مرجع عالیقدر آیت ‌الله‌العظمی حاج سید محمد عزالدین حسینی موسوی مجتهد زنجانی، در سال 1300 ش، در شهر زنجان و در بیت علم و فقاهت دیده به جهان گشود. نماز جمعه زنجان در سال‌های متمادی به وسیله اجداد او اقامه می‌شد. وی درخانواده ای عالم و مذهبی متولد شد به همین دلیل تحصیلات حوزوی را فرا گرفت و برای فرا گرفتن علوم از اساتید برجسته به نجف، قم، رفت. پس از اتمام تحصیلات حوزوی به کار تدریس پرداخت و شاگردان بسیاری را تربیت کرد. در زمان قبل از انقلاب نزدیکی خاصی با امام (ره) داشت و از مبارزین آن دوران محسوب می‏شد. در جریان این مبارزات و در یکی از سخنرانی های خود علیه رژیم پهلوی به صراحت نام امام را به کار می برد و همین امر سبب تبعید وی به مشهد شد. آیت الله زنجانی تا پایان عمر شریفشان در مشهد سکونت داشتند و به تدریس علوم حوزوی و تالیف کتب ارزشمند پرداختند. 
 جد اعلای آیت الله زنجانی، سید محمد مجتهد سردانی از مجتهدین بنام زنجان در عصر خود بود. عبدالله میرزا ( پسر فتحعلی شاه و حاکم زنجان) که شیفته و مرید سید محمد مجتهد شده بود، مسجد سید زنجان را برای اقامه نماز جمعه و جماعت به امامت وی بنا کرد. پدر او میرزا محمود حسینی زنجانی از علمای برجسته ایران و نماینده زنجان در مجلس موسسان بود. پسردائی‌های پدرش سید رضا زنجانی و سید ابوالفضل زنجانی نیز از روحانیون برجسته و اعضای عالی رتبه جبهه ملی ایران بودند و پسرعمه پدرش عبدالکریم زنجانی از مبلغان اتحاد اسلامبه شمار می‏رفت و سالها در حرم علی بن ابی‌طالب نماز جماعت برگزار می‌کرد. 
تحصیل در زنجانوی نخست تحت تربیت پدرش میرزا محمود حسینی، امام جمعهٔ زنجان، مدارج علمی را طی کرد و همزمان به تحصیلات کلاسیک و فراگیری زبان فرانسه نزد میرزا مهدی خان وزیری پرداخت. وی دوران مقدمات، سطح و مقداری از درس خارج را در حوزه زنجان و نزد اساتیدی برجسته ای گذراند.اساتید ایشان در زنجانعلی رفاه سید رضا جوقینیشیخ یحیی مدرسی شیخ مختارلنکرانیسید عبدالصمد غزالیآیت الله سید احمد مجتهدیسید مجتبی موسوی انگورانیآیت الله حسین دین‌محمدی زنجانیآیت الله عبدالکریم خوئینی زنجانیآیت الله میرزا محمود حسینی زنجانی تحصیل در قم آیت الله زنجانی، سپس در سن بیست سالگی به حوزه علمیه  قم عزیمت كردند و در شهرعلم و فقاهت قم، در فقه و اصول در محضر آیات عظام بهره بردند. اساتید برجسته ایشان در قم مرحوم علامه طباطبایی (ره) آیت الله شیخ مهدی مازندرانی (ره)  آیت الله العظمی سید احمد خوانساری (ره)  آیت الله العظمی سید صدرالدین صدر(ره) آیت الله العظمی حضرت امام خمینی (ره)  علامه سیدمحمد حسین طباطبایی تبریزی(ره) آیت الله العظمی سید محمد حجت كوه كمری (ره)  آیت الله العظمی میرزا رضی زنوزی تبریزی (ره) آیت الله العظمی سید حسین طباطبایی بروجردی (ره) علامه طباطبائی اینگونه از او یاد می‌کند: «مقام علمی حاج سید عزالدین برای مردم مجهول است، ایشان بسیار زحمت کشیده و دارای مراتب عالی علمی هستند.»   تحصیل در نجف آیت الله زنجانی جهت استفاده از حوزه درسی بزرگان حوزه مقدسه نجف مدت كوتاهی نیز به این حوزه مشرف شد. در حالیکه خود از مجتهدین مطرح حوزه علمیه بود، ماه‌ها در مجلس درس اساتید برجسته حاضر شد و از آنها بهره گرفت. اما پس از چندی به علت بیماری پدر مجبور به ترک نجف و بازگشت به ایران شد. سید محسن حکیم به حسینی احترام بسیاری می‌گذاشت و جایگاه علمی بالایی برای او قائل بود.  آیت الله العظمی حسینی زنجانی در بین اساتید فقه و اصول خود بیش از همه از مشرب فقهی حضرت آیت الله العظمی حجت کوه کمری (ره) متاثر شد و همانند استادشان در جمع بین روایات متعارض تبحر و برجستگی خاصی داشت. همچنین جزء خصیصین و دوستان نزدیك آیت الله العظمی غروی اصفهانی محسوب می شدند به طوری كه ما بین این دو بزرگوار نامه هایی در سیر و سلوك مبادله شده است.   اساتید برجسته ایشان در نجف  آیت الله العظمی سید محسن حكیم (ره)  آیت الله العظمی سید ابوالقاسم خویی (ره)  آیت الله العظمی سید عبدالهادی شیرازی (ره) آیت الله العظمی حاج شیخ محمد حسین غروی اصفهانی (كمپانی) (ره)  
پس از درگذشت پدر، آیت‏الله زنجانی ناگزیر به زنجان بازگشتند که در این زمان قیام 15 خرداد سال 1342 رخ داد. در سال 1342 حسینی زنجانی که از محبوب‌ترین شاگردان حضرت امام خمینی (ره) بود، به صف مخالفان حکومت پهلوی پیوست. آیت الله زنجانی  جز اولین کسانی بود که حضرت امام خمینی (ره) و اهداف  ایشان را به مردم زنجان معرفی کردند در تاریخ 17 خرداد 1342 در منبر صراحتا از حضرت امام خمینی (ره) نام مي¬بردند و به ترويج مرجعيت ایشان مي-پرداختند و سخنراني¬های تندی بر عليه دستگاه حاكمه و قوانين طاغوتی ايراد مي¬كردند كه این اقدامات سبب دستگیری ایشان شد و مدتی در تهران همراه با برخی از علما(از جمله شهيد مطهري، مرحوم محمد تقی فلسفي، مرحوم شيخ حسين لنكراني، شهيد هاشمی نژاد و ديگر بزرگان و روحانيون) زندانی شدند.  پس از آزادی از زندان، در سال 1350 و در پی ایراد سخنرانی شدیدالحنی علیه شاه، به واسطه منوچهر آزمون، رئیس اوقاف وقت، مجبور به ترک زنجان شد و به مشهد رفت. دوران تبعید او در مشهد تا پیروزی انقلاب به درازا کشید. در طول مدت اقامت در مشهد به مبارزات خود ادامه داد و با همکاری نزديك و صمیمانه با علمای اعلام مشهد در حوادث و وقایع مختلف بر علیه رژیم نامشروع ستمشاهی اعلام مواضع می کردند. در تاریخ 26 تیرماه سال 1357 كه مقارن بود با اواسط شعبان 1398 آیت الله زنجانی طی اعلامیه ای به همراه ارکان وقت حوزه علمیه مشهد حضرات آیات عظام میرزا جواد آقا تهـــرانی – میرزا حســـنعلی مروارید – میرزا علی فلســفی – سید کاظم مرعـشی – موسوی شاهرودی – ابوالحسن شـــيرازی – علم الهدی سبزواری – محمد مهدی نوغـانی – محمد رضا مدرسی (ره) با توجه به کشتار بی رحمانه مردم مظلوم و بی دفاع شهرهای مختلف،  خصوصاّ قم توسط رژیم پهلوی جشن و سرور ایام نیمه شعبان را تحریم کردند. در پی هجرت امام (ره) از نجف به پاریس آیت‏الله زنجانی طی اعلامیه ای همراه با علمای اعلام مشهد مراتب اعتراض خود را مطرح کردند. در دو حادثه مهم شهادت آیت‏الله مصطفی خمینی (ره) و نيز دهم دی ماه مشهد (شهادت جمع كثيری از مردم حق طلب و شریف مشهد) ایشان و حضرات آیات فوق عزای عمومی اعلام کردند. در کتاب انقلاب اسلامی مردم مشهد  (نوشته ر.ع شاكري) آمده است: "امروز 10/11/1357 گروهی از علمای طراز اول مشهد بمنظور اعتراض به ایجاد موانع برای مراجعت حضرت حضرت امام خمینی (ره) به ایران از طرف دولت بختیار، در صحن موزه (صحن امام خمینی ) متحصن شدند" كه در راس ایشان آیت الله زنجانی بودند و با انتشار اعلامیه ای مردم مشهد را نیز دعوت کردند. این تحصن تا ورود حضرت امام خمینی (ره) به کشور ادامه داشت، پس از مراجعت حضرت امام (ره) آیت‏الله زنجانی در معیّت مرحوم آیت‏الله مروارید و مرحوم آیه الله فلسفی و جمعی دیگر به نمایندگی از سوی مبارزين مشهد به ملاقات امام در تهران شتافتند.  آیت الله زنجانی از حامیان اصلی انقلاب بود، در دوران مبارزات به خاطر دست خط خوبی که داشتند اکثر نامه ها و اعلامیه هار را ایشان می‏نوشت.  
پس از پيروزی انقلاب اسلامی باتوجه به نياز انقلابی مردم زنجان آیت الله زنجانی به درخواست حضرت امام خميني (ره) در ميان استقبال باشكوه مردم فهيم زنجان به زنجان برگشته و رهبری و هدايت مردم زنجان را در انقلاب اسلامی عهده دار شده و به حكم بنيانگذار جمهوری به امامت جمعه شهر زنجان منصوب شدند و مدت دو سال در دوره تثبيت جمهوری اسلامی ايران در استان زنجان نقش موثر داشتند و سپس به مشهد مقدس برگشته و فعاليت های علمی خود را در جوار بارگاه ملكوتی ثامن الحجج حضرت علی بن موسی الرضا (ع) از سر گرفتند. ایشان پیرو راه امام بودند و از شاگردان آن زمان حضرت امام خمینی (ره) تنها ایشان باقی مانده بود و به واقع این دو ویژگی شخصیتی و خصوصیت ایشان بسیار منحصر به فرد است.  دروس عالی فقه واصول ايشان نوعاً در ابتدا امر در مدرسه سليمان خان مشهد تشكيل می شد و بعدها به مكتب ايشان، مكتب امام صادق (ع) واقع در مسجد امام صادق (ع) منتقل گرديد. مسجدی كه سال های متمادی شاهد جماعتی با شكوه از اقشار مختلف مردم بويژه دانشجويان و دانشگاهيان، فرهيختگان و كسبه جهت انجام فرائض دينی و مراسم مذهبی به امامت آیت الله زنجانی بود.   
وی سطوح عالی دروس حوزوی را در حوزه های علميه قم، زنجان و مشهد تدريس كرد و بيش از سی سال در حوزه علميه مشهد به تدريس خارج فقه و اصول، تفسير، كلام و عقايد و فلسفه مشغول بود و بسياری از افاضل حوزه و دانشگاه از دروس ایشان بهره برده و به اخذ درجه اجتهاد از محضر ايشان نائل شدند. 
 از شاگردان برجسته آیت الله زنجانی می توان به اشخاص زیر اشاره کرد: مرحوم آيت الله سيد محمود طالقاني مرحوم استاد رضا روزبه زنجاني آيت الله سيد حجت هاشمی خراساني  فرزند بزرگوارشان فقيه عالی قدر حضرت آيت الله سيد محمد حسينی زنجاني  
 در سال 1359، با وجود محبوبیت خانواده حسینی‌زنجانی در زنجان، بازگشت وی در مقام امام جمعه شهر با مخالفت برخی روحانیون سنت‌گرا همراه شد. روابط نزدیک زنجانی با مهدی بازرگان، فشارها را بیشتر کرد. سرانجام چند نفر وی و نماینده رهبر در استان را هنگام وضو گرفتن در حیاط خانه‌اش به رگبار بستند. آسیبی به کسی نرسید، اما زنجانی با وجود حمایت‌های حضرت امام خمینی (ره) مجبور به ترک شهر و مهاجرت دائم به مشهد شد. بعدها آیت‏الله زنجانی ترورکنندگان خود را بخشید و آن‌ها آزاد شدند. رهبر و مغز متفکر این ترور، یک دانشجوی 22 ساله دانشکده کشاورزی زنجان به نام ابوالفضل نوری بود که دو سال و نیم بعد در جبهه‌های جنگ در حالی که از فرماندهان لشکر عاشورا بود شهید شد. 
آیت الله زنجانی اینگونه نزدیکی خود را به امام تعریف می‏کند:« در آن زمان که من درس اسفار امام (ره) می رفتم، مبتلا به حصبه شدم. از قضا، فصل زمستان بود. آن موقع، حصبه بیماری خطرناکی به شمار می آمد. منزل ما در گذر جدا بود. از قضا، منزل امام در حوالی آن گذر بود. ایشان پس از آنکه اطلاع از بیماری من پیدا کردند، هر صبح و شب به عیادت من می آمدند. یادم است که ایشان یک شب به عیادت من آمده بودند، دکتری قبل از ایشان آمده بود، دوای اشتباهی داده بود و حال من بسیار بد بود. حضرت امام، این مرد ربانی بزرگوار، در آن زمستان سرد، پیاده به دنبال طبیبی که به طرز قدیم معالجه می کرد، رفته و او را آوردند و پس از بهبودی نسبی حال من، منزل را ترک فرمودند. آن گاه وسایل انتقال مرا به بیمارستان فراهم ساختند. اینها فراموش شدنی نیست. دیگران هم بودند که در درسشان شرکت می کردم، اما یک مرتبه هم به عیادت نیامدند. حتی یک نفر را نفرستادند که چرا درس شرکت نمی کنی. امام در ظاهر، آن موقع کنار بودند و متصدی فقاهت و مرجعیت نبودند. فقط اسفار می گفتند و احتمال آن هم نمی رفت که ایشان، العیاذ بالله، بخواهد من را پرورش دهد که بعدا مروج رساله ایشان باشم. اصولا خدا می داند که ایشان، فوق این حرفها بوده و هستند و این حرف‏ها، نسبت به ایشان تصور هم ندارد .کاملا به خاطر دارم در آن ایام طلبگی، هر چه تلاش کردم که نسبت به ایشان، سبقت در سلام داشته باشم، موفق نمی شدم. آری "من کان لله کان الله له".در همان اوان یکی از اتباع کسروی کتابی به نام (اسرار هزار ساله ) نوشت و در آن از زیارت قبور و مشاهد ائمه و از این رقم انتقاد گرده بود. من با یک عده از طلاب به خدمت یکی از مراجع وقت رفتیم که ما چه باید بکنیم؟ شرح اجمالی مضمون کتاب را به ایشان گفتم. متاسفانه با کمال خونسردی، ایشان گفتند: کاری نداشته باشید "الباطل یموت بترک ذکره". فرق زیاد است میان غمخوار و غیر آن. امام در همان وقت به خاطر رد کردن آن کتاب، درس اسفار را تعطیل می کنند و جواب او را می نویسند، که فعلا به صورت (کشف الاسرار) در آمده است. یادم است که مقداری از نسخه خطی آن نوشته را به من لطف فرمودند که اظهار نظر کنم. از نهایت تواضع و فروتنی ایشان و تشویق این جانب بود، نه این که به نظر محتاج بودند. بالاخره، با این مقامات توانستند چنین انقلابی بیافرینند.» 
آیت الله زنجانی بنا به درخواست جمعی از مؤمنين و فضلاء حوزه در سال 1354 رساله عمليه خود را با عنوان رساله جامع الاحكام در مشهد مقدس منتشر كردند و جمعی از مومنين در تقليد به ايشان رجوع كردند.پس از رحلت حضرت آيت الله العظمی اراكي (ره)، رساله فعلی آیت الله زنجانی با عنوان رساله توضيح المسائل در سال 1373 منتشر شد. دفاتر آیت الله زنجانی در شهرهای مشهد، زنجان و تبريز فعال هستند. 
تفسیر ترتیبی قرآن رساله جامع الاحكام معیار شرک در قرآن شرح زيارت عاشورا شرح زیارت آل یاسین رساله توضيح المسائل تفسیر سوره مبارکه حمد راه رستگاری در اخلاق مناسك حج و عمره مفرده شرح و نقد مثنوی معنوی حاشیه بر اسفار ملاصدرا الانتزاعات من القرآن الکریم تعلیقات بر تفسیر شبر (تقریر) شرح خطبه حضرت زهرا (س) رسالة فی حقیقة الایمان (تقریر) فیض العلیم فی شرح تحفة الحکیم تصوف و در نهایت شرح نهج‌البلاغه مطارحات حول معیار الشرک فی القرآن حاشیه بر شرح منظومه ملاهادی سبزواری راه رستگاری، جستاری در باب اسلام و ایمان حکمت فاطمی، تلخيص شرح خطبه حضرت زهرا (س) صد و ده پرسش و پاسخ (بخشی از استفتائات آیت الله زنجانی) منتخب رساله توضيح المسائل (با تجديد نظر و اضافات،به ضميمه منتخب استفتاءات)  
آيت الله العظمی عزالدين زنجاني (ره) از فضلا و مراجع گرانقدری بود که هیچ گاه از فعالیت های علمی و سیاسی دست بر نداشت و در سنگر حوزه علمیه قم، زنجان و مشهد در کنار فقه و اصول در زمینه تفسیر عرفان و فلسفه نیز صاحب نظر بود. اشراف ایشان در حوزه علوم اسلامی و حوزوی و غیره و علوم جدیده و زبان های رایج در دنیا سبب حضور دانشگاهیان و حوزویان و وحدت گروهی بین این دو قشر شده بود نگاه ایشان در اجتماع  و هدایت دینی مردم در عرصه معنویت و اجتماع شهری بسیار روشن و مورد استفاده بود. آیت الله زنجانی نسبت به خاندان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) و به خصوص به جده بزرگوارشان (س) محبت و علاقه فوق العاده ای داشت و جنبه ولایت در ایشان بسیار قوی بود. آیت الله زنجانی انس مخصوصی با صحیفه سجادیه داشت و اکثر ادعیه مأثور را از حفظ بودند و همیشه در سخنان خود به جنبه های معرفتی این ادعیه اشاره میکرد و معتقد بود  كه بسياری از  ادعيه ماثور از اهل بيت (ع) مهجور واقع شده اند و كمتر به دقايق و ظرايف و محتوای عميق اين ادعيه توجه شده است. برای دروس اعتقادی و تفسیر قرآن کریم اهمیت خاصی قائل بودند به طوری که درس های عقاید و تفسیر آیت الله زنجانی تقریباً هیچ گاه تعطیل نشده بود. ارتباط معنوی با جوانان ویژگی مهم آیت الله زنجانی بود. با این که سن ایشان بالا بود لکن فکر جوانی داشت که امید نسل جوان بود با آنها دمساز بود با روی باز، چهره گشاده و خندان همراه آنها بود حتی بعضا در اردوهای آنها با وجود کهولت سن حاضر بود. دارا بودن چهره مردمی از ویژگی های این فیلسوف و دانشمند بزرگ به شمار می‌رود.  
ایشان معتقد بودند که: «تخریب دیگران و غیبت کردن در انتخابات از سوی هر مقامی عملی ناپسند و مذموم بوده و شرعا حرام است. همه مردم باید ضمن احساس تکلیف در صحنه حضور داشته باشند. طبق فرمایشات مقام رهبری این حضور دشمن‌شکن است و همه باید پای صندوق‌ها بروند زیرا این یک تکلیف شرعی، عرفی و اوجب واجبات است.» وی با بیان اینکه با بداخلاقی، تندی و خراب کردن دیگران کار درست نمی‌شود گفت: «تخریب، تهمت و غیبت همان‌ طور که رهبری نظام فرمودند از هر کس و مقامی کاری مذموم و ناپسند است و کاندیداها و هواداران آنها به این نکته توجه لازم را داشته باشند، در کارهایشان خداوند را درنظر بگیرند و براساس آن اقدام کنند.» آیت الله زنجانی ضمن دعوت از آحاد مردم برای شرکت در انتخابات خاطر نشان کرد: «کاندیداها از تخریب دیگران بپرهیزند چرا که  تخریب دیگران و غیبت کردن حرام است.»  
انتشار خبر و تصاویر دیدار میرحسین موسوی با آیت الله محمد عزالدین زنجانی در اردیبهشت 88 و ادعای حمایت کامل این مرجع تقلید از موسوی، با واکنش ایشان مواجه شد. پس از آنکه آیت الله زنجانی از انتشار این اخبار آگاه می‌شود، ضمن ابراز ناراحتی از اینگونه بداخلاقی‌های سیاسی تأکید می‌کند که باید با انتشار پیامی در تقدیر از رفتار عزتمندانه رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در مقابل کفار در اجلاس ژنو، مکر مکاران را به خودشان بازگرداند. این مرجع تقلید در پیامی خطاب به دکتر، از سخنرانی ریاست جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس تقدیر و تشکر کرد. در این پیام آمده است: "جناب آقای دکتر احمدی نژاد ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران تصویر سخنرانی مستدل و کوبنده شما را در کنفرانس ضد نژادپرستی ژنو دیدم. از اینکه با جسارت ستودنی صهیونیست‏ها را به چالش کشیدید تشکر و قدردانی می نمایم و امیدوارم این شیوه مرضیه جنابعالی الگویی برای سران کشورهای اسلامی باشد. از خداوند متعال توفیقات جنابعالی و عزت اسلام و مسلمین را مسئلت می‌نمایم."  
آیت‌ الله زنجانی اهانت به پیامبر اکرم (ص) نشانگر استیصال، ضعف و زبونی استکبار در برابر قدرت فزاینده اسلام است. در پی اهانت به ساحت مقدس پیامبر اکرم (ص)، مرجع عالیقدر حضرت آیت الله حاج سید عزالدین زنجانی با صدور بیانیه ای این اقدام ننگین را محکوم کردند: «در برابر چنین اقداماتی ملت های مسلمان نباید به  محکومیت صرف اکتفا کنند بلکه در جنبه ایجابی نیز تلاش کنند. لذا از اهل قلم و هنرمندان متعهد و اهالی فرهنگ و ادب و اندیشه انتظار می رود در قالب هنر و بهره گیری از توان بسیار بالای هنر و زبان هنری تا جایی که مقدور است شخصیت حقیقی و عظمت رسول الله الاعظم (ص) و زندگانی مبارک آن حضرت و تعالیم اسلام را به جهانیان برسانند.»  
آیت الله زنجانی در خصوص علایم ظهور و برخی شبهات آن چنین پاسخ دادند: «وقوع علائم ظهور به گونه ای خواهد بود که عموم مردم آن را درک خواهند کرد.» آیت الله زنجانی تاکید کردند: «علائم ظهور به گونه ای تحقق خواهد يافت که عموم مردم بفهمند و متوجه شوند نه اينکه عده ای خاص آن علائم را با برخی اشخاص و موارد تطبيق دهند.» 
آیت الله العظمی حسینی زنجانی سرانجام در سحر گاه 24 اردیبهشت 1392، مصادف با شهادت حضرت امام هادی علیه السلام جان به جان آفرین تسلیم کرد و به ملکوت اعلی پیوست. رحلت آیت الله‌ عزالدین زنجانی موجی از غم و اندوه را در بین مردم زنجان که بسیاری از آنها مقلد این مرجع عالیقدر بودند به وجود آورد  و 3 روز عزای عمومی اعلام کردند. در مشهد نیز به پاس احترام ایشان 2 روز عزای عمومی اعلام شد و در روز 26 اردیبهشت در جورا ملکوتی ثامن الائمه علی بن موسی الرضا علیه السلام آرام گرفتند. 
رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال آیت الله زنجانی رهبر معظم انقلاب در پیامی ارتحال این آیت عظما را تسلیت گفتند و فرمودند: «رحلت عالم جلیل‌القدر مرحوم آیت الله آقای حاج‌آقا عزالدین حسینی زنجانی رضوان الله تعالی علیه را به عموم ارادتمندان ایشان در مشهد و زنجان و به علمای اعلام و حوزه‌های علمیه و بطور ویژه به آقازادگان محترم و بیت مكرّم ایشان تسلیت می‌گویم. این بزرگوار كه از عالمان برجسته و ذیفنون به شمار می‌رفتند، از زنجان و نیز دوران اقامت طولانی در مشهد مقدس، كانون توجّه فرزانگان و اصحاب اندیشه و هنر نیز قرار داشتند و محفل گرم هدایت و افاده‌ی ایشان محل حضور طبقات گوناگون بود. خداوند متعال بر علوّ درجات این عالم جلیل بیفزاید و بازماندگان را مشمول اجر و فضل خود قرار دهد.»   آیت الله نوری همدانی در پیام تسلیت آیت الله حسین نوری‌همدانی خطاب به آیت الله سید محمد حسینی‌زنجانی آمده است: «ارتحال عالم ربانی حضرت مستطاب آیت الله العظمی آقای سید عزالدین حسینی‌زنجانی اعلی الله تعالی مقامه، فقیهی که عمر پر برکت خود را در تدریس و تعلیم و تربیت و تصنیف و تالیف و اشاعه فرهنگ قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام سپری کرد.»    آیت الله صافی گلپایگانی پیام تسلیت آیت الله گلپایگانی بدین شرح است: «آن فقیه بزرگوار، از استوانه‌های بزرگ علمی بودند که سالیان متمادی عمر پربرکت خود را در ترویج و نشر شریعت غرّاء و تربیت فضلا وعلما و طلاب گذراند و با اخلاق کریمه‌ و فضایل ومکارم اسلامی، مربی بزرگ برای تشنگان طریق عبودیت و معنویت و استاد جلیل القدر برای حوزه‌های علمیه بود. ایشان دارای ذهنی نقاد و استعدادی فراوان وعلاقه‌ای سرشار در کسب معارف نورانی اهل بیت و فقه آل محمد علیهم السلام بود و بحمدالله به مقامات والای علم و عمل و فقاهت رسید.»   دیگر پیام های تسلیت از جانب: ریاست محترم جمهوری رئیس مجلس شورای اسلامی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام  رئیس مجلس خبرگان جامعه روحانیت  

تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۰۸:۵۵

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۲۰:۰۸:۵۸

آیت‏الله عزالدین زنجانی

خلاصه زندگی نامه

آیت الله سید عزالدین محمد حسینی زنجانی، از مراجع تقلید و مبارزان سال های انقلاب بودند. در جریان مبارزات پیش از انقلاب و در پی سخنرانی هایی که بر ضد رژیم شاه انجام داد و همچنین  اعلام علنی نام حضرت امام خمینی (ره) در سخنرانی هایش، از طرف ساواك مجبور به اقامت اجباری در شهر مقدس مشهد شد و در این شهر به فعالیت های علمی و سیاسی خود ادامه داد.

درخت واره
ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع