جستجو در مطالب و اشخاص
آیت الله سید عبدالكریم كشمیرى رضوى‏، در سال 1343 قمری، برابر با 1303 شمسی در نجف اشرف و در خانواده ای روحانى و از سادات، متولد شد. پدرش "حجت الاسلام سید محمد على كشمیرى" فرزند سوم "آیت الله سید حسن كشمیرى" بود. سید حسن از علمای زمان خود، صاحب کرامت و از مراجع تقلید در کربلا بود. مادر سید عبدالکریم، دختر "آیت الله سید محمد كاظم یزدى" (صاحب عروة) بود. سید محمد کاظم، جد مادری آیت الله کشمیری، از نظر شهرت، مرجعیت و فقاهت در نزد علما زبانزد بود و كتاب "عروة الوثقى" نوشته مشهور ایشان است و بسیارى از مراجع بر آن حاشیه زدند.سید عبدالکریم کشمیری در سال 1364 ق (1324 ش) با دختر "میرزا محمد شیرازى" فرزند "آیت الله شیخ كاظم شیرازى" ازدواج كرد كه ثمره این ازدواج سه پسر و چهار دختر بود.سید عبدالکریم در خصوص اجداد و نسبت سیادتش چنین می‏گوید: «ریشه سیادت ما به حضرت "موسی مبرقع" فرزند بلافصل امام جواد علیه السلام می رسد که در قم مدفون است. ما اصلاً قمی هستیم؛ لکن اجداد پیشین ما به هند رفتند که یکی از آنان بسیار ممتاز و فرزانه بود به نام "آقا سید حسین قمی کشمیری" که الان قبرش در کشمیر هند است و برای او نذر می کنند و قبرش را زیارت می کنند. او دارای کرامات بسیاری بود که مناظره ایشان با یک ناصبی مخالف از جمله قضایای جالب است.»آیت الله کشمیری سالهای آخر عمر خویش را در قم سپری کرد و در 20 ذیحجه 1419 ق (18 فروردین 1378) پس از 10 سال رنج بیماری، در سن 75 سالگی براثر سکته قلبی درگذشت و در حرم حضرت معصومه سلام الله علیها به خاک سپرده شد. 

سید عبدالکریم، از 15 سالگی به تحصیل علوم دینی روی آورد. تحصیلات مقدماتی حوزوی همچون دروس مقدمات فارسی و عربی را نزد پدر آموخت. متون متوسط و عالی سطح را نیز نزد اساتید مبرز حوزه نجف فرا گرفت. از جمله اساتید وی عبارتند از:علامه سید علی قاضی (به مدت 5 سال عرفان و اخلاق)سید هاشم حداد (عرفان و سیر و سلوک)شیخ مرتضی طالقانی (سیر و سلوک و رسائل و مکاسب؛ سیدعبدالکریم 10 سال در نزد وی شاگردی کرد)شیخ مجتبی لنكرانی (مكاسب)شیخ راضی تبریزی (مكاسب)آیت الله محمدتقی بهجت فومنی (رسائل، اصالة البرائة)شیخ محمد حسین تهرانی (كفایه)حاج فیض خراسانی (منظومه)شیخ صدرا بادكوبی و شیخ عبدالحسین رشتی (متون فلسفی و اسفار)شمس بادکوبه ای (منطق؛ حاشیه ملا عبدالله)آقا سید احمد اشکوری (لمعه) اساتید دروس عالی خارج فقه و اصول:سیدابوالقاسم خوییسید عبدالاعلی سبزواریشیخ علی محمد بروجردیمیرزا حسن بجنوردی کسب درجه اجتهادسید عبدالکریم با جدیت و تلاش به تحصیل علوم و معارف اسلامی همّت گمارد و در اندک زمانی اجازه اجتهاد دریافت كرد. همزمان با تحصیل علوم ظاهری در فراگیری علوم غریبه نیز مشتاق بود. بسیاری از رشته‏های علوم غریبه چون جفر، علم اعداد، تكسیر، حروف، زبر و مبینات و مربعات و اسماءاللّه‏ را فرا گرفت و تبحر خاصی در آن‏ها پیدا كرد. شجره اساتید عرفاء حقه نجفاساتید اخلاق و عرفان ایشان به دو طریق به "آقا محمد بید آبادی" متصل می گردد؛ چنانکه "آقا سید احمد کربلایی" نیز گفته بود که عرفاء حقه نجف اشرف شجره اساتید خویش را به عارف کامل "آقا محمد بید آبادی" می رسانند.   اول سید عبدالکریم کشمیریسید علی آقا قاضی سید احمد کربلایی ملا حسینقلی همدانی سید علی شوشتری سید صدرالدین کاشف دزفولی  آقا محمد بید آبادی  دوم سید عبدالکریم کشمیری شیخ مرتضی طالقانی آخوند ملا محمد کاشی آقا محمد رضا قمشه ای سید رضی مازندرانی آخوند ملا علی نوری آقا محمد بید آبادی  

سید عبدالكریم همزمان با تحصیل، در تدریس علوم حوزوی نیز مهارت بسزایی یافت و در روز، یازده جلسه تدریس متون فقهی، اصولی و فلسفی داشت. همچنین در تدریس "كفایة‏الاصول" و فهم مطالب علمی این كتاب تبحر ویژه‏ای داشت.استعداد معنوی و همچنین انتسابش به دو مرجع بزرگوار و معروف عصر، وی را بسیار محبوب و مقبول ساخته بود. مدتی از سال و در فصل تابستان در حرم امام حسین علیه السلام در جایگاه جدش به اقامه جماعت می‏ایستاد. در اعیاد نیز نمازهای باشكوهی اقامه می‏كرد. در معرفت و سلوک نیز هم‏زمان با سیر مراتب عرفانی با اجازه اساتید خود به تربیت و راهنمایی سالكان همت می‏گمارد چنان‏كه مرحوم "سیدهاشم حدّاد" برخی را به سراغ وی فرستاد و او به آن‏ها دستور ذكر می‏داد. سیره ایشان سه چیز بودمعرفت نفس معرفت ولایت  معرفت رب ولی حساسیت و تعصب خاصی درباره ولایت داشت که بارها از وی ظاهر شد.  

وقتی از ایشان درباره نوشتن جزوات درسی و اخلاقی و ذکری سؤال شد، گفت: «من درسهای اخلاق "شیخ مرتضی طالقانی" را نوشتم، جزوه اذکار و اوراد که از بزرگان گرفتم داشتم و کفایة الاصول "آخوند خراسانی" را شرح نوشتم و "آیت الله خوئی" و "آیت الله میلانی" بر آن تفریظ نوشتند. اشعاری هم به عربی سروده ام لکن همه آنها را وقتی از عراق به ایران می آمدم بعثی ها از من گرفتند و از بین بردند و هیچ دفتر و یادداشتی برایم نماند.» 

در سال 1359 شمسی، به سبب جو اختناقی که رژیم بعث عراق به وجود آورده بود، مجبور شد به ایران هجرت کند و تقریباً مدت 20 سال آخر عمر خویش را در ایران گذراند. علت تبعید ایشان به ایران اینگونه بیان شده است که در زمان زمام داری صدام، روزی از مرحوم کشمیری درباره وی سؤال شد و ایشان جواب داد: «اِنه کلبٌ عقورٌ؛ یعنی او سگ گزنده است.»  چند روز بعد یکی از نزدیکانش اطلاع می دهد که نام وی در لیست سیاه دستگیر شوندگان است و به زودی به سراغ وی خواهند آمد؛ بدین سبب ایشان تمام خانه و زندگی اش را رها ساخته و به همراه خانواده، مخفیانه به ایران مهاجرت می کند؛ ولی در مرز ایران و عراق در پاسگاه بازرسی، تمام نوشته‏ها و دفاتر وی که مهمترین آنها دفتر تقریرات درس اخلاق "شیخ مرتضی طالقانی" بود، ضبط می‏شود و ایشان با دست خالی وارد ایران شده و در شهر قم ساکن می‏شود، از آن سوی در نجف اشرف هم مزدوران بعثی منزل وی را غارت کرده و سپس ویران می سازند. پس از سکونت در قم، به گوشه نشینی روی آورده و تعداد محدودی از افراد را پذیرا بود؛ اما در عین حال از تربیت جانهای پاک نیز غافل نبود. 

وفات ایشان در روز چهارشنبه 20 ذیحجه 1419 ق (18 فروردین 1378 ش) و بر اثر عارضه سكته مغزی بود. پیكر ایشان پس از تشییع و اقامه نماز توسط "آیت اللّه‏ محمدتقی بهجت" در مسجد شهید مطهری حرم مطهر حضرت معصومه علیها‏السلام بخاك سپرده شد. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۲:۲۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۲:۲۱

سید عبدالکریم کشمیری

خلاصه زندگی نامه

 آیت الله سید عبدالکریم کشمیری، از شاگردان علامه قاضی و از عرفای بنام معاصر می‏باشد.  

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع