علی اکبر اولیاء در 28 آذر سال 1335 در شهرستان "یزد" به دنیا آمد. وی پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی، موفق به اخذ دیپلم ریاضی از دبیرستان ملی رسولیان یزد وابسته به گروه فرهنگی علوی شد. وی در سال 1354 در کنکور سراسری شرکت کرد و نهایتا موفق به دریافت مدرک لیسانس در رشته مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) شد. سرپرستی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مرکز یزد، مدیریت پخش شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی ایران، معاونت عمرانی استانداری یزد از مناصبی است که علی اکبر اولیاء در سالهای بعد از انقلاب اسلامی بر عهده داشته است. وی همچنین از سال 1376 به عنوان استاندار کهگیلویه و بویر احمد در دولت اول اصلاحات معرفی شد و تا سال 1378 در این سمت باقی ماند. اردیبهشت سال 1387، اولیاء با شرکت در انتخابات مجلس هشتم توانست به نمایندگی از مردم "یزد و صدوق" راهی خانه ملت شود. وی عضویت در فراکسیون های خط امام(ره)، مدیریت شهری و دانشگاهیان را در کارنامه خود دارد.  
-سرپرست صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مرکز یزد -مدیریت پخش شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی ایران -معاونت برنامه ریزی استانداری یزد -معاونت هماهنگی امور عمرانی استانداری یزد -استاندار کهگیلویه و بویراحمد از سال 1376 تا سال 1378 -معاونت سازمان مدیریت منابع آب ایران (وزارت نیرو) -مشاور وزیر نیرو در دولت اصلاحات -ریاست سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان یزد -مدیریت برنامه ریزی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور مرکز ملی بهره وری ایران -عضویت در هیأت امنای دانشگاه یزد  
علی اکبر اولیاء در انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و توانست در مرحله دوم انتخابات در 6 اردیبهشت سال 1387 با کسب 51 هزار و 961 رای از مجموع 90 هزار 106 رأی از سوی مردم "یزد و صدوق" راهی مجلس شود. وی در این دوره به عضویت کمیسیون عمران در آمد. نماینده ناظر مجلس شورای اسلامی در شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، ریاست مجمع نمایندگان استان یزد در سال های 1389 تا 1391، ریاست کمیته تحقیق و تفحص از وضعیت قاچاق کالا، نایب رئیس کمیته تحقیق و تفحص از برنامه چهارم توسعه کشور در مجلس از جمله فعالیت هایی است که وی در دوره حضورش در مجلس هشتم شورای اسلامی انجام داده است. اولیاء همچنین در مجلس هشتم 50 طرح و لایحه را به امضا رساند که برخی از آنها عبارتند از: -طرح تأسیس سازمان ملی استاندارد ایران -طرح تغییر نظام انتخاباتی مجلس شورای اسلامی -طرح ایمنی زیستی جمهوری اسلامی ایران -طرح مقابله با توطئه های آمریکا و انگلیس به منظور صیانت از دستاوردهای صلح آمیز هسته ای  
در اواسط خرداد ماه 1388، 356 نفر از نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی، از جمله علی اکبر اولیاء در مجلس هشتم، طی اعلامیه ای از میرحسین موسوی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، حمایت کردند. متن این اعلامیه به شرح زیر است: «باسمه تعالی مجلس عصاره فضائل ملت است (امام خمینی(ره)) اعلام حمایت جمعی از نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی از جناب آقای مهندس میر حسین موسوی موجب افتخار است که در برهه کنونی از میهن اسلامی یار دیرین امام(ره) جناب آقای مهندس میرحسین موسوی در عرصه رقابت دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اعلام حضور نموده است بر خود فرض می دانیم با توجه به جایگاه رفیع ریاست قوه مجریه و نیاز مبرم کشور به مدیری توانمند و قانون مدار، حمایت همه جانبه خود را از کاندیداتوری ایشان اعلام نماییم.»  
یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی "عبدالله جاسبی" و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. در 29 اردیبهشت ماه 1389 طرح وقف اموال دانشگاه آزاد به عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با امضای 62 تن از نمایندگان مجلس از جمله علی اکبر اولیاء، با قید دوفوریت در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار گرفت و پس از صحبت‌های مخالفان و موافقان، دوفوریت آن به رأی نمایندگان گذاشته شد که رأی نیاورد از این رو یک فوریت طرح مذکور با 129 رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس به تصویب نمایندگان رسید. پس از این اقدام دانشگاه آزاد که با همکاری برخی نمایندگان خانه ملت صورت گرفت، نمایندگان تشکل‌های دانشجویی و کارشناسان مسائل فرهنگی و آموزشی، به این اقدام تعدادی از نمایندگان اعتراض کردند. این مسئله ادامه داشت تا اینکه بالاخره نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز یکشنبه (30 خرداد 1389) ضمن نقض مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، وقف اموال دانشگاه آزاد را تصویب کردند. براین اساس، خانه‌ملتی‌ها مصوب کردند وقف اموال مراکز آموزش عالی و غیردولتی، غیرانتفاعی و سایر موسسات غیردولتی غیرآموزشی که هیئت موسس یا هیئت امنای آنها حق تصرف مالکانه نسبت به آن را دارند و تا تاریخ تصویب این قانون صیغه وقف آن جاری شده است و یا در آن جاری شود معتبر است که در حقیقت همان تأیید "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. پس از تصویب این طرح، در اول تیر ماه 1389، موجی از اعتراضات گسترده نمایندگان و اعضای شورای مرکزی اتحادیه‌‌های دانشجویی و تشکل‌های دانشجویی دانشگاه‌های تهران و برخی شهرستان‌ها در مقابل مجلس شورای اسلامی شکل گرفت. اولیاء از طراحان طرح "تفسیر جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تغییر اساسنامه" در روند تصویب طرح وقف دانشگاه آزاد، یاران "عبدالله جاسبی" چند طرح را برای عبور از مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی و حمایت از وقف دانشگاه آزاد در مجلس مطرح کردند که یکی از آنها طرح "تفسیر جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تغییر اساسنامه" بود و علی اکبر اولیاء از طراحان این طرح بود.  
8 دی ماه 1389 پیشنهاد ادغام سازمان تربیت بدنی و سازمان ملی جوانان و ایجاد وزارتخانه ای تحت عنوان وزارت ورزش و جوانان در دستور کار مجلس هشتم قرار گرفت؛ ادغام این وزارتخانه و سایر وزارتخانه ها از آن جهت صورت گرفت که در ماده 53 قانون برنامه پنجم که به منظور تحقق اهداف سند چشم انداز 1404 تدوین شده است، مقرر شده بود: «دولت مکلف است یک یا چند وزارتخانه را به نحوی در وزارتخانه‌های دیگر ادغام نماید که تا پایان سال دوم برنامه، تعداد وزارتخانه‌ها از 21 وزارتخانه به 17 وزارتخانه کاهش یابد.» در همین راستا، در جلسه 8 دی ماه سال 1389 مجلس شورای اسلامی، برخی نمایندگان به مخالفت و موافقت با ادغام سازمان ملی جوانان و سازمان تربیت بدنی که در آن زمان هر دو زیر نظر شخص رئیس دولت دهم اداره می شد، به ایراد نطق پرداختند. در این میان علی اکبر اولیاء که یکی از طراحان اصلی و ارائه دهندگان طرح ایجاد وزارتخانه ورزش بود، در دفاع از این طرح عنوان کرد: «...کوچکترین مسأله ورزشی که در شهرستانی اتفاق می‌افتد به ریاست جمهوری مرتبط می‌شود در حالی که اگر وزارت ورزش وجود داشته باشد، امور آن مستقیماً زیر نظارت مجلس خواهد بود؛ ضمن اینکه پاسخگو بودن یک مجموعه به مجلس و رأی گرفتن مسئول تشکیلات آن از مجلس شورای اسلامی به قوت آن مجموعه کمک می‌کند و برای تقویت مجموعه جدید و کمک به فعالیت بهتر آن خواهد بود.» وی همچنین در ادامه اظهار داشت: «تشکیل وزارت ورزش به معنی گسترش تشکیلات نیست، چرا که این سازمان‌ها در مرکز و شهرستان‌ها دارای دفاتر و ستاد هستند؛ علاوه بر این بحث کاهش وزارتخانه‌ها از 21 به 17 وزارتخانه که در برنامه پنجم آمده، مربوط به وزارتخانه‌های موجود بود و تعارضی با این طرح ندارد.» در نهایت مجلس با 141 رأی موافق، 46 رأی مخالف و 6 رأی ممتنع از مجموع 195 نماینده حاضر در جلسه علنی آن روز با ادغام سازمان ملی جوانان و سازمان تربیت بدنی در راستای ایجاد وزارت ورزش و جوانان موافقت کردند. 
5 تیرماه 1390، اولین طرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور دولت نهم و دهم پس از حدود یک ‌سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از آنکه طرح سئوال از رئیس جمهور از سوی طراحان به هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی تقدیم شد، برخی اعضای هیئت رئیسه با تایید تحویل این طرح به محمدرضا باهنر، نایب رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، از پس گرفتن امضاهای این طرح خبر دادند و پیگیری آن را در شرایط کنونی مناسب ندانستند. سرانجام حدود 5 ماه بعد، یعنی 30 آذر ماه 1390، هیات رئیسه مجلس اعلام کرد که طرح سؤال از "احمدی ‌نژاد" با 79 امضا از سوی نمایندگان مجلس هشتم از جمله علی اکبر اولیاء دریافت و به 6 کمیسیون‌ تخصصی مجلس ارسال شده است. پس از بررسی طرح سؤال از احمدی نژاد در کمیسیونهای مربوطه و قانع نشدن طراحان سؤال، این طرح در 18 بهمن ماه همان سال از سوی هیئت رئیسه مجلس اعلام وصول شد. مهمترین محورهای این طرح سؤال: تخلفات قانونی دولت از جمله عدم اجرای قانون مترو و عدم معرفی وزیر ورزش در مهلت قانونی و مقاومت 11 روزه احمدی نژاد در برابر حکم رهبر انقلاب مبنی بر ابقای حیدر مصلحی وزیر اطلاعات و نحوه عزل منوچهر متکی وزیر سابق امور خارجه و همچنین مسائل مربوط به امور فرهنگی از جمله اجرای قانون عفاف و حجاب در کشور بود. در نهایت، محمود احمدی ‌نژاد 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین ‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد.  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۵:۴۷

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۵:۴۸

اسناد و مراجع