بهروز افخمی در سال 1335 در تهران به دنیا آمد. وی دارای دیپلم تدوین فیلم از مدرسه عالی سینما و تلویزیون است. او فعالیت هنری‌اش را با ساخت فیلم‌های کوتاه آغاز و پس از ساخت چند فیلم مستند در تلویزیون، فعالیت در سینمای حرفه‌ای را با فیلم "زیر باران" به کارگردانی "سیف الله داد" به عنوان مدیر فیلمبرداری آغاز کرد.در سال 1367 و در پی انصراف ناصر تقوایی از ساخت مجموعه تلویزیونی "کوچک جنگلی" کارگردانی آن را به عهده گرفت؛ مجموعه‌ای که آن را در سال‌های جوانی‌اش به‌عنوان اولین تجربه کارگردانی خود جلوی دوربین برد. او پس از آن به سینما رفت و در آنجا با خلق آثاری چون "عروس"، "روز شیطان"، "روز فرشته"، "جهان‌ پهلوان تختی"، "گاو خونی" و "شوکران" سال‌ها ماندگار شد.افخمی پس از ساخت فیلم "شوکران"، به عنوان نماینده مردم در مجلس ششم شورای اسلامی حضور یافت و پس از 4 سال به ادامه فعالیت خود در زمینه فیلمسازی بازگشت. او در سال 1392 در جشنواره 32 فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه را برای فیلم "آذر، شهدخت، پرویز و دیگران" به دست آورد. 
"عروس" اولین فعالیت کارگردانی افخمی در سینماست، وی با این فیلم توانایی‌های حرفه‌ای خود را در سینما به نمایش گذاشت. افخمی با کارگردانی این فیلم دیپلم افتخار بهترین کارگردانی را از نهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. "روز فرشته" اثری ارزشمند در ژانر کمدی و "روز شیطان" اثری قابل تعمق در ژانر حادثه محسوب می‌شوند. فیلم "جهان پهلوان تختی" که اثر نیمه کاره مرحوم علی حاتمی است ساختار متفاوتی با اثر اصلی حاتمی دارد و فیلم "شوکران" که بر اساس فیلم "پنجره" مرحوم "جلال مقدم" ساخته شده فیلمی زیبا و جنجالی بود.   
تدریس سینما عضویت در شورای هنرستان روایت فتح  نماینده مردم در ششمین دوره مجلس شورای اسلامی   
بهروز افخمی در انتخابات مجلس ششم شورای اسلامی در 29 بهمن ماه 1378 شرکت کرد و در مرحله اول این انتخابات با کسب 611928 رأی از مجموع 2204847 رأی به نمایندگی از مردم "تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر" به مجلس شورای اسلامی راه یافت.   نطق پیش از دستور مجلس ششم رکورددار تشکیل جلسات بود؛ از مهمترین مشخصات این مجلس نطق‌های پیش از دستور آن بود؛ در این مجلس، نمایندگان 1060 نطق پیش از دستور انجام دادند. آن‌ها هر جا که نمی‌توانستند امور خود را از طریق مصوبات پیش ببرند به نطق پیش از دستور روی می‌آوردند تا از این طریق دست‌کم حرفهای خود از تریبون مجلس بیان کنند و فضای سیاسی جامعه را تحت تأثیر قرار دهند. مهدی کروبی به عنوان رئیس مجلس و گاهی نیز برخی اعضای فراکسیون اقلیت برخوردهایی را با اینگونه نطق‌ها انجام می‌دادند و همین امر بعضاً موجب بروز تنش‌هایی در مجلس ششم می‌شد. یکی از این نطق‌ها، نطق بهروز افخمی در پایان آذرماه 1379 بود. موضوع نطق او، نقش گروه‌های فشار در پهنه فرهنگ و سیاست ایران بود اما او در پایان نطق خود حکایتی آورد و از پسر 10 ساله‌اش که آن روزها موی دماغ او شده به امریکا برویم، گفت: «من در برابر درخواست‌های مکرر او سکوت می‌کردم تا اینکه بالأخره چند روز پیش طاقتم طاق شد و پرسیدم چرا می‌خواهی به آمریکا برویم؟ گفت: "برای اینکه اصل همه چیز آنجاست." او گفت چیزی که پهلوانان ما (کنایه از مسئولین) نمی‌دانستند و هیچ‌کس جرأت نداشت به آن‌ها بگوید این بود که در این 10 سال اکثریت کودکان، نوجوانان و جوانان مملکت، یعنی نسلی که بنا بود از تهاجم فرهنگی در امان بماند و اولین محصول انقلاب باشد، اوقات فراغت خود را چگونه می‌گذراند…آن‌ها [گروه‌های غیراصلاح‌ طلب] در 10 ساله گذشته همیشه بیش از دولت برای حیات و حرکت هنرمندان، روشنفکران و اهل فرهنگ تعیین تکلیف کرده‌اند...»  
8 شهریور سال 1381، سید محمد خاتمی، رئیس جمهور وقت، به مناسبت هفته دولت در مصاحبه ای با خبرنگاران داخلی و خارجی در محل نهاد ریاست جمهوری، از ارائه لوایح دوقلو به مجلس ششم، موسوم به لایحه "تبیین حدود وظایف و اختیارات رئیس جمهور" و لایحه "اصلاح قانون انتخابات مجلس" خبر داد. لایحه "تبیین حدود وظایف رئیس جمهور" در راستای ایده حاکمیت دوگانه لایحه "تبیین حدود وظایف و اختیارات رئیس جمهور" با هدف افزایش اختیارات رئیس جمهور و در قالب اجرای وظیفه ریاست جمهور مبنی بر نظارت بر اجرای قانون اساسی در کشور بود. بعضی از مواد این لایحه بیانگر این بود که رئیس جمهور برای اعمال نظارت خود بر اجرای قانون اساسی در کشور هیئت هایی تعیین نماید و ابزار کار را در اختیار داشته باشد که تا این مقدار مورد توافق همه صاحب نظران سیاسی، قانونگذاران، شورای نگهبان و سایر قوای کشور بود؛ اما بعضی از مواد لایحه افزایش اختیارات رئیس جمهوری، دخالت و اشراف بر محاکم قضایی، رأی دادگاه ها و مانند آن بود که در واقع اعمال نفوذ رئیس جمهور در قوه قضائیه را تضمین می کرد. لایحه " تبیین حدود وظایف و اختیارات رئیس جمهور" در راستای ایده "حاکمیت دوگانه" که پیش از آن برای رسیدن به آن تلاش شده بود (در قتل های زنجیره ای و حوادث 18 تیر ماه 1378 که با ناکامی همراه بود)، شکل گرفت؛ البته ایده "حاکمیت دوگانه کارکردی" دنبال شد که هدفش آن بود که ضمن به رسمیت شناختن اختیارات ولی فقیه، به صورت گام به گام و سنگر به سنگر، اختیارات رهبری به نفع رئیس جمهور کاهش یافته و نهایتا، با خلع ید ولی فقیه از حوزه های مختلف، جایگاه رهبر در جمهوری اسلامی را به شأنی همچون شأن "پاپ" در نظام های غربی تنزل دهد. لایحه "اصلاح قانون انتخابات مجلس"، با هدف کاهش قدرت شورای نگهبان در انتخابات مجلس براساس لایحه "اصلاح قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی"، روش تعیین صلاحیت داوطلبان، از شورای نگهبان سلب و به اعضای شورای شهر و شخصیت های مورد نظر در شهرستان ها گذاشته می شد؛ همچنین شرایطی مانند التزام عملی به جمهوری اسلامی و ولایت فقیه را به نوعی از میان برمی داشت. طبق این مصوبه، ماده‌ سه قانون انتخابات مجلس مصوب سال 1378 که بیان می‌داشت: «نظارت بر انتخابات مجلس شورای اسلامی برعهده‌ شورای نگهبان است و این نظارت، استصوابی، عام و در تمام مراحل و در تمامی امور مربوط به انتخابات، جاری است»، به این شرح تغییر می یافت: «به موجب اصل 99 قانون اساسی ایران، نظارت بر انتخابات مجلس شورای اسلامی بر اساس مفاد این قانون، بر عهده‌ شورای نگهبان است». تصویب لوایح دوقلو در مجلس ششم لایحه "اصلاح قانون انتخابات مجلس" حدود یک هفته بعد از اعلام رسمی محمد خاتمی، به مجلس ششم رفت و طبق آیین نامه مجلس، برای بررسی تخصصی به کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس فرستاده شد. این کمیسیون نیز در اقدامی کم نظیر تنها طی چند دقیقه و بدون طرح نظرات موافق و مخالف این لایحه را تصویب کرد؛ پس از تصویب لایحه "اصلاح قانون انتخابات مجلس" در کمیسیون امنیت ملی مجلس و در فاصله رسیدن این طرح به صحن علنی مجلس، تهدیدهایی چون "خروج از حاکمیت" که شامل استعفای دسته جمعی رئیس جمهوری و نمایندگان مجلس ششم بود و همچنین "رفراندوم" مطرح شد. در همین راستا عباس عبدی، مشاور خاتمی و از توابین فاتح لانه جاسوسی آمریکا، رد لوایح دوگانه توسط شورای نگهبان را عامل فروپاشی نظام جمهوری اسلامی دانست و محمد رضا خاتمی، دبیرکل حزب مشارکت نیز با تهدید شورای نگهبان و با اشاره به رد احتمالی لوایح از سوی این شورا تاکید کرد: «اگر [لوایح دوقلو] از سوی شورای نگهبان رد شود، رفراندوم را پیشنهاد می کنیم.» در این میان برخی عناصر اپوزیسیون خارج نشین نیز به تقویت بحث رفراندوم و تحریک جریانات داخلی پرداختند. لایحه "اصلاح قانون انتخابات مجلس" در آبان 1381 به مجلس ارائه شد و بعد از آن هم لایحه "تبیین حدود وظایف و اختیارات رئیس جمهور" به مجلس تقدیم شد. سرانجام در 15 آبان ماه 1381، پس از سخنان مخالفان و موافقان، کلیات لایحه اصلاح قانون انتخابات به تصویب مجلس رسید. مجلس ششم در بررسی جزئیات لایحه، در اولین گام اقدام به تصویب اولین بند از لایحه اصلاح قانون انتخابات یعنی "حذف نظارت استصوابی شورای نگهبان قانون اساسی" کرد. در تصویب این لایحه شرط التزام کاندیداها به ولایت فقیه حذف و مسلمان بودن و ابراز وفاداری به قانون اساسی برای ثبت نام، جایگزین این شروط شد. در ادامه نیز با تغییر 9 ماده از قانون انتخابات، ضمن کاهش نظارت شورای نگهبان بر انتخابات مجلس، نظارت رئیس‌ جمهور بر این انتخابات تصویب شد. سرانجام کلیات هر دو لایحه پس از تائید مجلس ششم، در اسفندماه 1381 به تصویب نهایی رسید و راهی شورای نگهبان شد. رد لوایح دوقلو از سوی شورای نگهبان با پایان تعطیلات نوروزی سال 1382 و شروع به کار دوباره‌ مجلس ششم، شورای نگهبان در اواخر فروردین همان سال، در نامه ای به مجلس 39 مورد ایراد قانونی و 7 مورد ایراد شرعی لایحه را بیان نمود و آن را برای اصلاح مجدد به مجلس بازگرداند. اعلام رسمی نظر شورای نگهبان در مورد لایحه‌ انتخابات مجلس، واکنش های تند اصلاح طلبان و عناصر اپوزیسیون خارج نشین را در پی ‌داشت. محمدرضا خاتمی رفراندوم را تنها گزینه در این شرایط عنوان نمود و مدعی شد که به هیچ وجه از حذف نظارت استصوابی کوتاه نخواهند آمد. روزنامه "یاس نو"، زیر نظر حزب مشارکت، در مطلبی با اشاره به رد لایحه اصلاح قانون انتخابات از سوی شورای نگهبان نوشت: «مملکت دو راه بیشتر ندارد؛ یا باید دیدگاه های اعمالی حاکمیت، به سمت پذیرش رای آزادانه مردم در انتخابات مجلس هفتم پیش برود که لازمه آن لغو نظارت استصوابی است و یا باید نقطه نظرات خاص شورای نگهبان در ارتباط با رد صلاحیت جامه عمل بپوشاند.» پس از آن در 19 اردیبهشت ماه 1382، شورای نگهبان پس از بررسی لایحه "تبیین حدود وظایف و اختیارات ریاست جمهوری" آن را در 10 مورد مغایر قانون اساسی و شرع تشخیص داد. نامه "جام زهر" به رهبری پس از رد لوایح دوقلو از سوی شورای نگهبان، 127 نماینده مجلس ششم از جمله بهروز افخمی در 31 اردیبهشت سال 1382، در نامه‌ای به مقام معظم رهبری که در ادبیات سیاسی کشور به "نامه جام زهر" معروف شد، خواستار اعمال نظر ایشان در موضوع لوایح شدند. در بخش‌هایی از این نامه آمده است: «با این‌حال و روز کشور، فرصت چندانی باقی نمانده است. غالب مردم ناراضی و نا امید، اکثریت نخبگان ساکت یا مهاجر، سرمایه‌های مادی گریزان و نیروهای خارجی از هر طرف کشور را احاطه کرده‌اند. با این وضع برای آینده‌ کشور دو حالت بیشتر متصور نیست یا دیکتاتوری و استبداد که در خوشبینانه‌ترین حالت، فرجامی جز وابستگی و در نهایت فروپاشی یا استحاله ندارد و یا بازگشت به اصول قانون اساسی و تمکین صادقانه به قواعد دموکراتیک». این نمایندگان که عمدتا از اعضای حزب مشارکت بودند در قسمت پایانی نامه خود با استفاده از عباراتی موهن، از مقام معظم رهبری تقاضای عذرخواهی کردند: «اگر جام زهری باید نوشید، قبل از آنکه کیان نظام و مهم‌تر از آن استقلال و تمامیت ارضی کشور در مخاطره قرار گیرد، باید نوشیده شود و بی‌تردید این برخورد خردمندانه و متواضعانه، از سوی ملت با همان پاداشی مواجه می‌شود که امام عزیز راحل روبه‌رو شد...» پافشاری شورای نگهبان بر صیانت قانون اساسی و استرداد لوایح دوقلو پس از رد لوایح دوقلو از سوی شورای نگهبان و ایستادگی آن در صیانت از قانون اساسی، کمیسیون های سه جانبه ای از مجلس، دولت و شورای نگهبان پیگیر چگونگی حل این بحران شدند اما 3 ماه مذاکرات این کمیسیون ها در تابستان سال 1382 با اصرار مجلس بر روی نظرات خود بی نتیجه ماند. پس از آن بحث هایی درباره ارجاع لوایح دوقلو به مجمع تشخیص مصلحت نظام مطرح شد اما محمد خاتمی در فروردین سال 1383، با ارسال نامه ای به مهدی کروبی رئیس وقت مجلس، در خواست استرداد لوایح تنظیم شده را کرد.  
با آغاز بررسی صلاحیت کاندیداهای هفتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در پاییز سال 1382 توسط هیئت های اجرایی از جمله شورای نگهبان، زمزمه هایی از رد صلاحیت عده ای از اصلاح طلبان مقیم مجلس ششم به موجب اصل 99 قانون اساسی، در میان افواه و رسانه ها پیچید. قبل از بررسی صلاحیت ها، روزنامه های زنجیره ای در کنار افراطیون مجلس با استفاده از فرصت پیش آمده شروع به تشویش اذهان در راستای فشار به افکار عمومی و اعضای شورای نگهبان کردند؛ در همین راستا "سید محمدرضا خاتمی" نماینده وقت مجلس ششم و "مصطفی تاج زاده" عضو شاخص حزب مشارکت، از خود واکنش تندی نشان دادند. تحصن نمایندگان مجلس ششم سرانجام در 20 دی سال 1382، هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس هفتم، اطلاعیه‌ای صادر نمود و ضمن اعلام پایان رسیدگی به صلاحیت کاندیداها در هیئت‌های نظارت استان‌ها، روند بررسی صلاحیت‌ها و نیز نحوه‌ اعتراض کاندیداهایی را که صلاحیت آنها رد شده یا احراز نشده بود، تشریح نمود اما افراطیون این گزارش را تاب نیاوردند و در برابر اعلام نظر هیئت‌های نظارت در مورد صلاحیت کاندیداها، موضع‌گیری تندی اتخاذ کردند که نتیجه آن چیزی نبود جز تحصن. نهایتا تحصن 139 نفر از نمایندگان مجلس ششم از جمله بهروز افخمی در تاریخ 21 دی 1382 در راهروهای مجلس در اعتراض به نظارت استصوابی شورای نگهبان، آغاز شد. در این میان "محمد رضا خاتمی" (به عنوان سخنگوی متحصنین) و "بهزاد نبوی" نماینده وقت مجلس ششم، سخنرانی های آتشینی را ایراد نمودند که به صورت کاملاً اتفاقی اندکی بعد با پوشش گسترده رسانه های بیگانه نظیر "بی بی سی" مواجه شد. نکته قابل تامل، آماده کردن امکانات رفاهی پیش بینی شده از جمله مبل و تلویزیون برای این تحصن بود که حکایت از برنامه ریزی گسترده در این زمینه از سوی اصلاح طلبان داشت. فردای آن روز یعنی در 22 دی همان سال، "سعید حجاریان"، تئوریسین جنجالی حزب مشارکت و عضو قدیمی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، در جمع نمایندگان گفت که تحصن، راهکاری برای مقابله با رد صلاحیت های غیر قانونی است. 23 دی سال 1382 در ادامه تحصن، "آدام ارلی" سخنگوی وزارت خارجه‌ آمریکا در اظهاراتی مداخله‌جویانه از دولت "سید محمد خاتمی" رئیس جمهور وقت دولت اصلاحات، خواست تا در مقابل شورای نگهبان بایستد: «ما از دولت ایران می‌خواهیم برای پیشروی نتیجه‌ انتخابات مجلس در تاریخ 20 فوریه‌ سال جاری، اقدامات شورای نگهبان را نپذیرد». استعفای دسته جمعی پس از آنکه متحصنین افراطی دریافتند که با تبلیغات و تحصن نتوانسته اند به اهداف خود برسند، تصمیم گرفتند از برگزاری انتخابات در زمان مقرر جلوگیری کنند؛ یکی از کارها جهت عملی کردن این امر، کلید زدن بحث خروج از حاکمیت بود؛ این عمل در مرحله اول به استانداران محول و طرح استعفای استانداران به عنوان عاملین اجرای انتخابات مطرح شد. چند روز بعد، 13 عضو کابینه و حدود 50 معاون وزیر در نامه‌ای تهدید‌آمیز اعلام استعفا کردند. علاوه بر اینها، متحصنین در راستای افزایش فشارهایشان، طرح روزه‌ سیاسی و استعفا را به سناریوی تحصن افزودند. آنها 3 روز پیش از زمان اعلام نتایج نهایی بررسی های هیات های نظارت بر انتخابات،‌ در بیانیه ای اعلام کرده بودند که در صورت عدم تن دادن نظام به خواسته شان استعفا خواهند داد که سرانجام در 12 بهمن 1382 این تصمیم را عملی کرده و گروهی از تحصن‌کنندگان از سمت نمایندگی استعفا دادند. متن استعفا نامه این نمایندگان توسط "محسن میردامادی" (دبیر کل حزب مشارکت و رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم) و "علی مزروعی" نماینده وقت مجلس ششم، در صحن مجلس قرائت شد؛ اما نکته قابل توجه آنجا بود که براساس آئین نامه داخلی مجلس نمایندگان نمی توانستند به صورت دست جمعی استعفا دهند و اگر این طیف قصد استعفای دست جمعی به صورت واقعی داشت می توانست با ارائه طرحی 3 فوریتی آئین نامه داخلی مجلس را تغییر دهد اما عدم ارائه این طرح، نمایشی بودن حرکت اصلاح طلبان در راستای فشار به شورای نگهبان را ثابت می کرد. اصرار رهبری بر اجرای مُرّ قانون و پایان تحصن اصلاح طلبان با توجه به حمایت های خارجی از آخرین حربه خود برای تاثیر گذاری در روند انتخابات احساس می کردند که حداقل خواسته آنان یعنی ایجاد تاخیر در برگزاری انتخابات محقق خواهد شد؛ اما این خواسته آنان هیچگاه به ثمر نرسید؛ بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با اقشار مختلف مردم در 15 بهمن همان سال، مبنی بر عدم پذیرش یک روز تاخیر انتخابات و طرح «شانه خالی کردن از مسئولیت به شکل استعفا یا به هر شکل دیگر خلاف قانون و طرح شرعی است.» توطئه فوق را خنثی کرد. سرانجام در 17 بهمن سال 1382، تحصن نمایندگان مجلس ششم، بدون دسترسی به نتایج مورد انتظار آنان به پایان رسید و انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی در زمان قانونی خود یعنی در اول اسفند سال 1382، با رعایت همه ضوابط قانونی برگزار شد.  
افخمی پس از ساخت "گاو خونی" درگیر طرح ملی "فرزند صبح" با محوریت زندگی امام خمینی(ره) شد. این فیلم پس از سال‌ها و با سروصدای زیادی که پیرامون اخبار ساخت و انتخاب بازیگر به همراه داشت در جشنواره فیلم فجر سال 1389 به روی پرده رفت. پس از اکران فیلم در جشنواره، منتقدان که منتظر دیدن فیلمی جذاب و متفاوت بودند، برآشفتند و نسبت به نحوه ساخت این فیلم اعتراض کردند. چرا که از نظر منتقدان این فیلم نه دارای ساختار جذابی بود و نه داستانی را روایت می‌کرد. ماجرای دلخوری منتقدان تا جایی پیش رفت که بهروز افخمی وادار به واکنش نسبت به این ماجرا شد و او که مدتی در کانادا به سر می‌برد، مجبور به پاسخگویی شده و اعلام کرد: «چون در زمان تدوین فیلم در ایران به سر نمی‌بردم پس فیلم سینمایی "فرزند صبح" ساخته من نیست و من این فیلم را جزو آثار خود نمی‌دانم.» این اوضاع آشفته به حدی بود که "محمدرضا شرف‌الدین"، تهیه‌ کننده، برای تدوین مجدد فیلم ابراز آمادگی کرد، بهروز افخمی نیز ضمن اعلام آمادگی برای تدوین دوباره، بیان کرد در صورت تدوین مجدد، این فیلم به اثری با کیفیت تر تبدیل خواهد شد. افخمی در جشنواره 32 فیلم فجر سال 1392 از حضور این فیلم در جشنواره سال 1393 خبر داد و گفت: «فیلم "فرزند صبح" (فیلمی درباره‌ امام خمینی(ره)) من هنوز در جشنواره به نمایش درنیامده است و آن نسخه که 3 سال پیش در جشنواره بود‌، کار من نبود. سرمایه‌گذاران این فیلم موافقت کردند تا این فیلم را کامل کنند و با تدوین "سیف‌ الله داد" آن را به سرانجام برسانند و امیدوارم این کار سال آینده در جشنواره فیلم فجر حاضر باشد.»  
افخمی در سال 1388 با ساخت مجموعه‌ای اکشن با نام "عملیات 125 " با محوریت فعالیت‌های آتش‌نشانان، از بازگشت خود به تلویزیون خبر داد. او انگیزه خود از این بازگشت را این‌طور عنوان کرد: «من همیشه به‌دنبال ساخت کارهای خوب از داستان‌های خوب هستم. درباره سریال عملیات 125 نیز ابتدا قرار بود من فقط تهیه‌کننده باشم، ولی پس از مدتی که روی این موضوع تحقیق کردم و شروع به بازنویسی فیلمنامه کردم، به شخصیت‌های آن به قدری علاقه‌مند شدم که تصمیم گرفتم خودم آن را کارگردانی کنم.‌»  این مجموعه شامل دو بخش است که سری اول مجموعه "عملیات 125" به کارگردانی بهروز افخمی خردادماه 1389 تهیه و تولید شد. سری دوم این اثر را "محمدرضا آهنج" و فصل اول سری سوم را "مسعود آب پرور" کارگردانی کرد. آب پرور در گفتگو با روزنامه جام جم در اواسط فروردین‌ماه 1391 گفت: «17 قسمت این سریال را کارگردانی کرده و به اتمام رسانده‌ایم اما به دلایلی از ادامه کار انصراف دادم و قرار است بهروز افخمی ادامه کار را به عهده بگیرد.»  
افخمی فیلم "صدای تیره" را در سال 1389، با ابزاری ساده در شهر "نیاگارا" و بدون درخواست کمک از مؤسسات فیلمسازی کانادا و با همکاری مردم محلی و ساکنان بیمارستان روانی ساخت.  بهروز افخمی در جلسه نقد و بررسی فیلم سینمایی "صدای تیره" که توسط باشگاه فیلم تهران در 26 آذرماه 1391 برگزار شده بود، درباره ساخت این فیلم گفت: «داستان را حدود 15 سال پیش خواندم و احساس کردم داستانی است که اطلاعات شفاف و دسته اولی از بیماری آلزایمر به مخاطب می‌دهد. نویسنده به قدری به بیمار آلزایمر نزدیک بوده که گویا حال و هوای وی را به خوبی حس کرده و خود پرستار بیمارستان روانی بوده است. همان موقع با خواندن داستان تحت تأثیر قرار گرفتم و با توجه به اعتبار داستان سعی بر خرید امتیاز آن و شروع به نوشتن فیلمنامه کردم اما با جلو رفتن فیلمنامه به این نتیجه رسیدم که این داستان قابل ساخت در ایران نیست و احساس کردم برخورد مخاطب ایرانی با کاراکترهایی با این موقعیت داستانی ممکن است برخورد مثبتی نباشد و طرح را رها کردم. 10 سال بعد زمانی که در کانادا بودم دوباره به فکر ساختن این داستان افتادم. پس از پیگیری متوجه شدم صاحب اثر (جرمی کِین) 2 سال پس از نگارش داستان در 36 سالگی مرده است. پس از خرید حقوق اثر، فیلمنامه اصطلاحاً با روش "چسب و قیچی" بازنویسی شد و با تغییرات و جابجایی‌هایی مختصر شکل گرفت.» لازم به یادآوری است که این فیلم به عنوان نماینده کشور کانادا در سی اُمین جشنواره فیلم فجر در بخش بین الملل حضور یافت.  
در اوایل سال 1390 فیلم مستند "چه کسی ما را کشت" به نویسندگی و کارگردانی "محمد حسین جعفریان" با محوریت سردار شهید ناصری درباره دیپلمات‌های شهید در مزار شریف ساخته شد که افخمی گفتار متن آن را انجام داده است. در این مستند با شخصیت‌های رده اول افغانستان درباره این واقعه مصاحبه شده و همچنین تنها دیپلمات بازمانده از آن ماجرا روایتگر حادثه تلخ مزارشریف است. این مستند قرار بود در 17 مردادماه سال 1390 مقارن با روز خبرنگار و روز شهادت این افراد، از برنامه "راز" پخش شود که اجازه پخش آن از تلویزیون صادر نشد.  
فیلم مستند "داستان یک قصه‌ گو" درباره زندگی و آثار بهروز افخمی به کارگردانی "محمود یارمحمدلو" و تهیه‌ کنندگی سید رضا میرکریمی ساخته شد. در این مستند به مرور زندگی و دوران نمایندگی این کارگردان، روند فیلمسازی او در سینما از نگاهی نو و متفاوت پرداخته شده است. این مستند در آبان ماه 1391 از شبکه مستند سیما پخش شد. 
-"سریال کوچک جنگلی" 1366 -"تفنگ‌های سحرگاه" 1367 -"عروس" 1369، برنده دیپلم افتخار بهترین کارگردانی از نهمین جشنواره فیلم فجر -"روز فرشته" 1372 -"روز شیطان" 1373 -"عقرب" 1375 -"جهان پهلوان تختی" 1376 -"شوکران" 1377 -"گاوخونی" 1381 -"فرزند صبح" از سال 1384 -سریال "عملیات "125 1388 -"سن پترزبورگ" 1388 -"این خانه من نیست" 1389 -"صدای تیره" 1389 -"آذر، شهدخت، پرویز و دیگران" 1392، برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم از جشنواره 32 فیلم فجر   -کتاب: "هسته آتشفشانی سینما" این کتاب دربرگیرنده 9 مقاله از بهروز افخمی است که اولین بار در سال 1379 در انتشارات ساقی منتشر شد.  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۲:۲۵

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۲:۲۶

بهروز افخمی

خلاصه زندگی نامه

 بهروز افخمی، کارگردانی است که از تلویزیون وارد سینما شد. او آثاری چون: "عروس"، "شوکران"، "آذر، شهدخت، پروین و دیگران"، "کوچک جنگلی" و "عملیات 125" را در کارنامه خود دارد. 

درخت واره
ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع