الهه راستگو در سال 1341 در تهران به دنیا آمد، پدرش درفاصله بین سال‌های 1339 تا 1340 به عنوان پزشکیار ژاندارمری در ملایر اشتغال داشت و در آن سال‌ها او در تهران متولد شد. وی دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه علامه طباطبایی و دارای مدرک دکتری از دانشگاه صنایع و معادن است. الهه راستگو سابقه 15 سال خدمت در آموزش و پرورش، نمایندگی دوره پنجم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه ملایر، مدیریت کل اشتغال زنان وزارت کار و امور اجتماعی بین سالهای 1381-1379، مشاور امور کارآفرینی و اشتغال وزارت کار و امور اجتماعی، مشاور امور بین الملل وزارت کار و امور اجتماعی، و... را در کارنامه خود دارد. یکی از مهمترین وقایع زندگی سیاسی الهه راستگو جریان انتخاب شهردار تهران در شهریور سال 1392 بود، که وی برخلاف خواست اصلاح طلبان به "محمدباقر قالیباف" رای داد و اتفاقا رای او هم موثر افتاد و "قالیباف" شهردار تهران شد. پس از آن اصلاح طلبان علاوه بر اینکه او را به علت تخلفات حزبی از حزب اسلامی کار اخراج کردند؛ در رسانه هایشان نیز هجمه سنگینی را علیه اش بکار بردند و او را خائن نامیدند. 
الهه راستگو دارای مدرک کارشناسی مدیریت و برنامه ریزی آموزشی از دانشگاه علامه طباطبایی و کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی از این دانشگاه است. وی همچنین تحصیلات خود را در رشته مدیریت استراتژیک ادامه داده و موفق به اخذ مدرک دکتری در این رشته از دانشگاه صنایع و معادن شد. 
- 15 سال سابقه خدمت در وزارت آموزش و پرورش (آموزشی ـ پژوهشی ـ ستادی) - مدرس مراكز تربیت معلم شهر تهران (مدرس نمونه مركز تربیت معلم شهید باهنر) - مدرس مركز آموزش عالی ضمن خدمت فرهنگیان پژوهشگر نمونه وزارت كار - مدیریت كل اشتغال زنان وزارت كار و امور اجتماعی سالهای 1381-1379 (مدیر نمونه وزارت كار) - نماینده دوره پنجم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه ملایر - نایب رئیس كمیسیون امور اداری و استخدامی مجلس شورای اسلامی - عضویت در هیئت رئیسه كمیسیون زنان ، جوانان و خانواده - مشاور امور كارآفرینی و اشتغال وزارت کار و امور اجتماعی - مشاور امور بین الملل وزارت کار و امور اجتماعی - شاغل در مرکز نوسازی و تحول اداری وزارت کار و امور اجتماعی - عضویت در هیئت رئیسه شورای اسلامی شهر تهران - ریاست ستاد توان افزایی و حمایت از فعالیت سازمانهای مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران - ریاست کمیته مشارکت های مردمی کمیسیون فرهنگی – اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران - عضویت در کمیته مدیریت شهری دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام - عضویت در کمیته مشترک مجلس شورای اسلامی و شورای اسلامی شهر تهران 
الهه راستگو در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه "ملایر" توانست به مجلس شورای اسلامی راه یابد. ملایر تنها شهرستان استان همدان است که بعد از مرکز استان دارای دو کرسی در مجلس شورای اسلامی است. الهه راستگو که اصالتا ملایری و متولد تهران بود در آستانه انتخابات پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی و حدود سه دهه بعد به ملایر بازگشت و با شعارهای جدید و به کمک برادرانش که عموماً پزشک بودند، توانست رأی اول ملایر را به دست آورد و مشارکت ملایری‌ها را در انتخابات مجلس افزایش دهد. در این دوره "حسن زمانی‌فر" و "محمد کاظمی" به مرحله دوم رفتند اما پس از اعلام نتایج مرحله اول همه ملایری‌ها به ویژه نیروهای مذهبی متعجب شدند و از فردای آن روز طومارهایی در خصوص تخلف‌های انتخاباتی در ملایر توسط مردم تدوین شد و همین اعتراض‌های مردمی از مجرای قانونی باعث شد هیئت بازرسی شورای نگهبان در ملایر حضور یابد و پس از مسجل شدن تخلفات، انتخابات مجلس پنجم ملایر توسط شورای نگهبان باطل شد و پس از مدتی انتخابات میان ‌دوره‌ای برگزار شد. سرانجام در این انتخابات نیز، الهه راستگو با 44.6 درصد آرا و "حسن زمانی‌فر" با 36.5 درصد آرا به عنوان منتخب مردم ملایر در مجلس پنجم حضور یافتند. پس از چندی، راستگو به حزب "کارگزاران" تمایل یافت، و در انتخابات مجلس ششم از حوزه انتخابیه تهران به عنوان کاندیدای «چکاد آزاداندیشان ایران اسلامی» ثبت‌ نام کرد اما موفق به کسب آرا نشد. راستگو در انتخابات ریاست جمهوری هفتم از طرفداران "علی اکبر ناطق ‌نوری" و در انتخابات ریاست جمهوری دهم از حامیان "مهدی کروبی" بود. 
24 خرداد ماه سال 1392، چهارمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا همزمان با انتخابات ریاست جمهوری یازدهم برگزار و الهه راستگو با 179982 تعداد رای و با تکیه بر حمایت اصلاح طلبان وارد شورای اسلامی شهر تهران شد. او در اولین جلسه این شورا به همراه "هادی ساعی" دیگر عضو شورای شهر تهران، به عنوان عضو هیئت رئیسه شورای شهر تهران [منشی] انتخاب شد. 
شاید بتوان انتخاب شهردار تهران در شهریور سال 1392 را مهمترین چالش زندگی سیاسی الهه راستگو دانست. او در این انتخابات که به شهردار شدن "محمد باقرقالیباف" منتهی شد، به قالیباف رای داد تا "محسن هاشمی" با اندکی اختلاف از قالیباف شکست را پذیرا شود. پس از آن رای غیر حزبی الهه راستگو اصلاح طلبان را بر آشفت و فشار شدیدی را بر وی اعمال کردند تا جایی که خواستار استعفای راستگو از عضویت در شورای شهر تهران شده و رای به اخراج او از چند حزب اصلاح طلب دیگر دادند. در ادامه به ارائه گزارشی از این روند می پردازیم. اخراج از حزب اسلامی کار حزب "اسلامی کار" در 20 شهریور سال 1392، در شورای داوری خود، عملکرد الهه راستگو از اعضای این حزب را در ماجرای انتخاب شهردار تهران در شهریور سال 1392، مورد بررسی قرار داد و در پایان ضمن رای به اخراج وی، بیانیه‌ای را در این خصوص صادر کرد. در بخشی از این بیانیه آمده بود: «لازم به توضیح است که در شورای داوری رای نامبرده درجریان انتخاب شهردار تهران هرچند که برخلاف عرف و رویه کار تشکیلاتی و حزبی بود، ولی جزو موارد اتهامی قرار نگرفت، بلکه تخطی وی از ارزش‌های اسلامی و اخلاقی منجر به صدور چنین رایی درباره ایشان گردید...حزب اسلامی کار با توجه به اینکه خانم الهه راستگو به همراه دو نفر دیگراز طریق این حزب در لیست اصلاح طلبان قرارگرفتند و توانستند از طریق آرای مردم تهران به شورای شهر ورود پیدا کنند، به دلیل رفتار غیر مسئولانه خانم الهه راستگو صادقانه از مردم پوزش می‌طلبد و تلاش می‌کند تا با به کارگیری سازوکارهای لازم، درآینده از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری نماید.» اخراج از مجمع زنان اصلاح طلب دو روز پس از اخراج الهه راستگو از حزب اسلامی کار، "زهرا شجاعی" عضو مجمع زنان اصلاح ‌طلب در گفت‌و‌گو با خبرگزاری "فارس" در 22 شهریور سال 1392، از لغو عضویت الهه راستگو در این مجمع خبر داد و گفت: «این موضوع به تصویب مجمع زنان اصلاح‌طلب رسیده است.» پیشنهاد استعفا از شورای شهر بعد از اخراج الهه راستگو از حزب اسلامی کار و مجمع زنان اصلاح ‌طلب، "داریوش قنبری" سخنگوی فراکسیون اصلاح‌طلب مجلس هشتم طی یادداشتی در روزنامه "آرمان" (از روزنامه‌های اصلاح‌طلب) در 23 شهریور سال 1392، خواستار استعفای راستگو از عضویت در شورای شهر تهران شد. وی در این یادداشت نوشت: «خانم راستگو اگر اصلاح‌طلب بود، باید در چارچوب اصلاح‌طلبی و اخلاق و منش صحیح سیاسی عمل می‌کرد و الزامات کار حزبی، سیاسی و اصلاح‌طلبی را باید می‌پذیرفت.» داریوش قنبری افزود : «اگر اصلاح‌طلب نبود، در فراکسیون اصلاح‌طلبی حضور پیدا نمی‌کرد و حتی در لیست اصلاح‌طلبان هم نباید حضور می‌داشت.ایشان نباید وارد تشکیلات اصلاح‌طلبان شده و از امتیاز اصلاح‌طلب بودن استفاده می‌کرد تا در نهایت رای مورد نظر را برای ورود به شورای شهر کسب کند.» قنبری در ادامه این یادداشت، اخراج راستگو از تشکیلات متبوعش را کمترین «مجازات» برای وی دانست و افزود:«بهترین کار برای خانم راستگو این است که بعد از این اقدام قابل نقد، اقدام دیگری نکند و از عضویت در شورای شهر انصراف دهد.» بروز رفتارهای انتقادی و اعتراضی از سوی اعضای شورای شهر اخراج از احزاب اصلاح طلب و نیز دعوت به استعفا از عضویت در شورای شهر تهران، تنها مواردی نیست که بتوان از آن ها با عنوان اعمال فشار به الهه راستگو نام برده و به تحلیلشان نشست. ترک جلسه شورای شهر هنگام سخنرانی الهه راستگو و خائن نامیدن وی نیز در این راستا از جمله فشارهایی بود که بر الهه راستگو وارد شد. به عنوان نمونه "فاطمه دانشور" از اعضای شورای اسلامی شهر تهران، در جلسه علنی صبح 19 شهریور سال 1392 شورای شهر، در هنگام ادای نطق پیش از دستور الهه راستگو، همراه با "عبدالحسین مختاباد" به نشانه اعتراض از سالن خارج شد. وی در بیرون از سالن در جمع برخی از خبرنگاران الهه راستگو را خائن توصیف کرد و مدعی شد :  «خیانت از نظر من رفتاری غیراخلاقی است ایشان به عنوان عضو شورای شهر حق دارد به هر کسی که می‌خواهد رأی بدهد ولی در فراکسیون اصلاح‌طلبان روی قرآن قسمت خورد و گفت من به محسن هاشمی رأی می‌دهم. قسم به قرآن از نظر من خیانت و دروغ است و از نظر حزبی کسی که به این راحتی به کلام‌الله قسم می‌خورد آدم بی‌اخلاقی است و نمی‌تواند ما را بی‌اخلاق بداند. این اولین اتهام ایشان است. اتهام دوم راستگو ایجاد نفاق است. وی در تمام جلسات فراکسیون اصلاح‌طلبان حضور داشته و درباره تمام مطالب دروغ می‌گفته و محتوای جلسه اصلاح طلبان را هم به بیرون منتقل می‌کرده است. من کاری به شورای شهر ندارم ایشان در اینجا نماینده مردم است و می‌تواند به هر کسی خواست رأی بدهد اما نمی‌تواند در جلسات فراکسیون اصلاح‌طلبان با قسم دروغ بقیه را اغفال کند. خانم راستگو به اصلاح‌طلبان خیانت کرده و من از حزب اسلامی کار می‌خواهم که با ایشان شدیدا برخورد کند و درباره کاندیدای معرفی شده خود پاسخگو باشد اما باید دید هزینه رأی ایشان را چه کسی باید بدهد. وی ما را احمق فرض می‌کند که این به من بر می‌خورد و به همین دلیل از جلسه بیرون آمدم.» 
متعاقب اخراج الهه راستگو از تشکل اصلاح طلب حزب اسلامی کار در 20 شهریور سال 1392، وی با ارسال نامه ای به رسانه ها نسبت به بداخلاقی های صورت گرفته واکنش نشان داد. در بخشی از این نامه آمده بود: «...این دیکتاتوری و تک صدایی قبلا نیز داد بخش بزرگی از جناح موسوم به چپ و اصلاح طلبان فعلی را در آورده بود. یک حزب دولتی برآمده از دولت هفتم و هشتم از طرف تمام جریان تصمیم می گرفت و اگر کسی با آن تصمیم مخالفت داشت با بهره گیری از گزاره های مختلف و در قالب های زیبایی که داشت نه تنها مخالفین بلکه منتقدین را یا از صحنه بیرون می کرد و یا مجبور به سکوت می کرد.» در این نامه همچنین تاکید شده بود «اینجانب بر اساس شناخت و اقناع وجدانی و طبق سوگندی که هنوز چند روزی از آن نگذشته به مردم شریف تهران متعهد می شوم که بر اساس اقناع آنچه که پس از تحقیق و دریافت‌های خودم به آن رسیده ام از منافع شهروندان دفاع کنم و آن را به منافع شخصی و باندی ترجیح دهم.» وی در ادامه این نامه به این سوال پاسخ داده بود که چرا به «محسن هاشمی» برای «شهرداری تهران» رای نداده است: «یکی از دلایلی که اینجانب را قانع کرده که به آقای محسن هاشمی رای ندهم همانا حمایت شما از ایشان بود چراکه در گذشته نه چندان دور وی و پدرش را افراد دیکتاتور معرفی و انواع و اقسام اتهامات مالی و ... را نثار آنان می نمودید کافی است برای اینکه کاملا به یادتان بیاید در رسانه های از سال 76 تا 84 نام ایشان راجستجو کنید؛ حال چه اتفاقی افتاده که به حمایت از ایشان برخواستید؟» الهه راستگو ادامه داده بود «اینجانب صراحتا اعلام می‌کنم که با بخشی از جریان اصلاح طلب که اتفاقا بخش تندروی آن محسوب می شوند و جالب آنکه بر اساس جبر زمانه اکنون شعار اعتدال می‌دهند! و از دولت سهم خواهی می‌کنند زاویه داشته و دارم و تا آنجا که مطلع هستم بخش زیادی از نخبگان این جریان با اینجانب نیز همسو هستند ،اما غالبا به دلیل جلوگیری ازهتک حرمت خویش جرات بیان انتقادات خود را از این قیم مابان ندارند. به نظر اینجانب چنانچه نقد درون گفتمانی در جریان اصلاح طلب انجام نشود مجددا با برخود قاطبه مردم رو به رو خواهیم شد.» الهه راستگو همچنین در نطق پیش از دستور خود در دومین جلسه علنی شورای اسلامی شهر تهران اظهارداشت: «دوستان اصلاح‌طلب آنچنان در کار سیاسی فرورفته‌اند که مسائل مردم را فراموش کرده‌اند. من به عنوان نماینده منتخب مردم فهیم تهران، ری و شمیرانات، علیرغم احترامی که برای خانواده محترم هاشمی رفسنجانی قائل بوده و هستم و شناختی که از تخصص و تجارب جناب آقای مهندس هاشمی داشته‌ام در بررسی‌های همه جانبه و مقایسه تجارب و برنامه‌های وی در مقایسه با قالیباف شهردار تهران و با توجه به نیمه تمام بودن بعضی از پروژه‌های شهری و هزینه‌های کلان اقتصادی که در این برهه از زمان برای مردم شهر تهران از این بابت ایجاد می‌شد با تکیه و استعانت از خداوند بزرگ به قالیباف رای دادم که امید است عملکرد شایسته وی موجب خوشحالی و دلگرمی مردم و شورای شهر و شهرداری تهران شود.» 
برخورد سلبی و چکشی اصلاح طلبان با الهه راستگو واکنش های عدیده ای را به دنبال داشت و اصولگرایان با نوشته ها و مصاحبه های متعدد ضمن واکنش به آن، این نحوه برخورد را یک نوع دیکتاتوری حزبی نامیده و به نقد آن نشستند:   برخورد احزاب با راستگو برخوردی غیراسلامی است "اسدالله بادامچیان" عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه در 24 شهریور سال 1392  در مراسم ختم آیت‌الله "سیدحسن طاهری خرم‌آبادی"، در مورد واکنش اصلاح‌طلبان نسبت به رای الهه راستگو در شورای شهر تهران گفت: «از امام(ره) و آیت‌الله بهشتی آموخته‌ام که دستور حزب، حجت نیست و عمل به حق، حجت است. راستگو بر اساس تشخیص رای داده نه بر اساس دورویی و این برخورد احزاب با راستگو برخوردی غیراسلامی است.» اقدام اصلاح طلبان مفهومی جز دیکتاتوری ندارد حسین شریعتمداری مدیر مسئول کیهان نیز در 23 شهریور سال 1392، در مقاله با عنوان "دیکتاتورهای کوچولو !" در واکنش به برخوردهای تند اصلاح طلبان با الهه راستگو نوشت: «برخورد اخیر مدعیان اصلاحات با یکی از اعضای هم‌حزبی خود در شورای شهر تهران و اخراج پرسروصدای او از جبهه موسوم به اصلاحات تنها به این علت بود که عضو یاد شده- خانم الهه راستگو- در جریان انتخاب شهردار تهران حاضر نشده بود «آزادی اندیشه» و «استقلال نظر» خود را پای منافع قبیله‌ای مدعیان اصلاحات قربانی کند. این واقعیتی است که نه فقط هیچیک از اصلاح‌طلبان چه در شورای شهر و چه در سایر گروه‌ها و احزاب اصلاح‌طلب آن را انکار نمی‌کنند، بلکه اصرار دارند که اخراج وی از «حزب‌کار» و گروه موسوم به «مجمع زنان اصلاح‌طلب» را تنها به دلیل سرپیچی ایشان از دستورات حزبی و قول و قرارهای قبلی اعلام کنند و سوال این است که چرا؟! آیا مدعیان اصلاحات از درک این نکته بدیهی ناتوانند که اقدام آنها مفهومی جز «دیکتاتوری» ندارد؟! پاسخ این سوال به یقین منفی است و اصلاح‌طلبان از پی‌آمدهای ضدمردمی این حرکت خود باخبرند.» وی در ادامه این مقاله خاطر نشان کرد: « برخورد دیکتاتورمآبانه با خانم راستگو اگرچه در محدوده و فضای شورای شهر تهران اتفاق افتاده است ولی مدعیان اصلاحات تلاش فراوانی دارند که دامنه این رخداد و برخورد دیکتاتورمآبانه خود را به تمامی سطوح جبهه اصلاحات گسترش دهند و این تلاش با سروصدای فراوان- تاکید می‌شود با سروصدای فراوان و نه مخفیانه و پنهان- نیز صورت پذیرفته و هنوز هم ادامه دارد. بلافاصله بعد از مخالفت خانم راستگو با دستورالعمل دیکته شده جبهه اصلاحات، مخالفت‌های علنی و توأم با اهانت و ناسزاگویی به ایشان آغاز شد و این مخالفت‌ها و اهانت‌ها به گونه‌ای هماهنگ که از برنامه‌ریزی و سازماندهی پشت صحنه آن خبر می‌داد، به تمامی روزنامه‌های زنجیره‌ای، سایت‌های وابسته به اصحاب فتنه، سردمداران شناخته شده جبهه اصلاحات و حتی گروه‌ها و جریانات اپوزیسیون خارج‌نشین نیز کشیده شد و این پرسش را پدید آورد که آیا سرپیچی خانم راستگو از دستورالعمل جبهه اصلاحات تا این اندازه اهمیت داشته و تعیین‌کننده بوده است که درباره آن اینهمه سروصدا کنند و با آنهمه تحلیل و تفسیر پیوند بزنند؟! پاسخ این سوال نیز به یقین منفی است و اقدام سرکار خانم راستگو اگرچه به دلیل آزاداندیشی و استقلال نظری که از خود نشان داده‌اند قابل تقدیر است ولی ماجرا در حد و اندازه‌ای نیست که با حجم انبوه سروصداهای پیرامونی و اصرار و تاکید مدعیان اصلاحات برای گسترش ماجرا و فراگیری آن همخوانی داشته باشد، و با جرأت می‌توان گفت که انتخاب شهردار تهران هر چند برای اصلاح‌طلبان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و ناکامی آنان در واگذاری مدیریت این کلان‌شهر به آقای محسن هاشمی را شکست بزرگی تلقی می‌کنند اما، داستان مورد بحث در محدوده انتخاب شهردار تهران نیز خلاصه نمی‌شود مخصوصا آن که آقای قالیباف، شهردار منتخب تهران نشانه‌های درخور توجهی از همراهی خود با مدعیان اصلاحات بروز داده است. » تفتیش عقاید مصداق افراطی‌گری است حجت الاسلام "جعفر شجونی" عضو جامعه روحانیت مبارز نیز طی مصاحبه ای با خبرگزاری "فارس" در نیمه اول شهریور سال 1392، با اشاره به فشار روزنامه‌های اصلاح طلب برای اخراج الهه راستگو از حزب متبوعش به دلیل رای به قالیباف اظهار داشت: اصلاح طلبان افرادی بی‌انصاف هستند که حتی اعضای خود را نیز توبیخ می‌کنند. "شجونی" با بیان اینکه آنها در حالی از شهردار شدن محسن هاشمی حمایت کردند که وی رد صلاحیت شده بود و کدام شهروند تهرانی حاضر بود که وی شهردار شهرش باشد، افزود: اصلاح طلبان برای شهردار شدن هاشمی بسیار تلاش کردند اما موفق نشدند. وی در ادامه تصریح کرد: «تفتیش عقاید مصداق افراطی‌گری است و تلاش برای اخراج راستگو به دلیل بیان دیدگاهش بیانگر دیکتاتوری اصلاح‌طلبان است.» اگر راستگو در حزب مردم سالاری بود اخراجش نمی کردم البته انتقادها به این نحوه برخورد تنها به اصولگرایان محدود نمانده و اصلاح طلبانی چون کواکبیان نیز به آن واکنش نشان دادند. در این میان "مصطفی کواکبیان" دبیرکل وقت حزب مردم‌سالاری، در حاشیه مراسم ختم مرحوم پیوندی (دایی حسن روحانی) در جمع خبرنگاران در نیمه دوم شهریور سال 1392، در پاسخ به سؤالی در مورد اخراج الهه راستگو از حزب اسلامی کار تصریح کرد: اگر خانم راستگو درباره رای دادن به محسن هاشمی قولی داده بود باید به قول خود عمل می‌کرد. می‌دانم که خانم راستگو این قول را داده بود و حتی به خود محسن هاشمی گفته بود که خیالش از بابت رای من راحت باشد. ولی در مجموع برخوردهای شلاقی با راستگو را نمی‌پسندم و اگر وی در حزب مردم سالاری بود اخراجش نمی‌کردم.» برخورد با الهه راستگو اشتباه بود احمد مسجد جامعی رئیس شورای شهر تهران در حاشیه همایش حزب "همبستگی" در نیمه دوم خرداد سال 1393، با حضور در جمع خبرنگاران و در پاسخ به سؤال خبرنگار "فارس" مبنی بر اینکه با توجه به تأکید شما مبنی بر شنیده شدن همه صداهای مخالف نظرتان درباره برخورد اصلاح‌طلبان با الهه راستگو و اخراج وی از حزب کار اظهار داشت: «فرقی نمی‌کند و باید فضای گفت‌وگو ایجاد شود، از این رو کسانی که نمایندگی دستگاه های مختلف را برعهده دارند باید بتوانند صحبت کنند. اگر با ایشان نیز برخوردی صورت گرفته باشد این امر غلط است.» 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۵۵:۳۴

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۵۵:۳۶

الهه راستگو

خلاصه زندگی نامه

 الهه راستگو، از اعضای اصلاح طلب چهارمین دوره شورای اسلامی شهر تهران که در جریان انتخاب شهردار در شهریور سال 1392 با تک رای خود به نفع رقیب، باعث خشم اصلاح طلبان تندرو و اخراجش از حزب اسلامی کار شد. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع