سلیمان جعفرزاده در روستای فتاح، بخش پلدشت در ماکو از توابع استان آذربایجان غربی متولد شد. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی و اخذ مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد، تحصیلات خود را تا مقطع دکترا رشته تاریخ ارتقاء داد.جعفرزاده در ادوار هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم ماکو، چالدران، پلدشت وشوط حضور یافت. 
مجلس هفتمسلیمان جعفرزاده در تاریخ 24 اسفند ماه 1386 با اتخاذ 28.82 درصد آراء و کسب 27.561 رای از مجموع 95.624 رای در مرحله اول انتخابات به نمایندگی از مردم ماکو و چالدران از توابع استان آذربایجان غربی وارد هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی شد. مجلس هشتم سلیمان جعفرزاده در سال 1382 کاندید انتخابات هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی شد و در 1 اسفند ماه همان سال در مرحله اول، با کسب 29.570 رای از مجموع 100.817 رای به عنوان نماینده مردم ماکو، چالدران، پلدشت وشوط برای دومین بار به مجلس راه یافت. در این دوره 25 طرح و لایحه توسط وی به امضا رسید که برخی از آنها عبارتند از:- طرح الزام تهیه پیوست فرهنگی و اجرای آن در طرح های مهم کشور- طرح تأسیس سازمان نظام مددکاری اجتماعی جمهوری اسلامی ایران- طرح عقد قرارداد مستقیم با نیروهای خدماتی توسط دستگاههای اجرایی و حذف شرکت های پیمانکار- طرح بیمه بیکاری و حمایت از بیکاران متقاضی کار- طرح تامین وسایل کمک توانبخشی مورد نیاز جانبازان و معلولین- طرح شناسایی مصدومین شیمیایی در مناطق بمباران شده- طرح الزام دولت به تجدیدنظر در روابط تجاری و اقتصادی با کشورهای حامی تروریسم- و ... 
ایجاد منطقه آزادی تجاری در ماکو یکی از دغدغه های نمایندگان حوزه های انتخابیه کشور بود که سلیمان جعفرزاده نیز یکی از آنها به شمار می رفت.جعفرزاده از زمان اولین دوره نمایندگی اش در مجلس هفتم همواره این طرح را تعقیب کرد و حتی موافقت شورای عالی مناطق آزاد کشور را هم اخذ کرد، و تنها تصویب مجلس و جنبه قانونی یافتن قضیه باقی ماند.در جلسه علنی 23 فروردین ماه 1388، مجلس شورای اسلامی با کلیات ایجاد منطقه آزاد تجاری و صنعتی موافقت کرد. نمایندگان در ادامه این جلسه به بررسی جزئیات لایحه ایجاد یک منطقه آزاد تجاری - صنعتی و 23 منطقه ویژه اقتصادی پرداختند و آن را تصویب نهایی کردند.با تصویب نمایندگان، به دولت اجازه داده شد در شهرستان ماکو که هیأت وزیران حدود آن را تعیین می کند، منطقه آزاد تجاری - صنعتی ایجاد کند. 
یکی از اقداماتی که در سال 1389 از سوی عبدالله جاسبی و با هدایت "هیئت مؤسس دانشگاه آزاد" دنبال شد، "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. وقف اموال دانشگاه آزاد از سوی مسئولان این دانشگاه به طرق مختلف پیگیری شد؛ یکی از این طرق، مجلس شورای اسلامی و البته کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود.هنوز یک ماه از "تصویب اساسنامه جدید دانشگاه آزاد" از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی در فروردین سال 1389 که باعث به نتیجه نرسیدن تلاش‌های هیئت موسس این دانشگاه برای "وقف اموال دانشگاه آزاد" شد، در مورخ 29 اردیبهشت‌ماه 1389 مجلس شورای اسلامی یک فوریت طرح وقف اموال دانشگاه آزاد را تحت عنوان "طرح اجازه وقف اموال در اختیار مؤسسات غیردولتی غیرانتفاعی" با 129 رأی موافق، 69 رأی مخالف و 2 رأی ممتنع از مجموع 207 نماینده حاضر در صحن علنی مجلس را به تصویب رساند.  پس از این اقدام دانشگاه آزاد که با همکاری برخی نمایندگان خانه ملت صورت گرفت، نمایندگان تشکل‌های دانشجویی و کارشناسان مسائل فرهنگی و آموزشی، به این اقدام تعدادی از نمایندگان به شدت اعتراض کردند. این مسئله ادامه داشت تا اینکه بالاخره نمایندگان مجلس در جلسه علنی روز یکشنبه (30 خرداد 1389) ضمن نقض مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، وقف اموال دانشگاه آزاد را تصویب کردند. براین اساس، خانه‌ملتی‌ها مصوب کردند وقف اموال مراکز آموزش عالی و غیردولتی، غیرانتفاعی و سایر موسسات غیردولتی غیرآموزشی که هیئت موسس یا هیئت امنای آنها حق تصور مالکانه نسبت به آن را دارند و تا تاریخ تصویب این قانون صیغه وقف آن جاری شده است و یا در آن جاری شود معتبر است که در حقیقت همان تأیید "وقف اموال دانشگاه آزاد" بود. جعفرزاده از طراحان طرح تفسیر جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تغییر اساسنامهیاران "عبدالله جاسبی" چند طرح را برای عبور از مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی و حمایت از وقف دانشگاه آزاد در مجلس مطرح کردند که یکی از آنها طرح "تفسیر جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در تغییر اساسنامه" بود و سلیمان جعفرزاده از موافقان این طرح بود. 
نخستین بار طرح سؤال از محمود احمدی نژاد، رئیس ‌جمهور وقت، پس از حدود یک‌ سال و نیم پیگیری از سوی برخی نمایندگان و در صدر آنان علی مطهری، 5 تیرماه 1390 با 100 امضا تقدیم هیات رئیسه شد اما پس از کشمکش‌های فراوان، حدود 5 ماه بعد، یعنی 30 آذر ماه 1390، هیات رئیسه مجلس اعلام کرد که طرح سؤال از احمدی ‌نژاد با 79 امضا دریافت و به کمیسیون‌های مربوطه ارسال شده است. سلیمان جعفرزاده جزو امضا کنندگان این طرح سوال بود.این طرح سوال شامل 10 بند از اقدامات دولت و تصمیمات احمدی نژاد بود که این گروه از نمایندگان پاسخ به آنها را برای رفع ابهامات و حسن تفاهم مجلس دولت و آگاهی ملت لازم دانسته و گفته بودند که از پاسخ نمایندگان رئیس جمهوری که پیش تر به کمیسیون‌های مجلس ارائه شده بود، قانع نشده‌اند.در نهایت، محمود احمدی ‌نژاد روز چهارشنبه 24 اسفند ماه 1390 برای نخستین ‌بار در تاریخ جمهوری اسلامی، به عنوان رئیس ‌جمهور برای پاسخگویی به سوالات نمایندگان در جلسه علنی مجلس حاضر شد.محورهای سوال ده گانه مجلس از رئیس دولت دهم از این قرار بود: قانون تسهیلات ارزی برای مترو، مسئله وزارت ورزش و جوانان، میزان نرخ رشد اقتصادی کشور در سال 1389 و ایجاد اشتغال، نحوه تخصیص بودجه ارتقای شاخص‌های فرهنگی در قانون بودجه سال 1389، نحوه اجرایی شدن قانون هدفمند کردن یارانه‌ها، جریان مقاومت یازده روزه در مقابل حکم حکومتی رهبری، شیوه برکناری منوچهر متکی، طرح موضوع "مجلس در راس امور نیست"، نقش دولت در مبارزه با بدحجابی و موضوع مکتب ایرانی. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۴۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۴:۴۱

اسناد و مراجع