جستجو در مطالب و اشخاص
حضرت فاطمه معصومه(س) در 1 ذیقعده 173 هجری قمری در شهر "مدینه" چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش امام هفتم شیعیان، حضرت موسى بن جعفر(ع) و مادر مکرمه اش "نجمه خاتون" بود. نجمه خاتون بعد از تولد امام رضا(ع) به "طاهره" معروف گشت و 25 سال بعد از این تولد مبارک، حضرت معصومه(س) که سالهای قبل در خبرها از طرف امام صادق(ع) میلادش را مژده داده بودند، به دنیا آمد.در سال 183 هجری قمری امام موسی کاظم(ع) را در "زندان هارون" در شهر "بغداد" پس از 15 سال اسارت، به شهادت رساندند و سرپرستی حضرت معصومه(س) که بیش از 10 سال از عمر شریفشان نمی گذشت به برادرش، امام رضا(ع) سپرده شد. او پای درس اساتید معصوم خود، مدارج مختلف کمال را طی کرد، به طوری که در نبود پدرش به پاسخ سوالات مردم می پرداخت.در سال 200 هجری قمری امام رضا(ع) به دعوت مامون و بالاجبار راهی "خراسان" شد و حضرت معصومه 1 سال بعد در غم فراق برادر و برای دیدار مجدد او عازم "خراسان" شد اما در راه بیمار گشت و در قم به مدت 17 روز اقامت نمود و سرانجام در 10 ربیع الثانى 201 هجرى قمری در 28 سالگی به دیدار حق شتافت.مقام حضرت معصومه(س) تا جایی بود که امام صادق(ع) شفاعت ایشان را سبب ورود تمام شیعیان به بهشت دانسته اند. 

حضرت فاطمه معصومه(س) در 1 ذیقعده 173 هجری قمری در شهر "مدینه" چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش امام هفتم شیعیان، حضرت موسى بن جعفر(ع) و مادر مکرمه اش "نجمه خاتون" بود. نجمه خاتون بعد از تولد امام رضا(ع) به "طاهره" معروف گشت و 25 سال بعد از این تولد مبارک، حضرت معصومه(س) که سالهای قبل در خبرها از طرف امام صادق(ع) میلادش را مژده داده بودند، به دنیا آمد.در سال 183 هجری قمری امام موسی کاظم(ع) را در "زندان هارون" در شهر "بغداد" پس از 15 سال اسارت، به شهادت رساندند و سرپرستی حضرت معصومه(س) که بیش از 10 سال از عمر شریفشان نمی گذشت به برادرش، امام رضا(ع) سپرده شد. او پای درس اساتید معصوم خود، مدارج مختلف کمال را طی کرد، به طوری که در نبود پدرش به پاسخ سوالات مردم می پرداخت.در سال 200 هجری قمری امام رضا(ع) به دعوت مامون و بالاجبار راهی "خراسان" شد و حضرت معصومه 1 سال بعد در غم فراق برادر و برای دیدار مجدد او عازم "خراسان" شد اما در راه بیمار گشت و در قم به مدت 17 روز اقامت نمود و سرانجام در 10 ربیع الثانى 201 هجرى قمری در 28 سالگی به دیدار حق شتافت.مقام حضرت معصومه(س) تا جایی بود که امام صادق(ع) شفاعت ایشان را سبب ورود تمام شیعیان به بهشت دانسته اند. 


در روایت آمده که امام صادق(ع) به گروهی که از "رى" به دیدارش شرفیاب شده بودند، ضمن آنکه آنان را "برادران قمى" خود خواند، فرمود: «خداوند حرمى دارد که آن "مکه" است، پیامبر(ص) هم حرمى دارد و آن "مدینه" است، امیرالمومنین(ع) نیز حرمى دارد که "کوفه" است. ما، ائمه دیگر هم حرمى داریم و آن شهر "قم" است. به زودى دخترى از فرزندانم به نام "فاطمه" در آنجا به خاک سپرده مى ‌‏شود، هر کس قبر او را زیارت کند، بهشت بر او واجب مى‌‏ شود.حضرت صادق(ع)، این سخن را در زمانى فرمودند که هنوز امام ‏کاظم(ع)، پدر حضرت فاطمه معصومه(س) به دنیا نیامده بودند. 

در روایت آمده که امام صادق(ع) به گروهی که از "رى" به دیدارش شرفیاب شده بودند، ضمن آنکه آنان را "برادران قمى" خود خواند، فرمود: «خداوند حرمى دارد که آن "مکه" است، پیامبر(ص) هم حرمى دارد و آن "مدینه" است، امیرالمومنین(ع) نیز حرمى دارد که "کوفه" است. ما، ائمه دیگر هم حرمى داریم و آن شهر "قم" است. به زودى دخترى از فرزندانم به نام "فاطمه" در آنجا به خاک سپرده مى ‌‏شود، هر کس قبر او را زیارت کند، بهشت بر او واجب مى‌‏ شود.حضرت صادق(ع)، این سخن را در زمانى فرمودند که هنوز امام ‏کاظم(ع)، پدر حضرت فاطمه معصومه(س) به دنیا نیامده بودند. 


نام شریفش حضرت معصومه(س)، "فاطمه" و القاب ایشان طاهره، حمیده، بره، رشیده، تقّیه، صدیقه، رضیه، مرضیه، سیده نساء العالمین، محدثه و عابده بود. از مهشورترین القاب ایشان "معصومه" بود که از طرف برادرشان انتخاب شده بود. در روایات آمده است که امام رضا(ع) فرمودند: «هر كس معصومه را در قم زیارت كند، مانند كسى است كه مرا زیارت كرده است.»در ایام محبوس بودن پدر بزرگوارش، حضرت موسی بن جعفر(ع) در "زندان هارون" و در روزگار مسافرت برادرش، حضرت رضا(ع) در دفاع از حریم ولایت و پاسداری از خط امامت، آن چنان نقش موثری ایفا کرد که به "شفیعه روز محشر" و "کریمه اهل بیت پیامبر" شهرت یافت. شهرت لقب کریمه اهل بیت"آیت اللّه سید محمود مرعشى نجفى"، پدر "آیت اللّه سید شهاب الدین مرعشى" بسیار علاقه مند بود که محل قبر شریف حضرت صدیقه طاهره(س) را به دست آورد. ختم مجربى انتخاب کرد و 40 شب به آن پرداخت. شب چهلم پس از به پایان رساندن ختم و توسل بسیار، استراحت کرد. در عالم رویا به محضر مقدس امام باقر(ع) یا امام صادق(ع) مشرف شد. امام(ع) به او فرمودند: «به دامان کریمه اهل بیت چنگ بزن.» او به گمان اینکه منظور امام(ع) حضرت زهرا(س) است، عرض کرد: «قربانت گردم، من این ختم قرآن را براى دانستن محل دقیق قبر شریف آن حضرت گرفتم تا بهتر به زیارتش مشرف شوم.» امام فرمود: «منظور من، قبر شریف حضرت معصومه(س) در قم است.» سپس افزود: «به دلیل مصالحى خداوند مى خواهد محل قبر شریف حضرت زهرا(س) پنهان بماند از این رو قبر حضرت معصومه(س) را تجلى گاه قبر شریف حضرت زهرا(س) قرار داده است. اگر قرار بود قبر آن حضرت ظاهر باشد و جلال و جبروتى براى آن مقدر بود، خداوند همان جلال و جبروت را به قبر مطهر حضرت معصومه(س) داده است.»شهرت لقب "کریمه اهل بیت" برای حضرت معصومه(س) بعد از رویای صادقه ‌ای است که "آیت ‌الله سید محمود مرعشی نجفی" آن را نقل کرده است. 

نام شریفش حضرت معصومه(س)، "فاطمه" و القاب ایشان طاهره، حمیده، بره، رشیده، تقّیه، صدیقه، رضیه، مرضیه، سیده نساء العالمین، محدثه و عابده بود. از مهشورترین القاب ایشان "معصومه" بود که از طرف برادرشان انتخاب شده بود. در روایات آمده است که امام رضا(ع) فرمودند: «هر كس معصومه را در قم زیارت كند، مانند كسى است كه مرا زیارت كرده است.»در ایام محبوس بودن پدر بزرگوارش، حضرت موسی بن جعفر(ع) در "زندان هارون" و در روزگار مسافرت برادرش، حضرت رضا(ع) در دفاع از حریم ولایت و پاسداری از خط امامت، آن چنان نقش موثری ایفا کرد که به "شفیعه روز محشر" و "کریمه اهل بیت پیامبر" شهرت یافت. شهرت لقب کریمه اهل بیت"آیت اللّه سید محمود مرعشى نجفى"، پدر "آیت اللّه سید شهاب الدین مرعشى" بسیار علاقه مند بود که محل قبر شریف حضرت صدیقه طاهره(س) را به دست آورد. ختم مجربى انتخاب کرد و 40 شب به آن پرداخت. شب چهلم پس از به پایان رساندن ختم و توسل بسیار، استراحت کرد. در عالم رویا به محضر مقدس امام باقر(ع) یا امام صادق(ع) مشرف شد. امام(ع) به او فرمودند: «به دامان کریمه اهل بیت چنگ بزن.» او به گمان اینکه منظور امام(ع) حضرت زهرا(س) است، عرض کرد: «قربانت گردم، من این ختم قرآن را براى دانستن محل دقیق قبر شریف آن حضرت گرفتم تا بهتر به زیارتش مشرف شوم.» امام فرمود: «منظور من، قبر شریف حضرت معصومه(س) در قم است.» سپس افزود: «به دلیل مصالحى خداوند مى خواهد محل قبر شریف حضرت زهرا(س) پنهان بماند از این رو قبر حضرت معصومه(س) را تجلى گاه قبر شریف حضرت زهرا(س) قرار داده است. اگر قرار بود قبر آن حضرت ظاهر باشد و جلال و جبروتى براى آن مقدر بود، خداوند همان جلال و جبروت را به قبر مطهر حضرت معصومه(س) داده است.»شهرت لقب "کریمه اهل بیت" برای حضرت معصومه(س) بعد از رویای صادقه ‌ای است که "آیت ‌الله سید محمود مرعشی نجفی" آن را نقل کرده است. 


دختران امام کاظم(ع) به ‌ویژه حضرت معصومه(س) در سطحی از کمالات بودند که برای خود کفو مناسب خود نیافتند تا با او ازدواج کنند. امام کاظم(ع) فرموده بودند تا با سفارش معصومین و مشورت برادرشان حضرت رضا(ع) ازدواج کنند. این سفارش بیانگر این است، که باید برای آنها همسر مناسبی باشد.از طرف دیگر ترس و وحشت حکومت پر از خفقان و اختناق "هارون"، خلیفه عباسی، به ‌گونه ‌ای بود که کسی جرات نمی ‌کرد با دختران امام کاظم(ع) ازدواج نماید و داماد آن حضرت شود زیرا دامادی آن حضرت از نظر دستگاه طاغوتی هارون، موجب خطر شدید برای آن داماد می ‌شد. 

دختران امام کاظم(ع) به ‌ویژه حضرت معصومه(س) در سطحی از کمالات بودند که برای خود کفو مناسب خود نیافتند تا با او ازدواج کنند. امام کاظم(ع) فرموده بودند تا با سفارش معصومین و مشورت برادرشان حضرت رضا(ع) ازدواج کنند. این سفارش بیانگر این است، که باید برای آنها همسر مناسبی باشد.از طرف دیگر ترس و وحشت حکومت پر از خفقان و اختناق "هارون"، خلیفه عباسی، به ‌گونه ‌ای بود که کسی جرات نمی ‌کرد با دختران امام کاظم(ع) ازدواج نماید و داماد آن حضرت شود زیرا دامادی آن حضرت از نظر دستگاه طاغوتی هارون، موجب خطر شدید برای آن داماد می ‌شد. 


حضرت معصومه(س) محدثه بودند و در علم ید طولایی داشتند. نقل شده که روزی جمعی از شیعیان، به قصد دیدار حضرت موسی بن جعفر(ع) و پرسیدن پرسش هایی از ایشان، به "مدینه " مشرف شدند. چون امام کاظم(ع) در مسافرت بود، پرسش های خود را به حضرت معصومه (س) که در آن هنگام کودکی خردسال بود، تحویل دادند. فردای آن روز برای بار دیگر به منزل امام رفتند ولی هنوز ایشان از سفر برنگشته بود. پس به ناچار، پرسش های خود را باز خواستند تا در مسافرت بعدی به خدمت امام برسند، غافل از این که حضرت معصومه(س) جواب پرسش ها را نوشته بود. وقتی پاسخ ها را ملاحظه کردند، بسیار خوشحال شدند و پس از سپاسگزاری فراوان، شهر مدینه را ترک گفتند. از قضای روزگار در بین راه با امام موسی بن جعفر (ع) مواجه شدند و ماجرای خویش را باز گفتند. وقتی امام پاسخ پرسش ها را مطالعه کردند، سه بار فرمودند: «پدرش فدایش.» 

حضرت معصومه(س) محدثه بودند و در علم ید طولایی داشتند. نقل شده که روزی جمعی از شیعیان، به قصد دیدار حضرت موسی بن جعفر(ع) و پرسیدن پرسش هایی از ایشان، به "مدینه " مشرف شدند. چون امام کاظم(ع) در مسافرت بود، پرسش های خود را به حضرت معصومه (س) که در آن هنگام کودکی خردسال بود، تحویل دادند. فردای آن روز برای بار دیگر به منزل امام رفتند ولی هنوز ایشان از سفر برنگشته بود. پس به ناچار، پرسش های خود را باز خواستند تا در مسافرت بعدی به خدمت امام برسند، غافل از این که حضرت معصومه(س) جواب پرسش ها را نوشته بود. وقتی پاسخ ها را ملاحظه کردند، بسیار خوشحال شدند و پس از سپاسگزاری فراوان، شهر مدینه را ترک گفتند. از قضای روزگار در بین راه با امام موسی بن جعفر (ع) مواجه شدند و ماجرای خویش را باز گفتند. وقتی امام پاسخ پرسش ها را مطالعه کردند، سه بار فرمودند: «پدرش فدایش.» 


در سال 200 هجرى قمرى در پى اصرار و تهدید "مامون"، خلیفه عباسى، امام رضا(ع) بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه ببرند، راهى "خراسان" شدند. 1 سال بعد از هجرت ایشان، در سال 201 هجری قمری حضرت معصومه(س) به شوق دیدار برادر به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف "خراسان" حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع شدند و بعد از 2 ماه به "ایران" رسیدند.در راه، این بانوی بزرگوار همچون عمه بزرگوارشان حضرت زینب(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیشان را به مردم مومن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبیت(ع) را با حکومت بنى عباس اظهار مى کردند. 

در سال 200 هجرى قمرى در پى اصرار و تهدید "مامون"، خلیفه عباسى، امام رضا(ع) بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه ببرند، راهى "خراسان" شدند. 1 سال بعد از هجرت ایشان، در سال 201 هجری قمری حضرت معصومه(س) به شوق دیدار برادر به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف "خراسان" حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع شدند و بعد از 2 ماه به "ایران" رسیدند.در راه، این بانوی بزرگوار همچون عمه بزرگوارشان حضرت زینب(س) پیام مظلومیت و غربت برادر گرامیشان را به مردم مومن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبیت(ع) را با حکومت بنى عباس اظهار مى کردند. 


وقتی عاملان حکومتی متوجه ‌شدند خواهر امام رضا(ع) وارد "ایران" شدند، احساس خطر کردند و چون می ‌دانستند سفر ایشان سفری عادی نیست و رسالتی بر گردن ایشان است لذا عاملان حکومت به این نتیجه رسیدند تا جلوی حرکت این کاروان را بگیرند و ایشان را از مسیر خود خارج کنند.تا کاروان حضرت معصومه(س) به شهر "ساوه" رسید عده اى از مخالفان اهل بیت(ع) که از پشتیبانى ماموران حکومت برخوردار بودند، سر راه او را گرفتند و با همراهان ایشان جنگیدند و تقریبا همه مردان کاروان را به شهادت رساندند، حتى بنابر نقلى حضرت معصومه(س) نیز توسط زنی مسوم شدند.حضرت معصومه(س) در این سفر برادران زیادی از جمله "هادی"، "قاسم"، "هارون"، "زید"، تعدادی از برادر زادگانشان و تعدادی از غلامان و کنیزان خود را از دست دادند و خیلی از این برادران و برادرزادگان، فرزندان حضرت امام موسی بن جعفر(ع) بودند. حضرت فاطمه معصومه(س) بعد از این حادثه که فشار روحی سنگینی را متحمل شده بودند، بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف "خراسان" نبود قصد شهر "قم" را نمودند زیرا از پدرشان شنیده بود که مى فرمودند: «شهر قم مرکز شیعیان ما است.» 

وقتی عاملان حکومتی متوجه ‌شدند خواهر امام رضا(ع) وارد "ایران" شدند، احساس خطر کردند و چون می ‌دانستند سفر ایشان سفری عادی نیست و رسالتی بر گردن ایشان است لذا عاملان حکومت به این نتیجه رسیدند تا جلوی حرکت این کاروان را بگیرند و ایشان را از مسیر خود خارج کنند.تا کاروان حضرت معصومه(س) به شهر "ساوه" رسید عده اى از مخالفان اهل بیت(ع) که از پشتیبانى ماموران حکومت برخوردار بودند، سر راه او را گرفتند و با همراهان ایشان جنگیدند و تقریبا همه مردان کاروان را به شهادت رساندند، حتى بنابر نقلى حضرت معصومه(س) نیز توسط زنی مسوم شدند.حضرت معصومه(س) در این سفر برادران زیادی از جمله "هادی"، "قاسم"، "هارون"، "زید"، تعدادی از برادر زادگانشان و تعدادی از غلامان و کنیزان خود را از دست دادند و خیلی از این برادران و برادرزادگان، فرزندان حضرت امام موسی بن جعفر(ع) بودند. حضرت فاطمه معصومه(س) بعد از این حادثه که فشار روحی سنگینی را متحمل شده بودند، بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف "خراسان" نبود قصد شهر "قم" را نمودند زیرا از پدرشان شنیده بود که مى فرمودند: «شهر قم مرکز شیعیان ما است.» 


زمانیکه خبر ورود حضرت معصومه(س) به "قم" به "آل ‌سعد" رسید، همگی به ‌اتفاق به استقبال او رفتند تا او را به "قم" دعوت کنند، در میان آنها "موسی ‌بن خزرج" به کاروان این بانوی بزرگوار رسید، زمام شتر آن حضرت را گرفته به طرف "قم" آمد و در منزل خود از ایشان پذایریی کرد. در 23 ربیع الاول سال 201 هجرى قمرى حضرت معصومه(س) وارد شهر "قم" شدند و در محلى که بعدها به "مدرسه ستیه" واقع در در"میدان میر" نامیده شد، در منزل "موسى بن خزرج" ساکن شدند. حضرت معصومه(س) به مدت 17 روز در آنجا ماندند. او در این مدت مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود. محل عبادت آن حضرت در مدرسه "ستیه"، بعدها به "بیت النور" معروف شد و محل زیارت ارادتمندان آن حضرت قرار گرفت. 

زمانیکه خبر ورود حضرت معصومه(س) به "قم" به "آل ‌سعد" رسید، همگی به ‌اتفاق به استقبال او رفتند تا او را به "قم" دعوت کنند، در میان آنها "موسی ‌بن خزرج" به کاروان این بانوی بزرگوار رسید، زمام شتر آن حضرت را گرفته به طرف "قم" آمد و در منزل خود از ایشان پذایریی کرد. در 23 ربیع الاول سال 201 هجرى قمرى حضرت معصومه(س) وارد شهر "قم" شدند و در محلى که بعدها به "مدرسه ستیه" واقع در در"میدان میر" نامیده شد، در منزل "موسى بن خزرج" ساکن شدند. حضرت معصومه(س) به مدت 17 روز در آنجا ماندند. او در این مدت مشغول عبادت و راز و نیاز با پروردگار متعال بود. محل عبادت آن حضرت در مدرسه "ستیه"، بعدها به "بیت النور" معروف شد و محل زیارت ارادتمندان آن حضرت قرار گرفت. 


سرانجام حضرت معصومه(س) در غم دوری پدر و برادر در 10 ربیع الثانى 201 هجرى قمری در 28 سالگی پیش از آن که به دیدار برادر، حضرت رضا(ع) مشرف شوند، در دیار غربت به دیدار حق شتافتند و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاندند.مردم "قم" با تجلیل فراوان پیکر پاکشان را در بیرون شهر "قم" به سمت "باغ بابلان" تشییع کردند. مردم برای تدفین حضرت معصومه(س) پیرمردی به نام "قادر" را که از خادمین ایشان و مردی صالح بود، انتخاب کردند اما همین که قبر مهیا شد، ناگاه دو تن سواره که نقاب به صورت داشتند، از جانب قبله پیدا شدند، به سرعت نزدیک آمدند و پس از خواندن نماز یکى از آن دو وارد قبر شد و دیگرى پیکر پاک و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاک نهان سازد. آن دو نفر پس از پایان مراسم بدون آن که با کسى سخن بگویند بر اسب هاى خود سوار و از محل دور شدند. بنا به گفته بعضی از علما به نظر مى رسد که آن دو بزرگوار، حضرت رضا(ع) و امام جواد(ع) باشند.پس از دفن حضرت معصومه(س)، "موسى بن خزرج" سایبانى از بوریا، نی شکافته شده، بر فراز قبر شریفش قرار داد تا این که "زینب" فرزند امام جواد(ع) در سال 256 هجرى قمرى اولین گنبد را بر فراز قبر شریف عمه بزرگوارش بنا کرد. 

سرانجام حضرت معصومه(س) در غم دوری پدر و برادر در 10 ربیع الثانى 201 هجرى قمری در 28 سالگی پیش از آن که به دیدار برادر، حضرت رضا(ع) مشرف شوند، در دیار غربت به دیدار حق شتافتند و شیعیان را در ماتم خود به سوگ نشاندند.مردم "قم" با تجلیل فراوان پیکر پاکشان را در بیرون شهر "قم" به سمت "باغ بابلان" تشییع کردند. مردم برای تدفین حضرت معصومه(س) پیرمردی به نام "قادر" را که از خادمین ایشان و مردی صالح بود، انتخاب کردند اما همین که قبر مهیا شد، ناگاه دو تن سواره که نقاب به صورت داشتند، از جانب قبله پیدا شدند، به سرعت نزدیک آمدند و پس از خواندن نماز یکى از آن دو وارد قبر شد و دیگرى پیکر پاک و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاک نهان سازد. آن دو نفر پس از پایان مراسم بدون آن که با کسى سخن بگویند بر اسب هاى خود سوار و از محل دور شدند. بنا به گفته بعضی از علما به نظر مى رسد که آن دو بزرگوار، حضرت رضا(ع) و امام جواد(ع) باشند.پس از دفن حضرت معصومه(س)، "موسى بن خزرج" سایبانى از بوریا، نی شکافته شده، بر فراز قبر شریفش قرار داد تا این که "زینب" فرزند امام جواد(ع) در سال 256 هجرى قمرى اولین گنبد را بر فراز قبر شریف عمه بزرگوارش بنا کرد. 


یکی از ویژگی‌های حضرت معصومه(س) ورود زیارت‌ نامه ماثور از ائمه معصوم(ع) است که بعد از حضرت فاطمه زهرا(س) او تنها بانوی بزرگواری است که زیارت ماثور دارد. امام رضا(ع) زیارت نامه ایشان را به مردم تعلیم و آموزش داد.زیارت‌ نامه معروف حضرت معصومه(س) را علامه مجلسی این گونه نقل فرموده است: «در برخی از کتب زیارات دیدم که "علی بن ابراهیم" از پدرش "ابراهیم بن هاشم" از "سعد بن سعد احوص" از علی بن موسی الرضا(ع) روایت کرده که فرمود: «ای سعد! در نزد شما از ما قبری هست، سعد می ‌گوید عرض کردم: فدایت گردم آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر(س) را می ‌فرمایید؟ فرمود: آری! هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد، بهشت از آن اوست. پس هرگاه به کنار قبر او آمدی، در نزدیک سر او بایست و 34 مرتبه الله اکبر و 33 مرتبه سبحان الله و 33 مرتبه الحمدالله بگو، سپس بگو: السلام علی آدم صفوة الله ... »ابن قولویه در کتاب "کامل الزیارات" که یکی از معتبرترین کتابهای قرن چهارم است، با سند معتبر از امام جواد(ع) روایت کرده است که فرمود: «هر کس عمه ‌ام را در قم زیارت کند بهشت از آن اوست.» 

یکی از ویژگی‌های حضرت معصومه(س) ورود زیارت‌ نامه ماثور از ائمه معصوم(ع) است که بعد از حضرت فاطمه زهرا(س) او تنها بانوی بزرگواری است که زیارت ماثور دارد. امام رضا(ع) زیارت نامه ایشان را به مردم تعلیم و آموزش داد.زیارت‌ نامه معروف حضرت معصومه(س) را علامه مجلسی این گونه نقل فرموده است: «در برخی از کتب زیارات دیدم که "علی بن ابراهیم" از پدرش "ابراهیم بن هاشم" از "سعد بن سعد احوص" از علی بن موسی الرضا(ع) روایت کرده که فرمود: «ای سعد! در نزد شما از ما قبری هست، سعد می ‌گوید عرض کردم: فدایت گردم آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر(س) را می ‌فرمایید؟ فرمود: آری! هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حق او باشد، بهشت از آن اوست. پس هرگاه به کنار قبر او آمدی، در نزدیک سر او بایست و 34 مرتبه الله اکبر و 33 مرتبه سبحان الله و 33 مرتبه الحمدالله بگو، سپس بگو: السلام علی آدم صفوة الله ... »ابن قولویه در کتاب "کامل الزیارات" که یکی از معتبرترین کتابهای قرن چهارم است، با سند معتبر از امام جواد(ع) روایت کرده است که فرمود: «هر کس عمه ‌ام را در قم زیارت کند بهشت از آن اوست.» 


تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۱۷:۴۵:۲۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۸/۰۳/۰۷ ۰۱:۳۵:۰۹

حضرت فاطمه معصومه(س)

خلاصه زندگی نامه

 حضرت فاطمه معصومه(س)، خواهر تنی امام رضا(ع) که برای دیدار برادرش عازم "خراسان" شد و در راه پس از تحمل سختی های فراوان رحلت نمود و در شهر "قم" به خاک سپرده شد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع