الیاس حضرتی در سال 1340 در روستای "ایده لوی خلیفه لو" از شهرستان "هشترود" واقع در استان "آذربایجان شرقی" به دنیا آمد. وی دارای مدرک دکتری در رشته مدیریت توسعه است.حضرتی از چهره‌های برجسته انقلاب اسلامی و عضو جریان موسوم به خط امام(ره) بود؛ وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به عضویت سازمان عقیدتی سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی پیوست. او هم چنین یکی از موسسین سپاه پاسداران استان گیلان و یکی از افراد پیشرو در مبارزه با گروهک ‌های مسلح از جمله منافقین بود که در یکی از عملیات‌های ضد خرابکاری توسط اعضای منافقین مورد اصابت گلوله قرار گرفت و از ناحیه دست مجروح شد.در جریان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، حضرتی در سال 1365 از سوی محسن رضایی (فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی)، فرماندهی سپاه گیلان را عهده دار شد که طی آن مدت سپاه گیلان توانست در عملیات موفقیت‌ آمیز "نصر 4"، ارتفاعات استراتژیک "ماووت عراق" را فتح کند. چند ماه پیش از پایان جنگ، حضرتی با اصرار جمعی از دوستانش در "رشت"، رسما پا به عرصه سیاست نهاد و با شرکت در سومین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده مردم "رشت" راهی مجلس شد. متعاقب آن در دوره های چهارم و پنجم مجلس شورای اسلامی نیز در خانه ملت حضور یافت. پس از آن در تیر ماه سال 1379، با شرکت در دوره ششم مجلس شورای اسلامی توانست به نمایندگی از مردم "تهران، ری، اسلامشهر و شمیرانات" راهی خانه ملت شود.حضرتی از اعضای هیات موسس احزاب "همبستگی" و "اعتماد ملی" بود که از سال 1381 روزنامه "اعتماد" را با گرایش اصلاح‌ طلبی منتشر کرد. این روزنامه در چندین مرحله به علت "تخلف از حدود مطبوعات" توقیف شد و پس از اتمام مراحل قضایی مجددا انتشار خود را از سر گرفت.اسفند سال 1394 که دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در سراسر کشور برگزار شد، الیاس حضرتی توانست به عنوان نماینده مردم شهرستان های "تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر" از توابع استان "تهران" برای پنجمین بار راهی خانه ملت شود. 
-عضویت در سازمان عقیدتی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی -فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان گیلان -نماینده مردم شهرستان رشت در ادوار سوم تا پنجم مجلس شورای اسلامی -ریاست فدراسیون ورزش های رزمی از سال 1374 تا سال 1383 -نماینده مردم تهران در دوره ششم مجلس شورای اسلامی -عضویت در شورای مرکزی حزب اعتماد ملی -صاحب‌ امتیاز و مدیر مسئول روزنامه "اعتماد" -مدیر مسئول روزنامه "تعادل" -مسئولیت کمیته رسانه و تبلیغات شورای ائتلاف اصلاح‌طلبان تهران در دی ماه سال 1394-نماینده مردم شهرستان های "تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر" در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی 
مجلس سوم 23 اردیبهشت سال 1367، انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی در اواخر جنگ تحمیلی "عراق" علیه "ایران"، برگزار شد. در این میان حضرتی با خروج از سپاه پاسداران، پا به عرصه سیاست گذاشت و با شرکت در انتخابات مجلس سوم، توانست با کسب 24988 رای از مجموع 65536 آراء ماخوذه، از سوی مردم شهرستان "رشت" از استان "گیلان" راهی خانه ملت شود. مجلس چهارم پس از پایان سومین مجلس شورای اسلامی، الیاس حضرتی در 18 اردیبهشت ماه 1371 در انتخابات مرحله دوم مجلس چهارم شورای اسلامی شرکت کرد و با کسب 38.70 درصد آرا به عنوان نماینده مردم "رشت" راهی خانه ملت شد. مجلس پنجم 31 فروردین سال 1375، حضرتی در انتخابات مجلس پنجم شورای اسلامی شرکت کرد. او توانست در مرحله دوم این انتخابات، با کسب 68930 رای از مجموع 155915 آرا ماخوذه، مجددا به عنوان نماینده مردم "رشت" راهی خانه ملت شود. وی در این دوره از اعضای فراکسیون اقلیت بود. مجلس ششم الیاس حضرتی پس از اتمام دوره 4 ساله مجلس پنجم، با شرکت در انتخابات ششمین دوره مجلس شورای اسلامی، توانست این بار در 10 تیر ماه 1379 به نمایندگی از مردم "تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر" از استان تهران با کسب 79081 رأی از مجموع 158511 آراء ماخوذه، به مجلس راه یابد. وی ریاست گروه دوستی ایران و فرانسه را در دوره ششم مجلس و نایب رییسی کمیسیون کار، اقتصاد و امور اجتماعی را در همین دوره از مجلس بر عهده داشت. 
با آغاز بررسی صلاحیت کاندیداهای هفتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در پاییز سال 1382 توسط هیئت های اجرایی از جمله شورای نگهبان، زمزمه هایی از رد صلاحیت عده ای از اصلاح طلبان مقیم مجلس ششم به موجب اصل 99 قانون اساسی، در میان افواه و رسانه ها پیچید. قبل از بررسی صلاحیت ها، روزنامه های زنجیره ای در کنار افراطیون مجلس با استفاده از فرصت پیش آمده شروع به تشویش اذهان در راستای فشار به افکار عمومی و اعضای شورای نگهبان کردند؛ در همین راستا سید محمدرضا خاتمی نماینده وقت مجلس ششم و سید مصطفی تاج زاده عضو شاخص حزب مشارکت، از خود واکنش تندی نشان دادند. تحصن نمایندگان مجلس ششم سرانجام در 20 دی سال 1382، هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات مجلس هفتم، اطلاعیه‌ای صادر نمود و ضمن اعلام پایان رسیدگی به صلاحیت کاندیداها در هیئت‌های نظارت استان‌ها، روند بررسی صلاحیت‌ها و نیز نحوه‌ اعتراض کاندیداهایی را که صلاحیت آنها رد شده یا احراز نشده بود، تشریح نمود اما افراطیون این گزارش را تاب نیاوردند و در برابر اعلام نظر هیئت‌های نظارت در مورد صلاحیت کاندیداها، موضع‌گیری تندی اتخاذ کردند که نتیجه آن چیزی نبود جز تحصن. نهایتا تحصن 139 نفر از نمایندگان مجلس ششم از جمله الیاس حضرتی در تاریخ 21 دی 1382 در راهروهای مجلس در اعتراض به نظارت استصوابی شورای نگهبان، آغاز شد. در این میان "محمد رضا خاتمی" (به عنوان سخنگوی متحصنین) و بهزاد نبوی نماینده وقت مجلس ششم، سخنرانی های آتشینی را ایراد نمودند که به صورت کاملاً اتفاقی اندکی بعد با پوشش گسترده رسانه های بیگانه نظیر "بی بی سی" مواجه شد. نکته قابل تامل، آماده کردن امکانات رفاهی پیش بینی شده از جمله مبل و تلویزیون برای این تحصن بود که حکایت از برنامه ریزی گسترده در این زمینه از سوی اصلاح طلبان داشت. فردای آن روز یعنی در 22 دی همان سال، سعید حجاریان، تئوریسین جنجالی حزب مشارکت و عضو قدیمی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، در جمع نمایندگان گفت که تحصن، راهکاری برای مقابله با رد صلاحیت های غیر قانونی است. 23 دی سال 1382 در ادامه تحصن، "آدام ارلی" سخنگوی وزارت خارجه‌ آمریکا در اظهاراتی مداخله‌جویانه از دولت "سید محمد خاتمی" رئیس جمهور وقت دولت اصلاحات، خواست تا در مقابل شورای نگهبان بایستد: «ما از دولت ایران می‌خواهیم برای پیشروی نتیجه‌ انتخابات مجلس در تاریخ 20 فوریه‌ سال جاری، اقدامات شورای نگهبان را نپذیرد». استعفای دسته جمعی پس از آنکه متحصنین افراطی دریافتند که با تبلیغات و تحصن نتوانسته اند به اهداف خود برسند، تصمیم گرفتند از برگزاری انتخابات در زمان مقرر جلوگیری کنند؛ یکی از کارها جهت عملی کردن این امر، کلید زدن بحث خروج از حاکمیت بود؛ این عمل در مرحله اول به استانداران محول و طرح استعفای استانداران به عنوان عاملین اجرای انتخابات مطرح شد. چند روز بعد، 13 عضو کابینه و حدود 50 معاون وزیر در نامه‌ای تهدید‌آمیز اعلام استعفا کردند. علاوه بر اینها، متحصنین در راستای افزایش فشارهایشان، طرح روزه‌ سیاسی و استعفا را به سناریوی تحصن افزودند. آنها 3 روز پیش از زمان اعلام نتایج نهایی بررسی های هیات های نظارت بر انتخابات،‌ در بیانیه ای اعلام کرده بودند که در صورت عدم تن دادن نظام به خواسته شان استعفا خواهند داد که سرانجام در 12 بهمن 1382 این تصمیم را عملی کرده و گروهی از تحصن‌کنندگان از سمت نمایندگی استعفا دادند. متن استعفا نامه این نمایندگان توسط محسن میردامادی نجف آبادی (دبیر کل حزب مشارکت و رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ششم) و "علی مزروعی" نماینده وقت مجلس ششم، در صحن مجلس قرائت شد؛ اما نکته قابل توجه آنجا بود که براساس آئین نامه داخلی مجلس نمایندگان نمی توانستند به صورت دست جمعی استعفا دهند و اگر این طیف قصد استعفای دست جمعی به صورت واقعی داشت می توانست با ارائه طرحی 3 فوریتی آئین نامه داخلی مجلس را تغییر دهد اما عدم ارائه این طرح، نمایشی بودن حرکت اصلاح طلبان در راستای فشار به شورای نگهبان را ثابت می کرد. اصرار رهبری بر اجرای مُرّ قانون و پایان تحصن اصلاح طلبان با توجه به حمایت های خارجی از آخرین حربه خود برای تاثیر گذاری در روند انتخابات احساس می کردند که حداقل خواسته آنان یعنی ایجاد تاخیر در برگزاری انتخابات محقق خواهد شد؛ اما این خواسته آنان هیچگاه به ثمر نرسید؛ بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با اقشار مختلف مردم در 15 بهمن همان سال، مبنی بر عدم پذیرش یک روز تاخیر انتخابات و طرح «شانه خالی کردن از مسئولیت به شکل استعفا یا به هر شکل دیگر خلاف قانون و طرح شرعی است.» توطئه فوق را خنثی کرد. سرانجام در 17 بهمن سال 1382، تحصن نمایندگان مجلس ششم، بدون دسترسی به نتایج مورد انتظار آنان به پایان رسید و انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی در زمان قانونی خود یعنی در اول اسفند سال 1382، با رعایت همه ضوابط قانونی برگزار شد. 
ریاست ستاد انتخاباتی کروبی در استان تهران 24 اسفند سال 1387، در چند ماه منتهی به انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، مهدی کروبی (دبیر کل حزب اعتماد ملی) به عنوان یکی از کاندیدای این دوره از انتخابات، حضور یافت. در این میان الیاس حضرتی در جلسه شورای ستاد انتخاباتی مهدی کروبی، به ریاست این ستاد در استان "تهران" منصوب شد. ارزیابی مثبت از مدیریت و برنامه های کروبی 13 خرداد سال 1388، در آستانه انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم، الیاس حضرتی در جمع حامیان کروبی در استان "زنجان" با تاکید بر انتخاب شخصیت اصلح در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری، افزود: «حضور کروبی در صحنه  انتخابات فرصتی در تغییر و تبدیل و امکان فرصت قانونی رای برای مردم  محقق کرد تا به شخصیتی که لیاقت مدیریت کشور را دارد مهیا شود.» وی با بیان اینکه اراده قوی در انتخابات و حرکت جمعی و وجود یک تیم عملیاتی کارشناسی را یک مشارکت همه جانبه گسترده در سرنوشت و دفاع از کشور عنوان کرد و گفت: «مردم متناسب با عزت و عظمت و شان ایران که ملتی بزرگی است و در طول تاریخ سابقه ای بزرگ و ریشه داری دارد و غرور آفرین است با حضور در پای صندوق های رای عرق ملی و حمایت خود را به مهدی کروبی نشان خواهند داد.» حضرتی در ادامه انتخاب یک شخصیت با سابقه در مدیریت کشور را مهم ارزیابی کرد و گفت : «انتخاب کروبی به عنوان شخصیتی که سابقه مبارزه سیاسی، مجاهدت 50 ساله، پیگیری های قوی و شبانه، شجاع، رئوف و مهربان، توانمند در مدیریت کشور، مدیر، آگاه به مسائل روز، با گذشت و نلسون ماندلای دوم ایران و شخصیتی اصلاح گرا و لیاقت مدیریت در قوه مجریه را دارد.» وی با بیان اینکه تلاش برای احقاق حقوق مردم الویت برنامه کروبی است، تاکید کرد: «وجود یک برنامه کامل و علاوه بر آن یک سیستم تیم محوری و جامع می تواند برای ملت ایران یک زندگی راحت را به دنبال داشته باشد و حق این ملت است که زندگی راحتی داشته باشند.» 
پس از حوادث خرداد ماه سال 1388 و حصر خانگی میرحسین موسوی و مهدی کروبی (کاندیداهای معترض به نتایج انتخابات) در بهمن ماه سال 1389، مساله رفع حصر موسوی و کروبی به عنوان یکی از مطالبات ملی شهروندان تلقی شد. با آغاز یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، موضوع رفع حصر برای بخشی از جامعه به یک مطالبه انتخاباتی تبدیل و در شبکه های اجتماعی بیشتر از رسانه های دیگر مطرح شد. در این میان دکتر حسن روحانی به عنوان یکی از کاندیدای این دوره از انتخابات، در یکی از سخنرانی های خود که در 23 اردیبهشت سال 1392، در جمع دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد؛ وعده رفع حصر داد و این وعده بازتاب گسترده ای در جامعه داشت. پس از روی کار آمدن دولت یازدهم به ریاست جمهوری دکتر حسن روحانی، بحث پیرامون رفع حصر بیش از پیش در محافل سیاسی مطرح شد؛ متعاقب آن در بهمن سال 1392، جمعی از اعضای هیات موسس و شورای مرکزی حزب اعتماد ملی از جمله الیاس حضرتی، با انتشار نامه ای سرگشاده به حسن روحانی، خواستار رفع حصر از میرحسین موسوی و مهدی کروبی شدند. در بخشی از این نامه آمده است: «... بر اساس اصل 37 قانون اساسی اصل برائت است و هیچ کس در برابر قانون مجرم شناخته نمی شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت شود. با عنایت به تصریحات قانون اساسی و همچنین توجه به خواست عمومی و رعایت مصالح کلی کشور که مستلزم آرامش، ثبات، یکپارچگی و نیازمند حاکمیت اعتدال خردورزی است به نظر می رسد تداوم حصر آقایان مهدی کروبی، مهندس میرحسین موسوی و سرکار خانم زهرا رهنورد با این مبانی همخوانی نداشته و انتظار تجدیدنظر در این باره می رود... نیک می دانید که درخواست پایان حصر و آزادی ایشان به عنوان یکی از مطالبات ملی شهروندان تلقی می شود که در هر فرصتی که حضرتعالی امکان ارتباط مستقیم با جامعه را پیدا می کنید، یک صدا آن را فریاد می زنند، حتی خوب یه یاد دارید که مهم ترین شعار فعالان ستاد های انتخاباتی حضرتعالی که در محل سالن اجلاس سران برگزار شد همین بود...» در بخش پایانی این نامه هم چنین آمده است: «... ما امضا کنندگان این نامه اعضای هیات موسس و شورای مرکزی حزب اعتماد ملی که اکثرا از فعالین سیاسی و حامیان جنابعالی در انتخابات 92 بوده و مشتاقانه و مشفقانه دل در گرو موفقیت های دولت تدبیر و امید بسته ایم اعلام می کنیم که برای تداوم و گسترش این توفیقات که خواست عموم دلسوزان کشور است از هیچ کوشش و همکاری دریغ ننموده و نخواهیم نمود... از این منظر این انتظار وجود دارد که با رایزنی مجدانه با بخش های مختلف حاکمیت برای اخذ تصیم گیری مناسب و فعال کردن بحث در مراکز ذی ربط تلاش شود که در ادامه تحولات مثبتی که از دوران انتخابات یازدهم ریاست جمهوری در کشور پدید آمده در جهت اعتلا و اقتدار بیشتر نظام جمهوری اسلامی و تحقق خواست مردم گام های موثری برای رفع حصر و آزادی ایشان بر دارند، به ویژه آنکه خبر های نگران کننده ای از سلامتی این بزرگواران و شاخص های سلامتی مبتنی بر گزارش هایی پاراکیلینیکی و آزمایش های پزشکی به گوش می رسد و این موضوع رسیدگی عاجل به مساله را بیشتر می طلبد...» 
انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی در 7 اسفند ماه سال 1394 برگزار شد و الیاس حضرتی در این دوره از انتخابات با حمایت جبهه اصلاح طلب، توانست با کسب 1296580 رای از مجموع 3246991 آراء ماخوذه در همان مرحله اول، به عنوان نماینده مردم "تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر" از توابع استان "تهران" در خانه ملت حضور یابد. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۸:۳۳

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۱:۰۸:۳۴

اسناد و مراجع