احمد بن محمد تبریزی، از نسب و زندگیش اطلاع چندانی در دست نیست. وی را مؤلف "تاریخ النوادر" و سراینده "شهنشاه نامه" یا "شاهنشاه نامه" هجده هزار بیتی معرفی کرده اند. از "تاریخ النوادر" که در "کشف الظنون" به تبریزی منسوب است، اطلاعات زیادی در منابع نیامده است. تاریخ درگذشت وی مشخص نیست. 
شهنشاه نامه که به منظومه "احمدی" نیز معروف بوده است، شامل تاریخ از عهد "یافث بن نوح" تا پایان عهد "سلطان ابوسعید بهادرخان" است. تبریزی در این منظومه نسل مغولان را به "یافث" پسر "نوح" می رساند و جانشینان او را یک به یک نام می برد تا به "داستان تموجین و خاتون او" می رسد که طولانیترین بخش منظومه است و منظور از تموجین یا تموچین، چنگیز خان می باشد. منظومه با ذکر تاریخِ "اوگتای"، "تولی" و "جلال الدین خوارزمشاه" ادامه می یابد و به "هولاکو" و جانشینان او می رسد و به "سلطان ابوسعید بهادرخان" ختم می شود. شهنشاه نامه ظاهراً به دستور "سلطان ابوسعید بهادرخان" سروده شده و نظم آن هشت سال به طول انجامیده و در سال 738 پایان یافته است. تبریزی در پایان منظومه در باره مدت تألیف و سال اتمام کارش اشعاری سروده است. سبک شهنشاه نامه منظومه شهنشاه نامه در بحر متقارب و به سبک شاهنامه فردوسی بوده است. این اثر از لحاظ فن شعری و اعتبار تاریخی ارزش چندانی ندارد، لیکن می توان اطلاعات مفیدی در باره اوضاع سیاسی و اجتماعی قرن هشتم از آن استخراج کرد. نسخه ای از این منظومه با عنوان "چنگیزنامه منظومات احمدی" در مجموعه ای در کتابخانه موزه بریتانیا با تاریخ 14 رجب 800 محفوظ بوده است. 
تاریخ درگذشت احمد بن محمد تبریزی مشخص نیست. 

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۳۰ ۰۰:۰۰:۰۰

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۳۰ ۰۰:۰۰:۰۰

احمد بن محمد تبریزی

خلاصه زندگی نامه

 احمد بن محمد تبریزی، مورخ و شاعر نیمه اول قرن هشتم بود. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع