فخرالدین حیدری در سال 1352 در "بانه" از توابع استان کردستان به دنیا آمد. او دارای لیسانس پرستاری علوم پزشکی است. حیدری در سال 1382 توانست با شرکت در انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی و کسب 32.29 درصد آرا به نمایندگی از مردم "سقز و بانه" از استان "کردستان" برای نخستین بار به خانه ملت راه یابد. او پس از پایان مجلس هفتم، در انتخابات مجلس هشتم شرکت کرد و مجددا به عنوان نماینده مردم "سقز و بانه" در مجلس حضور یافت. 
مجلس هفتم فخرالدین حیدری در اول اسفند ماه 1382 با شرکت در انتخابات مجلس هفتم و کسب 32.29 درصد آرا به خانه ملت راه یافت؛ او به نمایندگی از مردم "سقز و بانه" از استان کردستان" در مجلس هفتم حضور داشت. مجلس هشتم فخرالدین حیدری در سال 1386 در انتخابات مجلس هشتم شورای اسلامی شرکت کرد و در مرحله اول این انتخابات در 24 اسفند ماه با کسب 35061 رأی از مجموع 73916 آرا به عنوان نماینده مردم "سقز و بانه" از استان کردستان به مجلس شورای اسلامی راه یافت. حیدری در مجلس هشتم 33 طرح و لایحه را به امضا رساند که می توان به: طرح تعیین تکلیف دوره های آموزش تربیت بهورز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، طرح تبدیل وضعیت مربیان حق التدریس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور به رسمی و پیمانی، طرح ادغام سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، طرح احتساب سابقه تدریس معلمان حق التدریس استخدامی در آموزش و پرورش و ... اشاره کرد. 
18 اردیبهشت سال 1386، طرح استیضاح "محمود فرشیدی" وزیر آموزش و پرورش دولت نهم در 17 محور در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد. فخرالدین حیدری یکی از 38 نماینده امضا کننده طرح استیضاح فرشیدی بود. کند شدن تحول در نظام آموزشی، انحراف از راهبرد مدرس محوری در تعالیم و تربیت، عملکرد ضعیف در پرداخت بهنگام معوقات و مطالبات قانونی فرهنگیان، کم توجهی به پیشکسوتان و فرهنگیان بازنشسته، عملکرد ضعیف در ساماندهی بهداشتی مدارس، تدبیر ناکارآمد در ایمن سازی مدارس و امکان برخورداری از تاسیسات متناسب با گاز رسانی به مدارس و حوادث غیر مترقبه برای دانش آموزان  و... از محورهای استیضاح مطرح شدند. جلسه استیضاح "محمود فرشیدی" وزیر آموزش و پرورش، 26 اردیبهشت سال 1386 با حضور رئیس جمهور و جمعی از وزرا در صحن علنی مجلس آغاز شد. در این جلسه پس از بیان سخنان موافقان و مخالفان و سپس سخنان رئیس جمهور و دفاع فرشیدی از عملکرد خود، نهایتا "محمود فرشیدی" با رای اعتماد 132 تن از نمایندگان مجلس، از مجموع 238 آراء ماخوذه، در وزارت آموزش و پرورش باقی ماند.  
یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی عبدالله جاسبی و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. در 29 اردیبهشت ماه 1389 طرح وقف اموال دانشگاه آزاد به عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با امضای 62 تن از نمایندگان مجلس از جمله فخرالدین حیدری، با قید دوفوریت در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت و پس از صحبت‌های مخالفان و موافقان، دوفوریت آن به رأی نمایندگان گذاشته شد که رأی نیاورد از این رو یک فوریت طرح مذکور با 129 رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب نمایندگان رسید. پس از این اقدام دانشگاه آزاد که با همکاری برخی نمایندگان خانه ملت صورت گرفت، نمایندگان تشکل‌های دانشجویی و کارشناسان مسائل فرهنگی و آموزشی، به این اقدام تعدادی از نمایندگان اعتراض کردند. این مسئله ادامه داشت تا اینکه بالاخره نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز یکشنبه (30 خرداد 1389) ضمن نقض مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، وقف اموال دانشگاه آزاد را تصویب کردند. براین اساس، خانه‌ملتی‌ها مصوب کردند وقف اموال مراکز آموزش عالی و غیردولتی، غیرانتفاعی و سایر موسسات غیردولتی غیرآموزشی که هیئت موسس یا هیئت امنای آنها حق تصرف مالکانه نسبت به آن را دارند و تا تاریخ تصویب این قانون صیغه وقف آن جاری شده است و یا در آن جاری شود معتبر است که در حقیقت همان تأیید "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. پس از تصویب این طرح، در اول تیر ماه 1389، موجی از اعتراضات گسترده نمایندگان و اعضای شورای مرکزی اتحادیه‌‌های دانشجویی و تشکل‌های دانشجویی دانشگاه‌های تهران و برخی شهرستان‌ها در مقابل مجلس شورای اسلامی شکل گرفت. از طراحان طرح "تفسیر جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تغییر اساسنامه" در روند تصویب طرح وقف دانشگاه آزاد، یاران "عبدالله جاسبی" چند طرح را برای عبور از مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی و حمایت از وقف دانشگاه آزاد در مجلس مطرح کردند که یکی از آنها طرح "تفسیر جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تغییر اساسنامه" بود و فخرالدین حیدری از طراحان این طرح بود.  
موافقت با استیضاح وزیر نیرو بهمن سال 1388، برای نخستین بار بود که زمزمه ‌های طرح استیضاح مجید نامجو وزیر وقت نیرو، از سوی برخی نمایندگان  "شوشتر" از استان "خوزستان" در مجلس هشتم، مطرح شد اما تا پایان سال 1388 به طور رسمی خبری از ارایه این طرح نشد. پس از آن در تابستان سال 1389، مجددا طرح استیضاح "مجید نامجو" با موضوع ضعف و ناتوانی مدیران، ناکارآمدی وزارت نیرو و محقق نشدن اهداف وزارتخانه، مشکلات موجود در حوزه آب و برق و رفع این مشکل‌ها در استان‌ها و ... در مجلس مطرح شد. 4 اسفند ماه سال 1389، استیضاح "مجید نامجو" وزیر وقت نیرو، با 45 امضا و 6 محور در مجلس هشتم اعلام وصول شد. فخرالدین حیدری یکی از امضاکنندگان طرح استیضاح بود. فقدان مدیریت و برنامه‌ریزی برای تصدی این وزارتخانه مهم، عدم اجرای تعهدات داده شده در گزارش برنامه در زمان رای اعتماد، طولانی شدن اجرای مصوبات دولت و تعهدات وزارت نیرو، فقدان برنامه‌ریزی و اولویت‌بندی طرح‌های آبرسانی و تامین برق شهری و روستایی، طولانی شدن اجرای سدها و آبرسانی، مشکلات متعدد مردم و تضاد درون وزارتخانه از محورهای اصلی این استیضاح عنوان شده بود. سرانجام 15 اسفند سال 1389، مجید نامجو برای استیضاح به مجلس شورای اسلامی فراخوانده شد اما با تفاوت یک رای و با کسب اکثریت آراء در سمت خود ابقا شد. موافقت با استیضاح وزیر راه و ترابری حمید بهبهانی وزیر وقت راه و ترابری دولت نهم، در دولت دوم احمدی‌نژاد نیز به عنوان وزیر پیشنهادی راه و ترابری به مجلس معرفی و با کسب رای اعتماد برای دومین بار موفق به تصدی این وزارتخانه شد اما عمر وزارت بهبهانی چندان دوام نداشت چراکه پس از حادثه سقوط هواپیمای ارومیه، نمایندگان مجلس درخواست استیضاح وزیر را مطرح کردند. استیضاح حمید بهبهانی با امضای 22 تن از نمایندگان مجلس از جمله فخرالدین حیدری در جلسه علنی 3 بهمن ماه 1389 مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد. این استیضاح در 11 محور: وقوع سوانح پی در پی و اعلام نظرات غیرکارشناسی، استفاده غیرمجاز از ناوگان هوایی مستهلک، عدم اجرای قانون برنامه چهارم در خصوص نوسازی ناوگان هوایی، عدم توجه و تبعیت از قانون بودجه سنواتی، دادن وعده‌های غیرعملیاتی از سوی وزیر راه، عدم جدیت در اصلاح معابر حادثه‌خیز کشور، عزل و نصب‌های پی‌درپی و مکرر در وزارت راه و ترابری، کم‌توجهی به مسیرهای ریلی کشور، کم‌توجهی به ایثارگران شاغل در وزارتخانه و ناتوانی در حل مشکلات پیمانکاران طرف قرارداد با وزارت راه، عدم توجه کافی به ایستگاه‌های هواشناسی مطرح شد. سرانجام در 12 بهمن ماه 1389، جلسه استیضاح بهبهانی برگزار شد که البته حمید بهبهانی در این جلسه حضور نیافت و در نهایت نمایندگان مجلس با 147 رای موافق، به بهبهانی رای عدم اعتماد دادند و بهبهانی ناگزیر به خروج از کابینه دهم شد. امضای اولین طرح سوال از احمدی نژاد 5 تیرماه 1390، اولین طرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم پس از حدود یک ‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از آنکه طرح سئوال از رئیس جمهور از سوی طراحان به هیئت رئیسه مجلس تقدیم شد، برخی اعضای هیئت رئیسه با تایید تحویل این طرح به محمدرضا باهنر، نایب رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، از پس گرفتن امضاهای این طرح خبر دادند و پیگیری آن را در شرایط کنونی مناسب ندانستند. به دنبال این اظهار نظرها، علی مطهری به عنوان کسی که مسئولیت جمع آوری امضاها را برعهده داشت، در نامه ای به هیئت رئیسه مجلس نسبت به این موضع گیری ها انتقاد کرد و پس از آن در مهر ماه 1390، در اعتراض به عدم اعلام وصول طرح سوال از رئیس جمهور استعفا داد. نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز در جلسه علنی بررسی استعفای او ضمن اعلام حمایت از او با استعفایش مخالفت کردند و با تکمیل تعداد امضاها در 8 آبان ماه 1390، طرح مذکور را به هیئت رئیسه تقدیم کردند. سرانجام در 30 آذر ماه 1390، طرح سؤال از "احمدی ‌نژاد" که با 79 امضا از سوی نمایندگان مجلس هشتم از جمله فخرالدین حیدری به هیئت رئیسه مجلس رسیده بود، به 6 کمیسیون‌ تخصصی مجلس ارجاع شد. پس از بررسی طرح سؤال از احمدی نژاد در کمیسیونهای مربوطه و قانع نشدن طراحان سؤال، این طرح در 18 بهمن ماه همان سال از سوی هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد. مهمترین محورهای این طرح سؤال: تخلفات قانونی دولت از جمله عدم اجرای قانون مترو و عدم معرفی وزیر ورزش در مهلت قانونی و مقاومت 11 روزه احمدی نژاد در برابر حکم رهبر انقلاب مبنی بر ابقای حیدر مصلحی وزیر اطلاعات و نحوه عزل منوچهر متکی وزیر سابق امور خارجه و همچنین مسائل مربوط به امور فرهنگی از جمله اجرای قانون عفاف و حجاب در کشور بود. در نهایت، محمود احمدی ‌نژاد 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین ‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد.  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۵۲

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۵۳

فخرالدین حیدری

خلاصه زندگی نامه

 فخرالدین حیدری، نماینده اصولگرای مردم "سقز و بانه" از استان کردستان در مجلس هشتم شورای اسلامی که پیش از آن، سابقه حضور در مجلس هفتم را در کارنامه خود داشت. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع