سید حسین طاهرزاده در سال 1261 در "اصفهان" به دنیا آمد. پدر او از "تویسرکان" و "همدان" برای تحصیل در حوزه علمیه اصفهان به مدرسه "صدر" آن شهر رفت.سید حسین از دوران کودکی به آواز علاقه داشت؛ وی در سن 17 سالگی به تهران آمد و در آنجا با "جهانگیر میرزا حسام السلطنه" آشنا شد. جهانگیرمیرزا نوه حسام‌ السلطنه قاجار و جوان خوش ذوقی بود که ویولن می ‌‌نواخت و در منزلش یک دستگاه حافظ الاصوات (فونوگراف) داشت. طاهرزاده با همراهی ویولن حسام السلطنه برای اولین بار آثار آوازی خود را با این دستگاه ضبط کرد و چند تصنیف هم که آهنگ آن ها را با شعر ملک الشعرای بهار ساخته، از خود به یادگار گذاشت.از همین جا بود که او با افراد صاحب نامی چون میرزاعبدالله، سماع حضور و... آشنا شد. او همچنین از کلاس‌های استاد "سید رحیم اصفهانی" استفاده‌های زیادی برد و برای نخستین بار در خانه‌ "ظهیر‌الدوله" با استاد "درویش خان" آشنا شد و بعدها هم برای ضبط صفحه همسفر او شد و به تفلیس و لندن رفت.سیدحسین طاهرزاده خواننده‌ ای صاحب سبک بود که هم در اجرای قطعات آوازی و هم تصنیف‌ ها و قطعات ضربی تبحر داشت و تنها کسی بود که در میان خوانندگان قدیم، سبکی ممتاز دارد. بسیاری از هنرمندان پرآوازه پس از طاهرزاده از شیوه خواندن او آموخته اند که قمرالملوک وزیری، ادیب خوانساری و محمدرضا شجریان از آن جمله اند.طاهرزاده در سال‌های پایانی عمر چاپخانه ‌ای به نام "سپهر" تأسیس کرد و به کار فرهنگی چاپ مشغول شد و عضویت شورای عالی موسیقی رادیو را نیز برعهده داشت.این استاد صاحب سبک آواز، سرانجام در دوازدهم شهریور سال 1334 در "تهران" درگذشت. 
سید حسین طاهرزاده از همان دوران کودکی صدایی خوش داشت و دوستان و آشنایان با تعریف کردن و معرفی او به محافل هنری موجبات پیشرفت هر روزه وی را فراهم ساختند. وی سپس در سال 1278 به تهران آمد و در آنجا نزد "جهانگیر میرزا حسام السلطنه" (از ردیف شناسان موسیقی و اولین ویولونیست آن زمان که ویولن را از یک استاد فرنگی آموخته بود.) ردیف های آوازی را فرا گرفت. حسام السلطنه از شاهزادگان و نوادگان فتحعلی شاه قاجار بود که هر چند با مخالفت خانواده و وابستگان قاجاری خود که نوازندگی را دون شأن یک شاهزاده می دانستند مواجه بود اما به علت علاقه شدید به این هنر به حرف و انتقاد دیگران گوش نداده و به کار خود مشغول و با تلاشی زاید الوصف در ردیف یکی از نوازندگان و موسیقی دانان برجسته دوران قاجار قرار گرفت.حسام السلطنه، طاهرزاده را به رموز مختلف و دستگاه ها و گوشه ها و نغمه ها آشنا کرد و با امکاناتی که در اختیار داشت محیط را برای او فراهم و در معرفی او کوتاه نیامد. طاهرزاده چندسالی هم شاگردی استادانی چون مرحوم خضوعی، سیدرحیم خان اصفهانی، تاج الواعظین پدر استاد جلال تاج اصفهانی که هم تعزیه خوان و هم مولودی خوان و ردیف شناس بودند را درک و از هرکدام چیزهایی آموخت که به کمال و پیشرفت هنری وی کمک بسیاری نمود. وی در همین دوران برای نخستین بار در خانه‌ "ظهیر‌الدوله" با استاد "درویش خان" آشنا شد و در کنسرت‌های انجمن "اخوت" که به تشویق "ظهیرالدوله" تشکیل می‌‌ شد شرکت کرد؛ غالبا عواید اینگونه کنسرت‌ ها به امور خیریه و کمک به مستمندان اختصاص می ‌‌یافت. 
سید حسین طاهرزاده در سال 1289 ه.ش، برای ضبط صفحه به همراه درویش خان (نوازنده تار)، باقرخان رامشگر (نوازنده کمانچه)، اسدالله خان (نوازنده تار و سنتور)، حسین هنگ افرین (نوازنده ویولن) و رضا قلی خان (آوازخوان) و حبیب الله شهردار (نوازنده پیانو) به لندن رفت. این سفر از راه روسیه انجام گرفت و در بین راه، گروه در شهر رشت توقف داشته و به تقاضای مجاهدان مشروطه سه شب به اجرای کنسرت پرداختند.طاهرزاده یک بار هم به همراه درویش خان و باقرخان رامشگر و اقبال السلطان (استاد آواز) و عبدالله دوامی (استاد تصنیف و ضرب) برای ضبط صفحه گرامافون عازم تفلیس شد و آنها علاوه بر ضبط صفحه دو شب نیز در سالن تئاتر گرجستان کنسرت برگزار کردند. با فروش صفحات مذکور در ایران، شهرت سیدحسین طاهرزاده افزایش یافت و به چهره‌ای شناخته شده در میان خوانندگان آن دوره تبدیل گشت. 
تا قبل از طاهرزاده شیوه آواز خواندن بیشتر متکی به نواها و حالت های تعزیه بود و بیشتر تعزیه خوانان سعی می کردند با صدای بلند و تکرار کلمات و گاه نامفهموم و "ای دل ای دل" که تکرارش زائد بود خواننده را مجذوب خود کنند که نتیجه عکس می گرفتند، صفحات گرامافون آن زمان مؤید این ادعاست.طاهرزاده برخلاف آنان به ادای کلمات به صورت ادای درست کلمات و خواندن اشعار شاعرانی چون حافظ و سعدی و تحریرهای مناسب همراه با توقف و زیروبم و حالت دادن، اولین کسی بود که شیوه آواز خوانی درست و در عین حال مطبوع را در ایران باب کرد و پیروان زیادی در این زمینه برای خود فراهم کرد. محمدرضا شجریان از خوانندگان معاصر به گفته خود از سبک و شیوه آواز خواندن طاهرزاده که از درون صفحات به جا مانده از وی استخراج شده بهره برده و ظرائف آن را به خوبی اجرا و در عین حال خود نیز ابتکارات و خلاقیت فردی را در آن دخیل داشته به طوریکه سبک ممتازی را در این زمینه ایجاد کرده است. 
از سید حسین طاهرزاده یک سری صفحه های گرامافون با صدای خودش همراه با تار درویش خان، کمانچه باقرخان، پیانوی مشیر همایون شهردار، تمبک رضا قلی خان و فلوت اکبرخان و یک دوره نوارهای خصوصی همراه تار و سه تار نور علی برومند؛ به یادگار مانده است. 
سرانجام سیدحسین طاهرزاده به تاریخ 12 شهریور سال 1334 در "تهران" درگذشت و در گورستان "ظهیر الدوله" در کنار هم سلکان خویش به خاک سپرده شد. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۱۵:۴۶

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۱۵:۴۷

سید حسین طاهرزاده

خلاصه زندگی نامه

 سید حسین طاهرزاده، از اساتید برجسته آواز در مکتب اصفهان و خوانندگان صاحب سبک که هم در اجرای قطعات آوازی و هم تصنیف‌ها و قطعات ضربی تبحر داشت. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع