ریچارد میلهوس نیکسون (Richard Milhous Nixon) در 9 ژانویه 1913 در شهر "یوربا لیندا"(Yorba Linda) کالیفرنیا به دنیا آمد. وی فارغ التحصیل رشته حقوق بوده، و در سال 1941 جهت انجام کار دولتی به واشنگتن دعوت شد و در سال 1942 به نیروی دریایی پیوست و تا پایان جنگ جهانی دوم در نقاط مختلف خدمت کرد و در سال 1946 از کالیفرنیا به سمت نماینده کنگره برگزیده شد.در 1950 وارد سنای امریکا شد، حدود سال 1953 معاون "دوایت آیزنهاور" رئیس‌جمهور آمریکا گردید و تا سال 1968 در این مقام باقی ماند. نیکسون در انتخابات سال 1960 از "جان اف. کندی " شکست خورد ولی در انتخابات ریاست جمهوری 1968 دوباره از سوی حزب جمهوری خواه کاندیدا شد و به کاخ سفید راه یافت. وی در سال 1972 نیز برای دومین بار به ریاست جمهوری امریکا برگزیده شد ولی با افشای اقدامات غیرقانونی در جریان انتخابات در اوت سال 1974 مجبور به استعفا شد.مذهب مادر نیکسون، "هانا"، از پیروان فرقه "کواکر" بود و باعث گرایش همسر و فرزندانش به این فرقه از "پروتستانتیسم" گردید. پس از اینکه پدرش در نگهداری باغ لیمویش با شکست مواجه شد، او به همراه خانواده‌اش مجبور به ترک شهر "یوربا لیندا" شد و در نتیجه به نزدیکترین مرکز فعالیت فرقه "کواکر" شهر "وایتیر" نقل مکان کردند. نیکسون در کودکی، در تمامی جلسات روزهای یکشنبه انجمن شرکت می‌کرد و در مراسم کلیسا نیز پیانو می‌نواخت. او در کالج وایتیر که یک موسسه مذهبی این فرقه به شمار می‌آمد و شرکت در مراسم روزانه مذهبی در آن اجباری بود، مشغول به تحصیل شد. 
اجداد مادری نیکسون از نوادگان "ادوارد سوم"، پادشاه انگلستان بودند. والدین وی نام او را به احترام "ریچارد شیردل"، ریچارد انتخاب کردند. برادران وی (به استثنای فرانسیس که همنام پدر بود) هر سه با اسامی پادشاهان انگلستان نامگذاری شدند. پدر ریچارد، "فرانسیس آنتونی نیکسون" در سال 1922 به همراه خانواده‌اش به شهر " ویتیر" (Whittier) نقل مکان کرد. نام کوچک نیکسون " میلهاوس" که کمی نامتعارف به نظر می‌آید در حقیقت ریشه در خانواده مادری او داشت. پس از آنکه اجداد وی در سال 1600 از "آلمان" به "بریتانیا" مهاجرت کردند، نام خانوادگیشان را از "میلهاوزن" به "میلهاوس" تغییر دادند. ازدواج و فرزندان نیکسون برای نخستین بار با "تلما کا‌ترین رایا" در انتخاب بازیگران برای نقش اول نمایشنامه "قلعه تاریک" آشنا شد.  این اجرا به ایجاد رابطه عاطفی بین ریچارد نیکسون و"تلما" منجر شد. "تلما کا‌ترین" در عید "سنت پاتریک" به دنیا آمد، به همین دلیل پدرش او را "پت" ‌نامید. 21 ماه ژوئن سال 1940 "پت" با ریچارد در سوئیت ریاست‌جمهوری هتل "میشن این" (Mission Inn) "کالیفرنیا" ازدواج کرد. ثمره این ازدواج دو دختر به نام های "تریشیا" و "جولی" است.  
ریچارد نیکسون از زمان کودکی جهت گذران زندگی به پدرش کمک می‌کرد و همزمان درس هم ‌خواند. تحصیلاتش را در شهر "وییتر" گذراند و در سال 1934 از "کالج وییتر" فارغ‌التحصیل شد و با استفاده از بورس تحصیلی به دانشکده حقوق دوک (Duke University) راه یافت. وی پس از اتمام تحصیلات به شهر خودش بازگشت و به شغل وکالت مشغول شد. نیکسون، نوازنده ی سیاستمدار ریچارد نیکسون به اصرار مادرش هر بعدازظهر به تمرین پیانو ‌پرداخت. در دوازده سالگی توسط خاله‌اش که خود تعلیم‌دیده هنرستان موسیقی "ایندیاناپولیس" بود و در فاصله 300 کیلومتری خانواده نیکسون اقامت داشت، نواختن پیانو را آموزش دید. اگرچه او مهارت خواندن نت‌های موسیقی را نداشت ولی سازهای دیگری مانند ساکسیفون، کلارینت، آکاردئون و ویولن را نیز به خوبی می‌نواخت. او از این استعدادش در عرصه سیاسی نیز کمک گرفت، یکسال پس از آنکه در انتخابات فرمانداری کالیفرنیا شکست خورد، در برنامه تلویزیونی "جک پار" شرکت کرد و قطعه‌ای از آثار خودش را با مهارت اجرا کرد. این حرکت منجر به ترمیم چهره شکست خورده وی گردید. وی در طول دوران ریاست جمهوری‌اش نیز چند باری به نواختن پیانو، به مناسبت تولد "دوک الینگتون" موسیقیدان مشهور آمریکایی در کاخ سفید و قطعه "رز وحشی من" به افتخار همسرش در "گراند ال اپر"، پرداخت. 
ریچارد نیکسون، گرچه در انتخابات سال 1960 از "جان اف. کندی" شکست خورد ولی تلاش جمهوری خواهان برای اعاده حیثیت ادامه یافت و در سال 1968 جمهوری خواهان بار دیگر نیکسون را برای مقام ریاست جمهوری نامزد کردند، نیکسون این بار، در یکی از نزدیک ‌ترین مبارزات انتخاباتی تاریخ آمریکا به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد و به عنوان سی و هفتمین رییس جمهوری آمریکا وارد کاخ سفید شد. وی هم چنین در دوره دوم انتخابات، در سال 1972 با پیروزی شاخص‌تری برنده شد. اما این دوره ریاست جمهوری او با رسوایی "واترگیت" روبرو شده که نهایتا او را مجبور به استعفا کرد. نیکسون دومین نایب رئیس جمهور جوان تاریخ آمریکا و اولین کالیفرنیایی‌الاصلی بود که به مقام ریاست جمهوری یا نیابت ریاست جمهوری می‌رسید.  سیاست داخلی برنامه های جامع زیست محیطی، قانون جدید ضدجرائم و جنایات و قانون مالیات از جمله دستاوردهای دولت نیکسون بود. یکی از مهم ترین اتفاقات دوره نیکسون در سال 1969 روی داد، زمانی که فضانوردان امریکایی برای نخستین بار قدم روی کره ماه گذاشتند. 
سال 1960 برای اولین بار مناظره بین نامزدهای ریاست جمهوری در سراسر آمریکا پخش شد. در آن سال سناتور "جان اف. کندی" از حزب دموکرات و ریچارد نیکسون معاون رییس جمهور وقت از حزب جمهوری خواه برای پیروزی در انتخابات در چهار مناظره شرکت کردند. اولین مناظره 26 سپتامبر در "شیکاگو" برگزار شده و 70 میلیون نفر از جمعیت 179 میلیون نفری آمریکا در آن سال را پای گیرنده ها کشاند تا یکی از پربیننده ترین برنامه های تاریخ تلویزیون آمریکا لقب بگیرد. این همچنین اولین مناظره تلویزیونی بین دو نامزد از دو حزب مطرح آمریکا در فصل انتخابات بود. بسیاری از مورخان اعتقاد دارند ظاهر رنجور و عرق کرده نیکسون در آن مناظره ها دلیل شکست او در انتخابات آن سال بود. در حالی که همه باور داشتند او و کندی به لحاظ اطلاعات در زمینه مسائل سیاسی در یک سطح بودند. اضافه شدن تلویزیون به انتخابات ریاست جمهوری، نامزدها را وادار کرد نه تنها به موضوعات جدی مانند مسائل سیاسی توجه نشان بدهند، بلکه به مسائل ظاهری چون نوع لباس پوشیدن و مدل موی خود هم توجه کنند.  
هر یک از روسای جمهور امریکا در سیاست خارجی خود به خصوص در خاورمیانه به دنبال تهیه پایگاههای دفاعی، نظامی، اقتصادی،... بودند، نیکسون سعی بر این داشت که ایران را با توجه به موقعیت استراتژیکی و منطقه‌ای به صورت ژاندارم منطقه دربیاورد. نیکسون، در باب سیاست خارجی امریکا در 25 ژوئیه 1969 نطقی ایراد کرد که به "دکترین نیکسون" مشهور شد، که پایان بخشیدن به جنگ ویتنام و عقب‌نشینی از مواضع خود یکی از اصول مهم سیاست خارجی او به شمار می‌رفت. دکترین نیکسون در قبال جنگ ویتنام در اواخر دهه 40، آمریکا گرفتار مصیبت ناکامی در جنگ ویتنام شد. جنگی که خود آغاز کرده و به واسطه پاسخ محکم ویتنامی‌ها به نظامیان آمریکا در گرداب آن دست و پا می‌زد. در دوران حکومت نیکسون، جنگ امریکا و ویتنام مهم‏ترین معضل امریکا بود ولی در اواخر حکومت او، "دکترین نیکسون" که به "ویتنامی کردن جنگ ویتنام" شهرت یافت، متضمن خروج نیروهای امریکایی و جایگزین شدن سربازان ویتنامی به جای آنها با استفاده از پول و اسلحه امریکا بود. در این راستا سقف نیروهای آمریکایی را از 500 هزار نفر به 100 هزار نفر در سال 1970 کاهش داد. این دکترین، تشویق حکومت‌های وابسته به آمریکا چون "کره‌جنوبی‌"، "ویتنام جنوبی"‌، "فیلیپین" و "ایران" را برای خرید سلاح بیشتر در پی داشت. اجرای این دکترین موجب بازگشت صدها هزار سرباز سرافکنده امریکایی از جنگ ده ساله ویتنام و فراهم آمدن زمینه پیروزی جبهه آزادی‏بخش ویتنام موسوم به "ویتْ‏ کنْگْ" گردید. این امر ضربه‏ ای جبران‏ ناپذیر بر افسانه شکست ناپذیری امریکا وارد ساخت و امیدی تازه در دل مردم استثمار شده جهان سوم برانگیخت. برخی از تحولات دوره ریاست جمهوری نیکسون کودتای خونین "ژنرال پینوشه" در "شیلی" با حمایت امریکا در سال 1970، جنگ اکتبر 1973 اعراب و اسرائیل، تحریم نفتی غرب توسط اعراب و انقعاد پیمان سالت 1 میان سران امریکا و شوروی از تحولات مهم دوران ریاست جمهوری نیکسون محسوب می‏شوند. نیکسون سی و هفتمین رئیس‌جمهور امریکا علاوه بر مسئله ویتنام به موفقیتهای مهم دیگری در سیاست خارجی نائل شد ازجمله به برقراری رابطه با چین کمونیست، رفع تشنج در رابطه با شوروی و امضای قرارداد محدود ساختن سلاحهای استراتژیک می‌توان اشاره نمود. سفر تاریخی نیکسون به چین از دیگر رویدادهای مهم دوران ریاست جمهوری نیکسون که تأثیر فراوانی در معادلات بین‏ المللی داشت، سفر وی به چین کمونیست در فوریه 1972میلادی  بود. این سفر اولین مسافرت یک رئیس جمهور امریکایی به چین از زمان به قدرت رسیدن کمونیست‏ها در این کشور در سال 1949 میلادی بود. این سفر، زمینه‏ ساز برقراری روابط سیاسی میان دو کشور در سال 1978 گردید. اهمیت سفر نیکسون به "پکن" در این بوده که وی در مقطع جنگ سرد و نبردهای تبلیغاتی میان "مسکو" و "پکن"، و با هدف کشاندن چین به سمت غرب و جلب حمایت آن کشور در برابر خطر مشترک شوروی سابق، به آن سرزمین مسافرت نمود. سفر به مسکو در حقیقت در زمینه سیاست خارجی، نیکسون برای ثبات جهانی تلاش بسیاری کرد. او در سال 1972 با سفر به مسکو، از تنش ها کاست. حاصل نشست ریچارد نیکسون با "لئونید برژنف" رهبر شوروی به تدوین معاهده محدود کردن سلاح های اتمی منجر شد. سفر نیکسون به ایران روز نهم خرداد 1351 بود که ریچارد نیکسون سفر دوباره خود را به تهران آغاز کرد. نیکسون از نظر شاه دوست قدیمی و مورد اعتمادی بود. این دوستی از زمانی آغاز شد که نیکسون به عنوان معاون آیزنهاور کمک زیادی به بازگرداندن شاه در کودتای 28 مرداد 1332 کرد. او بلافاصله بعد از کودتا راهی ایران شد و طی سخنانی، حمایت قاطع آمریکا را از شاه اعلام کرد. این دوستی البته دوسویه بود. چه این که شاه در جریان رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در آبان 1347 از نیکسون حمایت مالی کرد. درست یک سال بعد از انتخابات آمریکا بود که شاه در 29 دی 1348 عازم سفر واشنگتن شد و نیکسون نیز از او استقبال گرمی به عمل آورد؛ سفری که برای هر دو سود خوبی داشت. در این سفر بود که برای اولین بار شاه پیشنهاد ارسال نفت در ازای دریافت سلاح را با کارگزاران آمریکا در میان گذاشت و این پیشنهاد مورد استقبال طرف مقابل قرار گرفت. از این رو، مابین سفر شاه به آمریکا و سفر مجدد نیکسون به تهران در نهم خرداد 1351، 220 میلیون دلار تجهیزات نظامی در اختیار شاه قرار گرفت‌. ایران، ستون نظامی امریکا در دوره نیکسون در منطقه خاورمیانه و خلیج فارس نیکسون و "کیسینجر" و زیر خارجه اش، جهت دفاع از منافع ملی و امنیتی آمریکا بر رژیم شاه در ایران دست گذاشتند و او را به صورت ژاندارم آمریکا درآوردند. البته ایران به عنوان ستون نظامی و عربستان سعودی به عنوان ستون مالی، استراتژی نیکسون در منطقه در نظر گرفته شدند. تعدادی از علل مربوط به انتخاب ایران به عنوان ستون نظامی "استراتژی دو ستونی" عبارت بودند از: - مرزهای طولانی ایران و شوروی - عضویت ایران در "سنتو" که حلقه میانی پیمان های دفاعی زنجیره ای غرب در اطراف شوروی بود. - موقعیت جغرافیایی ایران که بر سراسر سواحل شمالی خلیج فارس و تنگه هرمز تسلط داشت - جمعیت زیاد ایران نسبت به سایر کشورهای منطقه - رژیم شاه تنها متحد مورد اعتماد اسرائیل در منطقه بود سفر به پاکستان ریچارد نیکسون، رئیس جمهور آمریکا در سال¬های 1969 تا 1974 میلادی، به پاکستان رفت و از اردوگاه¬های نظامی مهاجران افغان در پاکستان دیدن کرد و کنگره آمریکا نیز حمایت همه¬جانبه این کشور را از افغان¬ها در مبارزه علیه شوروی تصویب کرد. 
رسوایی واترگِیت به وقایعی اطلاق می‌شود که در بین سالهای 1972 تا 1975 در هتلی بنام "واترگیت" در واشنگتن اتفاق افتاد که منجر به استیضاح و سپس کناره‌گیری ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در 9 اوت 1974 شد. در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا تعدادی از مأموران "اف‌بی‌آی" وارد ساختمان هتل "واترگیت"، محل استقرار ستاد انتخاباتی حزب دموکرات آمریکا شدند و دستگاه‌های شنود کار گذاشتند و سپس اسناد و مدارکی را برای اهداف مختلف به سرقت بردند. این اقدام غیر قانونی با پیدا شدن یک نوار چسب توسط یک مأمور حراست هتل بطور تصادفی لو رفت و روزنامه واشنگتن پست ازطریق دو نفر از روزنامه‌نگاران خود، آن را به اطلاع افکار عمومی ‌رساند. هم چنین این واقعه به "افتضاح واترگیت" معروف شد. بعدها مشخص شد که چنین اقداماتی قبلاً مکرراً انجام گرفته بوده‌است و تحقیقات بعدی نشان داد که عمق این‌گونه فعالیت‌های جاسوسی بسیار گسترده بوده ‌است. "واترگیت" تنها یک نمونه از تقلّبات، نیرنگ‏ها و دغل‏کاری‏های دوران زمام‏ داری نیکسون محسوب می‏شود. جامعه امریکا در دوران حکومت پنج ساله نیکسون، شاهد رشد قارچ‏گونه شبکه‏ های بزه‏کاری، رشوه‏ خواری و فساد اداری بود و این وضع، عالی‏ترین منصب دولتی را نیز در برگرفته بود. تبرئه نیکسون در جریان واترگیت توسط جرالد فورد پس از نیکسون، سی و هشتمین رئیس‌جمهور امریکا به نام "جرالد فورد" (معاون نیکسون) به ریاست جمهوری انتخاب شد، وی نیز پس از مدتی به نیکسون، بخشش کامل، آزاد و مطلق برای خطاهای زمان زمام‏داریش اعطا کرد و به این طریق امکان هرگونه محاکمه در مورد رسوایی واترگیت و شخصِ نیکسون را از میان برد.  
بیست سال پایانی عمر نیکسون در انزوا گذشت تا اینکه در 22 آوریل 1994م بر اثر سکته مغزی در 81 سالگی جان سپرد. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۸:۰۳

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۸:۰۳

ریچارد نیکسون

خلاصه زندگی نامه

 ریچارد نیکسون، سیاست‌مدار و سی و هفتمین رئیس‌ جمهور امریکا بین سال های 1969 تا 1974 بود. وی تا سال 2014 اولین رئیس‌جمهور امریکا بود که در جریان "واترگیت" مجبور به استعفا از مقام خود شد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع