عابدین مهدوی در 8 آبان سال 1360 در محله "نظام آباد" شهر "تهران" و در یک خانواده فرهنگی متولد شد؛ پدر و مادرش هر دو دبیر آموزش و پرورش بودند و عابدین از همان کودکی با فعالیت های پدرش در زمینه کمک به محرومان در قالب طرح نظام سواد آموزی آشنا شد.   مهدوی تحصیل کرده انجمن سینمای جوان بوده، و از همان سنین کم به عکاسی علاقمند و در سن 14 سالگی برای اولین بار با دوربین شروع به عکاسی کرد؛ در 15 سالگی در مسابقه عکاسی دانش آموزی با موضوع کودکان کار، نفر اول مسابقات شد و برای اولین بار در سال 1380 در سن 20 سالگی با دوربینش به مناطق جنگ زده سفر کرده تا بتواند هدف خود را از طریق عکس به دیگران نشان دهد، وی این کار را به صورت شخصی و بدون هیچ پشتیبانی انجام داد و تنها هدفش ارزش های انسانی بود. مطالعه سوابق درخشان این هنرمند موید حساسیت و همیت وی روی موضوع کودک و جنگ می باشد و با پشتکار و علاقه فراوان همواره تصویر گر درد و رنج های کودکان در سر تا سر جهان بود. او به طور قطع یکی از فعالین هنرمند در زمینه انسانیت و حقوق بشر بین المللی محسوب می گردد اما شاید بتوان کمی بعد تر او را حتی یک تئوریسین در زمینه فعالییت های هنری برای صلح بین المللی در دنیا نیز خواند. وی در ادامه فعالیت هایش مستندهای مهمی در زمینه جنگ و بحران در کشورهای جهان انجام داد و نگاه ویژه او به این اتفاقات از وی یک فیلم ساز ضد جنگ ساخت، از مهمترین آثار وی می توان به، "سورج و مین‌های هرات"، "کودکان مقدس"، "چرا جنگ!" و "حکمی برای جنین" نیز اشاره کرد. 
عابدین مهدوی عکاسی را از نوجوانی آغاز و در دبیرستان به سرانجام رساند و با آموختن حرفه ای عکاسی در خانه عکاسان ایران بین سالهای 1375 و 1377 تکمیل کرد و پس از چندی به خاطر علاقه اش به فیلم و سینما سر از انجمن سینمای جوانان ایران درآورد و طی سالهای 1379 تا 1381 با دریافت مدرک کارگردانی سینما، کارش را در زمینه فیلم کوتاه نیز آغاز کرد. وی در سال 1382 پس از تحصیل در "انجمن سینمای جوان" برای پایان نامه تکمیلی خود موضوع جنگ را انتخاب کرد و در همین سال به افغانستان سفر کرد و در طی دو هفته اقامت در این کشور توانست اولین مستند خودش را بسازد و این آغاز فعالیت های مستند سازی وی در کشورهای بحرانی جنگ زده و فقیر بود. 
مهدوی که در دوران کودکی جنگ هشت ساله عراق علیه ایران را تجربه کرده بود، پس از ورود به حوزه هنر و عکاسی با اشخاصی که در زمینه عکاسی و فیلم سازی جنگ فعالیت می کردند آشنا شد. وی هم چنین با تجربیاتی که از آنها آموخته بود تصمیم گرفت عکاسی حرفه ای خود را در مناطق جنگ زده و بحرانی شروع کند، او افغانستان را برای شروع کار انتخاب کرد و قرار گرفتن در فضای آنجا و تجربه و روحیات شخصی خودش باعث شد این زمینه هنری را در عکاسی ادامه دهد. او مدت دو سال به صورت عکاس و خبرنگار بدون مرز در کشور افغانستان کار و زندگی کرد و مجموعه های عکس و فیلم گوناگونی از کودکان جنگ و موضوعات پیرامونشان از این کشور تهیه کرد. 
عابدین مهدوی در اولین سفرش به افغانستان فیلم "سورج و ماینهای هرات" را ساخت که با کمک "صلیب سرخ" در "ژنو" اکران شد و مهدوی به دلیل نگاه هنری و موضوع زیبایی که انتخاب کرده بود، مورد تقدیر قرار گرفت. موضوع این فیلم کودک جنگ زده ای بود که با مین ضد نفر هر دو پایش را از دست داده بود. مهدوی این فیلم را با الهام از کودکان جنگ زده در "کردستان" تصویر برداری کرده بود. مهدوی طی مصاحبه ای با "سینما فیروزه" در پاییز سال 1390، در مورد اولین کار خود گفت: «این اتفاق برایم امید و حمایتی درونی ایجاد کرد که با یک فیلم ده دقیقه ای بسیار ساده و با هزار ایراد هم می شود عده ای را به یاد درد های کودکان جنگ انداخت و به غیر از کار هنری، کار انسانی کرد این حس به من دست داد که من این فیلم را ساختم و یک اتفاقات خوبی هم رخ داد ولی دیگر چرا ادامه اش ندهم… من دنبال آن ظرافت ها بودم، یک چیزهایی که شاید نشود به زبان آورد، به شعر در آورد، به داستان  و یا به… و در آن موقعیت های بحرانی… حالا قصد داریم به تصویر درشان بیاوریم …». استواری در مسیر عابدین مهدوی با ساخت مستند خود در افغانستان با علاقه بیشتری مسیر فعالیتی خود را انتخاب کرد و در این مسیر استوارتر از قبل کارش را ادامه داد. وی پس از سفر کوتاهی به ایران دوباره به افغانستان برگشت و 2 سال در این کشور اقامت کرد؛ او از سال 1382 به کشورهای افغانستان، پاکستان، عراق، سودان، هائیتی، مرز اسرائیل و... سفر کرد. وی در مصاحبه خود با "سینما فیروزه" در پاییز سال 1390 نیز در این رابطه گفت: «می توانم بگویم سعی کردم از سال 2002 به بعد در بیشتر اتفاقات حضور پیدا کنم. آنچه که برایم مهم تر شده، فضای انسان ها در بحران هاست….» 
عابدین مهدوی پس از اولین سفر خود به افغانستان در سال 1382 با هدف ارتباط کودکان جنگ زده و مین زده دنیا با یکدیگر، و برقراری صلح، گروه بین المللی هنرمندان "کودکان مقدس" را تشکیل داد. او با عکاسی از نقاشی های کودکان در جنگ، اولین زمینه فعالیتی خود را آغاز کرد و پس از آن با کمک مادر "کاوه گلستان" (عکاس جنگ) زمینه فعالیتی خود را ادامه داد.  "فخری گلستان"، مادر "کاوه گلستان"، که یکی از اولین حامیان حقوق کودک در ایران و فعالین در زمینه حمایت از کودکان است با تقبل هزینه های اولیه این گروه، با چاپ کارت پستال که طراحی آن را "نسیبه پورقاسمی" انجام داد، توانست آن را بین کودکان جنگ زده بیست و سه کشور توزیع کند تا با نقاشی های آنها نمایشگاهی را در زمینه صلح برپا کنند. مهدوی، همچنین استودیویی به نام "کودکان مقدس" تاسیس کرد؛ استودیو هنری کودکان مقدس، به عنوان یکی از فعال ترین موسسات فرهنگی هنری بین المللی در زمینه فعالیت های انسانی و بشردوستانه برای کودکان جنگ زده فعالیت خود را در کشور آغاز نمود. این گروه از هنرمندانی تشکیل شده که آثارشان مرتبط با کودکان جنگ است و عواید فروش این آثار (البته بخشی از آن را…)به کمک به این کودکان اختصاص داده می شود. 
عابدین مهدوی زمینه فیلم های مستند خود را بر گرفته از تفکر شهید مرتضی آوینی می بیند و در این مورد گفته: «ما همه چیزمان را از سید مرتضی داریم. سید مرتضی به ما یاد داد که  هنر برای تعالی انسان است، برای بزرگ کردن انسان. هنر جلف‌بازی نیست. اصلا بازی نیست؛ همه ما هم مسیر سید مرتضی را می دانیم، هم زندگی قبلی او را؛ تحول او با آمدن حضرت امام خمینی(ره)، انقلاب اسلامی و زندگی بعدی او را؛ همه را در کنار هم می‌بینیم. مرتضی آوینی مسیر را رفته بود. از راه نرفته حرف نمی‌زد و می‌گفت هنر برای به اوج رسیدن روح انسان و به سمت تعالی رسیدن است. حالا چه زمانی هنر سمت تعالی می ‌رود. وقتی که یک ایدئولوژی، به معنای دقیق کلمه، پشت آن باشد». 
از جمله فعالیت های عکاسی مهدوی عبارتند از: -کودکان خیابان ما 1379 -فروشندگان درد 1379 -کودکان کردستان 1380 -بالای شهر، پائین شهر1381 -زیبای پنهان - سورج، افغانستان 1382 -چهره روحانی هرات باستان، افغانستان 1382 -کودکان مقدس (مجموعه کودکان جنگ زده افغانستان) 1382-1383 -آسمانی بدون جنگ، افغانستان 1382-1383 -احمد، خاطره‌ای پایدار، افغانستان 1382-1383 -مردان مجاهد، افغانستان 1382-1383 -بازگشت یک بومی، افغانستان 1382-1383 -کودکان مقدس، مجموعه کودکان جنگ زده پاکستان 1383 -کودکان مقدس، مجموعه کودکان جنگ زده تاجیکستان 1383 -کودکان بم، ایران 1384 -بهشت تهران، ایران 1384-1385 -آزادی، ایران 1384 -طبقه دهم، ایران 1384 -عید پاک، ایران 1385 -پرولترهای ما، ایران 1384 -زلزله پاکستان، پاکستان 1385 -کودکان سرزمین وحی، عربستان سعودی 1385 -کودکان مقدس، مجموعه کودکان جنگ زده عراق 1386-1387 -کودکان مقدس، مجموعه کودکان جنگ زده لبنان 1387 -نسل درد، کودکان مقدس مجموعه کودکان فلسطین 1388 -کودکان مقدس، مجموعه هائیتی 1388 -هائیتی زنده است، زلزله هائیتی 1388 -فرزندان سیمون بولیوار، ونزوئلا - کوبا - هائیتی 1388-1389 -کودکان مقدس، کلمبیا 1388 -همراه با آب، سیل پاکستان 1389 -جنگ - فقر - مرگ، سومالی 1390 نمایشگاه‌های عکس از جمله نمایشگاه های عکاسی مهدوی عبارتند از: -کودکان مقدس 1، "کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(افغانستان - کابل) 1383 -کودکان مقدس 2، "کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(ایران - تهران) 1383 -کودکان مقدس 3، "کودکان جنگ زده پاکستان"، انفرادی،(ایران -تهران) 1384 -کودکان مقدس 4، "کودکان جنگ زده عراق"، انفرادی،(عراق - بغداد) 1386 -کودکان مقدس 4، نمایشگاه تخصصی عکس کودک جنگ،"کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(سوئد - اپسالا، استکهلم)- (همزمان در ایران - تهران) 1387 -کودکان مقدس 5، "کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(فرانسه – پاریس) 1387 -کودکان مقدس 6، نسل درد، "کودکان جنگ زده فلسطین و لبنان"، انفرادی،(ایران - تهران) 1388 -انسانیت در جنگ،"منتخب کودکان مقدس"، نمایشگاه گروهی، به همراه فرانکو پاگتی، جیمز نچوی، آنتونین کراچوویل، رون هویو و کریستوفر موریس توسط نمایندگی "کمیته بین‌المللی صلیب سرخ"،(ایران -تهران) 1388 -فرزندان بولیوار، "پزشکان بدون مرز کارائیب "،(ایران - کوبا - ونزوئلا) 1389 -کودکان مقدس 7، نیاز، "کودکان سیل زده پاکستان"، (ایران - تهران) 1389 -کودکان مقدس 8، هائیتی زنده است،"زلزله هائیتی"، (ایران – تهران) 1389 -کودکان مقدس 9، نمایشگاه تخصصی عکس کودک جنگ،"کودکان جنگ افغانستان، عراق، پاکستان،..."،(سوئیس - ژنو- شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد) 
-فیلم‌های کوتاه مستند سورج و مین‌های هرات، افغانستان 1382 کودکان مقدس، افغانستان 1383 رد مرز، افغانستان 1384 کودکان آسمان، افغانستان 1383-1384 کوچ فوری، ایران 1385 خانه آخر زندگی است، ایران 1385 حافظان پارس، ایران 1386 افتخاری دیگر، ایران 1386 پرستوهای برباره، ایران 1387 میم مثل مهر، ایران 1388 نبض، ایران 1388 نیاز، پاکستان 1389 -فیلم‌های بلند مستند بازگشت یک بومی، افغانستان 1383-1382 بچه‌های مدرسه دازان، ایران 1387 نسل درد، ایران - فلسطین، غزه 1388 هائیتی زنده است، هائیتی 1389 فرزندان بولیواری، کوبا – هائیتی – ونزوئلا 1389 دکتر زاکا، هائیتی- ونزوئلا- کوبا - کلمبیا 1389 شعر بدون مرز، سوئد 1390 خوش آمدید به موگادیشو، سومالی 1390 اینجا خانه ماست، ایران – تهران 1390 خط سبز، سومالی- کنیا 92-1391 چرا جنگ؟ ایران – سوئیس – سوئد 1390 "چرا جنگ" مستندی از عابدین مهدوی که در سال 1390 ساخته شد؛ این مستند به "عبیرالجنابی"، دختر 14 ساله عراقی تقدیم شده که در آن ماجرای تجاوز و قتل او توسط 5 سرباز آمریکایی را شرح داده شده است. "چرا جنگ" تنها اثر ایرانی ‌ای است که به این ماجرا پرداخت. -فیلم‌های بلند داستانی سینمایی حکمی برای جنین عابدین مهدوی در اولین پروژه فیلم بلند خود در سال 1391 ساخت فیلم "حکمی برای جنین" را آغاز کرد. او در این فیلم به موضوع سلاح های کشتارجمعی که توسط آمریکا در کشورهای جنگ زده استفاده می شود اشاره داشته و هدف نهایی این فیلم گزارشی از عملکرد این سلاح ها بر روی کودکان است. برای تهیه این مستند – فیلم تهیه کننده ای از کشور سوییس آمادگی خود را برای همکاری با عابدین مهدوی اعلام می کند که به دلیل در خواست این تهیه کننده مبنی بر حذف کمک های ایران به این کشورها، این درخواست از سوی مهدوی رد می شود و او تهیه کنندگی این فیلم مستند را به "هوشنگ توکلی" می سپارد. این فیلم در سه کشور، ایران، عراق و سوییس تصویربرداری شده است. فیلم نامه‌های داستانی سورج، 1384 فروشگاه مرزی 1384 فرزندان آتش 1386 ساعت 12 1388 ایستگاه یحیی 1389 حکمی برای جنین 1390  
از جمله نمایشگاه های عکاسی مهدوی عبارتند از: -کودکان مقدس 1، "کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(افغانستان - کابل) 1383 -کودکان مقدس 2، "کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(ایران - تهران) 1383 -کودکان مقدس 3، "کودکان جنگ زده پاکستان"، انفرادی،(ایران -تهران) 1384 -کودکان مقدس 4، "کودکان جنگ زده عراق"، انفرادی،(عراق - بغداد) 1386 -کودکان مقدس 4، نمایشگاه تخصصی عکس کودک جنگ،"کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(سوئد - اپسالا، استکهلم)- (همزمان در ایران - تهران) 1387 -کودکان مقدس 5، "کودکان جنگ زده افغانستان"، انفرادی،(فرانسه – پاریس) 1387 -کودکان مقدس 6، نسل درد، "کودکان جنگ زده فلسطین و لبنان"، انفرادی،(ایران - تهران) 1388 -انسانیت در جنگ،"منتخب کودکان مقدس"، نمایشگاه گروهی، به همراه فرانکو پاگتی، جیمز نچوی، آنتونین کراچوویل، رون هویو و کریستوفر موریس توسط نمایندگی "کمیته بین‌المللی صلیب سرخ"،(ایران -تهران) 1388 -فرزندان بولیوار، "پزشکان بدون مرز کارائیب "،(ایران - کوبا - ونزوئلا) 1389 -کودکان مقدس 7، نیاز، "کودکان سیل زده پاکستان"، (ایران - تهران) 1389 -کودکان مقدس 8، هائیتی زنده است،"زلزله هائیتی"، (ایران – تهران) 1389 -کودکان مقدس 9، نمایشگاه تخصصی عکس کودک جنگ،"کودکان جنگ افغانستان، عراق، پاکستان،..."،(سوئیس - ژنو- شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد) 
از جمله جوایز و تقدیرنامه هایی که مهدوی در طول فعالیت های بشر دوستانه اش دریافت کرده است، عبارتند از: -تقدیر به عنوان جوانترین عکاس خبری جنگ و مقاومت توسط انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران، 1385 -برنده جایزه ویژه مسابقه عکس بین‌المللی عکاسی هوائی کلوپ عکاسی هوائی کانادا، 1385 -تقدیر از سوی موسسه فرهنگی حمایت از کودکان کشور سوئد به عنوان عکاس کودکان جنگ ،1387 -تقدیر از سوی موزه ملی سوئد برای اهدای عکس کودک جنگ، 1387 -تقدیر از سوی داوران چهارمین جشنواره فیلم مستند ایران (هائیتی زنده است، هائیتی، ساخت سال 1389)، 1389 -برنده بهترین فیلم مستند بخش سیاسی و کاندید بهترین فیلم مستند بلند پنجمین جشنواره فیلم مستند ایران (خوش آمدید به موگادیشو، سومالی، ساخت سال 1390)، 1390 -برنده جایزه بهترین اثر مستند با موضوع ضد جنگ در اولین جشنواره بین‌المللی فیلمسازان مستقل (چرا جنگ؟ ایران – سوئیس – سوئد، ساخت سال 1390)، 1391  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۵۱:۱۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۵۱:۱۲

اسناد و مراجع