همچنین برای پیش بینی دقیق وی از جهانی که مدت ها پس از مرگ وی به وجود آمد. 
شام آخر برخی معتقدند که لئوناردو داوینچی، عضوی از یک فرقه سری بوده است که همگی خورشید پرست بوده اند. وی حضرت مسیح را در نقاشی شام آخر، به عنوان الاهه خورشید در نظر گرفته و حواریون او همانند 12 ماه سال در اطراف او قرار دارند و بر بالای سر هر کدام از آنها، حلقه ای روشن که نمادی از خورشید است قرار گرفته است. در این نقاشی سر حضرت مسیح بر بالای کوه های پس زمینه نیز قرار گرفته که نمادی از طلوع خورشید می باشد. مونالیزا تابلوی نقاشی مونالیزا که به لبخند ژوکوند نیز شهرت دارد، شاهکار لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است. این اثر استثنایی در طول تاریخ چندین بار ربوده، و با اینکه 500 سال از زمان خلقش ‌گذشته اما آسیب چندانی ندید. تابلوی مشهور لبخند ژوکوند به دلیل لبخند بسیار مرموز مونالیزا و همچنین سبک نوین نقاشی لئوناردو داوینچی در آن زمان، به شهرت جهانی رسید. گفته شده‌ که داوینچی سفارش نقاشی این اثر را بین سالهای 1503 تا 1506 دریافت کرده، اما آن را به موقع تحویل نداد و چند بار آن را عوض کرد. اصل این تابلو، در موزه"لوور" در فرانسه نگهداری می‌شود. جای خالی مونالیزا بر روی دیوار لوور در 21 اوت سال 1911 تابلو مونالیزا توسط یک دزد ایتالیایی دزیده و به ایتالیا آورده شد. پس از گذشت دو سال این تابلو در زادگاه خود یعنی فلورانس دیده و پس از انجام برخی فعالیت‌های اداری و قانونی تابلو دوباره به لوور بازگردانده شد. در سال 1956 شخصی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو نمود که مرمت آن سال‌ها به طول انجامید. در دهه های 60 و 70 میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و مسکو میزبان این تابلو بودند. بانوی صخره‌ها بانوی صخره‌ها، نامی که بر روی دو اثر با ساختار و ترکیبی تقریبا مشابه نهاده شده‌ و هر دو به احتمال نزدیک به یقین از آثار نقاش، پیکرتراش، معمار، شاعر و نویسنده ایتالیایی لئوناردو داوینچی بود. این اثر، ملاقات عیسی مسیح در کودکی را با یوحنا تعمید دهنده در جریان گریز به مصر به تصویر کشیده‌است. در این اثر، مریم مقدس در حالی که در مرکز تصویر قرار گرفته‌است یوحنا را به سمت عیسی مسیح راهنمایی می‌کند، عیسی تقریباً در مرکز تصویر روی زمین نشسته‌است و با اشاره دست به یوحنا برکت می‌دهد و عزرائیل در هیبت یک دختر، در گوشه‌ای شاهد این ماجراست. بانوی صخره‌ها در دو نسخه با اختلاف زمانی تقریباً 20 سال از یکدیگر کشیده شده‌اند. نسخه قدیمی در موزه لوور پاریس و دیگری در نگارخانه ملی لندن نگهداری می‌شود. 
فرانسوای اول فرانسه داوینچی را در سال 1517 به آمبواز دعوت کرد و لئوناردو در قصر کوچک کلو، با افتخار زیاد و با داشتن احترام پادشاه و دادگاه زندگی می کرد. او در سال 1519 درگذشت و در کلیسای سنت فلورنتین، که بعدها در طول انقلاب فرانسه نابود شد، به خاک سپرده شد. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۸:۵۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۸:۵۱

لئوناردو داوینچی

خلاصه زندگی نامه

 لئوناردو داوینچی، از دانشمندان و هنرمندان ایتالیایی دوره رنسانس که در رشته‌های نقاشی، ریاضی، معماری، موسیقی، کالبدشناسی، مهندسی، تندیسگری، و هندسه، شخصی برجسته بود. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع