جستجو در مطالب و اشخاص
پل گیوم آندره ژید (به فرانسوی: Paul Guillaume André Gide) در تاریخ 22 نوامبر1869 در یک خانواده مرفه فرانسوی، در پاریس، زاده شد. پدرش از مردم "نرماندی" و مادرش از اهالی جنوب فرانسه بود. آنها از لحاظ اخلاق و سجایا و روحیات باهم اختلاف داشتند و چون پدر او به واسطه گرفتاری نمی توانست به تربیت فرزند خود بپردازد، لذا پرورش وی به عهده مادرش که زنی سخت گیر بود قرار گرفت.ژید در بیست و دو سالگی فعالیت ادبی خود را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن او به مکتب «نمادگرایی» شد. اما پس از مدتی از این مکتب روی گرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگی‌های زندگی درونی انسان پرداخت. سفر ژید به آفریقا باعث تغییرات بسیاری در وی شد. آثاری هم چون «مائده‌های زمینی»، «ضد اخلاق»، «در تنگ» و «دخمه‌های واتیکان» متأثر از این تغییرات است. با آغاز جنگ جهانی اول ژید مدتی خاموشی گزید و سپس کتاب‌های «اگر دانه نمیرد»، «کوریدون» و «سکه سازان» را نوشت.ژید کتاب‌های «بازگشت از کنگو» و «بازگشت از چاد» را بر ضد استعمار نوشت. او عضو حزب کمونیست شد، اما با برآورده نشدن انتظارات و تمایلات عدالت خواهانه‌اش با نوشتن کتاب بازگشت از شوروی از این حزب کناره گرفت. ژید از نویسندگان تاثیرگذار فرانسوی در فاصله بین دو جنگ جهانی است که با نوشتن کتاب‌هایی مانند "مائده‌های زمینی" که نوعی عرفان را به مخاطبان فرانسوی افسرده و خسته از جنگ اعطاء می‌کرد، بدل به بت جوانان فرانسه شد. وی البته آثار درخور دیگری مانند "دخمه‌های واتیکان" هم دارد که در زمان خودش اثری درخور، راهگشا و مهم بوده است. ژید در سال 1947 جایزه ادبی نوبل را دریافت کرد و در سال چهار سال بعد (1951) درگذشت. 

پل گیوم آندره ژید (به فرانسوی: Paul Guillaume André Gide) در تاریخ 22 نوامبر1869 در یک خانواده مرفه فرانسوی، در پاریس، زاده شد. پدرش از مردم "نرماندی" و مادرش از اهالی جنوب فرانسه بود. آنها از لحاظ اخلاق و سجایا و روحیات باهم اختلاف داشتند و چون پدر او به واسطه گرفتاری نمی توانست به تربیت فرزند خود بپردازد، لذا پرورش وی به عهده مادرش که زنی سخت گیر بود قرار گرفت.ژید در بیست و دو سالگی فعالیت ادبی خود را آغاز کرد. دوستی با «استفان مالارمه» باعث روی آوردن او به مکتب «نمادگرایی» شد. اما پس از مدتی از این مکتب روی گرداند و به تجزیه و تحلیل و تامل در پیچیدگی‌های زندگی درونی انسان پرداخت. سفر ژید به آفریقا باعث تغییرات بسیاری در وی شد. آثاری هم چون «مائده‌های زمینی»، «ضد اخلاق»، «در تنگ» و «دخمه‌های واتیکان» متأثر از این تغییرات است. با آغاز جنگ جهانی اول ژید مدتی خاموشی گزید و سپس کتاب‌های «اگر دانه نمیرد»، «کوریدون» و «سکه سازان» را نوشت.ژید کتاب‌های «بازگشت از کنگو» و «بازگشت از چاد» را بر ضد استعمار نوشت. او عضو حزب کمونیست شد، اما با برآورده نشدن انتظارات و تمایلات عدالت خواهانه‌اش با نوشتن کتاب بازگشت از شوروی از این حزب کناره گرفت. ژید از نویسندگان تاثیرگذار فرانسوی در فاصله بین دو جنگ جهانی است که با نوشتن کتاب‌هایی مانند "مائده‌های زمینی" که نوعی عرفان را به مخاطبان فرانسوی افسرده و خسته از جنگ اعطاء می‌کرد، بدل به بت جوانان فرانسه شد. وی البته آثار درخور دیگری مانند "دخمه‌های واتیکان" هم دارد که در زمان خودش اثری درخور، راهگشا و مهم بوده است. ژید در سال 1947 جایزه ادبی نوبل را دریافت کرد و در سال چهار سال بعد (1951) درگذشت. 


ژید از ریشه مذهبی دوگانه ای برخوردار بود، زیرا پدرش پروتستان و مادرش کاتولیکی بسیار دیندارتر و جزمی تر از شوهرش بود. خانواده وی تعصب شدیدی در امور مذهبی داشتند و می خواستند که فرزندشان هم تمام اعمال دینی را به جا آورده، تسلیم ایمان مذهبی گردد. ولی برخلاف تمایل خانواده، ژید از کوچکی طبع سرکشی داشت و تعلیمات مذهبی را نمی پذیرفت.سختگیری های مذهبی خانواده آندره در سال 1880 یعنی در 11 سالگی، پدر خود را از دست داد و نفوذ و قدرت مادرش نسبت به وی فزونی گرفت و مادر سخت گیر او را در فشار گذاشت که هم امور مذهبی را انجام دهد و هم در مدرسه به تحصیل بپردازد، ولی ژید از هر دو موضوع امتناع داشت و ناچار لجاجت و سخت گیری مادرش از اندازه گذشت تا جایی که وی به گریه و زاری های آندره اهمیت نمی داد. در نتیجه شدت فشار، آندره دچار حمله عصبی گردید و به رختخواب افتاد و مادرش ناگزیر شد او را برای معالجه به آسایشگاه "سناتوریوم" ببرد؛ گرچه بر اثر مداوا و آزادی عمل حال ژید بهبود یافت ولی آثار این دوران فشار و اسارت و بیماری در نوشته های وی به ظهور رسید. 

ژید از ریشه مذهبی دوگانه ای برخوردار بود، زیرا پدرش پروتستان و مادرش کاتولیکی بسیار دیندارتر و جزمی تر از شوهرش بود. خانواده وی تعصب شدیدی در امور مذهبی داشتند و می خواستند که فرزندشان هم تمام اعمال دینی را به جا آورده، تسلیم ایمان مذهبی گردد. ولی برخلاف تمایل خانواده، ژید از کوچکی طبع سرکشی داشت و تعلیمات مذهبی را نمی پذیرفت.سختگیری های مذهبی خانواده آندره در سال 1880 یعنی در 11 سالگی، پدر خود را از دست داد و نفوذ و قدرت مادرش نسبت به وی فزونی گرفت و مادر سخت گیر او را در فشار گذاشت که هم امور مذهبی را انجام دهد و هم در مدرسه به تحصیل بپردازد، ولی ژید از هر دو موضوع امتناع داشت و ناچار لجاجت و سخت گیری مادرش از اندازه گذشت تا جایی که وی به گریه و زاری های آندره اهمیت نمی داد. در نتیجه شدت فشار، آندره دچار حمله عصبی گردید و به رختخواب افتاد و مادرش ناگزیر شد او را برای معالجه به آسایشگاه "سناتوریوم" ببرد؛ گرچه بر اثر مداوا و آزادی عمل حال ژید بهبود یافت ولی آثار این دوران فشار و اسارت و بیماری در نوشته های وی به ظهور رسید. 


ژید به تحصیل بی علاقه بود و از محیط مدرسه نفرت داشت و همان اندازه که مادر و سایر افراد خانواده اش به تحصیلات آندره و تعلیمات مذهبی وی علاقه مند بودند چند برابر آن وی نسبت به هر دو موضوع بی علاقه بود تا بالاخره مادر ژید یک نفر معلم سرخانه برای تعلیم وی گماشت و بهترین و ضروری ترین کتاب تحصیلی او را انجیل قرار داد. با این حال آندره از معلم خودش موسیقی آموخت و در این هنر پیشرفت بسیار کرد. 

ژید به تحصیل بی علاقه بود و از محیط مدرسه نفرت داشت و همان اندازه که مادر و سایر افراد خانواده اش به تحصیلات آندره و تعلیمات مذهبی وی علاقه مند بودند چند برابر آن وی نسبت به هر دو موضوع بی علاقه بود تا بالاخره مادر ژید یک نفر معلم سرخانه برای تعلیم وی گماشت و بهترین و ضروری ترین کتاب تحصیلی او را انجیل قرار داد. با این حال آندره از معلم خودش موسیقی آموخت و در این هنر پیشرفت بسیار کرد. 


آندره با وجود مواظبت خانواده اش چند کتاب به دست آورد و در ساعات فراغت مطالعه می کرد و از این راه با نویسندگی و ادبیات آشنا شد و ازهمین روزنه کوچک، دنیای بزرگ ذوق و هنر را تماشا کرد و برای تمام عمر فریفته آن شد و در تحت قانون فطری که هر موجود ذی روح در برابر فشار و محرومیت عکس العمل شدید نشان می دهد، آندره ژید هم مظهر عجیب این واکنش طبیعی قرار گرفت، به طوری که در تمام عمر آزادی و بی بند و باری را جانشین فشار و حرمان دوران کودکی قرار داد.   

آندره با وجود مواظبت خانواده اش چند کتاب به دست آورد و در ساعات فراغت مطالعه می کرد و از این راه با نویسندگی و ادبیات آشنا شد و ازهمین روزنه کوچک، دنیای بزرگ ذوق و هنر را تماشا کرد و برای تمام عمر فریفته آن شد و در تحت قانون فطری که هر موجود ذی روح در برابر فشار و محرومیت عکس العمل شدید نشان می دهد، آندره ژید هم مظهر عجیب این واکنش طبیعی قرار گرفت، به طوری که در تمام عمر آزادی و بی بند و باری را جانشین فشار و حرمان دوران کودکی قرار داد.   


آندره ژید پس از فراغت از تحصیلات مقدماتی به مطالعه آثار نویسندگان و شعراء پرداخته و کتب زیادی را بررسی کرده بود و با نویسندگان بزرگی مانند"مترلینگ"، "رنیه"، "مالارمه" و "پیرلوئیس" آشنایی داشت. آندره از بیست سالگی شروع به نویسندگی کرد و اگر چه آثار اولیه اش چندان مورد توجه قرار نگرفت ولی در عین حال مخالفین و موافقینی پیدا کرد و وقتی که اندک شهرتی به دست آورد و انجمن ادبی لندن در شعبه ادبیات، کرسی "آناتول فرانس" را به "آندره ژید" واگذار کرد. این کار توجه زاید الوصف خوانندگان و علاقه مندان به آثار ادبی را به سوی وی و آثارش معطوف ساخت. آندره علاوه بر نشر آثار ادبی از داستان و بیوگرافی و نمایشنامه به همراهی دوستان و آشنایان خود به تأسیس مجله "جدید فرانسه" همت گماشت که مدت سی و سه سال از 1908 تا 1941 دوام داشت و این مجله ادبی خدمت بسیار بزرگی به ادبیات جهان و خاصه ادبیات فرانسه نموده است که نسل ها ی بعدی آشنایی و ارتباط خود را با آثار و شاهکارهای هنرمندان و نویسندگان معاصر اروپایی و امریکایی مرهون آن می باشد. آندره ژید در سال 1947 به دریافت جایزه ادبی نوبل موفق گردید. او به جهت همکاری با آلمان ها در میان هم میهنان خود و در دنیای دموکراسی بد نام گردیده و مورد غضب و کینه قرار گرفته بود. نوشته های در سفر ژید کتاب "رذل" را پس از مسافرت و گردش در "الجزایر" به قلم آورد، و آن داستان کسی است که برای ابراز شخصیت خود از سنن و مقررات رهایی پیدا کرده و برای اجرای افکار و آرزوهای خود تلاش و کوشش می کند. وی که از زندگی آرام و انزوا بیزار بود و می خواست حیات خود را در دیدن آثار و مناظر جدید و سیاحت و مطالعه بگذارند در زمانی که پنجاه و چهار سال از عمرش می گذشت یعنی در سال 1923 به مسافرت پرداخت و سفری به "کنگو" کرد، پس از یک سال اقامت در آنجا به پاریس بازگشت. در سال 1936 سفری به کشور "شوروی" داشت و پس از گشت و گذار و مطالعه در آن محیط به فرانسه مراجعت نمود.  

آندره ژید پس از فراغت از تحصیلات مقدماتی به مطالعه آثار نویسندگان و شعراء پرداخته و کتب زیادی را بررسی کرده بود و با نویسندگان بزرگی مانند"مترلینگ"، "رنیه"، "مالارمه" و "پیرلوئیس" آشنایی داشت. آندره از بیست سالگی شروع به نویسندگی کرد و اگر چه آثار اولیه اش چندان مورد توجه قرار نگرفت ولی در عین حال مخالفین و موافقینی پیدا کرد و وقتی که اندک شهرتی به دست آورد و انجمن ادبی لندن در شعبه ادبیات، کرسی "آناتول فرانس" را به "آندره ژید" واگذار کرد. این کار توجه زاید الوصف خوانندگان و علاقه مندان به آثار ادبی را به سوی وی و آثارش معطوف ساخت. آندره علاوه بر نشر آثار ادبی از داستان و بیوگرافی و نمایشنامه به همراهی دوستان و آشنایان خود به تأسیس مجله "جدید فرانسه" همت گماشت که مدت سی و سه سال از 1908 تا 1941 دوام داشت و این مجله ادبی خدمت بسیار بزرگی به ادبیات جهان و خاصه ادبیات فرانسه نموده است که نسل ها ی بعدی آشنایی و ارتباط خود را با آثار و شاهکارهای هنرمندان و نویسندگان معاصر اروپایی و امریکایی مرهون آن می باشد. آندره ژید در سال 1947 به دریافت جایزه ادبی نوبل موفق گردید. او به جهت همکاری با آلمان ها در میان هم میهنان خود و در دنیای دموکراسی بد نام گردیده و مورد غضب و کینه قرار گرفته بود. نوشته های در سفر ژید کتاب "رذل" را پس از مسافرت و گردش در "الجزایر" به قلم آورد، و آن داستان کسی است که برای ابراز شخصیت خود از سنن و مقررات رهایی پیدا کرده و برای اجرای افکار و آرزوهای خود تلاش و کوشش می کند. وی که از زندگی آرام و انزوا بیزار بود و می خواست حیات خود را در دیدن آثار و مناظر جدید و سیاحت و مطالعه بگذارند در زمانی که پنجاه و چهار سال از عمرش می گذشت یعنی در سال 1923 به مسافرت پرداخت و سفری به "کنگو" کرد، پس از یک سال اقامت در آنجا به پاریس بازگشت. در سال 1936 سفری به کشور "شوروی" داشت و پس از گشت و گذار و مطالعه در آن محیط به فرانسه مراجعت نمود.  


اگر دانه نمیرد در تنگ اودیپ داستایوسکی آهنگ روستائی زیر زمین های واتیکان مسافرت به کنگو کوریدون سکه سازان قلب تزه مکتب زنان ایزابل ربرت ژنویو اخلاق مذاکرات خیالی تربیت زنان دفتر سپید و سیاه باتلاق ها بهانه ها بهانه های تازه اکنون با تو پرومته تزه بازگشت از شوروی بازگشت کودک ولگرد مائده های زمینی خاطراتی از اسکارواید دفترهای یاداشت آندره والتر مائده های تازه مسافرت اورین 

اگر دانه نمیرد در تنگ اودیپ داستایوسکی آهنگ روستائی زیر زمین های واتیکان مسافرت به کنگو کوریدون سکه سازان قلب تزه مکتب زنان ایزابل ربرت ژنویو اخلاق مذاکرات خیالی تربیت زنان دفتر سپید و سیاه باتلاق ها بهانه ها بهانه های تازه اکنون با تو پرومته تزه بازگشت از شوروی بازگشت کودک ولگرد مائده های زمینی خاطراتی از اسکارواید دفترهای یاداشت آندره والتر مائده های تازه مسافرت اورین 


آندره ژید در سال 1893 خود را از قیود تقدس رها ساخته به تونس و آفریقا رفت و در مدت دو سالی که در آنجا بود جز مدتی که بیماری سل گرفت و مجبور شد در "بیسکرا" بماند، به خوش گذرانی مشغول بود. ژید در سال 1895 در افریقا، با "اسکار وایلد"، نویسنده ایرلندی داستانهای کوتاه، دیدار کرد و تحت تاثیر او به همجنس گرایی تن در داد. زمانی که همسرش محرومیت جنسی خود را با اعتقادات شدید کاتولیکی تسلی می بخشید، آندره ایمان مذهبی خود را به تدریج از دست می داد. آندره در کشمکش هوی و هوس و زندگی آرام، مدتی اسیر و با طبیعت خود در مجادله بود تا آن که سرانجام به پاریس بازگشت و در سال 1897 کتاب "مائده ها ی زمینی"را در مراجعت از سفر آفریقا به رشته تحریر درآورد. 

آندره ژید در سال 1893 خود را از قیود تقدس رها ساخته به تونس و آفریقا رفت و در مدت دو سالی که در آنجا بود جز مدتی که بیماری سل گرفت و مجبور شد در "بیسکرا" بماند، به خوش گذرانی مشغول بود. ژید در سال 1895 در افریقا، با "اسکار وایلد"، نویسنده ایرلندی داستانهای کوتاه، دیدار کرد و تحت تاثیر او به همجنس گرایی تن در داد. زمانی که همسرش محرومیت جنسی خود را با اعتقادات شدید کاتولیکی تسلی می بخشید، آندره ایمان مذهبی خود را به تدریج از دست می داد. آندره در کشمکش هوی و هوس و زندگی آرام، مدتی اسیر و با طبیعت خود در مجادله بود تا آن که سرانجام به پاریس بازگشت و در سال 1897 کتاب "مائده ها ی زمینی"را در مراجعت از سفر آفریقا به رشته تحریر درآورد. 


آندره ژید، سرانجام در تاریخ 19 فوریه 1951 میلادی در سن هشتاد و دو سالگی درگذشت. 

آندره ژید، سرانجام در تاریخ 19 فوریه 1951 میلادی در سن هشتاد و دو سالگی درگذشت. 


تاریخ ایجاد:۱۳۹۶/۱۱/۲۹ ۱۶:۵۰:۴۷

آخرین بروزرسانی:۱۳۹۸/۰۳/۰۷ ۰۱:۳۵:۱۴

آندره ژید

خلاصه زندگی نامه

 پل گیوم آندره ژید، نویسندهٔ فرانسوی و برنده جایزه ادبی نوبل در سال 1947 بود. 

ورود/ثبت نام

اسناد و مراجع