ابوالفضل حاجی‌حیدری در سال 1319، در تهران در منطقه باغ فردوس بین چهارراه مولوی و بازارچه سعادت متولد شد. مادرش خانه دار و پدرش "حاج محمود حیدری" در بازار حضرتی نزدیک چهارراه مولوی به کار خواروبار فروشی مشغول بود.  خود وی در روایتی کوتاه از آن دوران می گوید: «...پس از آزادی از زندان طاغوت، به جهت هماهنگی در نام خانوادگی اخوان در شناسنامه‌ها که بعضی حیدری بود و بعضی حاجی حیدری ناچار اقدام کردم و نام خانوادگی اخوان و خودم در شناسنامه ها شد حاجی حیدری.»  در نوجوانی به دلیل قرابت خانوادگی با مرحوم حبیب الله عسگراولادی وارد فعالیتهای اجتماعی و سیاسی شده و به عضویت در هیئت مؤید درآمد. بعدهااز هیئت مؤید به مؤتلفه اسلامی رفت و با هدایت شخصیت‌هایی همچون شهیدان آیت الله دکتر بهشتی و آیت الله مطهری نهضت امام خمینی را با فعالیت‌های سیاسی همچون چاپ و توزیع اعلامیه یاری کرد.  با تأسیس شاخه مسلحانه مؤتلفه اسلامی از اعضای شاخص آن شد و پس از اعدام انقلابی حسنعلی منصور در تاریخ 20 بهمن‌ماه سال 1343 دستگیر شده و به حبس ابد محکوم شد. به دنبال اوج گیری مبارزات انقلابی مردم مسلمان در سال 1355، بعد از 13 سال تحمل زندان آزاده شده و به ادامه مبارزه پرداخت. مرحوم حیدری در جریان پیروزی انقلاب از عناصر اصلی سازماندهی راهپیمایی‌های بزرگ و نیز شکل‌گیری کمیته استقبال از امام(ره) و بعدها در جریان مدیریت مدرسه علوی و رفاه در روزهای نخستین انقلاب بود. از ابتدای تشکیل کمیته امداد امام خمینی(ره) با حکم حضرت امام عضو شورای مرکزی کمیته امداد شد و همچنین در مقام سرپرست کمیته امداد امام، عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی، عضو معتمدین امام و رهبری در اصناف و بازار، عضو هیئت امنا و هیئت مدیره صندوق قرض‌الحسنه تاوان صنفی و صندوق قرض‌الحسنه امام (ره) به انقلاب خدمت کرد.   ازدواج و فرزندان مرحوم حیدری بعد از آزادی، از زندان در سال 1355تشکیل خانواده داده و صاحب 2 فرزند شد.  
حاجی حیدری تحصیلات خود را در تهران و از سن 6 سالگی در مدرسه محمدی در خیابان ری محله امامزاده یحیی (ع) نزدیک مسجد قنبر علی‌خان آغاز کرد.در سن 12 سالگی، بعد از دریافت گواهی‌نامه ششم ابتدایی به علت مشکلات اقتصادی که برای پدرش پیش آمد، به ناچار و درحالی‌که به ادامه تحصیل علاقه فراوانی داشت وارد بازار کار شد و ترک تحصیل نمود تا بتواند از لحاظ اقتصادی به خانواده کمک نماید. او سال‌ها بعد زمانی که به علت فعالیت‌های سیاسی دستگیرشده و به زندان قصر منتقل شد توانست به تحصیلات خود ادامه داده و موفق به دریافت دیپلم ریاضی شود. او در زندان زبان انگلیسی و عربی را نیز آموخت. 
فعالیت تشکیلاتی و نظام یافته سیاسی – اجتماعی‌ وی همزمان با آغاز کار و فعالیت‌های هیئت‌های موتلفه اسلامی بود؛ اما پیش از آن به جهت قرابت با مبارزین انقلابی چون مرحوم حبیب الله عسگراولادی، با مسجد امین‌الدوله آشنایی پیدا کرد. افرادی از جمله مرحوم حاج شیخ محمد زاهد و مرحوم آیت‌ الله حق‌شناس، اداره این مسجد را بر عهده داشتند.  مسجد امین‌الدوله، از مساجد فعال آن روز در منطقه بازار در زمینه مسائل سیاسی و اجتماعی بود. به تعبیر دیگر می‌توان گفت که مرحوم حیدری، کار سیاسی – اجتماعی خود را حدوداً از سن 13 – 14 سالگی و از همان ایامی که وارد بازار شده و با محیط و فضای مسجد امین‌الدوله آشنا شد، آغاز کرد، برنامه‌های آموزشی و ارتباطاتی که با افرادی همچون مرحوم عسگراولادی و حبیب الله شفیق داشت در این امر بی‌تأثیر نبود.  مرحوم حیدری در روایت آن دوران می‌گوید: «...در مسجد امین‌الدوله، جلسات هفتگی داشتیم. آن روزها فرهنگ تعلیم و تربیت، بیشتر از طریق همین جلساتی که در مساجد و دیگر مکان‌ها برگزار می‌شد، به جامعه تزریق می‌شد. در کنار مسجد امین‌الدوله، برادرانی که یک مقدار بینش اجتماعی داشتند و در مسائل اجتماعی بی‌‌تفاوت نبودند و احساس وظیفه می‌کردند، گرد هم جمع شدند و جلسات هفتگی را بنا گذاشتند...»  
جلسات هفتگی مسجد امین‌الدوله با حضور افراد زیادی برگزار می‌شد و اداره این جلسات بر عهده حبیب الله عسگراولادی و حبیب الله شفیق بود. در همان اوائل کار، برای نام‌گذاری این هیئت و جلسات با توسل به یکی از آیات قرآن نام مؤید را برای این جلسات انتخاب شد.  در ابتدا جلسات حول محور مسائل آموزشی اداره می‌شد ولی از سال 1338 و 39 حضور یک سخنران از خارج مجموعه ضروری به نظر رسید. به دنبال مشورت با آیت الله حق‌شناس، شهید بهشتی که به دلیل فعالیت‌های سیاسی از سوی ساواک به قم و سپس به تهران تبعیدشده به هیئت مؤید معرفی شد. هم زمان با شروع فعالیت حزب موتلفه و رحلت آیت الله بروجردی، بحث تقلید در مجموعه هیئت مؤید مطرح شد. با توجه به شرایط روز، این سؤال که در مورد مسائل شرعی به چه کسی باید مراجعه شود مطرح شد. تا اینکه به وسیله حضرت آیت‌الله حق‌شناس که از شاگردان حضرت امام به حساب می‌آمد ارتباطات اولیه با حضرت امام برقرار شد.  
مرحوم حیدری از طریق حبیب الله عسگراولادی و حبیب الله شفیق با هیئت‌های موتلفه آشنا شد و هسته اصلی این هیئت شکل گرفت. اعضای شورای روحانیت موتلفه عبارت بودند از افرادی چون شهید بهشتی و شهید مطهری، حاج شیخ احمد مولایی، آیت‌الله انواری و شهید باهنر که جزوات آموزشی تهیه‌شده در حوزه با عنوان "انسان و سرنوشت" به اضافه مقالاتی از بیانات آیت‌الله مطهری و آیت‌الله مصباح یزدی توسط این افراد تدریس می‌شد.  
پس از آن که کابینه اسداللَّه عَلَم، به دستور شاه، پیشنهاد آمریکا مبنی بر اعطای مصونیت قضایی به اتباع آمریکایی را به صورت یک لایحه قانونی در دولت تصویب کرد، این لایحه در نهایت در یک جلسه پر سر و صدای مجلس شورای ملی با نطق موافقین و مخالفین علی‏رغم رأی بالای مخالفان، به تصویب رسید. با تصویب این قانون، مستشاران نظامی آمریکا در ایران از مصونیت‏ها و معافیت‏های قضایی بهره‏مند شدند. این مصوبه که به صورت قانونی، سند اسارت ملت و دولت ایران را به دست آمریکا امضا می‏نمود، در حقیقت، روح و جان انقلاب شاه و آمریکا بود که اینک برملا می‏گردید. تصویب این لایحه در مطبوعات اعلام نشد ولی پس از مدتی که از تصویب آن گذشت، حضرت امام خمینی(ره) از آن مطلع شدند. امام كه از حضور مستشاران نظامى و امنيتى امريكايى، انگليسى و اسرائيلى و عملكرد زیان بار و اسارت آور آن‌ها در كشور اجمالاً آگاهى داشت، چند روز پس از تصويب لايحه كاپيتولاسيون براى نظاميان امريكايى در مجلس شوراى ملى (21 مهر 1343) از ماجرا اطلاع يافت و با مطالعه متن صورت مذاكرات مجلس، به جزئيات آن آگاه شد. خبر تصويب اين لايحه توسط يكى از كارمندان مجلس شوراى ملى كه از علاقه‏مندان به امام بود به اطلاع نزديكان امام رسيد و سپس متن صورت مذاكرات مجلس را براى رؤيت امام مخفيانه به آنان داد. کسی که متن اصلی مصوبات مجلس را برای امام آورد کسی نبود جز ابوالفضل حاجی حیدری. لازم به ذكر است كه از هنگام تصويب لايحه تا وقتی كه مردم از وجود آن آگاه شدند مدتى فاصله افتاد. دولت تا توانست مردم را در بی‌خبری نگه داشت. خبر تصويب لايحه در مجلس سنا مطلقاً منتشر نشد و از انتشار مذاكرات مجلس شوراى ملى نيز جلوگيرى شد. روزنامه رسمى هم كه عين مذاكرات را درج مى‏كند چند روزى به علت (نقص فنى چاپخانه) انتشار نيافت. با آگاهی امام از مفاد این مصوبه، ایشان با درایت و دوراندیشی خاص خود، در سخنرانی رسوا گران‌های، عواقب شوم این لایحه را مطرح ساخته و از دولت خواستند که آن را ملغی نماید. رهبر نهضت در این سخنرانی طوفان‏زا، نفوذ آمریکا را به همه اعلام خطر کردند و فرمودند: "امروز تمام گرفتاری ما از آمریکا و اسراییل است" به دنبال این سخنرانی، اعلامیه امام نیز در تیراژ بسیار زیاد و در سطح گسترده‏ای با شیوه‏ای ابتکاری در یک زمان پخش گردید.  امام در این اعلامیه، تصویب کاپیتولاسیون را اقرار به مستعمره بودن ایران نامیدند و رای ننگین مجلسین را مخالف اسلام و قرآن شمردند. این سخنرانی امام در چهارم آبان 1343 و نیز صدور اعلامیه توسط آن حضرت، به رژیم بسیار گران آمد و پس از چند روز در زمان دولت حسنعلی منصور، حضرت امام را در سیزدهم آبان 1343 به ترکیه تبعید کردند.   
20 بهمن ماه سال 1343، وقتی که حسنعلی منصور نخست وزیر خائن شاه در میدان بهارستان توسط جوانان موتلفه اسلامی، اعدام انقلابی شد؛ آن زمان بود که نام ابوالفضل حاجی حیدری برای بار نخست در عالم سیاست شنیده شد. او آن هنگام 25 ساله بود و پس از بخارایی دومین جوان این جماعت انقلابی بشمار می‌آمد. او آخرین نفری بود که از این جمع دستگیر و پس از محاکمه به حبس ابد محکوم شد. او در جریان اعدام انقلابی منصور از مسئولان تهیه سلاح و شناسایی سوژه که عمدتاً روی سه عنصر " شاه"، "علم" و "منصور" متمرکز بود، می‌باشد. بعد از اعدام انقلابی حسن علی منصور و دستگیری شهیدان بخارایی، نیک نژاد، هرندی، حاج صادق امانی و آقای عراقی و دیگران، مرحوم حیدری عازم خوزستان شد تا از آن طریق به عراق برود، اما در بین راه منصرف شده و به اهواز برگشت. در حین فرار توسط مأموران شهربانی دستگیر و به عنوان متهم ردیف اول حکم حبس ابد برای وی تثبیت شد. مرحوم حیدری به اتفاق، حبیب الله عسگراولادی، امانی و آیت‌الله انواری در قبل از انقلاب نزدیک 13 سال در زندان بود. او در زندان نیز از فعالان مؤتلفه اسلامی بود و از همین رو به اتفاق برخی دیگر از چهره‌های مؤثر همچون عسگراولادی به زندان مشهد تبعید شد؛ اما سرانجام در اثر اوج گرفتن مبارزات در تاریخ 14 بهمن ماه سال 1355 به همراه شهید عراقی و حبیب الله عسگراولادی آزاد شد و بار دیگر به صف مبارزان پیوست.  
پس از پیروزی نهضت اسلامی ایران در سال 1357، یکی از اصلی‌ترین اقداماتی که مرحوم حاجی حیدری دنبال کرد به سامان رساندن وضعیت کمیته امداد امام خمینی(ره) به عنوان یکی از اعضای شورای مرکزی آن بود تا آنجا که در اسفند 1366 که پس از نزدیک به یک دهه تلاش، او به اتفاق حبیب الله عسگراولادی، حبیب الله شفیق و سید رضا نیری به محضر امام رسید، آن بزرگوار فرمودند: «کار شما قابل‌تقدیر است. من از شما تشکر می‌کنم... چون در عمل شما اخلاص است. کارتان بسیار با ارزش است. من در مواقع دعا به شما دعا می‌کنم.» 
سرپرست کمیته امداد امام خمینی(ره) معاون خودکفایی کمیته امداد خمینی(ره) معاون پشتیبانی کمیته‌ امداد خمینی(ره) رئیس کمیته مرکزی توسعه صادرات وزارت بازرگانی از مؤسسین حزب مؤتلفه اسلامی عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی عضو ستاد کمیته استقبال عضو هیئت علمی نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران عضو هیئت رئیسه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران عضو معتمدین امام و رهبری در اصناف و بازار عضو هیئت امنا و هیئت مدیره صندوق قرض‌الحسنه تاوان صنفی و صندوق قرض‌الحسنه امام(ره)  
مرحوم حاجی حیدری از جمله 12 مؤسس حزب موتلفه اسلامی بود که پس از کسب مجوز از حضرت امام(ره)، در تلاش برای احیای مجدد این حزب پس از انحلال حزب جمهوری اسلامی برآمد و با ثبت قانونی آن در سال 1369 با کسب مجوز از رهبر فرزانه انقلاب به عنوان یکی از اعضای شاخص حزب به فعالیت پرداخت. او بارها ریاست مجامع عمومی عادی و فوق‌العاده حزب را بر عهده داشت و تا آخرین روز حیاتش نیز جایگاه ویژه‌ای در مراقبت از حزب به عنوان رئیس هسته گزینش و عضو هیئت نظارت حزب عهده‌دار بود. 
پس از رحلت حضرت امام، مرحوم حاجی حیدری از سوی مقام معظم رهبری و با حکم ایشان در شورای مرکزی کمیته امداد امام خمینی(ره) تداوم حضور داشت و به سمت قائم مقام سرپرست این نهاد رسید.    رضایت رهبر معظم انقلاب از عملکرد کمیته امداد عملکرد مرحوم حیدری و دیگر همکارانش مورد رضایت مقام معظم رهبری بود به طوری که در جمع شورای مرکزی آن در تاریخ 12 اسفند ماه سال 1370 فرمودند: «شاید بشود گفت کمیته‌ امداد یک دستگاه نمونه است... این حاکى از حسن‌ نیت و سلامت کار شما برادران عزیز است؛ که البته جز این هم انتظارى نیست. آقایانى که سال‌هاى متمادى است که من آن‌ها را در خط درست و راه خدا شناخته‌ام و کارشان را از نزدیک دیده‌ام، طبعاً همین انتظار هم از آنها هست. خداوند ان‌شاءالله به شماها توفیق بدهد و بتوانید هرچه بیشتر کار را پیش ببرید... بنده از اینکه کمیته‌ امداد هست و این‌طور خوب کار مى‌کند و در رأسش شما آقایانى هستید که بحمداللَّه همیشه در همین فکرها و در همین کارها و در همین راه‌ها بوده‌اید، حقیقتاً خوشحالم. اثر کار هم پیداست؛ اگر شماها نبودید، لابد معلوم نبود که این‌طور بشود؛ بحمداللَّه حالا خیلى خوب است.»  
هیئت‌های مذهبی در سالهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی یکی از کانونهای مهم مردمی برای مبارزه بود که با هدف مجالس عزای اهل بیت(ع) برگزار می‏شد و به دلیل ارتباط و تبعیت از مرجعیت و به ویژه امام خمینی(ره)، افراد متدین انقلابی که دل در گروی اسلام داشتند توانستند با هدایتهای مراجع و خط و مشی امام (ره) نقش ویژه‏ای را در تاریخ انقلاب ایفا کنند. هیئت‌های مذهبی آن چنان تأثیری در فضای سیاسی قبل از انقلاب داشت که رژیم ستم شاهی مجبور شده بود که یا هیئت‌ها را تعطیل کند و یا در سخنرانیها حتی از اهداف قیام سیدالشهدا(ع) سخنی به میان نیاید. مرحوم حاجی حیدری از اعضای مؤسس هیئت‌های مؤتلفه اسلامی که سالها بعد به حزب مؤتلفه اسلامی تغییر نام داد از اعضای فعال هیئت‌های مذهبی به خصوص هیئت انصار الحسین تهران بود و فعالیتهای مؤثر سیاسی مذهبی در پیروزی انقلاب داشت و طعم زندان رژیم ستم شاهی را چشیده بود. او درباره نقش هیئت‌های مذهبی در پیروزی انقلاب اسلامی می‏گوید: «در زمان طاغوت تلاش نظام و رژیم شاهنشاهی این بود که حتی‌الامکان به خاطر فریب مردم بتواند پایگاههای مذهبی و اعتقادی را هم در اختیار بگیرد؛ بنابراین عناوین مختلف که از طریق سازمان اوقاف در اختیار شاه بود مجالسی را با این عنوان عزاداری برگزار می‏‏ کرد و در این محافل و مراسم گویندگان خاصی را به منبر می فرستادند و مطالبی بیان می کردند که در جهت حفظ و حراست نظام طاغوت بود. در مقابل نیز هیئت‌ها و جلساتی بودند که پیرو فقه و فقاهت بودند و تلاششان این بود هم در بینش اسلامی و هم اعتقاد اسلامی جامعه فعالیت کنند و نهضت حسینی را به صورت صحیح و پسندیده بر اساس مکتب حفظ و نگهداری کنند.» حاجی حیدری در خصوص نظر مراجع و علما در زمان قبل از پیروزی انقلاب در مورد برگزاری هیئت‌های مذهبی می‏گوید: «مراجع و علما اعتقادشان بر این بود که مجالس عزاداری و سخنرانی در بیان حقیقتها و مسائل اعتقادی تلاش و فعالیت کنند. این حرکت به ویژه در زمانی که حضرت امام(ره) در آن ایام که بحث مرجعیت ایشان بود و نهضت شکل گرفت و فعال شد ضرورت آن بیشتر شد، یعنی هیئت‌ها و مجالس عزاداری که به نام امام حسین(ع) تشکیل می شدند و می توانستند اثرگذار باشند، فضای این هیئت‌ها را بر هم بزنند.» وی در خصوص فعالیتهای رژیم شاهنشاهی برای مقابله با هیئت‌های عزاداری می‌گوید: «از سخنوران تعهد گرفته بودند که حتی روی منبر بحثی از قیام عاشورا نکنند، زیرا میدیدند که این نهضت تا چه اندازهای در بطن جامعه و بین مردم ریشه دوانده و آثار بسیاری این حرکت در مسائل جامعه داشته است. همه تلاش رژیم ستم شاهی این بود که همه مراسمهای عزاداری را نیز در اختیار خود بگیرند، به حمدالله با هدایتها و ارشادات روحانیت مبارز آن روز و با هدایتهایی که امام(ره) می فرمودند اداره مجالس، نظام پیدا کرد، یعنی در بازار تهران که الآن هم رسم است در عاشورا و تاسوعا و چنین مناسبت هایی دسته عزاداری راه می انداختند به خصوص در محیط بازار و این مراسم به عنوان عزاداری با اشعار انقلابی همراه بود که انتقال‌ دهنده مسائل به جامعه بود که پشتیبانی صحیح از اسلام به رهبری مرجعیت شکل گیرد. دستگاه امنیتی حتی برخی مداحان را تحت نظر داشت تا شعرهایی که آن‌ها در این مراسم می خوانند باید بر اساس دستورالعملهایی که صادر می کردند باشد. امام خمینی(ره) با توجه به فشارهایی که برای مداحها و سخنرانان هیئت‌ها بود ارتباط مناسب را توسط عزیزان مختلف برقرار کردند و در آن روزها چند هیئت مختلف بود که فعال بود و با ارتباطاتی که برقرار شد تا حتی آهنگ شعر و مدیحه سرایی بر اساس نظر امام (ره) به افشای یک سری واقعیتها و نیازهای اجتماعی تغییر ماهوی داد و بسیار مؤثر بود. امام (ره) را در سال 42 دستگاه های امنیتی و شهربانی و نیروهای نظامی و انتظامی محدودیتهای وافری را به وجود آورده بودند تا وسیله نقلی های به تهران نیاید تا امام(ره)  دستگیر و به تهران منتقل شود.» مرحوم حاجی حیدری درباره هیئت‌های مذهبی که نقش پر رنگ تری داشتند گفت: «اگر بخواهیم از هیئت‌های مذهبی بگوییم که کار سیاسی می‏ کردند هیئت‌های مختلفی حضور داشتند و از همه فعالتر هیئت‌های موتلفه اسلامی بود، اگر هیئت‌های معمولی را بگوییم مانند هیئت انصار الحسین (ع) و فاطمیه و هیئت قنات آبادیها که برای حاج اکبر ناظم بود. هیئت‌های که در خدمت مرجعیت بودند و تلاش می‏ کردند و ارتباط مستقیم داشتند و مسائل را از مراجع به مردم منتقل می‏ کردند هیئت‌های موتلفه اسلامی بود. هیئت‌های موتلفه امروز نیز در همین جهت در خدمت امامت و ولایت قدم بر می‏ دارند و خدمت می‏ کنند.» عضو هیئت مؤسس هیئت‌های موتلفه اسلامی در خصوص نقش این هیئت‌ها و ارتباطشان با امام(ره) می‏ گوید: «هیئت‌های موتلفه اسلامی متشکل از سه گروه بودند، این‌ها بعد از مرجعیت امام(ره) در خدمت ایشان بودند، در زمینه مرجعیت حضرت امام تلاش فراوانی داشتند و نظرات امام(ره) در مسائل اجتماعی را به مردم منتقل کرده و اعلامیه ‏های امام را توزیع و چاپ می ‏کردند. موتلفه‏ ایها در سطوح مختلف جامعه بودند و به همین دلیل امکانات و حوادث مختلف اجتماعی را بدون هدر رفتن زمان به امام(ره) انتقال می ‏دادند. نکاتی را که امام(ره) می ‏خواست به جامعه برساند را نیز مؤتلفه اسلامی تلاش بسیاری انجام می‏ داد. در زمینه مصوبه کاپیتولاسیون که تلاش رژیم شاهنشاهی این بود که در پوشش زیادی این مصوبه را در مجلس آن روز تصویب کردند اما وقتی مؤتلفه از این مصوبه خبردار شد شبانه آن را به قم انتقال داد و قم که تحت فشار و پوشش امنیتی بود این اعلامیه را شبانه به حضرت امام(ره) دادند همین هیئت‌های موتلفه بردند و حتی با وجود فشارهایی که بود اعلامیه امام را چاپ کردند و در یک شب در سراسر تهران و کشور توزیع کردند.»  
عصر روز 5 شنبه، 1 اسفند ماه سال 1392، ابوالفضل حاجی حیدری، بعد از یک دوره بیماری در بیمارستان پارس تهران دارفانی وداع گفت و پیکر وی فردای آن روز بعد از تشییع از مقابل یادمان شهدای 72 تن واقع در میدان بهارستان (سرچشمه)، در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.  
حزب مؤتلفه اسلامی طی اطلاعیه‌ای درگذشت ابوالفضل حاجی حیدری را تسلیت گفت. متن کامل این اطلاعیه به شرح زیر است: مجاهد نستوه و مبارز ضد کاپیتولاسیون آمریکایی شاه و یار محرومان حاج ابوالفضل حاجی حیدری که عمر پر برکت خویش را در خدمت انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) گذراند، در تاریخ اول اسفند ماه 1392 به یاران شهیدش عراقی، امانی، بخارایی، نیک نژاد، صفار هرندی و لاجوردی پیوست. وی که از سال 1341 در جهاد فی سبیل الله در کنار دایی بزرگوارش مرحوم حبیب‌ الله عسگراولادی، 13 سال زندان طاغوت را با استقامت و شجاعت تحمل کرد‌، پس از پیروزی انقلاب در همه صحنه‌ها حضور جدی و فعال داشت. وی عضو شورای مرکزی کمیته امداد امام خمینی(ره) و رئیس این شورا، عضو مؤسس و شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی و رئیس هیئت‌مدیره موسسه فرهنگی شهدای مؤتلفه اسلامی بود و در خدمت به محرومین جامعه خدماتی کم نظیر انجام داد. حزب مؤتلفه اسلامی رحلت این مجاهد صادق را به محضر ولی امر مسلمین حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای و ملت بزرگ ایران و خانواده محترم حاجی حیدری، هم رزمان و یارانش تسلیت عرض می‌نماید.  
در پی درگذشت ابوالفضل حاجی حیدری، پیامهای تسلیت جداگانه ای از سوی رهبر معظم انقلاب و دیگر مسئولین کشور صادر شد:   پیام تسلیت رهبر انقلاب به مناسبت درگذشت مرحوم حاجی حیدری حضرت آیت الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، در پیامی درگذشت مرحوم حاجی حیدری را تسلیت گفتند. متن پیام رهبر معظم انقلاب به این شرح است: بسم الله الرحمن الرحیم درگذشت مجاهد صادق و صابر مرحوم آقای حاج ابوالفضل حاجی حیدری رحمة الله علیه را به خانواده‌ مکرّم و همه‌ بازماندگان و نیز به دوستان و همرزمان این مبارز دیرین و رنج آزموده تسلیت میگویم و علوّ درجات ایشان را از خداوند متعال مسألت می کنم. سیّد علی خامنه‌ای 4/ اسفند/ 1392   پیام تسلیت رییس مجلس شورای اسلامی علی لاریجانی، رییس وقت مجلس شورای اسلامی، در پیامی در گذشت مرحوم ابوالفضل حاجی حیدری را تسلیت گفت. متن پیام به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم درگذشت یار خدوم و با سابقه انقلاب و نظام مرحوم جناب آقای ابوالفضل حاجی حیدری موجب تاسف و تاثر گردید.آن مرحوم پیش از انقلاب به سمت مبارزین علیه حکومت ستم شاهی پیوست و به همراه برخی دوستان به عنوان اعضای هیات موسس شورای مرکزی حزب موتلفه را تشکیل دادند و پس از آن مدتی نیز ریاست شورای مرکزی کمیته امداد امام خمینی (ره) را عهده دار بودند که همه این ها منشا خدمات فراوان به نظام جمهوری اسلامی می باشد. اینجانب از سوی خود و نمایندگان مجلس شورای اسلامی ضمن عرض تسلیت درگذشت مرحوم ابوالفضل حاجی حیدری به دوستان، آشنایان و همچنین خانواده محترم آن مرحوم برای روح بلند ایشان رحمت و مغفرت و برای بازماندگان صبر و اجر از درگاه خداوند متعادل مسئلت می کنم. علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی   پیام تسلیت یادگار امام در پی درگذشت ابوالفضل حاجی حیدری حجت الاسلام سید حسن خمینی یادگار گرامی حضرت امام در پی درگذشت ابوالفضل حاجی حیدری پیام تسلیتی صادر کرد. متن پیام به این شرح است: بسمه تعالی در گذشت مرحوم مغفور برادر عزیز جناب آقای ابوالفضل حاجی حیدری موجب تاسف و تاثر گردید. زحمات و سختی های مختلفی که آن مرحوم در طول دوران ستم شاهی متقبل گردید و دوره طولانی زندان در آن روزگار، بی شک توشه گران سنگی برای وی خواهد بود. مرحوم حاجی حیدری از امنا با‌سلامت و وکلای با صداقت امام راحل عظیم الشان(س) بود، که پس از انقلاب عمر خویش را در خدمت به محرومان و مستضعفان سپری نمود. اینجانب با عرض تسلیت درگذشت ایشان به خانواده محترم و فرزندان و برادران گرامی‌شان و همچنین دوستان ایشان در کمیته امداد امام خمینی(س) از خدای سبحان برای آن مرحوم حشر اولیا و صالحین مسئلت دارم. سید حسن خمینی 1/اسفند/92  
در واپسین روزهای حیات مرحوم حاجی حیدری، تعدادی از اعضای تحریریه هفته‌نامه آدینه تهران ضمن عیادت از ایشان، با برادر وی، "مجید حاجی حیدری" هم صحبت شدند.  وی در رابطه با ولایت‌مداری ابوالفضل حاجی حیدری و خدماتی که ایشان به انقلاب کردند گفت: «ابوالفضل حاجی حیدری در سن 20 یا 21 سالگی وارد نهضت اسلامی و در زمره یاران امام خمینی(ره) قرار گرفت. کارنامه فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی حاج ابوالفضل نشان می‌دهد که ایشان همواره مطیع ولایت فقیه بودند. امام راحل هم به ایشان علاقمند بودند... طولانی‌ترین زندانی سیاسی- مذهبی مرحوم عسگراولادی و حاجی حیدری بودند. تا امروز سر سوزنی از پایبندی به ارزش‌ها و ولایت مداری ایشان کم نشد. ایشان با تمام وجود بهترین دوران زندگی خود را برای اسلام و انقلاب گذاشتند ...»  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۲:۴۱

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۱۲:۴۳

ابوالفضل حاجی حیدری

خلاصه زندگی نامه

 ابوالفضل حاجی حیدری، از اعضای مؤسس حزب مؤتلفه اسلامی و شورای مرکزی این جمعیت که در مبارزات ضد کاپیتولاسیون آمریکایی شاه و اعدام انقلابی حسنعلی منصور نقشی مؤثر داشت. وی بعد از پیروزی انقلاب از اعضای شورای مرکزی کمیته امداد امام خمینی(ره) بود و تا زمان درگذشت ریاست شورای مرکزی این کمیته را برعهده داشت. 

درخت واره
ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع