جمیله شیخی در سال 1309 به دنیا آمد. او آخرین فرزند خانواده بود. شیخی ابتدا به یادگیری آواز و تعلیم اپرا پرداخت و سپس وارد تئاتر و سینما شد. او در مورد آشنایی خود با دنیای تئاتر گفت: «اولین آشنایی من با دنیای تئاتر‌، دیدن نمایشنامه‌ هایی بود که در تئاتر سعدی اجرا می ‌شد.» او از سال 1336 با بازی در صحنه تئاتر، فعالیت خود را زیر نظر "شاهین سرکیسیان" و "مهدی فروغ" آغاز کرد. از معروف ترین نمایش هایی که شیخی بازی کرده است می توان به "ملاقات با بانوی سالخورده" (حمید سمندریان)، "از پشت شیشه ها" (اکبر رادی) و "بن بست" (علی نصیریان) اشاره کرد. جمیله شیخی از سال 1338 بازی در تعدادی از نمایش های تک پرده ای را برای تلویزیون آغاز کرد و چندی بعد دکترای افتخاری تئاتر دریافت کرد. شیخی در سال 1354 به دعوت نصرت کریمی در نخستین فیلم سینماییش "خانه خراب"  ظاهر شد. سپس در دهه‌ 1360 هم‌زمان با بازی در فیلم‌هایی چون "پرنده کوچک خوشبختی" و "پاییزان"، فعالیت خود را در نمایش‌های تلویزیونی گسترش داد. شیخی همچنین در مجموعه هایی چون "پدر سالار" و "تولدی دیگر" خوش درخشید. "کاغذ بی خط" (ناصر تقوایی، 1380) به آخرین تصویر از این بانوی هنرمند در سینما مبدل شد و او در خرداد ماه 1380 بر اثر حمله قلبی درگذشت. آتیلا پسیانی، بازیگر، فرزند جمیله شیخی است.  
علاقه جمیله شیخی به تئاتر سبب شد که از دو سال تعلیم آواز و اپرا چشم بپوشد. او شروع کار خود در تئاتر را اینگونه توصیف کرد: «من هم به گروه شاهین سرکیسیان پیوستم که دوست نزدیک صادق هدایت بود و در آنجا با جعفر والی‌، پرویز بهرام‌، مرحوم بیژن مفید‌، علی نصیریان و فهیمه راستکار‌ آشنا شدم. مدتی کار کردم اما متاسفانه نمایش‌ نامه‌های شاهین سرکیسیان توقیف شد و به صحنه نرفت. در همان موقع "دیوید سون" که دکترای تئاتر آمریکا را داشت به ایران آمد و کلاس‌ هایی در انجمن ایران و آمریکا برگزار کرد. 4 ماه در آنجا تمرین کردم ولی "دیوید سون" به زودی بازگشت و دکتر مهدی فروغ که رئیس دانشکده هنرهای دراماتیک بود‌، تمام شاگردان سرکیسیان را به تعلیم تئاتر واداشت که دوره بسیار پربار و مفیدی بود.» جمیله شیخی در سال 1336 با نمایشنامه "پدر" برای اولین ‌بار در صحنه ظاهر شد. او درباره اولین اجرای خود گفت: «بسیار مضطرب بودم و زانوهایم می‌ لرزید و نمی ‌توانستم بایستم اما بعد از اینکه چند جمله گفتم به خودم مسلط شدم.»  
جمیله شیخی تلویزیون را برای ادامه کار هنریش انتخاب کرد و هفته ‌ای یک نمایشنامه را به صورت زنده اجرا می ‌کرد. او همزمان با کار در تلویزیون در تئاتر‌های مختلف نیز برنامه اجرا کرد و با کارگردان‌ هایی چون حمید سمندریان‌، علی نصیریان‌، عزت الله انتظامی‌، داوود رشیدی‌، رکن‌ الدین خسروی‌، عباس مغفوریان‌ و جعفر والی همکاری کرد. او در مورد اولین کار تلویزیونیش گفت: «اولین کار تلویزیونی‌ام نمایشنامه‌ ای بود به نام "مادر" به کارگردانی حمید سمندریان. در آن زمان 29 سال داشتم و اکثر خانم‌ها دوست داشتند، نقش جوان‌ها را بازی کنند ولی برای من جوان و پیر اهمیتی نداشت و با کمال میل این نقش را پذیرفتم. دکتر مهدی فروغ ما را طوری تعلیم داده بود که به نقش کوچک و بزرگ اهمیتی نمی‌دادیم. نقش کوچک هم مال هنرپیشه است ولی متاسفانه به محض اینکه یک نقش کوچک به بازیگران پیشنهاد می‌شد قبول نمی‌کردند من هیچ وقت با بازی در نقش کوچک، کوچک نشدم.» جمیله شیخی علاوه بر بازی در نمایش های تلویزیونی، دو نمایش تلویزیونی "قلب سرگشته" در سال 1343 و "محکوم به اعدام " در سال 1350 را کارگردانی کرده است. او معتقد بود: «هر کس باید سرجای خودش باشد‌، کار نباید مقطعی باشد یک هنرپیشه خوب چرا نباید یک هنرپیشه خوب باقی بماند؟ متاسفانه کم هستند، هنرمندانی که جای خودشان را پیدا کرده باشند. من بازیگرم نه کارگردان»  
جمیله شیخی پس از سال‌ها کار در صحنه تئاتر، در سال 1354 با فیلم "خانه خراب" وارد سینما شد، او گفت: «طنز و نقش متفاوت این فیلم توجه مرا جلب کرد قبل از آن هم پیشنهاداتی از سوی ایرج قادری برای بازی در "بی‌قرار" و توسط مسعود کیمیایی برای ایفای نقش در "بلوچ" و "خاک" شده بود که به علت همزمانی با کارهای تئاتر آن را نپذیرفتم. معیارم برای پذیرفتن یک نقش علاقه به شخصیت و حس آن است و من در تمام نقش‌هایم اعم از کوچک و بزرگ یا مثبت و منفی صداقت و صمیمیت داشتم.» 
جمیله شیخی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به فعالیت خود در عرصه بازیگری ادامه داد. او در سال 1359 در نمایشنامه "فیزیکدان‌ها" با اجرای رضا کرم ‌رضایی بازی کرد و در چند مجموعه از جمله "پاییز صحرا" مقابل دوربین رفت. دومین فیلم بلند او "قرنطینه" (مسعود اسداللهی) را در سال 1358 بازی کرد که تولید آن تا 1361 طول کشید و در 1362 نمایش داده شد. شیخی در دهه 1360 همزمان با بازی در فیلم هایی مانند پرنده کوچک خوشبختی (پوران درخشنده) و پاییزان (رسول صدرعاملی)، فعالیت خود را در نمایش های تلویزیونی گسترش داد. او در سال 1356 برای نخستین بار در مجموعه تلویزیونی "لحظه" (محمدعلی صالح علا) بازی کرد و بعدها در مجموعه های دیگری ظاهر شد که از مشهورترین آن ها میتوان به "پاییز صحرا" (اسدالله نیک نژاد)، "پدرسالار" (اکبر خواجویی) و "تولدی دیگر" (داریوش فرهنگ) اشاره کرد.  
به یادماندنی ترین نقش سینمایی شیخی در فیلم سینمایی "مسافران" ساخته بهرام بیضایی بود که سیمرغ بلورین جشنواره فجر را برایش به ارمغان آورد. او در سال 1375 نیز برای نقش آفرینی در فیلم سینمایی "لیلا" ساخته داریوش مهرجویی یک سیمرغ بلورین دیگر از جشنواره فجر دریافت کرد. 
فیلمهای سینمایی که جمیله شیخی در آنها ایفای نقش کرده است عبارتند از: -"خانه خراب" محصول سال 1354 -"پاییزان" محصول سال 1360 -"قرنطینه" محصول سال 1361 -"ویزا" محصول سال 1366 -"پرنده کوچک خوشبختی" محصول سال 1366 -"سفر عشق" محصول سال 1367 صنوبرهای سوزان" محصول سال 1368 -"مسافران" محصول سال 1370 -"ماه و خورشید" محصول سال 1374 -"لیلا" محصول سال 1375 -"بلوغ" محصول سال 1377 -"عینک دودی" محصول سال 1378 -"همسر دلخواه من" محصول سال 1379 -"کاغذ بی خط" محصول سال 1380 شیخی در مجموعه های تلویزیونی نیز ایفای نقش کرده است که عبارتند از: -"لحظه" محصول سال 1356 -"طنز آوران جهان" محصول سال 1364 -"پاییز صحرا" محصول سال 1365-1364 -"این شرح بی نهایت" محصول سال 1366 -"پدر" محصول سال 1368-1367 -"پدرسالار" محصول سال 1372 -"همسران " محصول سال 1373 -"علی آقا 121" محصول سال 1374 -"دستی بر آتش" محصول سال 1376 -"خانه ما" محصول سال 1376 -"برگبار" محصول سال 1377-1376 -"تولدی دیگر" محصول سال 1377 -"مرگ در سکوت" محصول سال 1378-1377 -"پس از باران" محصول سال 1379-1378  
جمیله شیخی که در خرداد ماه 1380 بر اثر سکته قلبی درگذشت و تا آخرین روزهای زندگی‌اش فعالیت هنری داشت‌، او گفته بود:«تا روزی که زنده باشم به کار تلویزیون و تئاتر سینما ادامه خواهم داد. سینما جذابیت بسیاری برایم دارد. ولی عشق اول من تئاتر است.» 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۳۶:۲۳

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۳۶:۲۵

جمیله شیخی

خلاصه زندگی نامه

 جمیله شیخی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون که برای بازی در فیلمهای "مسافران" و "لیلا" سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را از جشنواره فجر کسب کرد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع