ابوالفضل جلیلی کارگردان و فیلم نامه نویس ایرانی در سال 1336 در شهرستان ساوه به دنیا آمد. جليلی برای ادامه کارهای هنری و سینمایی خود علاقه‌ای به تحصيل در دانشكده هنرهای دراماتيك و دانشكده تلويزيون و سينما احساس نكرد و با رها كردن هر دو دانشكده از هر فرصت و امكانی استفاده كرد تا فيلم‌هايش را بسازد. 
جلیلی از سال 1359 با ساختنِ فيلم مستند كارش را در تلويزيون آغاز كرد و در 1363 با فيلم تلويزيونی«ميلاد» به سينمای حرفه‌ای راه يافت. او قبل از ميلاد حدود 20 فيلم كوتاه مستند و داستانی ساخته بود كه هيچ كدام اهميت ويژه‌ای نيافته بودند. موضوع اغلب اين فيلم‌ها كودكان و نوجوانان بودند، و رنج و مشقت و مرارت‌های آن‌ها را گزارش می‏كردند. فیلم های دیگر او در این راستا عبارتند از؛ مثل خانه (1358)، ديداری با بچه‌های زلزله زده (1359)، ديداری با بچه‌های جنگ‌زده (1360) و ... 
دومين فيلم سينمايی او با نام بهار جايزه ويژه هيئت داوران چهارمين جشنواره فيلم فجر را كسب كرد.جلیلی با فیلم گال (1367) گام بلندی به جلو برداشت. او گال را در شرايطی ساخت كه معتقد بود هر فيلم‌ساز بايد فيلمی را بسازد كه بتواند با فضای آن ارتباط برقرار كند. موضوع فيلم درباره زندگی نوجوانان بزه‌كار در دارالتأديب بود كه در آن سال و زمانه مشابه آن در سينما ساخته نشده بود.او اين فيلم‌ها و فيلم‌های بعدی‏اش را با كودكان و نوجوانان و بازيگران غيرحرفه‌ای ساخت و به همين لحاظ قائل به برقراری رابطه عميق با «نابازيگران» است تا بتواند استعدادهای نهفته آن‌ها را در موقع فيلم‌برداری كشف كند. جليلی پس از گال فيلم رقص خاك را در شرايطی ساخت كه سينمای ايران تحت تأثير موفقيت‌های بين‌المللی دونده (امير نادري، 1364) بود. بدين سان جليلی با رقص خاك در مسيری گام نهاد كه او را به جشنواره‌های خارجی رساند. در چنين وضعی دِت يعنی دختر (1372) برنده جوايزی از جشنواره‌‌های ونيز (ايتاليا) و نانت (فرانسه، 1374) شد. 
جليلی اعتقاد داشت سينمای خاص خودش را بنا نهاده كه در آن داستان به شكل كلاسيك و از آغاز تا پايان به روال خطي و با فراز و فرود روايت نمی‏شود.اومیگويد خودش بدون استفاده از تجربه‌های ديگران و بدون استاد و راهنما و رفتن به‌ دانشگاه به سينمای مورد نظرش رسيده است. جليلی در گال و يك داستان واقعی ماجراهايی را در فيلمش به تصوير كشيده است كه به خلاف داستان‌پردازی كلاسيك، شرايط و زمينه وقوع آن‌ها از پيش مشخص نيست. خود او اين را يك امتياز می‏داند، و معتقد است كه فضای فيلمش را به فضای فيلم‌های مستند نزديك می‏كند.جليلی می‏گويد مناسب‌ترين واژه برای سينمای مورد نظر او «گرافيك سينمايی» است؛ يعنی «به موجزترين، كوتاه‌ترين، ساده‌ترين و بي‌پيرايه‌ و ادا و اصول‌ترين» شكل مسائلش را مطرح می‏كند: «من دنبال قالبی متعالی با كاستن از حشو و زوايد هستم.» با وجود اين پاره‌ای از فيلم‌های او مثل يك داستان واقعی و دان زمانی بسيار طولانی و ملال‌آور دارند. خودش گفته است: من به يك زبان تصويری علاقه‌مندم، ديالوگ را دوست ندارم و ضدديالوگ هستم، و البته شايد به اين علت كه بلد نيستم ديالوگ بنويسم و به همين علت سينمايم خشك به نظر می‏آيد، چون از شيرينی‏های معمول سينما دور است. واقعيت اين است كه سينمای جليلی سينمای ساده و بدون پرداختِ دقيق بصری است كه فقط گاهی صحنه و اجزای فكر شده و دقيقی دارد و به همين دليل كمتر با اقبالِ مخاطب مواجه می‏شود.جليلی در دلبران هم به همين شيوه عمل كرده است، و آن طور كه خودش می‏گويد سر صحنه فيلم‌نامه و دكوپاژِ مشخصي ندارد. فقط يك خط قصه را در ذهن دارد، مرور می‏كند و چيزهای تازه‌ای به آن می‏افزايد؛ چيزهايی مثل شرح صحنه و ورود و خروج آدم‌ها و يك دو خاطره كه در ذهن دارد. «فقط خودم می‏فهمم كه چه بايد بكنم و چه طوری بايد اين خاطره‌ها را وسط آن ورود و خروج بگذارم؛ يعنی خودم هم نمی‏دانم، همان جا سر صحنه پيدا می‏كنم.» 
کارگردانی:شطرنج (1388 در دست ساخت ) مسیر معکوس (1387) حافظ (1385) گل یا پوچ (1384) ابجد (1381) دلبران (1379) قصه‌های کیش ،اپیزود دوم (1377) دان (1376) یک داستان واقعی (1374) دت یعنی دختر (1372) رقص خاک (1370) درنا (نیمه‌تمام) گال (1365) بهار (1364) میلاد(1362)فیلمنامه نویسی :حافظ (1385) گل یا پوچ (1384) ابجد (1381) دلبران (1379) قصه‌های کیش (اپیزود دوم) (1377) دان (1376) یک داستان واقعی (1374) دت یعنی دختر (1372) رقص خاک (1370) اُ - منفی (1368) گال (1365) بهار (1364) میلاد (1362) 
برنده لوح زرین جایزه ویژه هیات داوران در چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) برای فیلم بهار – 1364انتخاب فیلم گال به‌عنوان سومین فیلم سال در چهارمین دوره منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترین‌های سال) - سال 1368جایزه بزرگ بهترین فیلم در جشنواره فیلم سه قاره نانت، فرانسه، 1996 به فیلم یک داستان واقعیبرنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم رم برای فیلم حافظ – 2007 
ابوالفضل جلیلی چندی پیش در مصاحبه با شفقنا اظهار داشت علاقه دارد در مورد علامه طباطبایی فیلم بسازد. او که فیلم هایش تاکنون در ایران مجوز اکران نگرفته است در این مصاحبه گفت: من سالهای زیادی عاشق و شیفته شخصیت علامه طباطبایی بوده ام و اگر نتوانستم دراین سالها فیلمی درباره ایشان بسازم حتما لیاقت آن را نداشته ام.  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۰۷:۵۸

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۰۷:۵۹

ابوالفضل جلیلی

خلاصه زندگی نامه

ابو الفضل جلیلی کارگردان و فیلم نامه نویس. وی در سال 1359 با ساختن فيلم مستند كارش را در تلويزيون آغاز كرد و در سال 1367 با فیلم گال ، گام بلندی به جلو برداشت .وی که تاکنون فیلم هایش در ایران مجوز اکران نگرفته است معتقد بودسينمای خاص خودش را بنا نهاده.          

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع